What's up
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ My.iD

    Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ
ข้อความ
2

 C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

ทางเว็บไซต์ไม่อนุญาตให้ใช้ Qmsg ในการส่งลิงก์หรือฉากที่ไม่เหมาะสม (NC)
(หากตรวจพบนิยายเรื่องนั้นจะถูกแบนถาวร ในกรณีกระทำผิดซ้ำจะถูกแบน ID ทันที)


13 ม.ค. 62 / 22:38   [124.120.207.127]
DAY⭐NATTO บอกว่า :


     สียงรัวแป้นพิมพ์โน๊ตบุ๊คในห้องเงียบ โอขยับดันแว่นกรองแสงเพิ่งมองจอจนคิ้วขมวด

     "อื้อหือ แฟนคลับเกินครึ่งร้อยแล้วหรอเนี่ย"

นิ้วเรียวเลื่อนแผ่นต่างเมาส์ข้างล่างแป้นพิมพ์เลื่อนดูคอมเม้นต์

     "ไม่ค่อยมีพูดถึงผมเลย มีแต่ของคุณ"

     "ก็ของคนเดียวแต่พิมพ์หลายรอบ" แอนดริวก้มดูหน้าจอที่โอจ้องเลื่อนหาสักคอมเม้นต์ที่พูดถึงเขา

     "ยอมในความอปป้าของคุณแอนดริวเจ้าของร้านสักและร้านตัดผมเลย" 

โอผละหน้าออกมา เหลือบหันมองคนที่ยัง งงว่ามาทำอะไรในหน้าข้อความของแฟนคลับ

     "ว่าแต่...เราจำเป็นต้องทำแบบนี้ด้วยหรอ"

     "การโปรโมทกับลูกค้ารายเก่าเป็นการแสดงถึงความใสใจและไม่ทอดทิ้งพวกเขา เด็กๆเขาติดเปิดเทอมหลังปีใหม่ ก็เป็นหน้าที่พวกเราบ้าง"

     "แล้วที่ทำงานคุณ?"

     โอสะอึก "อ่า...ก็นะ เรา รีบๆทำหน้าที่เรากันเถอะครับ"

     แอนดริวพยักหน้าค่อยหันไปทางเดียวกับโอที่เพิ่งถอดแว่นกรองแสงออกและประสานเสียงดังฟังชัด


     "Eyes Attact เพียงสบตา อัพเดทตอนที่ 23 แล้วนะครับ"

     "ใครที่คิดถึงเอ็ดดี้อีกไม่นานก็จะมีซีนที่ร้านผมต่อนะครับ หลังจากที่คุณโอฬารได้ซีนไปเยอะจนแทบไม่มีเวลาแก้งานให้เจ้านาย หวังว่าจะได้โบนัสพอผ่อนคอนโดนะครับ" และก็เหลือบมองคนเปิดหน้าจอแก้งานต่อ

     "ยังไงก็เห็นแก่โบนัสที่ผมรอลุ้น ช่วยกดไปที่ภาพกิ๊ฟข้างล่างเพื่ออ่านตอนต่อไปได้เลยนะครับ" พูดทั้งๆที่มือยังพิมพ์งานอยู่

     "พนักงานเงินเดือนงานหนักน่าดูแฮะ"




24 ธ.ค. 61 / 21:23   [58.11.189.5]
DAY⭐NATTO บอกว่า :


   "พรุ่งนี้ก็จะวันคริสมาสต์เวียนมาอีกรอบแล้วนะครับ"
รุ่นน้องตัวโตกว่า สูงกว่า ผิวสีแทนแดดจากการเล่นกีฬา แววตารั้นจับจ้องรุ่นพี่คณะเดียวกัน หาโอกาสได้ยากที่อีกฝ่ายจะยอมนั่งข้างๆเขาแบบนี้

     "พี่โยธินจำคริสมาสต์ปีนั้นของเราได้มั้ยครับ" เขากระซิบเสียงทุ้มยียวนรุ่นพี่ที่กุมขมับทับแว่นสายตาไม่ยอมมองหน้ารุ่นน้อง

     "คริสมาสต์ของเราอะไรวะโยธิน ทำไมไม่เห็นรู้เลย" คนศาสนาคริสต์แท้จริงหนึ่งเดียวบนโซฟานั่งขนาบข้างโยธินอีกฝั่งคือพีท

     "เราสองคนเคยไปเที่ยววันคริสมาสต์กันมาคับพี่พีท สองต่อสอง" วาโยกระซิบข้ามหน้าคนถูกพูดถึง 

  พีทได้ยินอะไรสนุกๆ เลิกคิ้วเบิกตากว้างอย่างสนใจ "เรื่องนี้มันมีเงื่อนงำ ไหนเล่ามาสิว่านายสองคนเกี่ยวข้องกันยังไง"


     "ขนาดคนอ่านยังไม่อยากรู้เลย นายจะอยากรู้ไปทำไม" โยธินนับหนึ่งถึงสิบวนไปหลายรอบเพื่อสงบอารมณ์ไม่ให้บีบคอสองคนจอมยวนตรีนขนาบข้างเขาราวฝันร้ายก่อนวันคริสต์มาส

     "อะไรกัน ตัวหลักในเรื่องนี้มีนท ฉัน แล้วก็โยธินนะ คนอ่านจะใจร้ายไม่สนใจรักร้อนซ่อนเงื่อนของพวกนายได้ยังไง ฉันเนี่ยคนนึงที่อยากรู้" พีทยืนกรานจะให้เล่าจนได้

     "พี่พีทอยากรู้ใช่ปะ"

     "อยากสิโว๊ย เรื่องชาวบ้านคืองานของเรา เพื่อนสนิทเราก็เช่นกัน"

     "มานี่ผมจะเล่าให้ฟัง"รุ่นน้องกวักมือเรียก

     จอมยียวนยื่นหน้าข้ามคนกำลังถูกนินทา โยธินจับต้นคอทั้งสองแล้วโขกหัวทั้งคู่เหมือนตอกไข่ ทั้งรุ่นน้องตัวใหญ่เพื่อนตัวดีกุมหัวร้องโอดโอย แยกกันไปคนละทาง




     "ขอโทษนักอ่านทุกคนด้วยนะครับที่กว่าจะมาก็ก่อนคริสมาสต์ แต่อย่างที่พีทบอก หากอยากรู้ว่าคริสมาสต์ปีนั้นของผมกับวาโยเกิดอะไรขึ้น อย่าลืมติดตาม
Eyes Attact เพียงสบตา ตอนต่อๆไปด้วยนะครับ " ชายสุภาพคนเดียวบนโซฟาโค้งอย่างอ่อนน้อม


     "พี่พี่ท เนี่ยผมมีหลักฐาน" วาโยไม่ลดละ ยื่นมือถือสมาร์ทโฟนส่งอ้อมหลังโยธินให้พีท

     "เฮ้ย! พวกนาย ถึงขั้นนี้กันเลยหรอ!"

     "แม่ทัพ! โจมตี!" นิ้วอาญาสิทธิ์ชี้พีท สุนัขพันธุ์เยอรมันเชฟเพิร์ตจู่โจมหนุ่มตี๋จนกลิ้งขมำจากโซฟา ไม่เป็นท่าสู่พื้น







    Writer
งานเขียนที่อยากแนะนำ



Upd : -
Rating
0%
View :
Post :
Fanclub :

งานเขียนล่าสุดของฉัน



    Board


    Voice - ป่าวประกาศสถานะ
ยังไม่มี Voice


   Friends
มาทำความรู้จักเพื่อนๆของเรากันเถอะ
เพื่อนทั้งหมด
0

เรายังไม่มีเพื่อนใน List เลย
มาเป็นเพื่อนคนแรกของเรา คลิก!



    Gift Box
ส่งของขวัญหากันบ้างนะ
ของขวัญที่ได้
0 ชิ้น

ตอนนี้ 925310
ยังไม่ได้รับของขวัญจากใคร

คลิก! ที่นี่เพื่อให้ของขวัญเป็นคนแรก

  


    Link

เว็บนี้ที่อยากแนะนำให้ลอง!

Link ที่แนะนำ
0


ดู Link ทั้งหมด