Mysterious Dogma :: Zero Arc :: ไขปริศนา บททดสอบแห่งหายนะ {บ

ตอนที่ 33 : 27 :: คอนสแตนติน อนาสตาเซีย :: 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 ก.พ. 60

27
Constantine Anastasia

          ในขณะที่รามิลและทุกๆคนอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาด้วยกันภายในอาคารที่สามแล้ว แต่ก็ยังคงมีผู้รอดชีวิตอีกหลายสิบชีวิตที่ยังคงหลงทางและหาตัวไม่พบอยู่เหมือนเดิม ต่างฝ่ายต่างใช้ความคิดและหาทางในการเอาตัวรอดจากเกมมรณะครั้งนี้อยู่ตามเคย แต่ถึงจะทำเช่นไรก็ไม่สำเร็จอยู่เสมอ
          "แล้วเราจะทำอย่างไรกันต่อไปล่ะ? นายช่วยฉันคิดหน่อยสิ รามิล.."อริศราพูดกับอีกฝ่าย
          "ผมคิดอะไรไม่ค่อยออกแล้วล่ะครับ คุณอลิซ..."รามิลพูด
          "นี่นายคิดอะไรไม่ออกเลยเหรอ!? น่าเสียดายจริงๆ"
          "แต่ไม่ต้องห่วงหรอกครับ คุณอลิซ..."รามิลยิ้มอย่างอ่อนโยนให้กับอีกฝ่าย"เดี๋ยวผมจะจัดการและหาทางออกให้ได้เลยครับ เชื่อผมสิ..."
          "ขอให้เป็นอย่างที่นายพูดละกัน..."อริศรามองอีกฝ่าย
          "ครับ..."
          "ฉันว่านะ... ถึงพวกเราจะมีมันสมองในการหาทางออกได้ แต่พวกเราก็ไม่มีทางหาตัวผู้ร้ายเจอหรอก..."ฟารอนเอ่ยเสียงเรียบพลางยืนมองทุกคนด้วยสีหน้าที่ดูไม่ค่อยสบอารมณ์เสียเท่าไร
          "นี่นาย...พูดว่าอะไรนะ?"รามิลพูด
          "ฉันไม่พูดพร่ำเพรื่อกับแกซ้ำเป็นครั้งที่สองหรอก...!"ฟารอนตอบกลับไป
          "ฟารอน นายรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?"เตชินลุกขึ้นมาถามอีกฝ่าย
          "โซเฟียน่าเธอบอกฉันน่ะ... ถึงหล่อนจะบอกแต่ก็บอกไม่ครบถ้วนอยู่ดี แถมข้อมูลก็ไม่ค่อยชัดเจนมากนัก... ทั้ง ผู้อำนวยการแก่หงำเหงือกเห็นแก่ตัวเอย... เด็กสาวร่างเล็กผู้บงการทุกสิ่ง... นางแบบร้อยเล่ห์กล... ข้อมูลแบบนี้ทำให้ฉันไม่รู้เรื่องเลยสักนิด เหมือนหล่อนมีอะไร..."ฟารอนพูด
          "ผู้อำนวยการแก่หงำเหงือกเห็นแก่ตัวที่ว่า... ใช่คนนั้นหรือเปล่า?"เตชินตัดบทอย่างเรียบเฉยพลางหยิบรูปภาพรูปชายสูงอายุคนหนึ่งขึ้นมา
          "ใครกันน่ะ?"ฟารอนถาม
          "ชญานิน เลิศนันทศักดิ์ เป็นผู้อำนวยการคนปัจจุบัน... ที่ยังไม่ยอมยกตำแหน่งให้คนอื่นเสียที แถมยังไม่ยึดมั่นในศีลธรรมอีก..."เตชินตอบพลางฉีกรูปทิ้งด้วยความหงุดหงิดแต่กลับยังคงทำสีหน้าที่เรียบเฉยอยู่ จนเศษกระดาษได้กระจัดกระจายไปทั่วพื้นแล้วปลิวกระจายไปกับสายลม
          "ชญานิน... ไอ้แก่นั่นสินะ!?"แอนดริวถาม
          "ก็คงใช่... แต่ว่า... โซเฟียน่าหล่อนกลับไม่บอกชื่อให้มันชัดเจน"ฟารอนตอบ
          "ฉันว่ามันใช่... เพราะ คนที่เธอพูดถึง มันอาจจะเป็นไอ้ชญานินนั่นแน่ๆ"แอนดริวพูดพลางทำสีหน้าไม่พอใจ
          "ทำไมท่านรองฯถึงได้โมโหและโกรธท่านผู้อำนวยการขนาดนั้นล่ะครับ?"รามิลถามด้วยความสงสัย
          "..."เตชินส่งสายตามองแอนดริวด้วยสายตาที่ดูเย็นชาอย่างมาก แต่เหมือนต้องการจะทำอะไรสักอย่างให้แอนดริวรับรู้
          "เล่าให้รามิลและทุกๆคนฟังเถอะ เตชิน"แอนดริวเอ่ยเสียงเรียบ
          "...ชญานิน เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนมา 23 ปีแล้ว ซึ่งนานกว่าผู้อำนวยการคนก่อนๆอีก เขาทำงานที่นี่มาตั้งแต่อายุ 40 ปี ตอนแรกๆ เขาก็มีนิสัยดี ขยันทำงาน แถมยังเอ็นดูฉันและคุณพ่อของฉันดีกว่าคนอื่นๆอีก พอมาหลังๆ ตาแก่นั่นก็เริ่มทำตัวเหลวแหลกขึ้นทุกที เขาหาเอ็นดูฉันตามปกติไม่... ไม่เลย... เอาแต่สนใจหญิงสาว ไม่ทำงานทำการ จิกหัวใช้ฉัน ดุด่าว่าฉัน บ่นโน่นนี่นั่นจนน่ารำคาญ แม้ว่าไล่อย่างไร เขาก็ไม่ยอมออกไปเสียที... จนมาถึงทุกวันนี้..."เตชินอธิบายพลางหลับตาลงด้วยความเหนื่อยอ่อน
          "ตาแก่นั่นหวังต้องการที่จะครองโรงเรียนนี้คนเดียวเลยสินะ..."นีน่าพูดพลางกอดอกมอง
          "ก็คงงั้น..."เตชินถอนหายใจ"อย่าเพิ่งไปสนใจตาแก่นั้นก่อนเถอะ... ฉันว่าถ้าเราไม่ยอมดำเนินการหรือไม่มีความคืบหน้าใดๆ โอกาสรอดของพวกเราก็มีแค่ 10% เองนะ..."
          "นั่นสินะ..."ไอรินลดาพูด
          "ย... ยังมีผู้รอดชีวิตที่ติดอยู่ภายในนี้อีกนับไม่ถ้วนเลยค่ะ..."พิมพ์ลภัสกล่าว
          "เรื่องนั้นฉันรู้แล้ว..."เตชินเอ่ยเสียงเรียบ
          "ถูกต้องแล้วล่ะ..."เสียงเรียบนุ่มของเด็กสาวได้เอ่ยขึ้น แต่ก็ยังไม่เห็นตัวเจ้าของเสียงเลย
          "ใครกันน่ะ!?"รามิลตะโกนถามอีกฝ่าย
          "ออกมาเดี๋ยวนี้นะ!!"อริศรารีบหยิบปืนพกคู่ออกมากระหน่ำยิงใส่จนเกิดเสียงปืนดังเป็นระยะ ถึงแม้ว่าหญิงสาวปริศนาไม่ยอมปรากฏตัวออกมา แต่ทว่า... กลับมีแสงสะท้อนกลับมาอย่างเจิดจ้า
          "โอ้ยยย...!"
          "มังกรหญิงแห่งความมืดมิดสินะ...? ริอาจจะสู้กับนักบวชอย่างฉัน มันไม่ง่ายดายหรอกนะ..."เมื่อพูดจบ ก็มีหญิงสาวรูปร่างสูงสง่าราวกับราชินีผู้สูงศักดิ์ หน้าตางดงามดุจองค์เทพีจากสวรรค์ เรือนผมสั้นสีฟ้าเงางามดั่งน้ำทะเลที่กำลังสงบ นัยน์ตาเรียวสวยสีม่วงประดุจดอกไม้ไฮยาซินธ์ที่เบ่งบาน ผิวหน้าและผิวกายขาวเรียบเนียนเกลี้ยงเกลา ริมฝีปากมีสีชมพูอ่อนคล้ายซากุระที่ผลิบาน ทรวงอกอวบอิ่มกำลังดี เธอแต่งกายเยี่ยงอย่างสาวใช้แบบตะวันตก โดยที่สวมชุดเมดสีขาว-ดำยาวเรียบร้อย เธอได้ปรากฏตัวออกมาให้ทุกคนได้เห็น สายตานับยี่สิบคู่ต่างจ้องมองมาที่ตัวเธอด้วยความตกตะลึง
          "นี่เธอ...รู้ได้อย่างไรกัน!?"
          "การทำนายของฉัน... มันเป็นจริงเสมอ หากได้ให้พระเจ้าทรงช่วย..."หญิงสาวเอ่ยเสียงเรียบ
          "เธอเป็นใครกันแน่!?"ไอรินลดาเอ่ยถามอีกฝ่าย
          "ฉันมีชื่อเสียงเรียงนามว่า คอนสแตนติน อนาสตาเซีย ฉันเป็นนักบวชหญิงประจำสำนักเมืองอาร์คาเดีย ที่ฉันมาที่นี่ เพื่อปราบปีศาจ และมารที่มาทำลายโลกของพวกเรา..."หญิงสาวกล่าวแนะนำตัว รอบๆตัวเธอนั้นมีแสงสว่างสีทองอร่ามอยู่รอบๆ ในมือข้างซ้ายได้ถือดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์ ซึ่งเป็นดาบในตำนานที่มีชื่อเสียงมากในยุคโบราณ
          "ซิสเตอร์...?"เตชินเรียกอีกฝ่าย
          "ยามะกาตะ?"
          "ทั้งสองคน...รู้จักกันด้วยเหรอเนี่ย!?"รามิลถาม
          "อืม..."เตชินพยักหน้าเล็กน้อย
          "น...น่าเกรงขามจังเลยค่ะ ถ...แถมสุดยอดมากๆเลยนะคะ!"พิมพ์ลภัสเอ่ยพลางทำตาลุกวาว"พระเจ้าสรรค์สร้างได้ดีจริงๆเลยค่ะ!"
          "นี่เธอเชื่อเรื่องพระเจ้าด้วยหรือ?"อนาสตาเซียเอ่ยถามอีกฝ่าย
          "ค่ะ!"
          "ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉัน คอนสแตนติน อนาสตาเซีย หรือจะเรียกฉันว่า อนาสตาเซีย ก็ได้..."อนาสตาเซียยิ้มอย่างอ่อนโยนให้กับอีกฝ่าย
          "ฉัน พิมพ์ลภัส ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะคะ!"
          "อืม..."
          "แล้วนี่...เธอไม่ไปดูแลเจ้านายของเธอหรืออย่างไรกัน?"เตชินถามอีกฝ่าย
          "ท่านไลแซนเดอร์?"
          "ใช่..."
          "ท่านอยู่ตามลำพังได้อยู่ค่ะ ซึ่งฉันบอกไปหลายครั้งแล้ว แต่ท่านก็ไม่ฟัง ฉันจึงต้องมาที่นี่เพื่อคอยช่วยเหลือทุกๆคนนั่นแหละค่ะ..."อนาสตาเซียตอบเสียงเรียบ
          "แล้วเขาอยู่กับใคร?"
          "ก็...อยู่กับพวกทหารไงคะ"
          "อา...มันอันตรายมากเลยนะ"เตชินยืนกอดอกมอง
          "ทำไมล่ะ?"
          "เพราะว่า...ทหารทั้งหมดที่มีอยู่ ถึงแม้ว่าจะเก่งกล้าเพียงใด ก็ย่อมอ่อนแอและแพ้ไปมิใช่หรือ?"
          "แล้ว...?"
          "ฉันได้ข่าวมาว่า... ในเมืองนั้นมีปีศาจคอยอาละวาดอยู่น่ะสิ..."
          "ซัคคิวบัส และอินคิวบัส..?"
          "อืม..."เตชินพยักหน้า
          "แล้ว...มีทุกๆที่เลยสินะ?"อนาสตาเซียพูด
          "ย่อมมีได้ทุกที่เลยล่ะ..."เตชินถอนหายใจ"อย่าคิดนะว่า... ซัคคิวบัสและอินคิวบัสในยุคนี้จะเหมือนในยุคก่อนๆ และอย่าคิดว่า มันจะสูญพันธุ์ไปแล้ว... เพราะถึงอย่างไร เจ้าพวกนั้นมันคงกลับมาอีกแน่ๆ พร้อมกับปีศาจตัวอื่นๆ"
          "นั่นสินะ..."
          "แล้วนายรู้ได้อย่างไรกันล่ะ? ว่าซัคคิวบัสกับอินคิวบัสในยุคนี้ถึงไม่เหมือนยุคก่อนๆ?"โอจิถาม
          "นั่นสิครับ..."รามิลพูดเสริม
          "เรื่องมันยาวน่ะ แต่ที่ฉันรู้นั่นก็คือ... ลิลิธเป็นคนสร้างพวกมันขึ้นมา"
          "ลิลิธ?"อริศราขมวดคิ้วมอง
          "ลิลิธ เป็นปีศาจน่ะ เธอเกิดมาพร้อมๆกันกับอดัม และเกิดก่อนอีฟหรืออีวาเสียอีก เธอเป็นปีศาจที่รูปร่างหน้าตาสะสวยงดงาม มีนัยน์ตาดั่งงู มีปีกที่หลัง และที่สำคัญ... มีคนเคยกล่าวไว้ว่า ลิลิธอาจจะเป็นมารดาของเหล่าแวมไพร์ก็ได้ ทั้งพลังและความเก่งกาจของเธอ จึงได้รับฉายานี้..."เตชินอธิบาย
          "อ่า...เข้าใจแล้วล่ะ"
          "อืม... ปีศาจในคริสตจักรก็น่ากลัวไม่ใช่เล่นๆเลยนะ.."ฟารอนเอ่ย
          "นั่นสิ..."ชิโนบุพูดเสริม
          "ก็จริงอย่างที่นายพูดนั่นแหละ ฟารอน..."เตชินพูดจบ เขาก็ได้ครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

          ลิลิธ? แวมไพร์? ซัคคิวบัส? และอินคิวบัส...?

          ปีศาจทั้งสี่ตนนี้แหละ มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น...

          ฉันควรฆ่าพวกมันทิ้งก่อนที่มันจะเพิ่มลูกเพิ่มหลานออกมา...

          และฉันก็ควรฆ่า 'มนุษย์' ที่น่ารังเกียจบางคนพร้อมๆกันด้วย...

To be continued.
O W E N TM.

214 ความคิดเห็น

  1. #170 ℳoonlight ✾ (@Mirafina) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:22
    รู้สึกอิจฉาเตชินอ่ะ ;w; นางไปกินอะไรมา ทำไมฉลาดอย่างงี้คะ?

    ติวข้อสอบให้เราได้มั้ยอะ?
    #170
    0
  2. #166 M A R I K A ♦ (@Furi-Neri) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:25
    รู้สึกวงวารรามิลนะคะ//โดนตรบ
    #166
    1
  3. #165 Mew'aki (@jamew12) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:23
    ใครจะเป็นรายต่อไปที่จะโดนเตชินเชือดน้า?
    #165
    1
    • #165-1 `R E G U L U S` ☬ - (@Akibara-Xingxing) (จากตอนที่ 33)
      10 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:29
      นั่นสินะคะ (^_^) ก็คงต้องรอดูแล้วล่ะ
      #165-1
  4. #164 P e @ c h (@Kibou-Shounen) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:22
    พักผ่อนบ้างก็ดีนะน้อง อย่าขยันอัพมาก พี่เป็นห่วงนะ :(
    /ถึงจะไม่ได้เจอหน้ากันก็เถอะ
    #164
    1
    • #164-1 `R E G U L U S` ☬ - (@Akibara-Xingxing) (จากตอนที่ 33)
      10 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:28
      ขอบคุณที่เป้นห่วงค่ะ พี่พีช พี่รู้ได้ไงอ่ะ
      #164-1