Magiska มากิอาร์ เอกภพคู่ขนาน

  • 87% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 27,867 Views

  • 1,115 Comments

  • 793 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    46

    Overall
    27,867

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

เอกภพที่อยู่อีกฟาก น้องชายที่เหนือกว่าเขาในทุกๆ เรื่อง เพื่อนใหม่ที่ไม่ต้อนรับคนจากอีกโลกอย่างเขา<br /> พลังที่เขาไม่รู้จัก และ... เด็กสาวที่มีใบหน้าเหมือนกับเขาทุกประการ


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้





Status: Offline 
(Coming Soon)




เอกภพที่อยู่อีกฟาก

น้องชายที่เหนือกว่าเขาในทุกๆ เรื่อง

เพื่อนใหม่ที่ไม่ต้อนรับคนจากอีกโลกอย่างเขา

พลังที่เขาไม่รู้จัก

และ... เด็กสาวที่มีใบหน้าเหมือนกับเขาทุกประการ











แวะเข้ามาทักทายกันที่หน้าเพจได้นะคะ :)


Theme from: ★STAR

สารบัญ อัพเดท 14 เม.ย. 62 / 21:35

บันทึกเป็น Favorite

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ A.Arpo จากทั้งหมด 12 บทความ

บทวิจารณ์

1

นักเรียนทุนแลกเปลี่ยนในมหาวิทยาลัยแห่งเวทมนตร์

Magiska มากิอาร์ เอกภพคู่ขนาน

โครงเรื่อง (34/40)

การลำดับเรื่อง (17/20) บทแรกค่อนข้างช้า (1-4) มีการบรรยายสถานที่อยู่หลายจุดจึงทำให้บรรยากาศเรื่อยๆ เอื่อยๆ และยังไม่เข้าเหตุการณ์สำคัญๆ เสียที เข้าใจว่าต้องการบรรยายให้เห็นภาพแต่อยากให้ระวังว่าผู้อ่านอาจเกิดความเบื่อหน่ายหากเรื่องราวที่บรรยายไม่น่าสนใจมากพอ แต่เหตุการณ์ก็เริ่มดำเนินเร็วขึ้นในบทที่หกและมีฉากที่น่าสนใจเพิ่มขึ้นนั่นคือการคัดเลือกหน่วยทำให้เนื้อเรื่องสนุกและน่าติดตามเป็นลำดับ

คำแนะนำ ผู้อ่านจะรู้ได้อย่างไรว่านิยายเรื่องนี้สนุกหรือไม่นั้นก็เพียงแค่อ่านบทในช่วงแรกๆ ของเรื่องก็สามารถอนุมานได้ว่าเรื่องนั้นสนุกน่าติดตามหรือเปล่า ดังนั้น บทแรกๆ ย่อมมีความสำคัญไม่แพ้กับบทหลังๆ การเขียนเรื่องราวให้กระชับ ไม่เยิ่นเย้อในแต่ละบทจะช่วยเพิ่มโอกาสให้นิยายของผู้เขียนถูกเลือกจากผู้อ่านมากขึ้น เพราะบางคนก็ไม่สามารถรอได้ถึงกลางเรื่องอย่างแน่นอน ดังนั้นผู้วิจารณ์อยากให้ผู้เขียนคำนึงถึงเรื่องนี้ด้วย

ความสนุก (17/20) โดยหลักเป็นนิยายแฟนตาซีที่ไม่ได้มีพล็อตเรื่องที่แปลกใหม่นักเพราะผู้วิจารณ์เคยอ่านนิยายเรื่องอื่นที่มีแนวเรื่องคล้ายๆ กันนี้มาพอสมควร แต่อย่างไรก็ตามผู้เขียนก็ยังสามารถดำเนินเรื่องให้น่าสนใจขึ้นในแต่ละตอน และมีมุกตลกของตัวละครแทรกเข้ามาอย่างถูกจังหวะ รวมทั้งบทจิ้นระหว่างตัวละครก็สร้างสีสันให้ผู้อ่านได้ดีทีเดียว ทั้งนี้ยังสร้างปมบางอย่างที่อยากให้คนอ่านติดตามต่อในบทอื่น และสิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างก็คือการพัฒนาความสัมพันธ์ของตัวละครที่ไม่ได้ย่ำอยู่กับที่ โดยรวมแล้วก็เป็นนิยายแฟนตาซีที่อ่านสนุกค่ะ

ตัวละคร (18/20)

ไมเคิล ชไวนสไตเกอร์ ผู้แต่งได้ใส่อายุตัวละครไว้ที่ 18 ปี ที่เป็นเด็กหนุ่มในรั้วมหาวิทยาลัยแล้ว แต่ผู้วิจารณ์กลับไม่รู้สึกว่าไมเคิลจะอายุเท่านั้นเลย อาจจะด้วยวิธีการบรรยายของผู้เขียนที่ใส่ความเป็นเด็กให้ไมเคิลอยู่มากโขและไมเคิลก็ยังขาดความสุขุมรอบคอบแบบที่เด็กหนุ่มอายุ 18 ควรจะมี ตามความคิดของผู้วิจารณ์มองว่าถ้าเด็กหนุ่มที่เติบโตในต่างประเทศ (ที่ไม่ใช่ประเทศไทย) จะดูเป็นผู้ใหญ่ตั้งแต่อายุ 15-16 ปีด้วยซ้ำ แต่ก็คิดว่าตัวไมเคิลคงจะมีพัฒนาการในเรื่องวุฒิภาวะมากขึ้นในบทต่อไปแน่นอนค่ะ

โดยส่วนตัวแล้วมิติตัวละครตัวนี้ก็น่าสนใจทีเดียวค่ะ ตามที่ผู้เขียนได้บรรยายในช่วงบทนำจะเห็นว่าแม้ไมเคิลจะรักน้องมากแค่ไหน แต่ลึกๆ ลงไปแล้วก็ยังมีความอิจฉาอยู่ ซึ่งมันเป็นอารมณ์ที่เกิดขึ้นได้ แสดงให้เห็นว่าตัวละครหลักมีความเป็นคนจริงๆ อยู่ อีกอย่างไมเคิลก็ไม่ได้เก่งตั้งแต่แรก เขาไม่ได้สมบูรณ์พร้อมในทักษะต่างๆ ต้องใช้ความพยายามเหมือนคนอื่นก็เสริมให้ตัวละครมีมิติมากขึ้น

แมคเคย์ เป็นตัวละครที่น่าสนใจอยู่เช่นกัน ถึงแม้ว่าวุฒิภาวะของตัวละครนี้จะคล้ายคลึงกับไมเคิล กล่าวคือยังมีความเป็นเด็กเอาแต่ใจ ขี้โวยวายเหมือนเด็กผู้หญิง แต่ก็ยังพอแยกแยะและมีเหตุผลในบทหลังๆ จะเห็นว่าผู้เขียนเริ่มสร้างมิติให้แมคเคย์เพิ่มขึ้นจากเหตุการณ์ที่เข้าช่วยเหลือไมเคิลไม่ให้ถูกรถชน ให้หนังสือเกี่ยวกับหน้าที่พลเมืองในเอกภพใหม่ รู้จักฟังความเห็นในยามวิกฤต เป็นต้น ทำให้ตัวละครมีพัฒนาการที่น่าจับตามองด้วยอีกคน

เมลิก ชไวนสไตเกอร์ ต้องบอกว่าแตกต่างกับคนพี่มาก นิสัยของเมลิกดูลงตัวดีด้วยวุฒิภาวะและคุณวุฒิที่มี ถ้าหากเมลิกเหลาะแหละก็คงไม่เหมาะกับการเป็นประธานฝั่งมัธยมแน่ๆ ตัวละครตัวนี้แม้ว่าจะยังไม่มีบทบาทอะไรมากนัก (ผู้วิจารณ์อ่านถึงบทที่ 10) แต่กลับมีแรงดึงดูดที่น่าสนใจทีเดียวค่ะ คงเนื่องมาจากเจ้าตัวยังเก็บงำความลับบางอย่างเกี่ยวกับไมเคิลเอาไว้ด้วยนั่นเอง

โดยรวมแล้วคิดว่าผู้อ่านที่เป็นแฟนคลับคงจดจำเหล่าตัวละครได้แน่นอน ไม่เพียงแค่บุคลิกภายนอกที่เป็นพื้นฐานแต่ผู้เขียนก็ยังสร้างตัวละครให้มีมิติที่น่าสนใจทางด้านอารมณ์ พฤติกรรมที่แสดงออกอีกด้วย

การใช้ภาษา (30/40)

การบรรยาย (15/20) ผู้แต่งเลือกใช้การบรรยายแบบสรรพนามบุรุษที่สาม สำนวนภาษามีลักษณะไม่เป็นทางการแต่กลับให้ความรู้สึกว่าการบรรยายบางจุดเหมือนการบรรยายแบบสรรพนามบุรุษที่หนึ่ง สังเกตได้จากการบรรยายโดยใช้ไมเคิลเป็นผู้ดำเนินเรื่องมักจะบรรยายเป็นภาษาพูดต่อท้ายซึ่งเห็นอยู่ตลอดเนื้อหา จึงขอชี้ให้เห็นตัวอย่างในบทที่ 1

แต่ก็อย่างว่าละ ความคิดที่วาตัวเองมีความประหลาดมากกว่าคนอื่นถือเป็นสิ่งที่ดีละมั้ง? แต่คิดไปคิดมาการทำตัวไม่ให้แปลกประหลาดกว่าคนอื่นน่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้วละ

เพราะถ้าการเป็นนักเรียนทุนหมายถึงการที่เขาต้องเก่งเท่าๆ กับน้องชายของเขาละก็ เขาก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะมีวันได้ทุนนั้นหรอก

แต่ก็ช่างมันเถอะ เขาสู้น้องเขาไม่ได้หรอก

ส่วนพ่อน่ะเหรอ...อย่าให้พูดเลยเพราะตั้งแต่เกิดมาเขาก็ยังไม่เคยเจอเลย...ถ้าไม่ใช่แม่บอกว่าพ่อเขาจากไปตั้งแต่เมลิกยังไม่เกิด เขาคงคิดว่าพ่อเขาคงเป็นกระบอกไม้ไผ่หรืออะไรก็ตามแต่ มันก็ไม่ใช่ปมด้อยอะไรที่ไม่มีพ่อเพราะเขายังมีแม่เพี้ยนๆ อยู่ทั้งคน

แม่บอกว่าเขาได้สีผมดำเข้มอย่างคนเอเชียมาจากตาเขานี่ละ ซึ่งมันดูจะซับซ้อนไปหน่อยแต่ก็เอาเถอะ

ดูอย่างกระดาษเอกสารกับซองจดหมายที่อยู่ข้างซองกาแฟพวกนี้สิ

ก็ต้องหมดโลกอยู่แล้วละ บรรพบุรุษเล่นใช้ไม่บันยะบันยังขนาดนั้น มันจะไปเหลืออะไรถึงคนรุ่นถัดไป เป็นต้น

ดังนั้นควรปรับให้มีความสอดคล้องกับวิธีบรรยายด้วยนะคะ จะทำให้การบรรยายลื่นไหลมากขึ้นและดูไม่ใช่การบรรยายแบบสรรพนามบุรุษที่หนึ่ง เช่นการปรับรูปคำ เช่น ส่วนพ่อน่ะเหรอ...อย่าให้พูดเลย เพราะตั้งแต่เกิดมาเขาก็ยังไม่เคยเจอเลย... เขาคงคิดว่าพ่อเขาคงเป็นกระบอกไม้ไผ่หรืออะไรก็ตามแต่ มันก็ไม่ใช่ปมด้อยอะไรที่ไม่มีพ่อเพราะเขายังมีแม่เพี้ยนๆ อยู่ทั้งคน อาจปรับได้ว่า ส่วนพ่อของเขา...ไมเคิลไม่อยากพูดถึงนัก เพราะตั้งแต่เขาเกิดมาก็ยังไม่เคยพบผู้ชายที่ว่านี้เลยสักครั้ง... ไมเคิลคิดว่าพ่ออาจจะเป็นกระบอกไม้ไผ่หรืออะไรก็ตามแต่ มันก็ไม่ใช่ปมด้อยสักนิด เพราะเขายังมีแม่เพี้ยนๆ อยู่ทั้งคน เป็นต้น

ความถูกต้องของหลักภาษา (15/20) อยากให้ผู้แต่งกลับไปทบทวนงานเขียนของตัวเองอีกหลายๆ รอบนะคะ เพราะยังมีจุดบกพร่องให้เห็นอยู่เนืองๆ ทำให้เกิดการสะดุดระหว่างอ่าน ผู้วิจารณ์จึงขอนำตัวอย่างเพียงบางตอนเพื่อให้ผู้เขียนกลับไปแก้ไข โดยแยกตามประเภทดังต่อไปนี้

การใช้เครื่องหมาย

ไม้ยมก การใช้ไม้ยมก มีสองวิธีค่ะ วิธีแรกคือให้เคาะวรรคทั้งหน้าและหลังเครื่องหมาย เช่น รถคันสีแดง ๆ ที่อยู่ถัดจากรถคันสีดำ หรือเคาะวรรคหลังเครื่องหมายที่พบได้บ่อยในปัจจุบัน เช่น ฉันเห็นเขาอยู่ลิบๆ กำลังยืนชมนกชมไม้ เป็นต้น ดังนั้นให้ผู้แต่งเลือกใช้อย่างใดอย่างหนึ่งตลอดการเขียนนะคะ

ปรัศนี ตามจริงแล้วการเขียนในภาษาไทยที่เป็นวรรณกรรมเก่าๆ ไม่นิยมใช้ปรัศนี และภาษาไทยเองก็มีคำที่เป็นคำถามอยู่ในตัวแล้ว เช่น อย่างไร ที่ไหน จริงหรือ ใช่หรือเปล่า เป็นต้น ดังนั้นไม่จำเป็นต้องใช้ปรัศนีต่อท้ายคำถามเหล่านั้น ยกเว้นแต่ว่าต้องการเน้นให้เกิดน้ำเสียงเป็นเชิงถามเช่น จริง? หรือ หืม? เป็นต้น

จุดไข่ปลา เช่น “...ต่อด้วยข้อความหรือ “...” อันนี้ผู้วิจารณ์ได้รับคำแนะนำจากกองบก. ท่านหนึ่งบอกว่าโดยหลักภาษาไทย การใช้จุดไข่ปลามักจะใช้ท้ายประโยคหรือกลางประโยคที่มีการอธิบายยืดยาวและย่นประโยคให้สั้นลง หรือถ้าใส่หน้าข้อความแล้วก็ต้องใส่หลังข้อความในกรณีที่ยกข้อความมาจากที่อื่น ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องใส่จุดไข่ปลา ให้ผู้แต่งบรรยายไปว่าตัวละครเว้นระยะการพูด หรือหยุดเงียบชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อไปแทนน่าจะดีกว่าค่ะ และที่สำคัญจุดไข่ปลาต้องมีแค่สามจุดเท่านั้นค่ะ

อัญประกาศคู่และอัญประกาศเดี่ยว หากต้องการเขียนบทสนทนา ควรใช้เครื่องหมายอัญประกาศคู่เขียนสกัดหน้าและหลังประโยคเหล่านั้น และหากต้องการเน้นคำในบทสนทนาก็จะใช้เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวซ้อนเข้าไป เช่น “บังเอิญว่าฉันได้ยินยัยส้มส้มพูดว่า พละเป็นของฉัน ฉันถึงกับตกใจเลยล่ะ” เป็นต้น แต่ผู้แต่งกลับใช้อัญประกาศเดี่ยวในบทที่ 5 ในช่วงบทสนทนาของแมคเคย์กับ RA ดังนั้นควรแก้ไขใหม่ให้อยู่ในรูปอัญประกาศแบบเดิม ซึ่งผู้วิจารณ์เข้าใจจุดประสงค์ของผู้เขียนที่ต้องการแยกให้เห็นว่าเป็นบทสนทนาที่เป็นอดีตไปแล้ว แต่ก็ไม่ควรใช้เครื่องหมายผิดหน้าที่ของมัน ถ้าหากจะสื่อให้เห็นว่าเป็นเหตุการณ์ในอดีต ส่วนใหญ่จะใช้ตัวเอียงกันมากกว่าหรือไม่ใช่เลยก็มี เพราะอย่างไรก็มีประโยคที่บอกเป็นนัยอยู่แล้วว่ากำลังกล่าวถึงเรื่องในอดีตอยู่ ยกตัวอย่างจากบทนี้คือ ...แต่เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนเขาจะเข้านอนทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

คำผิด

บทที่ 1

เผ่าพันธ์ – เผ่าพันธุ์, น้องนั่งเล่น – ห้องนั่งเล่น,สูญญกาศ- สุญญากาศ

บทที่ 2

ซักอย่าง สักอย่าง, ซักเท่าไหร่ สักเท่าไหร่, รถยนตร์ รถยนต์, ซักนิด สักนิด

บทที่ 3

นักท่องเที่ยวมีมารถไฟขบวนเดียวกัน แก้เป็น ที่, ในมือของหล่อนที่แผ่นกระดาษ – ในมือของหล่อนมีแผ่นกระดาษ, มหาวิทยลัย – มหาวิทยาลัย, มหาลัย – มหาลัย, บู๊ทยาวครึ่งเขา – บู๊ทยาวครึ่งเข่า,ผู้คม – ผู้คน,รวมมือ – ร่วมมือ, กระพริบ – กะพริบ

บทที่ 4

ทั้วห้องนั่งเล่น – ทั่วห้องนั่งเล่น, ฉงนจดอดถามรุ่นพี่ที่อยู่ข้างตัวไม่ได้ – ฉงนจนอดถาม, ไม่ค่อยภาพ – ไม่ค่อยเห็นภาพ, มหาลัยก็เป็นคนคัดเลือกหน่วยให้อยู่ดีๆ – มหาลัยก็เป็นคนคัดเลือกหน่วยให้อยู่ดี, กลิ่นหอมอ่อนๆ ของพันธ์ – พันธุ์ไม้/ พันธุ์พืช, สเต้ก – สเต็ก

บทที่ 5

กระพริบ – กะพริบ, ถึงเขาจะไม่ยิมทำแบบนั้น – ถึงเขาจะไม่ยอมทำแบบนั้น, แม้จะยังไม่จอน้องชาย – แม้จะยังไม่เจอน้องชาย, มารู้ตัวอีกทีเขาก็เสียงไอน้ำ – มารู้ตัวอีกทีเขาก็ได้ยินเสียงไอน้ำ, ต่อมาตาย – ต้องมาตาย, มักฏหมายมีข้อจำกัด – แต่กฎหมายก็มีข้อจำกัด

การเลือกใช้คำ

บทที่ 1

อยู่แล้วละ, แน่ละ , เป็นไงบ้างละ ผู้วิจารณ์เห็นผู้แต่งใช้คำนี้บ่อย แต่จริงๆ แล้วต้องใช้คำว่า ล่ะ ซึ่งกร่อนมาจากคำว่า เล่า ในพจนานุกรมราชบัณฑิตยสถานบอกว่าเป็นคำใช้ประกอบข้อความข้างหน้าเพื่อยืนยันให้มีน้ำหนักขึ้น

ช่องข่าวประจำตอนเช้าไม่ได้เข้าสมองสักเท่าไรนัก ปรับ ช่องข่าวประจำในตอนเช้าไม่ได้เข้าสมองสักเท่าไหร่

ใช่! คงเรียกการริเริ่มที่สำคัญต่อมวลมนุษยชาติ! ปรับได้ว่า ใช่! คงเรียกได้ว่าเป็นการริเริ่มที่สำคัญของมวลมนุษยชาติ การริเริ่มที่ทำให้เผ่าพันธุ์ไพ ดีเอ็นเอก้าวข้ามขีดจำกัด!

ปี A.E. ที่ 2800: นักวิทยาศาสตร์ในยุคสมัยนั้นค้นพบความผิดปกติของสสารและมวลสารประหลาดที่เป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดประจุไฟฟ้าและพลังงานมหาศาลในพื้นที่ทางชายป่าของประเทศโรมาเนีย

ที่ สามารถตัดออกได้ค่ะ ความหมายยังคงเดิม

ทาง ปรับเป็นเขต หรือแนว จะเหมาะกว่าค่ะ

มันเป็นความผสมที่ดูมั่วซั่วแต่ลงตัว ปรับ มันเป็นการผสมที่ดูมั่วซั่วแต่ลงตัว

เพราะเธอกำลังนั่งจ้องหน้าจอเดสก์ทอปตาไม่ขยับ ปรับเป็น จ้องตาไม่กะพริบ

ข้อสังเกต จากที่อ่านไมเคิลเกิดที่เยอรมันใช่ไหมคะ แล้วสกุลเงินที่ใช้ไม่น่าจะเป็นปอนด์ เท่าที่ทราบน่าจะเป็นยูโรมากกว่า

บทที่ 2

ห้องสมุดกลางของเมือง ปรับเป็น หอสมุดกลางน่าจะเหมาะกว่า

เจ้าตัวห่อไหล่น้อยๆ ถูมือเข้าหากันเพื่อคลายหนาว อายุสิบแปดไม่น่าจะเป็นไหล่น้อยๆ แล้วนะคะ ปรับได้ว่า เจ้าตัวห่อไหล่พลางถูมือเข้าหากันเพื่อคลายหนาว

แพงหูดับ คำว่าหูดับแปลว่า อาการของหูที่อื้อไปพักหนึ่งเนื่องจากได้ยินเสียงดังมาก แต่ในประโยคนี้ที่กล่าวถึงค่าเดินทางระหว่างเอกภพ ต้องใช้คำว่า แพงหูฉี่

ก็เรื่องการใช้เวทมนตร์อะไรนั่นน่ะ มันอยู่แค่ในนิทานของพวกเขามาตลอดนี่นา ประโยคนี้อยู่ในบทบรรยาย ไม่ใช่บทสนทนา ดังนั้นต้องปรับภาษาให้กลายเป็นกึ่งทางการมากกว่าภาษาพูด เช่นว่า ก็เรื่องการใช้เวทมนตร์ที่พวกเขาคิดมาตลอดว่าเป็นเพียงแค่นิทาน แต่กลายเป็นว่าสิ่งนี้มีอยู่จริง ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องหลอกเด็กอีกต่อไป มันก็น่าตื่นเต้นเป็นเรื่องธรรมดา

เด็กหนุ่มเอ่ยถามโดยที่ไม่ละหน้าขึ้นมาจากหนังสือในมือ ปรับเป็น เด็กหนุ่มเอ่ยถามโดยไม่ละสายตาขึ้นมาจากหนังสือในมือ

แต่เขาก็ไม่เห็นน้ำตาซักหยดหนึ่งจากอีกฝ่าย ปรับเป็น แต่เขาก็ไม่เห็นน้ำตาสักหยดของอีกฝ่าย

บทที่ 3

จากความมืดมิดเมื่อสักครู่นอกหน้าต่างค่อยๆ เผยภาพของด้านนอกให้เห็น แม้จะไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ คำขีดเส้นใต้เมื่อใส่ไว้ในประโยคดังกล่าวทำให้รู้สึกว่าวางอยู่ผิดตำแหน่ง

ปรับได้ว่า จากความมืดมิดเมื่อสักครู่ก็ค่อยๆ เผยภาพของด้านนอกหน้าต่างให้เห็น แม้ว่ามันไม่ชัดเจนนัก เป็นต้น

โอ้โหเฮะ บรรยากาศนี่ยังกับหลุดมาอยู่ในหนังแน่ะ ปรับได้ว่า โอ้โหเฮะ บรรยากาศยังกับหลุดเข้ามาในหนังแน่ะ

มีบางกลุ่มที่ดูเด็กกว่าเขามากๆ น่าจะประมาณเด็กม.ต้นด้วยซ้ำเลย ปรับเป็น เลยด้วยซ้ำ

เขาพูดสาวต่อด้วยท่าทีสนใจ น่าจะเลือกใช้คำว่า พูดต่อ/ ซักต่อ เป็นต้น

ไม่รู้ว่าเขารู้สึกไปเองรึเปล่า เขารู้สึกเหมือนอีกฝ่ายหันมาสบตาเขาแวบหนึ่งซึ่งเขารู้สึกขนลุกชันอย่างประหลาด แต่คิดอีกทีเขาคงไปเองนั่นแหละ เพราะอีกฝ่ายมีสีหน้าเรียบเฉยและดูเต็มไปด้วยอำนาจอย่างที่ใครๆ ก็รู้สึกได้

ขาดคำเชื่อมสองประโยคแรก อีกทั้งผู้แต่งยังใช้ภาษาพูดในบทบรรยาย ปรับได้ว่า ไม่รู้ว่าเขารู้สึกไปเองหรือเปล่าแต่เขารู้สึกเหมือนอีกฝ่ายหันมาสบตาเขาแวบหนึ่ง ทำเอาขนลุกชันไปทั้งตัวอย่างน่าประหลาด ทว่าเมื่อคิดอีกทีเขาอาจคิดไปเองก็ได้ เพราะอีกฝ่ายมีสีหน้าเรียบเฉยและดูเต็มไปด้วยอำนาจอย่างที่ใครๆ ก็รู้สึกได้

ก่อนเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่อยู่บนแท่นสำหรับการกล่าวปราศรัยจะเริ่มพูดเปิดงาน ปรับภาษาได้ดังนี้ ก่อนเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนอยู่หน้าโพเดียมกำลังจะกล่าวปราศรัยเปิดงาน หรือ ยืนอยู่หน้าแท่นพิธีเปิดกำลังเริ่มกล่าวปราศรัยเปิดงาน เป็นต้น

นี่สินะที่เขารักกันว่าโกรธจนหูอื้อน่ะ น่าจะใช้คำว่า โกรธจนหูอื้อ ตาลายหรือเปล่าคะ

บทที่ 4

“ที่นี่คือแคนทีนของมหาวิทยาลัยน่ะ ฉันว่าเราหาอะไรกินกันก่อนดีกว่า...อย่าลืมว่าเราเรียนทหารเพราะงั้นกองทัพต้องเดินด้วยท้อง” หนุ่มไทยรุ่นพี่ถามขึ้นหลังจากเห็นว่าทุกคนน่าจะเริ่มหิวกันแล้ว รุ่นพี่ไม่ได้ถามนะคะ ต้องเปลี่ยนเป็นคำว่า พูดขึ้นถึงจะสอดคล้องกับบทบรรยาย

บทที่ 5

มันจะไม่เป็นปัญหากับเขาเลยถ้าบังเอิญเสียงของเด็กหนุ่มที่เขาไม่รู้สึกถูกชะตาด้วยนั่นจะไม่ดังเกินจนเขาได้ยิน ประโยคนี้ยังขาดๆ เกินๆ

ปรับได้ว่า มันจะไม่เป็นปัญหาสำหรับไมเคิลเลย ถ้าหากเสียงของเด็กหนุ่มที่ว่าจะไม่ดังเสียจนเขาได้ยิน เป็นต้น ตัดคำว่าไม่ถูกชะตาไปก็ได้ค่ะ อย่างไรผู้อ่านก็รู้อยู่แล้วว่าเด็กผู้ชายผมสีแดงเป็นคนที่ไมเคิลไม่ชอบ และบทสนทนาถัดไปก็สื่อความได้เช่นกัน

การนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนไม่ทำให้เช้านี้ของเด็กหนุ่มผมดำสดใสอย่างที่มันควรจะเป็น อ่านประโยคนี้แล้วรู้สึกสับสนค่ะ ปรับได้ว่า การนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนทำให้เช้านี้ของเด็กหนุ่มไม่สดใสอย่างที่ควรจะเป็น

เมื่อคนประธานกล่าวปิดงานแต่ละคนก็เริ่มแยกย้ายกันกลับ เขียนตกและใช้คำไม่เหมาะกับสถานการณ์ อาจปรับได้ว่า เมื่อประธานพูดปิดท้ายในการฝึกซ้อมแต่ละคนก็แยกย้ายกันกลับ เป็นต้น

เด็กหนุ่มผมดำอ้าปากที่กำลังจะเรียกเพื่อนค้าง ปรับเป็น เด็กหนุ่มผมดำอ้าปากค้างขณะเรียกเพื่อน

คำฟุ่มเฟือย จากที่อ่านดูผู้แต่งยังคงใช้คำฟุ่มเฟือย เยิ่นเย้อ คำบางคำสามารถทำให้กระชับได้ อยากให้กลับไปแก้ไขเรื่อยๆ นะคะ ยกตัวอย่าง

บทที่ 1

ส่วนคุณตาเขาเป็นทหารผ่านศึกชาวไทยที่มาแสวงโชคในดินแดนเยอรมนี จนพบรักกับยายเขา แม่บอกว่าเขาได้สีผมดำเข้มอย่างคนเอเชียมาจากตาเขานี่ละ สังเกตว่ามีคำฟุ่มเฟือยเกิดขึ้นในบทบรรยาย ควรปรับดังนี้ ส่วนคุณตาเป็นทหารผ่านศึกชาวไทยที่มาแสวงโชคในดินแดนเยอรมนี จนได้พบรักกับยาย แม่บอกว่าเขาได้สีผมดำเข้มอย่างคนเอเชียมาจากตา ซึ่งมันดูจะซับซ้อนอยู่พอควร เป็นต้น

บทที่ 2

ไมเคิลนั่งรถรางย้อนกลับมาทางเดิมที่เขาผ่านมาเมื่อเช้านี้กลับบ้าน แต่ก่อนจะถึงตัวบ้าน ปรับได้ว่า ไมเคิลนั่งรถรางย้อนกลับมาทางเดิมที่เข้าผ่านมาเมื่อเช้านี้แต่ก่อนจะถึงตัวบ้าน...

สังเกตเห็นคนอีกสามคนที่ดูอายุไล่เลี่ยกับเขาและมีกระเป๋าเดินทางใบใหญ่อยู่ข้างตัวด้วย สามคนที่เหลือนั้นกำลังเริ่มจับกลุ่มทักทายกัน ซึ่งไมเคิลรู้สึกเสียใจนิดหน่อยที่ไปเข้าร่วมตรงกลุ่มนั้นช้าไป เพราะดูแล้วในสามคนนั้นไม่มีใครดูเย็นชาเท่ากับคนที่เข้ามาทักเขาเลย ปรับได้ว่า สังเกตเห็นอีกสามคนที่ดูอายุไล่เลี่ยกับเขาแถมมีกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ข้างตัว พวกเขาที่เหลือกำลังจับกลุ่มทักทายซึ่งไมเคิลรู้สึกเสียใจนิดหน่อยที่เข้าร่วมกับกลุ่มนั้นช้าไป เพราะดูแล้วในสามคนนั้นไม่มีใครดูเย็นชาเท่าคนที่เข้ามาทักเขาเลย

บทที่ 3

สองคนหยิบเข็มกลัดให้เจ้าหน้าที่ดูก็ดูเหมือนอีกฝ่ายจะปล่อยสาวเจ้าให้ผ่านไปได้อย่างรวดเร็ว... ตัดคำว่าดู คำแรกไปก็ได้ค่ะ หรือเปลี่ยนเป็น สองคนหยิบเข็มกลัดและยื่นให้เจ้าหน้าที่ดูซึ่งเหมือนว่าพวกเขาจะปล่อยตัวสาวเจ้าให้ผ่านไปอย่างง่ายดายหลังจากแค่ซักถามไม่กี่ประโยค...

เริ่มมีกลุ่มคนที่ดูอายุรุ่นราวคราวหรือแตกต่างกว่าไม่มากนัก คำที่ขีดเส้นใต้คำแรกมีคำตก ต้องเป็น รุ่นราวคราวเดียวกัน ส่วนคำถัดไปตัดออกเพราะเป็นคำฟุ่มเฟือย

>>อ่านต่อ

ดูทั้งหมด(1)

คำนิยม Top

"Tear Review รับวิจารณ์นิยายสไตล์เทียร์"

(แจ้งลบ)

Magiska มากิอาร์ เอกภพคู่ขนาน --------- สวัสดีค่ะคุณไอริน พออ่านแนวแฟนตาซีที่มีเรื่องเทคโนโลยีเข้ามาเ...››อ่านต่อ

Magiska มากิอาร์ เอกภพคู่ขนาน --------- สวัสดีค่ะคุณไอริน พออ่านแนวแฟนตาซีที่มีเรื่องเทคโนโลยีเข้ามาเกี่ยวข้องทีไร เทียร์มักคิดไปก่อนเสมอเลยค่ะ ว่าต่อในอนาคตข้างหน้า บางทีสิ่งที่เราคิดอาจเป็นเรื่องจริงขึ้นมาก็ได้ พอคิดก็สนุกดีนะคะและน่าตื่นเต้นว่าโลกในวันข้างหน้าจะเป็นยังไงต่อ อะแฮ่ม! เข้าเรื่องดีกว่าค่ะ เทียร์ออกตัวก่อนนะคะ ถ้านิยายแฟนตาซีเทียร์เป็นพวกมาตรฐานสูง(สูงปี๊ดเป็นเสาไฟเลย555) และคุณไอรินขอให้จัดเต็ม เทียร์ก็จัดให้ค่ะ --------- 1.ชื่อเรื่อง ตัดคำทับศัพท์ภาษาไทยจะช่วยย่อความยาวได้ค่ะ แต่เพราะคุณไอรินทับศัพท์ไม่ได้คงเสียงเดิม ดังนั้นคงไว้ก็ไม่เสียหายค่ะ ชื่อบ่งบอกความเป็นตัวเรื่องดีค่ะ อ่านชื่อเรื่องๆ นี้ทีไรเทียร์รู้สึกกระปรี้กระเปร่าดีจัง (เชื่อว่าคุณไอรินเขียนเรื่องนี้คงสนุกสุดๆ แน่ค่ะ555) 2.เนื้อเรื่อง ขอเริ่มจากคำโปรยค่ะ "ไกลไปจากเอกภพที่ 'ไมเคิล ชไวน์สไตเกอร์' อยู่อีกกี่ล้านปีแสง เอกภพ 'มากิอาร์' ที่การใช้เวทย์มนตร์เป็นเรื่องปกติ เอกภพที่เขาใฝ่ฝันว่าตัวเองจะได้ไปอยู่ ในที่สุดทั้งสองเอกภพนี้ก็ได้เชื่อมเข้าหากันอย่างเป็นทางการ!" แม้จะมีความน่าติดตาม แต่...! นามสกุลตัวเอกจำยากไปไหนคะเนี่ย ชไวน์สไตเกอร์ ยังกะชื่อไส้กรอก // โดนคุณไอรินโบก(ฮา) อันที่จริงนามสกุลค่อนข้าวยาว แต่ด้วยความแปลกหูแปลกตาก็ไม่ได้ยากต่อการจดจำค่ะ [ในส่วนถัดจากนี้แล้วแต่พิจารณาค่ะ] ไม่ต้องเป็นคำถามก็ได้ค่ะว่าห่างไปกี่ล้านปีแสง คำโปรยจะได้กระชับขึ้นและได้ใจความกว่าเดิม บทนำ: เป็นการเปิดเรื่องที่นำเสนอแนวคิดของตัวในมุมมองที่ดีค่ะ แต่ว่าไมเคิลเองไม่ใช่คนที่ไม่เก่ง เพียงแค่น้องชายเก่งกว่า ด้วยเหตุนี้เทียร์คิดว่าไมเคิลน่าจะยังไม่เข้าใจความรู้สึกนึกคิดของผู้อ่อนแอได้ชัดเจนพอค่ะ แต่น่าจะเข้าใจความรู้สึกพ่ายแพ้ได้มากกว่า อันนี้เทียร์เขียนเพื่อบอกความรู้สึกของผู้อ่านนะคะ บทที่1: ตอนแยกแยะความต่างระหว่างชาวโลกกับชาวไพ อันที่จริงคุณไอรินไม่ต้องเขียนบอกองค์ประกอบของมนุษย์โลกก็ได้ค่ะ เพราะแน่นอนว่าทุกคนทราบกันอยู่แล้ว และชาวไพก็ไม่ต่างจากมนุษย์ จากตรงนี้สามารถบอกความต่างกันได้เลยค่ะ 'นอกจากไพ ไดแมนชั่นแล้วยังมีเอกภพคู่ขนานที่อยู่ห่างจากเอกภพของเราไปไม่กี่เมตรเท่านั้น...' จากบทบรรยายตรงนี้ขัดกับคำโปรยค่ะ ในส่วนคำโปรยคุณไอรินบอกว่า ***ไกลไปจากเอกภพที่'ไมเคิล ชไวน์สไตเกอร์'อยู่อีกกี่ล้านปีแสง*** คำว่ากี่ล้านปีแสงนี่มัน 9.46x1012 เลยนะคะ มันคงไม่ห่างกันไม่กี่เมตรอย่างที่ว่าหรือเปล่า หรือเทียร์เข้าใจอะไรผิด(อันนี้บอกได้นะคะ) ตอนที่อ่านบทนี้จบเทียร์คิดถึงเทคโนโลยีอย่างนึงของโลกค่ะ คือเครื่องเร่งอนุภาคจำลอง (CERN) และคิดว่าสักวันมนุษย์เราอาจสามารถเคลื่อนย้ายสสารได้// เทียร์เป็นพวกชอบคิดแปลกๆ ค่ะ มักโดนเพื่อนๆ ว่าตลอดเลย555 เอาล่ะค่ะก่อนอื่นต้องขอโทษคุณไอรินก่อนเลย// โค้งงามๆ คือเทียร์จะบอกว่าอ่านครบจนจบด้วยความเพลินจริงๆ ค่ะ และเพราะเพลินกับการอ่าน เทียร์เลยลืมเขียนวิจารณ์แต่ละบทไปเลยค่ะ // ต้องกราบขออภัยอย่างแรงนะคะ แต่เท่าที่เทียร์อ่านไปเนื้อเรื่องในช่วงแรกให้ความรู้สึกคล้ายการอ่านแฮร์รี่ค่ะ ภาษาเองก็เป็นลักษณะคล้ายภาษาแปล เนื้อเรื่องช่วงแรกๆ ค่อนข้างน่าเบื่อ แต่พอไมเคิลได้รับจดหมายและเข้าไปในเอกภพมากิอาร์ เนื้อเรื่องเข้าสู่จุดที่น่าติดตามมากขึ้น ทว่าก็คงในรูปแบบแนวโรงเรียนเวทมนตร์ ซึ่งแนวนี้ค่อนข้างมีเยอะ แต่คุณไอรินเก่งในด้านการดำเนินเรื่อง ก็มีจังหวะให้ลุ้น จังหวะให้ชวนติดตามว่าอะไรจะเกิดขึ้น (อันนี้ความเห็นส่วนตัวไม่เกี่ยวกับคำวิจารณ์นะคะ//ฮา) จนถึงตอนล่าสุดเทียร์ก็อยากกระโดดบ้องหูพวกเหล่าอธิการจริงๆ แหม่บังอาจทำกับเมลิกได้มันน่านัก นี่ถ้าเทียร์เป็นไมเคิลนะ บอกเลยค่ะ ใช้อีฟปรับค่าเจ้าพวกนั้นให้ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แล้วเดินเพ่นหัวรายตัวเลย ให้ตายสิ! ตรงนี้ไม่แปลกใจเลยทำไมพวกนั้นถึงมองไมเคิลเป็นตัวอันตราย(ก็ดูที่ทำกับเมลิกสิ น่าเพ่นให้หัวปลิวรายตัวจริมๆ) แต่ให้เทียร์เดานะไมเคิลอาจไม่ใช่ลูกของแม่ที่อาศัยอยู่ปัจจุบัน แบบว่าเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นทำให้ไมเคิลเสียความทรงจำไปบางส่วน เลยส่งไมเคิลให้ไปอยู่กับพวกเมลิกก็ได้ เรื่องต่อจากนั้นเป็นไงต่อไป ตามค่ะตาม555 3.ตัวละคร ตัวละครมีลักษณะที่เด่นชัดดีค่ะ มีเอกลักษณ์ในตัว แต่ค่อนข้างติดใจกับตัวเอกเล็กน้อยค่ะ เพราะคุณไอรินในบทแรกๆ บอกว่าไมเคิลเก่ง แต่ยังอ่อนกว่าน้องชาย ทว่าพอมาอยู่ในมากิอาร์ทำไมดูเจ้าตัวไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเลย ซึ่งคนเก่งและได้ทุนมาเรียนที่นี่ เทียร์ว่าอย่างน้อยต้องรู้เรื่องต่างๆ ภายในโรงเรียนบ้างค่ะ แต่ไมเคิลกลับไม่ค่อยรู้อะไรเลย ทั้งที่ตอนขึ้นรถไฟมารู้ว่าวิทยาการที่โลกใช้กับที่นี่ไม่ได้ สำหรับเทียร์ตัวละครที่ชอบมากที่สุดคือแมคเคย์ค่ะ ดูเป็นคนที่มีอะไรดี(ฮา) แต่แอบจิ้นไปสองคู่นะ เมไม กับแมคไม(เลือดพุ่ง// ซับๆ) 4.ภาษาที่ใช้ จากเรื่องภาษาที่ใช้ในบทแรกๆ คุณไอรินมักใช้ประโยคบอกเล่าที่ไม่จำเป็นค่อนข้างเยอะค่ะ คือ ส่วนเสริมในเรื่องต่างๆ ซึ่งจริงๆ มันไม่จำเป็นต่อตัวเนื้อเรื่องเสียเท่าไหร่ เลยทำให้ประโยคมันเฟ้อและยาวเกินไป เช่น จากบทที่2 "ชายวัยกลางคนชาวเอเชียที่บรรพบุรุษอพยพมาอยู่ที่นี่ได้หลายชั่วอายุคนแล้วทักเด็กหนุ่ม" สำหรับประโยคนี้สิ่งที่ไม่จำเป็นต้องบอกคือ 'ที่บรรพบุรุษอพยพมาอยู่ที่นี่ได้หลายชั่วอายุคน' ที่เทียร์ว่าไม่จำเป็นต้องกล่าวถึง เพราะมันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับบริบทในเรื่อง และยังพบได้ในหลายๆ จุดค่ะ และสำนวนการเขียน ในบางท่อน บางประโยคคล้ายกับนิยายแปลอยู่พอสมควรค่ะ เทียร์ไม่ค่อยชินกับสำนวนนิยายแปลเท่าไหร่ บทนำ: ...น้องชายเขาชนะเลิศรางวัลที่หนึ่ง... --- ไม่จำเป็นต้องบอกว่ารางวัลที่หนึ่งก็ได้ค่ะ เพราะบอกไปก่อนแล้วว่าชนะเลิศ คนที่สู้คนอื่นไม่ได้ ไม่ใช่นคนที่อ่อนแอ --- น.หนูเกินค่ะ บทที่1: เผ่าพันธ์ --- เผ่าพันธุ์ ไรสาระ --- ไร้สาระ นักวิทยศาสตร์ --- นักวิทยาศาสตร์ ทฏษฎี --- ทฤษฎี เอกภพคู่ขนทาน --- เอกภพคู่ขนาน การประชุมรระหว่าง --- ร.เรือเกินค่ะ เวทย์มนต์ --- เวทมนตร์ วิธีชีวิต --- วิถีชีวิต โควต้า --- โควตา ปรากฎ ---ปรากฏ พลังเวทย์มนตร์ --- พลังเวทมนตร์ แต่ทุกอย่างก็มาพลิกเปลี่ยน... --- พลิกผัน เขย็ดขยาด --- เข็ดขยาด บทที่2: สหศวรรษ --- สหสวรรษ รถยนตร์ --- รถยนต์ ครึ่งไทย-เยอมัน --- ครึ่งไทย-เยอรมัน บทที่3 นักท่องเที่ย --- นักท่องเที่ยว ผู้คม --- ผู้คน ศึกาา --- ศึกษา กระพริบตา --- กะพริบตา บทที่5 อนุภาพ --- อานุภาพ ฝึกใช้เวท์ --- ฝึกใช้เวท 5.สรุป สำหรับเรื่อง มากิอาร์เอกภพคู่ขนาน โดยรวมแล้วก็เป็นนิยายอีกเรื่องที่ผสานเรื่องเวทมนตร์กับวิทยาศาสตร์เข้าด้วยกัน ถึงจะถูกแบ่งแยกกันอย่างชัดเจนในบางครั้ง ในส่วนของบทแรกๆ เนื้อเรื่องแม้จะยืดไปบ้าง แต่บทหลังๆ เริ่มทำได้ดีขึ้นมา แต่กลิ่นอายของความเป็นแฟนตาซีก็ไม่ได้หายไป และยังเป็นที่ถูกใจสำหรับเหล่านักจิ้น กองอวยรวมทั้งแม่ยกพ่อยกทั้งหลาย ถือว่าในส่วนนี้เป็นข้อดีของนักเขียนที่ทำให้ผู้อ่านคอยติดตามและมีอารมณ์ร่วมกับตัวละคร ลักษณะของตัวละครเองถึงจะเทบทหนักไปที่ไมเคิลกับเมลิกค่อนข้างมากกว่าตัวอื่น แต่คงความน่าติดตามได้เป็นอย่างดี‹‹ย่อ

te_ar2 | 30 ม.ค. 59

  • 4

  • 0

"วิจารณ์นิยาย"

(แจ้งลบ)

เนื้อเรื่องแฟนตาซีวิทยาศาสตร์ค่อนข้างน่าสนใจดี แต่มันก็เหมือนจะมีเยอะและการเขียนปมเนื้อเรื่องให้น่าสนใจยิ่งยาก ก...››อ่านต่อ

เนื้อเรื่องแฟนตาซีวิทยาศาสตร์ค่อนข้างน่าสนใจดี แต่มันก็เหมือนจะมีเยอะและการเขียนปมเนื้อเรื่องให้น่าสนใจยิ่งยาก การผสมผสานของเวทย์กับหลักวิทย์นี่ต้องทบทวนหลายรอบจริงๆซึ่งเรื่องนี้ก็ถือเป็นเรื่องที่เขียนออกมาได้ดีเลย ปมปัญหาหลายๆอย่างทำให้ขบคิดตามจริงๆ พอเดาผิดก็แอบเฟลแหะ แต่ตื่นเต้นใช้ได้ เนื้อหาอัดแน่นมาก ถือว่าเป็นเรื่องดีนะที่มันมีเนื้อหามีที่มาที่ไป ดูเป็นเหตุเป็นผล ไรต์เขียนออกมาได้ละเอียดมาก แต่ก็นั่นแหละ เนื้อหายิ่งเยอะยิ่งละเอียดอ่อนมากเท่าไหร่ มันก็จำเป็นที่จะต้องใช้ภาษาที่ดึงให้คล้อยตาม ไม่งั้นแล้วอาจทำให้ละเลยจนอ่านข้ามส่วนสำคัญไปเลย แต่ในเรื่องก็ไม่ได้มีจุดที่ยืดเยื้อมากถึงขนาดข้ามมันทุกตอน ส่วนเรื่องตัวละคร เราค่อนข้างปลื้มเลยล่ะ ตัวละครดูเป็นเอกลักษณ์ดี เป็นตัวของตัวเองทุกคน รึไม่นิสัยของตัวละครก็มีที่มาที่ไปซึ่งเป็นปมปัญหาของตัวละครนั่นๆเอง แล้วที่ชอบอีกอย่างคือพัฒนาการของตัวละคร จะเรียกว่า บางคนนี้อ่านตอนแรกไม่ชอบขี้หน้า ต่อมาดันกลายเป็นลูกรักอีกคนซะงั้น แต่บางคนเกลียดขี้หน้าต่อมาเพิ่มระดับความเกลียดขี้หน้าเข้าไปอีก จะบอกว่านี่ถือเป็นเสน่ห์ของตัวละครรึเปล่านะ?ซึ่งหลายๆจุดจะเป็นแบบนี้ แต่ก็มีบ้างที่รู้สึกว่านิสัยมันขัดๆ อย่างเมลิก ที่หลังจากไปอยู่มากิอาร์แล้วกลายเป็นคนละคนเลยถือว่าไม่แปลก แต่รู้สึกแปลกๆตรงที่มีคนเข้ามาทำร้ายตัวเองทำลายความรู้สึกตั้งมากรวมถึงมัวด้วย แต่กลับอยากให้มัวรักทั้งที่ตอนงานเต้นรำมัวบอกว่าชอบเมลิกกลับคิดว่ามัวแสร้งทำ เหมือนอยากให้รักแต่ไม่อยากรับรู้เลย ช่างสับสนจริงๆ มัวเซย์ก็สับสนคล้ายๆเมดูเหมือนเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายมาก แต่เพราะเป็นเสน่ห์ตัวละครรึเปล่า เราถึงเกลียดเธอจริงๆไม่ลง แต่เราเชื่อว่านิสัยตัวละครที่มันดูขัดๆมันอาจจะเป็นเพราะเนื้อเรื่องแต่แรก ความจริงไมเคิลเองก็ดูเป็นตัวละครที่ดูขัดแย้งกันเองแต่พออ่านเนื้อเรื่องไปแล้ว ก็พอจะรู้แล้วว่าพี่แกเป็นไร...หึหึ(?) โอ้ ขอชาบูไรต์อีกรอบ เราชอบตัวละครของท่านมาก ฮูเล อืม...มีไรอีกหว่า ...เรื่องคำผิด จะบอกว่ามีบ้างแต่ไม่มากแถมพอเดาได้อีก แถมก็ไม่ได้ติดขัด และดูเหมือนว่าไรต์จะพยายามแก้คำผิดอยู่ด้วย เอาใจช่วยเลยล่ะกันค่ะ โฮะๆ อ๊ะๆเรื่องภาษา ...จะบอกว่าไงดีเกิ่นไปก่อนหน้านิดหน่อยแล้วตรงส่วนบรรยาย...ภาษาถือว่าไม่ได้ดีหรือแย่ มันดูเรียบๆ ไม่ได้ใช้ภาษาที่เลิศหรูอลังการงานสร้างอะไร แต่บางจุด มันเป็นส่วนที่ให้ความรู้สึกหรูหรา ยิ่งใหญ่ตระการตา เพื่อเสริมความอิน(?)ตรงนี้ยังมีติดอยู่นิดหน่อย มีไรอีก...มีไรอีกหว่าา อะแฮ่ม เรื่องการอัพนิยายไรต์ถือว่าดีค่ะ อัพสม่ำเสมอมาก แถมพอมีปัญหาหรือกำลังยุ่งก็มาบอก รีดเดอร์ปลื้มมมม//กอด กลับเข้าเรื่องๆ โดยรวมแล้วถ้าให้คะแนนนิยายก็8/10ล่ะมั้ง แต่เราคิดว่ามันคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆค่ะ อิอิ ยังไงถ้าวิจารณ์ไม่ดีก็อย่าตีเค้านะ (//ปิ๊งๆ) มือใหม่หัดวิจารณ์ครั้งแรกในชีวี นี้ไม่มีออกนอกทะเลด้วยนะเออ(//ปรบมือ) แต่มาวิจารณ์ช้าไปนี๊สสส_/\_-ขออภัยคร่า‹‹ย่อ

Yhafufuya | 2 มี.ค. 59

  • 3

  • 0

ดูต่อทั้งหมด

คำนิยมล่าสุด

"ร้าน ' MAGIC REVIEW '"

(แจ้งลบ)

1. ชื่อเรื่อง เป็นชื่อเรื่องที่น่าสนใจค่ะ เหมาะกับแนวแฟนตาซีดี แต่ส่วนตัวพลอยคิดว่ามันค่อนข้างสั้นไปนิด แล้วก็ชื...››อ่านต่อ

1. ชื่อเรื่อง เป็นชื่อเรื่องที่น่าสนใจค่ะ เหมาะกับแนวแฟนตาซีดี แต่ส่วนตัวพลอยคิดว่ามันค่อนข้างสั้นไปนิด แล้วก็ชื่อภาษาอังกฤษกับชื่อภาษาไทยมีคำซ้ำกัน เวลาอ่านมันจะไม่ค่อยเพราะอ่ะค่ะ มันจะดูขัดๆ ยังไงไม่รู้นะคะ 2. การจัดหน้าบทความ ส่วนตัวพลอย...พลอยชอบนะคะ ดูแฟนตาซีเหมาะกับเนื้อเรื่องมากๆ เลย ตั้งแต่ BG แล้ว 555+ แล้วก็รูปประกอบก็สวยมากๆ เลยค่ะ มีนู่นนี่มาเสริมให้ตัวหน้าหลักบทความดึงดูดใจคนอ่าน ทั้งคนที่ตั้งใจเข้ามาอ่านทั้งคนที่หลงเข้ามา อย่างน้อยๆ การแต่งหน้าหลักบทความสวยงาม มันก็ทำให้เรื่องเราดูหน้าอ่านขึ้นค่ะ 3. ตัวละคร ดูท่าทางไมเคิลจะเป็นคนนิ่งๆ รักครอบครัวนะคะ แต่พลอยว่า...ยังดึงลักษณะหรือนิสัยที่โดดเด่นของตัวละครแต่ละตัวมาไม่พอค่ะ ตัวละครเลยไม่ค่อยแตกต่างกันสักเท่าไหร่ อาจจะทำให้แตกต่างในลักษณะการพูด ท่าทาง หรือการกระทำก็ได้นะคะ อย่างเช่น ให้ A ดูเป็นคนเรียบร้อย ก็อาจจะให้พูดโดยมีคำลงท้ายว่า ‘ครับ’ ทุกประโยค เป็นต้น ยังไงก็ลองปรับเปลี่ยนดูนะคะ ^^ 4. การบรรยาย การบรรยายค่อนข้างดีเลยค่ะ แต่พลอยรู้สึกว่ามันบรรยายเยอะไปหน่อย บางเหตุการณ์ ก็เอามาเขียนเป็นแสดงเหตุการณ์ไปเลยน่าจะดีกว่าค่ะ หรือถ้าไม่ได้จริงๆ ก็อาจจะเขียนให้มันกระชับมากขึ้นก็ได้ค่ะ แต่พลอยขอชื่นชมตรงที่ท่านไอรินบรรยายสถานที่เห็นภาพได้ชัดเจนมาก เพราะว่านิยายแนวแฟนตาซีเนี่ย ค่อนข้างต้องเน้นสถานที่เป็นพิเศษ เนื่องจากอาจจะมีอะไรที่แตกต่างจากความเป็นจริงอยู่มากอ่ะค่ะ 5. เนื้อเรื่อง เนื้อเรื่องโครงเรื่องน่าสนใจมากๆ ค่ะ พลอยเพิ่งเคยเจอเนื้อเรื่องแนวนี้เป็นครั้งแรก ทำให้พลอยแอบตื่นเต้นนิดหน่อย 5555+ แนวคนธรรมดามาฝึกใช้เวทมนตร์ พลอยก็อยากจะรู้ว่ามันจะฝึกยังไง แล้วก็จะมีเรื่องวุ่นๆ ยังไงบ้าง ดูท่าทางไมเคิลจะไม่ค่อยตื่นเต้น แต่คนอ่านอย่างพลอยตื่นเต้นมากค่ะ 555+ อาจจะเพราะพลอยชอบเล่นเกม แล้วแนวเรื่องนี้ มันก็คงคล้ายๆ กันมั้งคะ แต่ทำไมไมเคิลจะต้องเสี่ยงอันตรายขนาดนั้น พลอยไม่เข้าใจ...TT_TT บางเหตุการณ์ก็ดูสยองๆ ด้วย อย่างมีดคว้านเอาลูกตาออกมาแบบนี้ เส้นเลือดปูดโปนแบบนี้ ดีนะ! ที่พลอยค่อนข้างชอบเรื่องสยองขวัญ แต่พลอยก็สัญญาว่า...พลอยจะไม่อ่านนิยายของท่านไอรินหลังกินข้าวเสร็จเด็ดขาด!! กลัวมันจะขย้อนออกมา 5555+ เห็นเขียนว่าใกล้จบแล้ว ในตอนที่ 27 ยังไงก็รีบๆ เปิดให้อ่านต่อด้วยนะคะ ^^ 6. คำผิด ในนิยายเรื่องนี้พลอยไม่ค่อยเห็นคำผิดเลยค่ะ อาจจะเพราะว่าท่านไอริณรู้จักคำเยอะ หรือไม่ก็รีไรท์บ่อยด้วย ก็ถือว่าดีมากๆ เลยค่ะ แต่พลอยอยากให้เน้นเรื่องการเคาะเว้นด้วยนะคะ เช่น ถ้ามีตัวเลข ก็ต้องเคาะเว้นทั้งหน้าทั้งหลังค่ะ ในตอนที่ 1 ‘ส่งนักศึกษาจำนวน5คน’ ก็ต้องเคาะเว้นให้เป็นแบบนี้ ‘ส่งนักศึกษาจำนวน 5 คน’ น่ะค่ะ ยังไงก็ช่วยตรวจดูด้วยนะคะ พลอยเห็นอยู่หลายที่เหมือนกันค่ะ 7. อธิบายโดยรวม เนื้อเรื่องน่าสนใจมากๆ ค่ะ พลอยชอบสุดๆ แล้วก็อย่าลืมเรื่องที่พลอยติไปนิดหน่อยนะคะ อันไหนพอจะปรับเปลี่ยนได้ ก็จะดีมากเลยค่ะ อย่างน้อยๆ ก็อย่าลืมเคาะเว้นหน้าหลังตัวเลขน้า~ ^^ สู้ๆ ค่ะ พลอยเป็นกำลังใจให้ค่ะ ‹‹ย่อ

อ้วนพุงพลุ้ย | 21 พ.ค. 59

  • 1

  • 1

"นิยายแลกเปลี่ยน"

(แจ้งลบ)

สวัสดีค่ะ คุณไอริน ตามจากภายในกิจกรรมนิยายแลกเปลี่ยน ของกลุ่มนัก(อยาก)เขียนมือใหม่ใจเกินร้อย ค่ะ เรามาเริ่มวิจาร...››อ่านต่อ

สวัสดีค่ะ คุณไอริน ตามจากภายในกิจกรรมนิยายแลกเปลี่ยน ของกลุ่มนัก(อยาก)เขียนมือใหม่ใจเกินร้อย ค่ะ เรามาเริ่มวิจารณ์กันเลยนะคะ เราจะวิจารณ์สามหัวข้อตามที่ทางกลุ่มแจ้งไว้ การดำเนินเรื่อง-ภาษา-และจบท้ายด้วยตัวละครค่ะ ^^ อาจวิจารณ์แรงไปบ้าง ต้องขออภัยจริงๆ ค่ะ การดำเนินเรื่อง การดำเนินเรื่องของคุณไอริน ดำเนินได้ดีเลยค่ะ ไม่ช้าไม่เร็วจนเกินไป นับว่าเขียนได้ดีเลยนะคะ ส่วนมากที่รู้มานะคะ นิยายแฟนตาซีวิทยาศาสตร์ เป็นแนวแฟนตาซีที่เขียนค่อนข้างยากพอสมควร และไม่ค่อยเห็นนิยายแนวนี้มากนัก ถึงจะมีแต่ก็หายากที่จะสนุกๆ และหนึ่งในเรื่องที่สนุกนั้นคงไม่พ้นเรื่องนี้แน่นอนค่ะ การดำเนินเรื่องนอกจากจะไม่น่าเบื่อแล้วยังสามารถสื่อเหตุผลและกระจายข้อมูลต่างๆ ‘ไม่เป็นกระจุกเดียวกัน’ ทำให้ไม่น่าเบื่อค่ะ นับว่านิยายเรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่สนุกมากๆ ถึงตอนแรกรู้สึกว่าเนื้อเรื่องยืดมากๆ พอตอนหลังเห็นว่าคุณเขียนได้ดีขึ้นมากจริงๆ ค่ะ นับเป็นพัฒนาการที่น่าจดจำ (โทษที เราบ้าไปนิด 555) ก่อนหน้านี้เราเคยแวะมาอ่าน ไม่คิดว่าจะได้มาเขียนวิจารณ์นะคะเราไม่ได้มาอ่านนานเพราะงานมากมาย พอมาอีกทีตอนก็เยอะมากค่ะ แต่เรื่องนั้นต้องขอบคุณที่คุณไอรินสร้างความตื่นเต้นทำให้อ่านจบภายในเวลาไม่กี่วันนั่นเอง ฮ่า~ และจุดสำคัญหลักของแนวแฟนตาซีก็คือ เราต้องมีเหตุผลและที่เป็นที่ไปของมันค่ะ ซึ่งในจุดๆ นี้คุณสามารถทำได้ดีมากๆ บอกรายละเอียดปลีกย่อยอย่างละเอียด ยกนิ้วให้เลยค่ะ ^^b *สรุป อย่ายืดเรื่องมากๆ นะจ๊ะ 2. ภาษา ต้องบอกก็เลยนะคะว่า การบรรยายของนิยายเรื่องนี้ไม่ได้เลิศหรู แต่ก็เข้าใจง่าย ไม่รู้นะคะ แต่ว่าเวลาอ่านอ่านรอบเดียวก็รู้เรื่องในขณะที่บางเรื่อง (อาจรวมนิยายเรา) ต้องอ่านหลายๆ รอบ การบรรยายลื่นไหลมากค่ะ ทั้งที่ศัพท์ก็ง่ายๆ เข้าใจง่ายๆ ไม่ได้ยุ่งยาก ต่อมาเลยนะคะ การสะกดคำของคุณเท่าที่ดูไม่ค่อยมีมากเท่าไร ^^ นิยายเรื่องนี้บรรยายแล้วรู้สึกอิจฉาจริงๆ การบรรยายดีมากๆ ค่ะ และแนะนำว่า ว่างๆ ลองไปหาศัพท์นิยายใหม่ๆ เข้ามาเพิ่มในนิยายดูนะคะ คำใหม่ๆ ศัพท์ใหม่ๆ การบรรยายใหม่ๆ แต่ก็ต้องไม่ผิดแผกไปจากแบบเดิม ..งั้นมาต่อกันที่หัวข้อต่อไปเลย เพราะสำหรับเราคุณไอรินเขียนได้ดีแล้วค่ะ แต่คิดว่ายังมีบางส่วนต้องปรับปรุง ในเรื่องการพรรณนาอยากให้มีมากขึ้นอีกนิดลองใช้ศัพท์ยากๆ บ้างง่ายบ้างดูนะคะ แต่ในส่วนนี้เวลาเขียนนิยายเรื่อยๆ เราก็จะเขียนไปเองนั่นละค่ะ มันคงจะเป็นสัญชาตญาณละมั้ง (นอกเรื่องแพรบ!!) ยิ่งคุณเขียนนิยายมากขึ้น ภาษาของคุณก็จะดีขึ้นเท่านั้น ^^ เพราะงั้นต่อกันเลยนะ *ลองใช้คำใหม่ๆ ดู ลองบรรยายใหม่ๆ พัฒนาตัวเองดูนะจ๊ะ 3. ตัวละคร ( มีมิติมากน้อยแค่ไหน เป็นต้น ) พอมาเจอหัวข้อนี้รู้สึกอารมณ์ดีจริงๆ นะคะ โดยส่วนตัวเราค่อนข้างมีมาตรฐานสูงในการวิจารณ์แต่ครั้งนี้อารมณ์ดีจริงๆ ชอบคุณพระเอกมากๆ ค่ะ เวลาอ่านแล้วก็ยิ้มไปด้วย (โรคจิต) คุณไมเคิล ชไวน์สไตเกอร์ (เขียนถูกมั้ย!!??) คือนามสกุลขอองคุณพระเอกค่อนข้างจะเขียนและอ่านยากนิดนึง ตอนอ่านครั้งแรกยังงงๆ อยู่บ้างนะคะ ฮ่า!! ตัวละครมีมิติ และมีความแตกต่างของตัวละครแต่ละตัวอยากเห็นได้ชัด สามารถแยกตัวละครให้เป็นนิสัยๆ ได้ นั่นละ จุดที่ชอบมากๆ แต่รู้สึกบางช่วง ความรู้สึกของตัวละครบางตัวมันผิดมนุษย์มนายังไงก็ไม่รู้ -_- เหมือนกับว่า อ่า.. ยกตัวอย่างยังไงดีอ่ะ คือบางฉากตัวละครบางตัวน่าจะตื่นเต้นมากกว่านี้หรือเปล่า? บางครั้งก็น่าจะแสดงอารมณ์มากกว่านี้ไหมอ่ะ? เหมือนยังไม่สามารถให้คนอ่านรู้ว่า เฮ้ย! นี้เขากำลังเสียใจอยู่นะ นี่เขากำลังตื่นเต้นอยู่นะ เพราะงั้นลองใส่อารมณ์ดู ลองคิดดูว่า สมมติตัวละครเลี้ยงสัตว์ตัวนึง หมาก็ได้ สมมติหมาตายขึ้นมา ลองคิดดูว่าตัวละครจะเป็นยังไงถ้าพูดไม่ถูกเอามาเทียบกับตัวเอง เปลี่ยนหมาเป็นคน (ใช่เรื่องไหมเนี่ย??) พอคนสำคัญเราตาย เรารู้สึกไง ก็ตามนั้นค่ะ แต่ก็ต้องคำนึกถึงความเป็นจริงด้วยนะเออ ถ้าเราเทียบอย่างงี้ ต้องอย่าลืมว่า ภายในโลกของนิยาย หมาตาย ไม่ใช่คนตายอย่างที่เราคิด เพราะงั้นเราก็ต้องลองลดความเศร้าลงไปสักสิบยี่สิบเปอร์เซ็นต์เข้าใจตรงกันนะคะ *เพิ่มความรู้สึก อินเนอร์ คุณไอรินเขียนได้ดี แต่ยังมีบางจุดที่ควรแก้ไข หวังว่านิยายเรื่องนี้จะได้ตีพิมพ์นะคะ และหวังว่านิยายเรื่องนี้จะเป็นนิยายเรื่องหนึ่งที่มียอดซื้อสูงนะจ๊ะ เราจะรอซื้อ ^^ เป็นเกียรติมากที่ได้วิจารณ์นิยายเรื่องนี้นะคะ ขอโทษอีกครั้งหากวิจารณ์แรงเกินไปหรือทางเราเข้าใจผิดไป ขอบคุณและสวัสดีค่ะ คุณไอริน หวังว่าถ้าดังแล้ว จะมาเซ็นลายเซ็นให้นะคะ 555555 ‹‹ย่อ

ravin-raven | 28 มี.ค. 59

  • 3

  • 0

ดูต่อทั้งหมด

1,115 ความคิดเห็น

  1. #1115 เรนเดล (@parnwonganu) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 17:25
    พึ่งเห็น ฮือออออ ไรท์กลับมาแล้วดีใจ
    #1115
    0
  2. #1114 rw_no_jg19 (@rw_no_jg19) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 22:01
    กลับมาพร้อมข่าวดีเลย ดีใจมากๆค่า
    #1114
    0
  3. #1113 Silendy (@icotine) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 21:12
    ไรท์ ไม่ต่อแล้วหรอครับ ลืมดูเลยว่าไม่อัพมาตั้งแต่ธ.ค.ปีก่อน ติดแล้วง่ะ กลับมาต่อนะครับ
    #1113
    0
  4. #1112 Rimini (@tomkamcham) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 18:54
    มาต่อแล้วววววกริ้ดดดดดดดT_T 
    #1112
    0
  5. #1111 Memorial_Blood (@Memorial_Blood) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 19:10
    ฮืออออออ มาต่อสักทีนะคะ นึกว่าไรท์จะทิ้งแล้วซะอีก โฮฮฮฮฮฮฮ //เกาะขาไรท์
    #1111
    0
  6. #1110 เรนเดล (@parnwonganu) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 21:43
    กรี๊ดดดดดด ไรต์อัพแล้ว ฮือออออออออ คิดถึงไรต์มากมาย ภาษาสวยไม่เคยเปลี่ยนจริง ๆ #เมไม ก็จะเป็นเรือหลักของเราตลอดไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
    #1110
    0
  7. #1109 Rimini (@tomkamcham) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 18:24
    เราคงจะเป็นคนนึงที่ยิ่งอ่านยิ่งงงเพราะอ่านไม่ปะติดปะต่อกันถถถถ
    #1109
    0
  8. #1108 Rimini (@tomkamcham) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 14:44
    ชอบความรักของสามคนนี้ฮืออออ
    #1108
    0
  9. วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 22:51

    waiting here....
    #1107
    0
  10. วันที่ 4 เมษายน 2560 / 16:38
    จะมีทำเป็นเล่มไหมคะ จะอดใจรอซื้อเล่ม
    #1106
    0
  11. #1105 palpal (@palpal) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 11:03
    โอ้ยเกือบร้องไห้ในห้องเรียนแล้ว 5555
    #1105
    0
  12. #1104 Mayasaiti (@janarisa77) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 22:10
    หึงหรอน้องชาย
    #1104
    0
  13. #1103 Mayasaiti (@janarisa77) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 21:52
    กรีดร้องให้กับคู่จิ้นใหม่ 555
    #1103
    0
  14. #1102 Moo-fatZ (@moo-fatz) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 08:03
    แงงงงงงงหญิงมัวววววว อย่าเพิ่งไป อยู่คุยกันก่อนนน TvT
    เมลิกสมใจรึยังคะ โดนพี่ชายที่รักกอด---- แค่ก พี่ชายที่รักเลิกเป็นหน้ากากราตรีแล้ว แผนสูงมาก พี่น้องสามคนนี้เขารักกันดีจริงเลย แงงงงงง
    #1102
    0
  15. #1101 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 04:44
    อ่านกี่ทีก้ชอบพี่น้องสามคนนี้ มัวเซมาแบบนางเอกมากค่ะตอนนี้ ถถถถถถถ
    #1101
    0
  16. #1100 เรนเดล (@parnwonganu) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 18:34
    เกลียดไรต์มากจีๆ มาช้ามากกก มาช้าไม่พอยังเอาตอนโคตรบีบหัวใจมาอีก //ปาดน้ำตา
    #1100
    0
  17. #1099 Yhafufuya (@Yhafufuya) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 16:15
    พี่จ๋าวววว พี่จ๋าววววววววTT TT นายคือโลกทั้งใบของชั้นโรแมนซ์มากเลย...ซิก ซก แต่ไมคึก็เลิกทำตัวเป็นผีเสื้อราตรี(?) แล้วล่ะนะ อาาาา อยากให้มัวตามหลอกหลอนไมคึทุกคำคืนจริมๆ
    ปล.นายชนะน้องยากนะพี่ชาย อุฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1099
    0
  18. #1098 ZymnosX the traveler (@ZymnosX) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 17:45
    กรี้ดดดด มัวเซย์ เรารักเธออออ โผล่มาบ่อยๆก็ดีนะ...แต่คงจะไม่ได้ อย่างน้อยมาปลอบใจไมค์ก็ดีแล้ว///-///
    #1098
    0
  19. #1097 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 04:42
    ว้าววว มาแล้วอีกครึ่งหนึ่ง
    ดีใจนะคะที่มาเขียนต่อ อิอิ ขอบคุณค่าาาาาา
    #1097
    1
    • #1097-1 Airin_and_Arpo (@Airin_and_Arpo) (จากตอนที่ 53)
      1 มีนาคม 2560 / 14:11
      ขอบคุณนะคะที่ยังรออ่าน อิอิ
      #1097-1
  20. #1096 Yhafufuya (@Yhafufuya) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:55
    ทุกอย่างเพื่อพี่ชาย อุ้ววว โรแมนซ์มากค่ะ นึกถึงมัวเลย...ทุกอย่างเพื่อน้องชาย...
    บางทีเรื่องที่ดูไร้สาระก็ช่วยปลอบประโลมจิตใจเรานะ เช่น ข้อสอบวิชาวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ต้องตอบสามไรงี้ TT TT//เรายังอ่านนน
    #1096
    1
    • #1096-1 Airin_and_Arpo (@Airin_and_Arpo) (จากตอนที่ 53)
      1 มีนาคม 2560 / 14:10
      55555555 ข้อสอบวิทย์ส่วนมากตอบสาม... งั้นก็ดิ่งสามค่ะ 55555555 //ผิด
      ดีใจจังที่เทอยังอ่านอยู่! //ฟัด
      #1096-1
  21. #1095 Kunisaki (@8759ice-creamp) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:56
    ในที่สุดไรท์ก็กลับมา// ไรท์หายไปนานมากกกกกก//อยากอ่านต่อมากกก อย่าหายไปนานสิไรท์
    #1095
    1
    • #1095-1 Airin_and_Arpo (@Airin_and_Arpo) (จากตอนที่ 53)
      1 มีนาคม 2560 / 14:09
      ยังอุตส่าห์มาอ่านอีกกกกก ฮืออออออ T_T ขอโทษที่ให้รอนะคะะะะะ//กราบบบ
      #1095-1
  22. #1094 Yhafufuya (@Yhafufuya) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 16:02
    แม้แต่น้องก้ไม่เว้น เหอออออ แต่โทษพี่สาวรักแมคมากไง555555 ขอแค่อย่าให้เมไมคึทำอะไรเอิกเริก ก้พอจะรอดนะดีอาน่า...
    #1094
    0
  23. #1093 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 09:20
    ซวยล่ะ
    ถ้าดีอาน่าเป็นไรไปนี่แมคเคคงเอาตาย แบบไม่ให้ผุดให้เกิดเลยที้ดียว ไดนาดิน เตรียมตัวไว้เลยนะต๊ะ
    #1093
    0
  24. #1092 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 08:46
    ขยับแขนยืดเส้นยืดสายก้มีแมลงวันตายไปสองตัว
    #1092
    0
  25. #1091 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 08:17
    ไปหาเมลิค ไปคืนดีเลยนะ เหลือกันอยู่สองคน
    #1091
    0