Shu_Fenghu
ดู Blog ทั้งหมด

Love Family สายใยรักสายใยหัวใจ

เขียนโดย Shu_Fenghu

            เราจะมีลูกที่น่ารักหนึ่งคน รอดูพวกเขาเติบโต ฟังเขารียกเธอว่าแม่และเรียกฉันว่าพ่อ ที่รัก...ครอบครัวของเราจะต้องมีความสุขอย่างแน่นอน

 

            ....................................

 

                .......................

 

                .............

 

                .....

 

                ..

 

                เฟี้ยว! เฟี้ยว!

 

                เสียงของชูริเค็นแหวกอากาศดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เจ้าของดวงตาสีนิลมองดูผลงานของตนด้วยแววเรียบเฉย นิ้วมือเรียวควงมีดคุไนไปมาอย่างครุ่นคิด สักพักมีนินจาคนหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นมาหาเขาท่าทางดูร้อนรน...ชายคนนั้นหอบหายใจสักพักก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยประโยคที่ติดๆขัดๆ

 

                โรง...พยาบาล คุณ...ชู 402 นี่คือประโยคที่พอจะจับใจความได้ อิทาจิดวงตาเบิกกว้างวิ่งกลับไปทางหมู่บ้านอย่างไม่รีรออะไรอีก เขารู้สึกร้อนรนเป็นห่วงภรรยา...ยิ่งตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลด้วยแล้วไม่รู้ว่าเธอไปทำอะไรเข้า...ลูกจะปลอดภัยไหมนะ!!?...

 

                ด้วยความรวดเร็วของฝีเท้าชายหนุ่มก็วิ่งมาถึงโรงพยาบาลของซึนะในเวลาเพียงไม่กี่นาทีพอถึงห้องหมายเลข 402 เขาก็เปิดประตูเข้าไปเสียงดังหน้าตาตื่นตกใจอย่างเห็นได้ชัด คนที่อยู่ในห้องหันมองเขาเป็นตาเดียวก่อนที่เสียงอันหวานซึ้งของผู้เป็นภรรยาจะพูดออกมาเบาๆพร้อมกับจุ๊ปาก

 

                เบาๆหน่อยค่ะ...เจ้าตัวเล็กเพิ่งจะหลับไปเมื่อสักครู่นี่เอง ดวงตาสีนิลของหญิงสาวทอดมองมายังทารกที่เธออุ้มอยู่ก่อนที่จะค่อยๆส่งคืนให้กับผู้เป็นแม่ที่นอนอยู่บนเตียงด้วยร่างกายที่กำลังอยู่ในช่วงพักฟื้น พาราประคองลูกน้อยของเธอด้วยความตื้นตันยินดีแล้วหันไปมองสามีของเธอที่โอบกอดเธออย่างแผ่วเบา มือแกร่งค่อยๆไล้นิ้วลงบนแก้มอันนุ่มนิ่มของทารกน้อยอย่างเบามือที่สุด

 

                ลูกของพ่อ... น้ำเสียงนิ่งสนิทที่เคยได้ยินอยู่เป็นประจำนั้นบัดนี้กลับอ่อนโยนและดูอบอุ่นขึ้นมาก กาอาระเผยรอยยิ้มเล็กๆอย่างยินดีกับการถือกำเนิดของลูกชายคนแรก บรรยากาศของครอบครัวอันอบอุ่นทำให้อาชูร่าอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ เธอค่อยๆเดินไปหาร่างสูงอย่าระมัดระวัง มือแกร่งยื่นมาประคองเธอพร้อมกับมองดูคาเสะคาเงะผู้เย็นชาที่ตอนนี้กำลังปลื้มปิติและยินดีที่ได้ลูกคนแรกกับผู้หญิงที่เขารัก

 

                เราอย่ารบกวนพวกเขาเลยนะคะ ร่างบางที่กำลังลูบหน้าท้องของตนเอ่ยขึ้น ซึ่งอิทาจิก็เห็นด้วยสองสามีภรรยาก้าวออกจากห้องพักคนไข้อย่างเงียบเชียบที่สุด ปล่อยให้ครอบครัวซาบาคุโนะเขาอยู่กันตามลำพังจะดีกว่า

 

                พารา... เสียงนุ่มเรียกหญิงสาวที่โอบกอดอยู่ด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบา เจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นสบกับดวงตาสีมรกตที่มองมาด้วยความรักที่สื่อออกมาจากดวงตาคู่นั้น ใบหน้าหวานฉายรอยยิ้มละไมแล้วก้มมองลูกน้อยที่หลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมแขนของตน ใบหน้าคมเคลื่อนเข้ามาใกล้กับริมใบหูของเธอแล้วกระซิบอะไรบางอย่าง

 

                ขอบคุณนะที่มอบของขวัญที่มีค่าที่สุดให้กับฉัน พลันใบหน้าขาวนวลก็ขึ้นสีพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง คาเสะคาเงะหนุ่มหอมแก้มภรรยาสาวแล้วลูบหัวลูกชายเบาๆ ในใจก็คิดชื่อที่จะตั้งให้กับลูกเป็นอย่างดี

 

                ฉันขอตั้งชื่อให้เขาว่า คาคุรัน...เมื่อเขาเติบโตขึ้นจะได้เฉลียวฉลาดและแข็งแรงมีสุขภาพดี เธอว่าดีไหม?

 

                ค่ะ...เขาจะต้องเป็นเด็กที่มีความสุขแน่นอน เสียงหวานตอบรับแล้วก้มลงจุมพิตที่หน้าผากน้อยๆของลูกชาย พาราคลอดลูกได้อย่างปลอดภัยเป็นข่าวที่น่ายินดีที่สุดสำหรับคนในครอบครัว

ความคิดเห็น

PRDX
PRDX 11 ก.ค. 51 / 21:59


.

.

.

.


อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด



อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย



มันซึ้ง มัน อร๊ายๆๆๆๆๆๆๆๆ

มีลูกแล้ว กรี๊ดดดดดดดดดดดดด */วิ่งไปรอบห้อง

อร๊ากกกกกกกก!!!!!