Mysterious Dogma :: Zero Arc :: ไขปริศนา บททดสอบแห่งหายนะ {บ

ตอนที่ 22 : 16 :: เด็กหนุ่มแวมไพร์ :: 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 ธ.ค. 59

16
Vampire Boy (??!)
 
          ภายในชั้นใต้ดิน
 
          เมื่อทุกๆคนออกจากห้องในชั้นใต้ดินกันหมดแล้ว ต่างคนต่างก็แยกย้ายหรือจับกลุ่มกันไป โดยที่ไม่สนเลยว่าชะตากรรมบนเส้นด้ายจะอยู่ได้นานกันแค่ไหน
          "บรรยากาศด้านล่างตอนนี้ทั้งมืด ทั้งหนาวเย็น และวังเวงมากๆเลย ว่ามั้ย..."รามิลหันมาพูดกับทุกๆคน
          "ก็นะ...ฉันว่าในนี้น่าจะมีสิ่งลี้ลับ อย่างเช่น...ภูตผีปีศาจอะไรทำนองนี้..."เตชินพูดเสียงเรียบและเย็นชา
          "อย่าพูดแบบนั้นสิครับ...ผมกลัว"โอจิพูดพลางตัวสั่นเทาด้วยความกลัว
          "นั่นสิลูก พ่อว่า...ไปสำรวจภายในชั้นนี้กันก่อนจะดีกว่า..."แอนดริวลูบหัวเตชินเบาๆ
          "......"เตชินทำสีหน้าเรียบเฉย
          "เดี๋ยวนะ... เตชินกับท่านรองผู้อำนวยการ เป็นพ่อลูกกันเหรอนี่!?"อริศรากับไอรินลดาพูดพร้อมๆกันด้วยความตะลึง
          "อืม..."เตชินพยักหน้าตอบรับ
          "อย่างงี้นี่เอง..."ไอรินลดาพูด
          "งั้นเราไปสำรวจกันเถอะ..."อริศราพูด
          "ครับ..."รามิลพูด"ขออย่าให้มีอุปสรรค.. ขออย่าให้มีอุปสรรคเถอะ...!"
          "นั่นสิ... ผมก็หวังแบบนั้นครับ"โอจิพูดพลางเหงื่อตกและตัวสั่นด้วยความตื่นเต้นและกลัว
 
          ตึก...!!!

          ตึก...
 
 .
 .
 .
 .

 ตึก...!
 
          ทันใดนั้น ก็มีเสียงคล้ายๆมีคนค่อยๆเดินตามมา เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้นก็ถึงกับหยุดเดิน เสียงกระซิบหรือเสียงพูดคุยก็ได้เงียบลง เมื่อเตชินได้ยินดังนั้นจึงหันไปมองแต่ก็ไม่เห็นใครเดินตามมาเลย ด้วยความผิดปกติ เตชินจึงหยิบดาบคาตานะแล้วเดินตามหาทันที
          "จะไปไหนน่ะครับ!?"รามิลหันมามองเตชินที่กำลังจะเดินไปอีกทาง
          "ฉันจะตามหาคนที่สะกดรอยตามพวกเราเมื่อกี้นี้..."
          "แล้ว...ไม่ไป.."
          "พวกนายไปก่อนเลยก็ได้ หากมัวแต่ยืนรอฉัน มันจะเสียเวลาและถ้ารออยู่แบบนี้มันจะได้อะไรขึ้นมา..."เตชินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ
          "แต่..."
          "รามิล ไปกับฉันเถอะ ปล่อยให้เขาจัดการไปเถอะ..."แอนดริวจับบ่ารามิลเบาๆ
          "ท่านรองผู้อำนวยการชุนโซ..."
          "รีบๆไปเถอะ มันเสียเวลา"อริศราหันมาพูดกับรามิล
          "ครับ...ขอให้กลับมาอย่างปลอดภัยนะครับ..."รามิลพูดพลางน้ำตาคลอ
          "ไม่ต้องห่วงฉันหรอกนะรามิล..."เตชินยิ้มให้กับรามิลอย่างอ่อนโยนก่อนที่เขาจะเดินไปเพื่อตามหาคนที่สะกดรอยตามเขาอยู่ ส่วนคนที่สะกดรอยตามมานั้นกำลังหาที่ซ่อนอยู่ ราวกับเล่นซ่อนแอบอะไรประมาณนั้น
          "ต้องหาที่แอบก่อน...!"เด็กหนุ่มรูปร่างสูงพอดีและได้สัดส่วน ผิวขาวซีด เรือนผมสีน้ำเงินสดใส ดวงตาสีแดงสดได้มองไปรอบๆก็เกิดหวาดกลัวจึงรีบหาที่ซ่อนทันที
 
          ตึก...! ตึก...!! ตึก...!!!
 
          เสียงคล้ายมีใครบางคนเดินแบบนี้ได้ดังขึ้นเรื่อยๆ และช้าๆ ทำให้เด็กหนุ่มตกใจกลัวอย่างมาก กลัวว่าจะโดนฆ่า แต่โชคดีที่เขาหาที่ซ่อนได้ทัน แต่จะมีคนเห็นหรือไม่ ขึ้นอยู่กับตัวของเด็กหนุ่มผู้นี้เอง
 
          ตึก... ตึก... ตึก...!!

.
.
.
.
.
 
          เคร้ง...! เคร้ง...!!
 
          เสียงเดินของมนุษย์ก็ยังคงดังอยู่ถี่ๆ และก็มีเสียงคล้ายกับมีคนลากของที่ทำจากโลหะหรือเหล็กได้ดังขึ้นตามมาอีกเสียง ทำให้เด็กหนุ่มผมสีน้ำเงินคนนี้ดูตกใจมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม
          "โธ่เอ้ย...ซวยแล้วไงล่ะ...!"เด็กหนุ่มตัวสั่นด้วยความกลัวพร้อมกัดฟันด้วยความเจ็บใจ และตอนนี้เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว แต่มีทางเลือกเดียวนั่นก็คือ 'ซ่อน' เท่านั้น"จะว่าไป...เหมือนกำลังเล่นซ่อนแอบเลยแหะ..."
          "ออกมาได้แล้ว..."เตชินพูดขึ้น ทำให้อีกฝ่ายไม่ยอมออกมาเลย
          ".....!!!"
          "อยากเล่นเกมซ่อนหาก็ไม่บอก... ฉันจะได้เป็นคนหา..."เตชินพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาจากนั้นก็เดินตามหาเด็กหนุ่มผมสีน้ำเงินคนนั้นเรื่อยๆ
          "จะออกไปดีไหมเนี่ย...!?"เด็กหนุ่มตัวสั่น แล้วค่อยๆชะเง้อมองมาที่อีกฝ่ายด้วยความกลัว
          "ออกมาเดี๋ยวนี้..."
          "ค่อยๆออกไปดีกว่า จะได้หนีง่ายขึ้น..."เด็กหนุ่มคิดได้ดังนั้นจึงค่อยๆเปิดประตูออกมาจากห้องเก็บของเก่าๆทันที แต่ทันใดนั้น เท้าของเขาก็เผลอไปเหยียบกับกิ่งไม้เข้า จึงทำให้ต้องกลับเข้าห้องตามเดิม
 
          กร๊อบ...!!
 
          ปึง!!!
 
          เสียงเท้าเหยียบกับกิ่งไม้ก็ได้ดังขึ้น ทำให้เตชินตกใจอย่างมาก จึงรีบหันมามอง แต่ทว่า กลับว่างเปล่า ดวงตาสีฟ้าแกมม่วงได้เหลือบมองมาที่ประตู ก็เห็นสิ่งที่ผิดปกติ นั่นก็คือ กิ่งไม้เล็กๆที่ถูกเหยียบจนแยกเป็นสองท่อน
          "เมื่อกี้กิ่งไม้มันไม่ได้เป็นลักษณะแบบนี้นี่..."เตชินมองมาที่กิ่งไม้ก่อนที่จะมองมาทางประตู
 
          อย่างนี้นี่เอง...
 
          ต้องมีคนแอบอยู่ในห้องนั้นแน่ๆ...
 
          เตชินจึงค่อยๆเดินเข้ามาอย่างช้าๆ เพื่อไม่ให้เด็กหนุ่มที่อยู่ด้านในนั้นรู้ได้ ในมือของเขาถือดาบคาตานะอยู่เพื่อที่จะเตรียมสังหารเด็กหนุ่มอย่างไม่ปราณี อีกมือหนึ่งก็ได้จับกลอนประตูไว้ เพื่อที่จะเปิดเข้าไป แต่ก่อนจะเปิดนั้น เขาจึงได้พูดประโยคนี้ออกมา
          "ถ้าไม่ออกมา ฉันจะเข้าไปหาจริงๆล่ะนะ..."
          "อุบ...!!"เสียงก็ยังเงียบอยู่เหมือนเดิม แต่อีกฝ่ายก็ยังดื้อรั้น หวังจะเข้าไปให้ได้
          "หนึ่ง...."
          "....."
          "สอง..."
          "...."
          ".......สาม...!!!"
          "ม....ไ-----!!"
 
          ปึง!!!! แอ๊ดดด....
 
          เมื่อเตชินเปิดประตูเข้ามาดังนั้น ก็เห็นเด็กหนุ่มรูปร่างสูง หุ่นดีได้สัดส่วน ผู้มีเรือนผมสีน้ำเงินสดใส ดวงตาสีแดงสดราวกับเลือดได้จับจ้องมองมาที่อีกฝ่ายด้วยความหวาดกลัว ริมฝีปากบาง ผิวขาวซีด เขากำลังนั่งคุดคู้อยู่ในห้องพร้อมกับตัวสั่น เตชินเห็นดังนั้นก็จ้องมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าที่เย็นชา
          "นายเป็นใครกัน...?"เตชินถามเสียงเรียบ
          "ผมชื่อ... ชูโตะ มาซาฮาระ ป...เป็นแวมไพร์...ครับ"เด็กหนุ่มกล่าวแนะนำตัว
          "แวมไพร์เหรอ...!?"
          "อื้ม..."ชูโตะพยักหน้า"แล้วนายล่ะ ชื่ออะไร...?"
          "ฉัน...เตชิน ธีรวรรณะไชยกุล หรือจะเรียกอีกชื่อว่า ชุนสึเกะ ฟุจิโมโตะ..."เตชินกล่าวแนะนำตัวแล้วเดินเข้ามาหาชูโตะใกล้ๆ
          "ย...อย่า อย่าเข้ามาใกล้ผม...!!!"ชูโตะปัดมือไล่ให้กับอีกฝ่าย แต่ความจริงแล้วชูโตะนั้นอยากอยู่ใกล้กับเตชินมากๆ
          "หืม...? อย่ากลัวฉันเลยนะ ฉันไม่ทำร้ายใครก่อนหรอก..."เตชินพูดก่อนที่จะนั่งข้างๆกับชูโตะ
          "จ...จริงเหรอครับ?"
          "อืม..."เตชินยิ้มเย็นชาและนุ่มนวล
          "น...หนาวจังเลยครับ..."ชูโตะลูบแขนของตนเอง
          "......"เตชินมองมาที่อีกฝ่าย
          "มองอะไรเหรอครับ...?"
          "เอ่อ...เปล่าหรอก"
          "งั้นเหรอครับ....?"
          "....."เตชินเบือนหน้าหนี โดยที่ไม่ตอบอะไรเลย ส่วนชูโตะเองเห็นว่าอีกฝ่ายนั้นเผลอ จึงคิดแผนร้ายขึ้นมาได้
 
          จะว่าไปแล้ว... เหยื่อรายนี้เย็นชาจังเลยนะ...
 
          แต่ยังไงซะ อย่าปล่อยให้หนีไปได้ละกัน...
 
          ชูโตะคิดดังนั้นจึงแสยะยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย สายตาของเขาได้จับจ้องมาที่เตชินด้วยความหิว เมื่ออีกฝ่ายเผลอ ได้โอกาสจึงค่อยๆเข้าไปกอดอีกฝ่ายที่นั่งอยู่ข้างๆทันที
          "หืม...?"เตชินหันมามอง ก็เห็นชูโตะนั่งกอดเขาอยู่ แต่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายนั้นต้องการอะไรกันแน่
          "ผมหนาว... ผมจึงได้กอดคุณ... อบอุ่นจังเลยครับ..."
          "งั้นเหรอ...?"
          "ครับ...^^"
          "......"
          "ว่าแต่...กลิ่นตัวของคุณหอมจังเลยครับ"
          "อืม..."
          "คุณนี่เย็นชาจริงๆเลยนะครับ..."
          "...."
          "ผมชอบคนแบบนี้จังเลยครับ..."ชูโตะยิ้มให้กับเตชิน แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเผลอ ชูโตะจึงค่อยๆกัดคออีกฝ่ายอย่างเบาๆ จากนั้นก็...ดูดเลือดทันที โดยที่อีกฝ่ายนั้นรู้ตัวแล้ว
          "น...นี่นาย...หลอกฉันเหรอ...!?"เตชินทำสีหน้าตกใจ
          "ก็ผมหิวนี่ครับ... อยู่นิ่งๆไว้นะ เดี๋ยวเจ็บ..."
          "หยุด...เดี๋ยวนี้...!"ใบหน้าของเตชินเริ่มซีดเผือด และในที่สุดดวงตาสีขาวกลับเป็นสีดำ เมื่อได้โอกาสเขาจึงเอามือขวาแตะหลังของชูโตะไว้ ส่วนมือซ้ายนั้นหยิบดาบคาตานะขึ้นมา แล้วยกดาบขึ้นเหนือศีรษะ จากนั้นก็...
 
          ฉึก!!!!!
 
          เสียงคล้ายของมีคมได้สับเข้าเนื้อหนังอย่างรุนแรง เมื่อชูโตะดื่มเลือดเสร็จ ก็เห็นบาดแผลที่ไหล่ซ้ายของตนเองถูกสับด้วยดาบ ชูโตะมองมาที่เตชินดังนั้นก็ตกใจ เมื่อใบหน้าของอีกฝ่ายซีดขาวไร้เลือดอย่างมาก ดวงตาสีขาวกลับกลายเป็นสีดำ มือข้างซ้ายถือดาบที่เปื้อนเลือดอยู่ สภาพในตอนนี้ดูแตกต่างจากเดิมมาก

          ท...ทำไมกันล่ะ...!?
 
To be continued.
O W E N TM.

214 ความคิดเห็น

  1. #104 DREW25 (@kobatochan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 10:33
    ทำไมเดคุงทำอย่างนี้อุตสาห์เข้าได้เข้าเข็ม(?)แล้ว

    55
    #104
    1
    • #104-1 P A R A N O I A ♣ (@Akibara-Xingxing) (จากตอนที่ 22)
      18 ธันวาคม 2559 / 10:38
      เอิ่ม...= =//สาววายเริ่มทยอยเข้ามาทีละคนแล้วค่ะ (?) 55555
      #104-1
  2. #103 งูขาวShiroChan (@Shiroji) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 08:38
    ความวายที่เพิ่มขึ้นทีละตอนทีละตอน(?)
    #103
    1
    • #103-1 P A R A N O I A ♣ (@Akibara-Xingxing) (จากตอนที่ 22)
      18 ธันวาคม 2559 / 08:40
      สัมผัสได้ถึงพลังงานเกย์ค่ะ---- 55555 (?)
      #103-1
  3. #102 DOROTHE ♪ (@Furi-Neri) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 07:27
    Oh my god!!!!!!!!!!

    กรี๊ดยาวๆเลยค่ะ!!

    เกย์ออกโรง (?)//ผิดๆ

    แถมอินางเตชินมีความโหด__รัสเซีย (!?)

    ทำไมขนลุกแปลกๆ

    จะรอติดตามตอนต่อไปนะฮะ
    #102
    1
  4. #101 Mew'aki (@jamew12) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 22:48
    เริ่มอ่านเริ่มวาย แถมเตชินโหดขี้นเรื่อยๆ อีก
    #101
    1