[ Fic : WINNER ] ► GODFATHER ◄ [ NamSong ft. DoubleB ]

ตอนที่ 5 : GODFATHER V ► Long time no see

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 278
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 พ.ย. 57





 
GODFATHER V
...






 


เมฆก้อนหนาเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ อยู่เหนือท้องฟ้ากรุงโซล สายลมกรรโชกแรงพัดเอาฝุ่นตะกอนรวมถึงเศษใบไม้ปลิวว่อนในอากาศ ไม่นาน เม็ดฝนสีใสก็พากันโรยตัวลงจากฟ้าสีหม่นตกกระทบกับผิวแก้มของช่างภาพหนุ่มอายุยังน้อย พร้อมๆ กับเสียงฟ้าร้องคำรามสร้างบรรยากาศกดดันแผ่ซ่านทั่วทั้งตรอกคับแคบที่เขากำลังยืนอยู่



 

เบื้องหน้านั้น ปืนกระบอกหนึ่งอยู่บนมือของคิมจีวอน ซึ่งเป็นลูกน้องคนสำคัญของตระกูลซง ส่วนอีกกระบอกหนึ่งอยู่บนมือของเด็กหนุ่ม ซึ่งนัมแทฮยอนพอคุ้นหน้าคุ้นตาตามหน้าสกรู๊ปข่าววงการธุรกิจใต้ดินมาก่อน แต่จำไม่ได้แล้วว่าชื่ออะไร



 

สองคนยืนจ้องหน้ากันไม่วางสายตา โดยมีแทฮยอนยืนขั้นอยู่ระหว่างกลางพอดิบพอดี



 

นี่!” แทฮยอนแทบสะดุ้ง ไอ้หน้าจืดคนที่คิดว่าเป็นคนของตระกูลคิมขึงตาดุดันมอง



 

.... ลองมองดีๆ นี่มันคนเดียวกับคนที่เคยซ้อนมอเตอร์ไซด์จีวอนเมื่อคราวนั้น?




 

ถ้าแกไม่อยากตายเป็นอาหารหมาก็มากับพวกเรา



 

ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย...



 

ให้เลือกเอานะ คิดว่าคงน่าจะฉลาดเลือกด่าเหมือนว่าโง่จบก็หันไปแยกเขี้ยวใส่คิมจีวอนทันที ก่อนส่งสัญญาณมือบอกลูกน้องหลายคนด้านหลังให้อยู่เฉยๆ



 

 โธ่โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!”



 

ฟันมานาน สุดท้ายคิมจีวอนแหกปากตะโกนด้วยความสุดจะทน พ่นลมหายใจระบายความอึดอัด ...ทำไมต้องมาเจอกันด้วยสภาพแบบนี้ทุกทีให้ตายสิพับผ่า! ไม่ถือไม้เตรียมฟาดก็ถือปืนจ่อกัน ชาติที่แล้วสงสัยคิมจีวอนเคยทำบุญด้วยของเถื่อน เนื้อคู่ชาตินี้มันถึงได้เถื่อนซะเหลือเกิน



 

ฮันบิน ไม่ใช่เรื่องของพวกนาย กลับไปเถอะ ฉันยังไม่อยากทะเลาะ นี่ลูกแมว มากับฉัน...น้ำเสียงแหบทุ้มฟังดูเหมือนตวาดห้วนๆ ทว่าดวงตาคู่ตี่เล็กที่พยายามสบตากับฮันบินแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเมื่อครู่หนุ่มมาดกวนกำลังขอร้อง กลับกัน ฮันบินรู้สึกได้ว่าเอ็นช่วงขาของเขามันกระตุกเตือนยิกๆ หลังจากโดนสายตาแบบหมาบีเกิ้ลมองมาทางนี้ เขามองเมิน ยักไหล่เหมือนไม่แคร์




 

 ก็เอาดิ๊! ถ้าขืนนายไปกับพวกนั้น นายก็รู้ดีอยู่แล้วว่าไม่มีทางรอด มินโฮมันไม่ปล่อยให้นายได้ลอยหน้าลอยตาแน่ หมอนั่นมันปีศาจ คำบอกเล่ากึ่งถากถางทำให้แทฮยอนหน้าเจื่อนลงถนัดตา



 

ฮันบินอ่า! พูดจาไม่น่ารักเลย



 

น่ารักพ่อง...อยากนอนโรงบาลอีกใช่ป่ะ?!”



 

ถ้านั่งเฝ้าครึ่งวันอย่างคราวที่แล้วก็ยอมนะพูดแล้วขยิบตามาทีนึง




 

 งั้นคราวนี้เอาตายเลยดีมั้ยวะ? เดี๋ยวๆๆ มันใช่เวลามาพูดเรื่องนี้ป่ะ ไอ้บ้าจีวอน!!!”ฮันบินเกือบสำลักน้ำลายตัวเอง แม่ง...พูดมาได้ มึงช่วยสำเหนียกหน่อยเหอะว่าที่คุยกันเนี้ยถือปืนคุยกันอยู่นะ?!



 

คิมจีวอนทำหน้าเจ็บปวดรวดร้าว



 

ในขณะที่คนยืนฟังอย่างเงียบๆ ตรงกลางวงเริ่มไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้





 

เปรี้ยง!!!





 

เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นยุติบทถกเถียงลงชะงัด ความเงียบเคลื่อนตัวด้วยความเร็วเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ กลิ่นไอเย็นฉ่ำพัดโชยมาแตะจมูก เด็กหนุ่มตัวบางเผลอกระชับกระเป๋ากล้องโดยไม่รู้ตัวหลังจากเสื้อผ้าหน้าผมเปียกชุ่มเกือบหมดทั้งตัว ...บางทีฮันบินอาจจะพูดถูก เพราะยังไงซะคนๆ นั้นคงไม่ปล่อยให้เขาลอยนวลแน่ๆ โทษสถานเดียวคือตาย ถ้าอย่างนั้นทางรอดที่จะช่วยต่อลมหายใจนัมแทฮยอนคงมีเพียงทางนี้เท่านั้น...











“... Long time no see ...”








 

ความคิดเอาตัวรอดของหนุ่มช่างกล้องพลันหยุดชะงัก! เมื่อได้ยินน้ำเสียงทุ้มลึกแฝงความน่ากลัวอันแสนคุ้นเคยดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน ใบหน้าขาวหันขวับมองต้นเสียง ทางเดินด้านหลังของคิมจีวอน ปรากฏร่างกายสูงโปร่งสวมเสื้อแจ็คเก็ตหนังทับเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด มือข้างนึงใช้เสยเส้นผมที่ตกลงมาปรกใบหน้าคมเข้ม มืออีกข้างถือคันร่มสีดำเดินใกล้เข้ามา



 

ครั้นพอได้เห็นหน้าผู้มาเยือน



 

เสมือนเวลาเดินช้าลง...




 

 

............... เจ้านาย ..................



 

 

ทุกวินาที.... ทุกฝีก้าว....ที่เจ้าเครื่องหน้าอันหล่อเหลาเคลื่อนกายของเขาเข้ามาใกล้... ภาพมันช่างเชื่องช้าเหลือเกินในความรู้สึกของนัมแทฮยอน....



 

เผลอสบดวงตาคู่สีเข้มครู่เดียวแทฮยอนรู้สึกใจหายวูบ เขาคิดผิด ตอนแรกเขาคิดว่า คนๆ นี้คงแสดงความโกรธเกลียดชิงชังผ่านแววตาของเขาแน่ๆ แต่เปล่าเลย นัยน์ตาไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ นั่นทำให้แทฮยอนยิ่งกลัว พยายามหลบตาหนีแล้ว แต่ยิ่งพยายามหนีเท่าไหร่ยิ่งเหมือนโดนไล่ต้อนให้จนมุมมากเท่านั้น ร่างกายพร้อมใจกันแข็งทื่อเสมือนโดนถ่วงด้วยก้อนหินหนัก แทฮยอนไม่สามารถขยับหรือพาตัวเองหนีออกจากสถานการณ์เลวร้ายถึงขีดสุดนี้ได้เลย เขาทำได้เพียงถอนใจ เม้มริมฝีปากแน่น ยอมปล่อยให้ผู้มีตำแหน่งเป็นเจ้านายเดินเข้ามาประชิดตัวได้สำเร็จ



 

ซงมินโฮเหยียดรอยยิ้มลวงโลกพลางส่ายหัวน้อยๆ ทิ้งร่มลงบนพื้นน้ำเจิ่งนองไม่สนใจสายฝนกระหน่ำเลยแม้แต่น้อย ยื่นหน้าผ่านพวงแก้มนิ่มกระซิบแผ่วเบากับปลายหูแดงระเรื่อ



 

แสบนักนะ ...คิดว่าหนีฉันพ้นแล้วหรือยังไง นัม-แท-ฮยอน



 

“...จะเรียวนิ้วประดับแหวนสลักนามสกุลบนริมฝีปากหยักสวยกลิ่นคำพูดของนัมแทฮยอนกลับลงคอ



 

ชู้วววห์... ยังไม่ถึงเวลาพูดความกลัวแล่นริ้วมาพร้อมๆ กับสัมผัสหยาบโลน ซงมินโฮ ลากนิ้วมือจากปากอิ่มลง บีบปลายคางเชิดใบหน้าขาวซีดที่เปียกปอนด้วยน้ำฝนให้เงยขึ้นเพื่อมองหน้าเขาให้ถนัดชัดเจนกว่าเดิม คราวนี้แทฮยอนไม่แม้จะหลบเลี่ยงสายตาเย็นยะเยือกนั่นได้



 

รู้ชะตากรรมตัวเองแล้วหรือยัง ถ้ายังก็จะได้รู้ ...



 

เจ้าพ่อนักธุรกิจใต้ดินพูดเรียบๆ หากมันกลับกัดกินความรู้สึกของแทฮยอนเหลือเกิน ถ้าหากว่าเขาสามารถแหลกละเอียดคามือของผู้ชายคนนี้ได้ในตอนนี้ มันคงสาแก่ใจซงมินโฮนัก


 

 



 

เฮ เฮ้! ...เข้าถิ่นเสือแล้วอย่าคิดว่าจะเอาของๆ ตัวเองกลับไปได้ง่ายๆ ...




 

ฮันบินพูดแทรกทำลายบรรยากาศสีดำรอบตัวคนสองคนหลังจากทนขนลุกกับท่าทางของมินโฮที่ไม่เคยเห็นมาก่อนไม่ไหว แต่ยังไม่ทันพูดจบดี หลานชายตระกูลคิมรีบเบนทิศทางของปากกระบอกปืนเข้าหาอริศัตรูตัวพ่อทันทีที่ซงมินโฮชักปืนลูกโม่ปลายด้ามสลักลายออกจากซองพร้อมง้างนกเล็งมาที่เขา




 

คิมจีวอนซึ่งลอบมองเจ้านายตัวเองเงียบๆ ตั้งแต่เดินเข้ามา เบิกตากว้าง หุบยิ้มแล้วหันไปทางฮันบินที่ยืนนิ่ง คาดไม่ถึงว่าเหตุการณ์แบบนี้มันจะเกิดขึ้น ปกติซงมินโฮไม่ใช่คนใจร้อน ด่วนวู่วาม เรื่องจับปืนจ่อใครต่อหน้าคนอื่นนี่น้อยจนแทบนับครั้งได้ นอกเสียแต่ว่ามันหนักหนาหรือเอาจริง จริงๆ จีวอนชักเริ่มเห็นท่าไม่ดี ดวงตาตี่เล็กกลอกมองสลับสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งถึงจะเป็นศัตรู แต่ก็รู้กันอยู่...นั่นยอดดวงใจ....แล้วเขาควรจะทำยังไง



 

คิดแล้วคิดอีก...



 

สุดท้ายคิมจีวอนเลือกลดระดับปืน สบถพึมพำ



 

....ก่อนจะเบี่ยงตัวเองเข้ายืนกันกลางระหว่างปากกระบอกปืนทั้งสอง....



 

ทำบ้าอะไรไอ้กอลลิล่า!!” เสียงตะโกนดังลั่นมาจากทางด้านหลัง



 

เงียบน่ะ!!!!!!” ลูกน้องคนสำคัญของตระกูลซงตวาดกลับอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนจนฮันบินสะอึก ยืนเผชิญหน้ากับปากกระบอกปืนลูกโม่สีเงินวาวของเจ้านายด้วยแววตานิ่งสงบ



 

 


 

เจ้านาย...คนนี้ผมขอล่ะ

 





 

จบคำ คิมจีวอนถอนหายใจแผ่วเบา เขารู้เจ้านายเขากำลังโกรธแม้ว่าสีหน้าจะเรียบเฉยกว่าครั้งไหนๆ ก็ตาม เจ้านายเหนือหัวเวลาโกรธน็อตหลุดต่อให้เอาช้างร้อยเชือกมาฉุดก็คงหยุดไม่อยู่ จีวอนที่อยู่กับมินโฮมาตั้งแต่เด็กย่อมรู้ดีกว่าใคร แต่เขายังเอาตัวเองเข้าสกัดความโกรธนั้นเพียงเพื่อให้ไอ้เสือบ้ามันไม่ต้องเจ็บตัว ก็นะอย่างที่เคยบอก...





 

ของใคร ใครก็รัก ....





 

ซงมินโฮปรายตามองเล็กน้อยแล้วเงียบ คิมฮันบินกัดปากยืนเงียบ ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ





 

กระทั่ง...ปืนลูกโม่ลดตำแหน่งลงจากระดับสายตา





 

คิมจีวอนเห็นสายตาเจ้านายของเขาอ่อนลง ค่อยวางใจ




 

เฮ่อออออออออ ...ขอบคุณมากครับเจ้านายจีวอนตบมือกับหมวกบีนนี่ของตัวเองยิ้มอย่างปิดไม่มิด นึกไม่ออกเลยถ้าเกิดมินโฮไม่ยอมใจอ่อนกับคำขอของเขา แล้วเรื่องทุกอย่างมันจบลงตรงกระสุนฝังเข้าเนื้อเสือน้อยนี่ เขาจะทำหน้าแบบไหน ที่แน่ๆ คงยิ้มไม่ออกอย่างตอนนี้




 

จัดการเอาเองแล้วกันเสียงทุ้มเอ่ยบอก ฉันมีเรื่องต้องสะสาง




 

ประโยคหลังดูเหมือนจงใจพูดกับลูกแมวในกำมือ แทฮยอนสะดุ้งเฮือก มือไม้เย็นเฉียบ ริมฝีปากสีซีดเม้มแน่น แข้งขาอ่อนยวบแทบยืนไม่อยู่ แค่พยายามใช้มือแกะมือหยาบกร้านออกจากปลายคางตัวเองยังทำไม่ได้เลย นับประสาอะไรกับการวิ่งหนีเอาตัวรอด





 

นัมแทฮยอนขอบตาร้อนผ่าวเว้าวอนคนตรงหน้าผ่านดวงตาสั่นระริก ในขณะที่ซงมินโฮซึ่งเมื่อก่อนใบหน้าราวกับเทพบุตรเคยมีแต่รอยยิ้มอบอุ่น บัดนี้หลงเหลือเพียงรอยยิ้มเหยียด




 

จากนั้น...






 

ตุบ!!




 

กำปั้นหลุนๆ ถูกเหวี่ยงเข้ากระทุ้งท้องคนทรยศ !!




 

คิมจีวอน คิมฮันบินและลูกน้อง เบิกตามองร่างกายเปียกปอนทรุดฮวบลงกับพื้น !!




 

...จะ...เจ้านาย.... แทฮยอนเจ็บร้าวและจุกจนพูดไม่ออก แต่ก็ยังพยายามงัดแรงเฮือกสุดท้าย ตะเกียดตะกายผ่านพื้นเปียกแฉะเพื่อหนีเอาชีวิตรอด ทว่าฝืนร่ายกายลุกขึ้นยืนยังไม่ทันตรงดี ก็โดนหมัดหนักๆ ซ้ำเข้าจุดเดิมรอบที่สอง ครั้งนี้ร่างของช่างภาพหนุ่มร่วงหมอบลงกับพื้นไร้ซึ่งปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ อีก



 

หึ! ทีหลังจะคิดหักหลังกัน ก็ขอร่ายกายที่มันทนทานกว่านี้หน่อยนะ นัมแทฮยอน



 

มินโฮพึมพำก่อนจะช้อนร่ายกายบอบบางขึ้นจากพื้น...



 

กวาดสายตามองรอบบริเวณ เอ่ยบอกกับลูกน้องคนสำคัญ



 

จีวอน เก็บกระเป๋ากับข้าวของมาให้ครบ



 

หนุ่มมาดกวนตะเบ๊ะมือรับคำสั่งแล้วหันหลังกลับ เผชิญหน้ากับคิมฮันบินซึ่งยืนทำหน้านิ่วคิ้วขมวดมองเขาอยู่ก่อนแล้ว งานนี้สงสัยมีง้อยาวววววว งอนหรือป่าวไม่รู้ขอมโนไว้ก่อน ยิ้มปลอบใจตัวเองล่วงหน้า ขณะยกปากกระบอกปืนทำจากไททาเนียมสีเงินคุมเชิงลูกน้องจากฝั่งตระกูลคิมรอจนกว่า นายเหนือหัวของเขาจะพาร่างของคนทรยศออกจากพื้นที่



 

...  นัมแทฮยอนแย่แน่ๆ ขอโทษทีนะลูกแมว ...




 

จีวอนคิด



 

 

 

..............

 




 

คิมฮันบินไม่เคยคิดมาก่อนว่า ไอ้บ้าฟันเหยินคิมจีวอน



 

จะกล้าเอาตัวเองเข้ามาขวางทางปืนของนายเหนือหัวมัน!!!



 

ไม่เรียกบ้าก็เรียกโง่ แต่นอกจากความโง่ คงต้องเพิ่มความหน้าด้าน หน้าทน สมองกลวง โรคจิตวิปริตใส่เข้าไปในรายการแปลกแต่จริงของมันด้วย คิมฮันบินส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยหน่าย ไม่รู้จะสรรหาคำศัพท์จากพจนานุกรมเล่มไหนมาเพื่อด่าไอ้หมอนี่แล้ว



 

ทั้งหงุดหงิด ทั้งเหนียวตัว ทั้งรำคาญ



 

ถ้าไม่ติดว่าปืนไม่ใช่ของเขาเอง คงเอามันประเคนใส่ปากกอลลิล่าดูสักรอบเผื่อจะได้มีสติดีขึ้น!



 

ฮันบินอ่า ...โกรธกันหรอ หันมาพูดกันหน่อยสิ



 

....



 

ฮันบิน ฉันระ...



 

หุบปากเลยนะ! คิมจีวอน ถ้ายังอยากกลับเขตตัวเองแบบครบทั้งสามสิบสอง!!”



 

นี่โมโหแล้วนะ ตวาดแล้วนะ


 

เชื่อเถอะว่าคนหน้าหนาไม้ฝาบ้านยังอาย อย่างคิมจีวอนไม่เคยสลดหรอก



 

หลานชายจากตระกูลคิมสะบัดหน้าหนีจากแววตาเย้าแหย่ของอีกฝ่าย เดินแหวกฝูงลูกน้องมาถึงรถของตัวเอง ซึ่งมีใครบางคนยืนพ่นควันฉุย ผลิตมลพิษให้ต้นไม้รออยู่ก่อนแล้ว คิมจีวอนที่เดินตามหลังทิ้งระยะมาไม่ห่างเห็นแล้วแทบจะสะดุดก้อนกรวด



 

ปั๊ดโถ่! งานเสือเฒ่าก็มาหว่ะ ..!!



 

ลุง! หาหลุมฝังศพทำเลดีๆ ให้ไอ้หมอนี่สักทีนึงได้แมะ



 

คิมจีวอนมองแม่คุณทูนหัวด้วยแววตาเว้าวอน



 

ไม่อยากคิดล่วงหน้าเลยว่า ถ้าหาทำเลดีๆ ได้แล้วจะเกิดอะไรขึ้น



 

จีวอน...”



 

บุรุษผู้ซึ่งปากคาบซิกก้า มือข้างหนึ่งถือหนังสือพิมพ์อีกข้างพึ่งรับปืนคืนจากหลานชายมาถือไว้มองไล่ลูกน้องตัวเอกของฝ่ายศัตรูทางธุรกิจผ่านเลนส์แว่นตากันแดดตั้งแต่หัวจรดเท้า



 

ว่าไงตาเสือเฒ่าลูกน้องมินโฮกอดอกมองยิ้มๆ



 

... มองคนหลานนะไม่ได้มองคนลุง ...



 

ฉันจะ ...นับหนึ่งถึงสิบ ......... หนึ่ง ...สอง



 

โถ่... นึกว่าคิมจีวอนคนนี้จะกลัวหรอ ..ฮึ!



 

ไปเดี๋ยวนี้แหละครับ



 

วิ่ง...ให้ไวเลย



 






TO BE CON ...



 

คุยกับคนเขียน

- ขอโทษที่หายไปนานค่ะ ช่วงนี้งานยุ่งมากกกกก หลังจากนี้ก็จะยุ่งตลอดแต่จะหาเวลามาอัพเรื่อยๆอ่ะเนาะ ไม่ต้องห่วง
- ตอนนี้ยาววววมากสมใจไหมล่ะ ยาวเถอะ นี่นั่งแก้ตั้งกะสองทุ่ม กว่าจะเสร็จปาไปห้าทุ่ม ป๊าด! อิแม่เพลีย
- ได้ดูงานประกาศเมล่อนกันมั้ยเอ่ย ใครไม่ได้ดู พลาดดด ไปหาดูค่ะ วีน่อคือดีงาม สเปเชี่ยลไลฟ์คือดีงามทุกคน
โมเม้นนัมซงกระจุยกระจาย มโนคือชนะค่ะ ปริ่ม 5555
- ตอนนี้แก้ไปปวดตาไป อาจจะมีคำไหนพิมพ์หลุด พยายามมองข้ามเนาะ เดี๋ยวแก้อีกที XD
- ตอนหน้าใครอยากเจออาคังกับพี่แป๋ว ได้เจอแน่นอนค่ะ งานจี๋ฮุนคงต้องรอไปอีก
- ขอพูดไม่เยอะ (นี่ไม่เยอะ?) เม้นโหวตช่วยๆกันทำมาหากินเหมือนเดิมเนาะ บางทีเห็นเม้นน้อยๆล่ะหมดกะลังใจสุดไรสุด เจอกันตอนหน้าจ้า บัยยยยยยยย

 

93 ความคิดเห็น

  1. #81 Monkiiz136 (@luk-suju-na) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 22:41
    long time no see ... งื้ออออออออ ทำไมเท่ทำไมดีงามแบบนี้คะซงมินโฮ โอ๊ย นี่น้องแค่โดนต่อยไปสองทียังสลบไปแบบนี้ ไม่อยากจะคิดว่าถ้าโดนลงโทษหนักกว่านี้จะเป็นยังไง อร๊ายยยยยย
    #81
    0
  2. #70 Bean_6 (@inspiration-vp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 20:42
    ถ้าไม่มีบาบิเราจะไม่ขำเลยแกกกก
    #70
    0
  3. #61 -สวย(Official)- (@2345-nice) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2557 / 21:16
    เจ้านายจะทำอะไรนัมแทคะ โอ๊ยยยย ชอบผู้ชายแบดบอย อิอิ คู่bbนี่ก็น่าร๊าก บ๊อบกลัวเมียว่างั้น 5555555555555
    #61
    0
  4. #54 DunKin (@akanishin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 17:30
    ก่อนอื่นเลย ข้างล่างกับข้างบนนี่คนละอารมณ์กันมากกกก
    ข้างบนอ่านแล้วรู้สึกเขินตัวลอยๆ เด็กอาร๊ายยยยทำไมมันช่างขี้เต๊าะแบบนี้
    นิดหน่อยก็เอาเนาะพ่อคูณ ส่วนหลานฮันบินคนแมนค่ะแมนค่ะลูก 
    แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนหนูก็แอบเขินเลยเหวี่ยงพ่อฟันเหยินไปงั้น ตะลั๊กกกมาก
    กำลังยิ้มดีๆเจอนังเจ้าพ่อมาแบบลองทามโนซีของเฮียท็อป
    แพ้ค่ะ ดาร์คมากหล่อมากขอใส่ห่อที่นึง ชอบเวลาฮีดาร์คๆตาดุๆแบบนี้
    โถดูทำน้องนัมกลัวเลย ไม่เอานะลูกไม่ร้อง ไม่รู้จะปลอบยังไง
    หนูทำเรื่องไว้เพราะงั้นริวจะไม่ยุ่ง T-T
    ตอนติ่งท้ายนี่แอบฮาค่ะ ไม่มีกลัวเลยคนเนี้ยะ แ หม่ชักอยากยุให้ลุงยิงดูสักที 555
    #54
    0
  5. #34 clarkbrainy (@clarkbrainy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 15:39
    ดับเบิ้ลบีแย่งซีนคู่หลักมาตอนนี้ 55555555 คืออารมณ์คู่ซงนัมมันเครียดไง พอมาอ่านบ๊อบบินนี่แบบ แอร้ยยยย น่าร้ากกกกกก ชอบที่จีวอนเรียกฮันบินว่าเสือน้อยง่ะ น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ลุงโหดจังค่ะ เดี๋ยวหลานขายไม่ออกหรอก 55555
    มิโนมีเหตุผลกว่าที่คิด ยอมจีวอนด้วย
    โอ้ยยยย หลงคู่ ดบบ.!!!
    #34
    0
  6. #30 ~~-*กุร้ากป๋า*-~~ (@eunhan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 23:36
    เอาหล่ะขรั่บพี่น้อง ลูกแมวตกอยู่ในกำมือชายซงละขรั่บ มารับด้วยตัวเองแบบนี้ช่างเป็นเกียรติสุดๆไปเลย =.= บ๊อบบี้คือดีงามอ่ะ คือรักจริงหวังแต่งใช่มะคนนี้ ชอบสายโหดสินะ แบบเอาปืนจ่อหัวคุยกันคงมันส์พิลึก ทะเลาะกันทีไม่บึ้มบ้านกันเลยรึไง 5555 อย่าปากแข็งนักนะฮันบิน ยังไงก็ไม่รอด เชื่อลูกเพร่~!
    #30
    0
  7. #28 Vitaminz (@vitaminz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 09:49

    ดับเบิ้ลบีน่ารักอ่ะ คุณจีวอนมั่นมากกกก กับน้องฮันบินคนซึน ง๊อยยยยยย >//////<
    เถียงกันได้แบบ น่ารักอ่ะ จริงๆนะ ถึงจะฮาร์ดคอไปหน่อยก็สัมผัสได้ว่าน้องฮันบินกำลังเขิน

    คุณซงมาแรง หล่อ ดาร์คมาก! ดาร์คมากจริงๆ  
    อย่าทำน้องนัมรุนแรงนะ (ต่อยท้องน้องไปแล้ว - -*)
    #28
    0
  8. #27 mickeky (@kimmesaul) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 08:01
    ชอบมากเลยอัพบ่อยๆน้าา
    #27
    0
  9. #26 ตีสาม (@gn0095) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 01:37
    โอ้ยยยยยยย อยากเม้นทุกตอนเลยยยยยยยยยยยยย
    คันมือมาก ขอเวลานะคะ เอาตอนนี้ก่อน โอ้ยยยยยยยยยยย นังบาบิ แพ้ทางฮันบินเต็มที่
    พี่มิโนโผล่มาคือราย long time no see นี่เมมเบอร์คนที่8ไอค่อนหรอคะะะะะะะะะะะะะะะะ
    ฮันบินนี่ปากหนักนะเนี่ย แต่ก็ใจอ่อนตลอดอะ น่าร้ากกกกกกกกก
    #26
    0
  10. #25 Babeqx (@babeqx94) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 01:08
    ~_~ พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเจอแบบนี้ รู้แต่นัมแย่แน่ๆอะ ไม่รอดมือแน่นอน แต่เราชอบบบบบบบบบบบบบบบบบ 555555555 โอ้ยทำไมเป็นคนแบบนี้
    #25
    0
  11. #24 Nutz Noimuang (@nutpopo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 00:40
    คู่รองมันฮาร์ดคอร์จริงๆนะ แต่คือมันก็นั่ลร้ากกกกกก #ขอวิบัติเพื่อเสียง
    เย่ เย่ เย่ ป๋าจับแมวได้แล้วววว ดีใจ 555555
    รอการลงโทษคนทรยศ หุหุ -.,- ไม่ได้หวังไม่ได้รอไม่ได้ลุ้นไม่อะไรเยยนะจริงๆ คึคึ

    เค้าจะปากำลังใจใส่ไรท์รัวๆๆๆๆ  ปั้งๆๆๆๆๆๆ #ไม่ใช่ปืน
    #24
    0