[ Fic : WINNER ] ► GODFATHER ◄ [ NamSong ft. DoubleB ]

ตอนที่ 3 : GODFATHER III ► The beginning of the escape

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 306
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    31 ต.ค. 57





 
GODFATHER III
...




 



แสงแฟลชสาดวูบวาบทั่วทั้งผนังฉากสีขาวโพลน ดวงตาเรียวหลังเลนส์กล้องจับจ้องร่างกึ่งเปลือยอวดทรวดทรงองเอวของนางแบบสาวมือใหม่อย่างไม่วางสายตา ท่าทางเย้ายวนถูกถ่ายทอดผ่านชัตเตอร์ออกมาเป็นรูปแล้วรูปเล่า จนกระทั่งมีเสียงสั่งพักทานอาหารกลางวันดังขึ้น ตากล้องคนเก่งของงานถึงได้มีเวลาหายใจหายคอบ้าง

 

ลูกอมรสกาแฟถูกโยนเข้าปากหลังจากทานข้าวกล่องจากทีมงานเสร็จ เดินเลี่ยงผ่านผู้คนมายืนสูดอากาศนอกระเบียงและถือโอกาสพักสายตาระหว่างรอให้งานในช่วงครึ่งวันบ่ายเริ่มขึ้น

 

หนีมาอยู่นี่เอง หาตั้งนาน

 

เสียงหนึ่งดังจากประตู

 

ปรากฏร่างผอมบางสวมเสื้อลายสก็อตกับกางเกงสกินนี่อวดเรียวขากำลังเดินพ่นควันบุหรี่มาทางนี้

 

รุ่นพี่จียงสวัสดีครับ นัมแทฮยอนผงกหัวทักทายรุ่นพี่ร่วมสำนักข่าวด้วยรอยยิ้มละไม

 

เหนื่อยหน่อยนะ

 

ไม่หรอกครับ ก็สนุกดี

 

ไม่สิ...ไม่เชิงสนุกเท่าไหร่ นางแบบหน้าใหม่คงยังไม่ชินกับกล้อง เลยต้องคอยช่วยจัดแจงท่าทางให้อยู่เป็นระยะๆ แต่ก็ถือว่าไม่ได้แย่จนทำให้เสียงาน

 

ต่างจากตอนทำงานที่ฮอกไกโดมากหรือป่าว ฉันเองก็อยากไปทำงานที่นั่นมั่งจังน้า...

 

ที่นั่นหนาวตลอดเลยครับ แทบไม่ค่อยได้ใส่เสื้อยืดออกจากบ้านเลยด้วยซ้ำ

 

พอรุ่นพี่ตัวบางพูดขึ้น มันชวนให้นึกถึงหกปีก่อนย้ายกลับมาอยู่เกาหลี นัมแทฮยอน เรียนจบสาขาถ่ายภาพมาจากมหาลัยในญี่ปุ่น เริ่มต้นทำงานกับสำนักพิมพ์เล็กๆ ในชิบะ และถูกย้ายไปทำงานบนเกาะฮอกไกโดอยู่สักพักหนึ่ง สุดท้ายด้วยสถานะทางการเงินทำให้ครอบครัวของนัมแทฮยอนต้องเดินทางย้ายกลับมาอยู่เกาหลี

 

เขาจึงได้เริ่มเข้ามาทำงานร่วมกับรุ่นพี่ ควอนจียง ตำแหน่งช่างกล้องข่าวบันเทิง ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

 

ว่าแต่รุ่นพี่...วันนี้ไม่ทำข่าวเปิดตัวภาพยนตร์เรื่องใหม่หรอครับ แทยอนก้มมองนาฬิกาข้อมือ นี่มันจวนถึงเวลาแล้วนี่หน่า

 

รุ่นพี่ควอนเบ้ปาก ไม่รีบอ่ะ ตึกงานอยู่ใกล้แค่นี้เองเขาชี้ตึกสูงทางด้านหน้า ห่างจากที่นี่ไม่มาก

 

อ้อ...ว่าแต่
 

จู่ๆ รุ่นพี่ก็เปลี่ยนเอามือที่ชี้ตึกมาวางบนบ่าของแทฮยอน ใบหน้าของเขาดูหมองลงถนัดตา

 

เรื่องงานนั่น นายตกลงกับเจ้านายไปแล้วหรอจียงเว้น มัน...อันตรายนะ

 

พอมีคำว่า อันตราย แทฮยอนถึงนึกออกเกี่ยวกับงานที่เขาพึ่งตบปากรับคำกับเจ้านายไปเมื่ออาทิตย์ก่อน

 

อ๋อ... อื้ม ใช่ครับ ผมตอบตกลงแล้วเพราะเห็นว่าคนทางทีมข่าวไม่พอ

 

สีหน้าของรุ่นพี่จียงยิ่งหมองลงกว่าเดิม มองเขาด้วยสายตาเป็นห่วงผสมกับวิตกกังวลสุดขีด

 

ไม่ต้องห่วงหรอกครับรุ่นพี่ เจ้านายบอกผมว่าปลอดภัยแน่นอนนัมแทฮยอนกระชับมือควอนจียงหวังให้สบายใจ อีกย่าง ตอนอยู่ชิบะผมเคยถ่ายคดียากูซ่ามาแล้วนะ เรื่องแค่นี้สบายมาก

 

แต่นี่มันไม่เหมือนกันนะแทฮยอน นายรู้ไหม คราวก่อนพวกทีมนักข่าวทยอยหายไปทีละคนสองคน ใครๆ ก็รู้ว่าโดนเก็บ แค่ไม่กล้าปริปากพูด คนพวกนั้นไม่ปล่อยให้เรื่องไม่ดีหลุดออกมาหรอก

 

ผมรู้เด็กหนุ่มรุ่นน้องรับ แต่งานนี้ก็ช่วยผมได้หลายๆ อย่าง เชื่อผมสิ ว่าผมทำได้

 

ควอนจียงเงียบ ไร้ซึ่งคำตอบหรือคำคัดค้านใดๆ ในเมื่อรุ่นน้องของเขายืนกรานว่าจะทำ ด้วยแววตาแน่วแน่ กระนั้นหนุ่มรุ่นพี่ก็ยังภาวนา หวังว่าคงไม่เกิดเรื่องเลวร้ายอะไรตามมา เพราะสำหรับจียงแล้ว แทฮยอน ถึงแม้จะเพิ่งสนิทกันได้ไม่นาน เขาก็รักและผูกพันกับรุ่นน้องคนนี้เข้าให้แล้ว

 

งั้น พี่ก็ขอให้นายปลอดภัยจียงตบบ่าให้กำลังใจ โยนก้นมวนบุหรี่ลงพื้นใช้ส้นรองเท้าหนังดำขลับขยี้จนดับ โบกมือลารุ่นน้องด้วยสีหน้าเสมือนว่าทุกอย่างเป็นปกติดี

 

หากในใจวิตกกังวลนานาสารพัด

 

นัมแทฮยอนมองแผ่นหลังรุ่นพี่จนลับตา ระหว่างนั้นนึกปลอบใจตัวเองอยู่เงียบๆตลอดว่า

 

ต้องไม่เป็นไรสิน่า

 

 

....

 

 

ทว่า ...

 

 

เดี๋ยวสิครับ หมายความว่ายังไง ผมถ่ายมาหมดแล้วนะ ทำไมรูปพวกนั้นถึงหลุดออกมา!!!”

 

เด็กหนุ่มกำสายโทรศัพท์สาธารณะแน่นอย่างลืมตัวด้วยความร้อนใจ ใบหน้าของเขาชาวาบและแสดงออกถึงความเคร่งเครียดจนเห็นได้ชัด หยดเหงื่อเม็ดใสผุดซึมตามไรผม ลมหายใจเหมือนติดขัด ทุกอย่างกลายเป็นเรื่องผิดพลาด เรื่องผิดพลาดครั้งยิ่งใหญ่

 

นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น !!

 

ไหนบอกว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยยังไงล่ะ

 

แล้วทำไมรูปเหล่านั้นถึงหลุดจากมือคนส่งรูปไปอยู่กับคนพวกนั้นได้ !!

 

-แทฮยอน นายไม่ปลอดภัยแล้วนะ ทางนี้เองก็ไม่ปลอดภัยเหมือนกัน-

 

เฮ้! เดี๋ยวก่อนสิเจ้านายแล้วผมควรจะต้องทำยังไง!!”

 

-แทฮยอน ฉันขอโทษ... ปิ๊บ!-

 

เดี๋ยวสิ!!

 

เจ้าของชื่อตัวชาดิกหลังจากถูกตัดสายทิ้งอย่างหน้าตาเฉย ดวงตาเรียวกวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยความหวาดระแวง ขณะคิดสะระตะมากมายภายในหัว

 

 

... หนี ...

 

 

คือทางเลือกสุดท้าย

 

แทฮยอนกระแทกหูโทรศัพท์ด้วยอารมณ์คุกรุ่น เขามองหาร้านสะดวกซื้อใกล้ๆ ซื้อของทุกอย่างเท่าที่จำเป็น รวมถึงกระเป๋าใส่กล้อง ซึ่งกลายมาเป็นสมบัติล่ำค่ามากที่สุดในตอนนี้ติดมือมาด้วย เพราะนอกจากรูปเปิดโปงเจ้าพ่อธุรกิจใต้ดินเซตนั้น แทยอนยังมีรูปอีกเซตหนึ่งถ่ายไว้ในกล้อง แต่ละรูปล้วนมีค่า ถ้าหากถูกเผยแพร่ออกสื่อหรือลงหนังสือพิมพ์ เขารับลองได้ว่าคนพวกนั้นจะต้องย่อยยับพังพินาศลงทั้งบาง

 

ไม่เว้นแม้กระทั่ง

 

... ซงมินโฮ ...

 

... คนๆ นั้น ...

 

จู่ๆ รองเท้าผ้าใบเก่าๆ ก็หยุดอยู่กับที่เอาดื้อๆ แข้งขาพาลล้าเหมือนไม่มีแรง เจ้าของร่างกายผ่ายผอมคว้าราวบันไดทางขึ้นจากสวนสาธารณะเอาไว้ได้ทันท่วงที เขาทรุดตัวลงนั่ง ใช้ท่อนแขนเป็นที่พึ่งพิงในยามที่หัวสมองกำลังหนักอึ้งโดยไม่สนใจสายตาผู้คนเดินผ่านไปมา

 

ความจริงแล้ว นัมแทฮยอนไม่ใช่คนอ่อนแอ ออกจะเป็นคนกล้าบ้าปิ่น ยอมทำเรื่องเสี่ยงตายเพียงเพื่อจะได้เงินไว้สำหรับช่วยเหลือครอบครัวและมีเชื่อเสียงกวาดทางนำไปสู่อนาคตภายหน้า มันควรเป็นเรื่องน่าดีใจสิ

 

ไฉนเลย....น้ำตามันทำท่าว่าจะไหลเอาให้ได้

 

ในเวลานี้แทฮยอนกำลังรู้สึกผิดอย่างมหัน

 

ถึงแม้ว่า หมอนั่น มันจะเป็นคนไม่ดีอย่างที่ใครๆ พูดกันก็ตาม

 

แต่แทนที่เขาจะภาคภูมิใจกับงานเปิดโปง เขากลับรู้สึกได้อีกอย่างว่า

 

.... ตัวเองกำลังทรยศเพื่อนคนสำคัญอยู่ ....

 

เด็กหนุ่มรู้ดี...ถ้ารูปเหล่านั้นถึงตัวมินโฮแล้วจริงๆ เขาก็ไม่สามารถเปลี่ยนอะไรได้อีกต่อไป

 

เพราะยังไง ซงมินโฮ ก็ยังเป็น ซงมินโฮ อยู่วันยันค่ำ เป็นมนุษย์เลือดเย็นที่เห็นแก่ประโยชน์ของพวกพ้องมากกว่าคนในสังคม ที่สำคัญหมอนั่นรักตัวเองเกินกว่าจะยอมให้โดนจับแน่ๆ และคงทำทุกวิถีทางเพื่อ ตามล่า ตัวเขา เก็บกวาดทุกอย่างให้กลับคืนสู่ปกติ
 

แน่นอน... ปลายทางของเส้นทางนี้

 

มีแต่ ตาย กับ ตาย

 

ร่างผอมบางลุกขึ้นยืน ปัดเศษดินเศษใบไม้ให้พ้นจากขากางเกง ดึงกระเป๋ากล้องพาดคอเดินออกมาจากแยกสวนสาธารณะ มุ่งตรงสู่สถานีรถไฟใต้ดิน ระหว่างทางเขาเดินสวนกับผู้คนมากมาย ผู้คนเหล่านั้นต่างต้องทำมาหากิน ดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตที่ดีขึ้น ปฏิเสธไม่ได้เลยว่านัมแทฮยอนเองก็เป็นคนแบบนั้นเหมือนกัน เขาต้องการมีชีวิตที่สุขสบาย มีเงินก้อนโต หรือบางทีการมีชื่อเสียงก็เป็นเรื่องที่ใฝ่ฝันถึง แม้ว่าจะต้องแลกมาด้วยความลำบากยากเข็น เลือดตาแทบกระเซ็นยังไงก็ต้องยอม

 

แต่ไม่นึกเลยว่า...

 

เรื่องเลวร้ายได้เลือกแทฮยอนตั้งแต่เขาตบปากรับทำงานนี้ รอไว้อยู่แล้ว

 

 

 

...
 

 

นัมแทยอนเคยคิดว่าตัวเองเก่ง

 

นัมแทยอนเคยคิดว่าตัวเองไม่กลัว

 

แต่นัมแทยอนคิดผิด

 

 

... คิมจีวอน ...

 

 

เมื่อสายตาเรียวเล็กปะทะเข้ากับรถมอเตอร์ไซค์คันสีดำและเจ้าของผู้ซึ่งมีดวงตาเรียวเล็กแต่น่ากลัวไม่แพ้ผู้เป็นเจ้านาย นัมแทฮยอนก็ได้แต่นิ่งอึ้ง จะมีก็เพียงเสียงหัวใจเต้นอย่างหนักหน่วงบวกกับความรู้สึกชาวาบทั่วทั้งตัวบ่งบอกให้รู้ว่าเด็กหนุ่มรู้สึกตื่นตระหนกแค่ไหน

 

แข้งขาเหมือนถูกถ่วงไว้ด้วยก้อนหินขนาดใหญ่

 

หากแต่ว่า... สมองของเขายังสั่งให้มันวิ่ง วิ่ง วิ่ง วิ่งอย่าได้หยุด

 

เพราะถ้าหยุดเมื่อไร

 

นั่นเท่ากับตาย









 

TO BE CON .. .







 

คุยกับนักเขียน
- ร่างจิแตกกกกกกกกกกกกกกก !! พยายามมาอัพให้ทันก่อนเที่ยงคืน ฉลองฮาโลวีน
- ลองเปลี่ยนมาใช้ฟร้อนคลอเดีย เพื่อนๆ คิดว่าอันเก่าหรือแบบนี้โอเคกว่ากันเอ่ย?
- งานพญาควอนก็มาค่ะ นางไม่ได้มาคนเดียวด้วยนะคะ (สปอยทำไม)
- เม้นท์ที่ #13 นั่นสิเนาะ ไม่มีม้วนฟิล์ม ทำอย่างไรดี =,,,= ใช้อะไรแทนได้บ้างนะ ติ๊กต่อกๆ
- รายการ M&M จะสิ้นสุดลงอาทิตย์หน้าแล้วใจหายเหมือนกันค่ะ ตามเชียร์มาตั้งแต่วิน ยังไงก็คอยตามสนับสนุนเด็กๆ ไอค่อนทั้ง 9 คนกันต่อไปเนาะชาวสแตน
- ขอบคุณสำหรับเม้นโหวตแฟนคลับ <3 อยากให้มาเม้ามอยผ่านเม้นกันเยอะๆ อ่านแล้วเพลิน มีกำลังใจปั่นได้อีกหลายตอน วันนี้ทอร์คซะยาวเดี๋ยวหมดวันก่อน สุขสันต์วันฮาโลวีนจ้า บัยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

93 ความคิดเห็น

  1. #68 Bean_6 (@inspiration-vp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 20:32
    แทฮยอนนนนนนนนนนนนนน ต้องรอดนะ!!!!!!!!!!!!!!
    #68
    0
  2. #52 DunKin (@akanishin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 16:52
    ไม่ได้อ่านฟิกบิ๊กแบงนายเห็นจีดือแรก้อนมา
    โผล่แบบนี้ก็คิดถึงไปอีก ฮืออออออออออ นี่บอกเลยว่ากลัวแทนน้อง.
    ไม่น่าไปรับงานมาเลยลูกมันอันตราย คราวหลังจะจับตีซะให้เข็ด?  
    เดี๋ยวๆๆๆๆ ถ้าน้องนัมไม่มาทำงานนี้จะได้พอกะอีหมูเรอะ
    ม่ายยยยยยย หนูทำดีแล้วลูก ส่วนจีวอนนนน อย่าทำน้อง
    น้องน่ารักขนาดไหนแกทำน้องหลงหรอ ToT
    #52
    0
  3. #32 clarkbrainy (@clarkbrainy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 15:31
    บ๊อบใจเย็นน้าาาาาา T[]T
    #32
    0
  4. #17 BBB (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 03:13
    อย่าทำอะไรน้องนะะะะน้องหาเลี้ยงครอบครัวนะะะะ
    #17
    0
  5. #16 Nutz Noimuang (@nutpopo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 00:35
    นัมมี่ทำไปเพราะหาเงินเลี้ยงครอบครัวนี่เองงงง แอบสงสารนัมมม นัมก็รู้สึกผิดที่ทรยศมิโนอ่าาาา แต่ไงก็ทำผิดกับมิโนนะต้องจับไปลงโทษ!! จีวอนโดดเอาฟันเฉาะขานัมก่อนเลย #ไม่ใช่ละ
    #16
    0
  6. #15 ตีสาม (@gn0095) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2557 / 22:25
    อย่าฆ่าน้องแมวนะจีวอนไม่งั้นจะสั่งให้ฮันบินฆ่าเลยนิ T_T
    ฮืออออออออ สนุกจังเลย สนุกมากๆ
    รอต่อนะคะไรเตอร์ สู้ ๆ พี่มินโฮจะทำยังไงกับน้องหนอออออออออ
    #15
    0
  7. #14 ~~-*กุร้ากป๋า*-~~ (@eunhan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2557 / 16:05
    ไม่มีฟิล์มก็ใช้เลนส์กล้องแทนเลยดีมั้ย ?? #เดี๋ยวๆ (ใหญ่ป๊ายยยย!!!) เจอคิมจีวอนเข้าซะแล้ว ไม่ต้องวิ่งลูก ยังไงก็ไม่รอด!!!!
    #14
    0