Mysterious Dogma :: Zero Arc :: ไขปริศนา บททดสอบแห่งหายนะ {บ

ตอนที่ 4 : 1 :: เข้าเรียนวันแรก :: 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 ก.พ. 61

1

Beginning to Learning

 

          เมื่อนพนิตนั้นตื่นขึ้นมาพบเจอกันกับรชตะนั้น พวกเขาก็ได้พูดคุยกันในเรื่องของเด็กสาวที่เสียชีวิตไปในเมื่อคืนนี้ ทำให้นพนิตตกใจอย่างมาก
          "ม...ไม่จริงใช่มั้ย...!!!?"นพนิตแสดงสีหน้าด้วยความตกใจ
          "มันคือเรื่องจริง.. เธอเสียชีวิตในเมื่อคืนนี้..."
         "แต่เขาคือน้องสาวของฉันนะ!!!"นพนิตตวาดใส่
          "อะไรนะ..!!? น้องสาวเหรอ..!!?"รชตะได้ยินดังนั้นก็ตกใจ
          "เอ่อ...ผมขอโทษครับ ที่ตะคอกใส่พี่"นพนิตทำสีหน้าตกใจทันที เมื่อรู้ว่าเขาตวาดใส่รชตะ
          "ไม่เป็นไรหรอก.."รชตะมองมาที่นพนิตด้วยสายตาที่เย็นชา
          "แล้วมันเป็นเรื่องจริงสินะครับ...?"
          "อืม..."รชตะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมาเปิดบางสิ่งบางอย่างให้นพนิตดู"มันคือเรื่องจริง... ฉันได้รับข่าวมาจากคนๆหนึ่ง"
          "ม...ไม่จริง!!"นพนิตหน้าซีด เมื่อได้อ่านข้อความนั้น
          "มันเป็นเรื่องจริงแล้วล่ะ... ยังไงก็คงต้องทำใจ และดำเนินชีวิตของตัวเองต่อไป ไม่ต้องสนใจหรอกว่าใครจะตาย หรือภาวนาสาปแช่งใครทั้งนั้น เพราะที่นี่ไม่ใช่โรงเรียนธรรมดาๆทั่วไปหรอกนะ นายก็รู้นี่ว่า โรงเรียนนี้น่ะ คัดเลือกเฉพาะคนที่สนใจหรือโดนลากเข้ามาโดยบังเอิญก็เท่านั้น เพียงแต่ดูผลในภายหลัง ว่าจะเกิดอะไรขึ้น..."รชตะมองมาที่นพนิตด้วยสายตาที่เย็นชา
          "ค...ครับ"

          เท่าที่คุณรชตะพูดมามันก็ถูกต้อง...

          ถึงจะได้มาอยู่ที่นี่ก็ตาม แต่ก็ต้องดูผลที่เกิดขึ้นด้วย...

          "นพนิต..."
          "ครับ คุณรชตะ"
          "จำไว้... การที่เรามาเรียนที่นี่ ใช่ว่าจะอยู่ได้อย่างปลอดภัยหรือสะดวกสบายอย่างโรงเรียนอื่นๆนะ แต่ที่นี่น่ะ เป็นโรงเรียนที่ค่อนข้างลึกลับ ไม่สามารถคาดเดาได้ แต่ก็ต้องระวังตัวให้ดีละกัน...การเอาชีวิตรอดมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะ"
          "ผมเข้าใจแล้วครับ..."นพนิตทำสีหน้ายิ้มแย้ม
          "งั้นฉันไปเรียนก่อนนะ ถ้านายหายดีเมื่อไร นายลงมาเรียนต่อได้เลยนะ ทุกคนเขาเป็นห่วงนายกันหมด..."รชตะยิ้มอย่างเย็นชาแต่อ่อนโยน
          "ครับ...ขอให้โชคดีนะครับ"
          "อืม..."จากนั้นรชตะก็เดินออกจากห้องพยาบาลไป ส่วนนพนิตเองก็คิดอะไรไม่ค่อยออกเลย ว่าจะแก้ไขปัญหาอย่างไร
 
          ก็จริง... โรงเรียนนี้ไม่ธรรมดาเลย...

          การเอาตัวรอด มันก็ไม่ได้ง่ายๆ...

          นี่มันเรื่องบ้าๆอะไรล่ะเนี่ย...

          ส่วนรชตะเองก็ยังคงยืนคิดอะไรบางอย่างอยู่ที่หน้าห้องพยาบาลอยู่เพียงคนเดียว

          " น่าสงสัยจังเลยแหะ.. ว่าฆาตกรที่ฆ่าน้องสาวของนพนิตนี่ มันคือฆาตกรที่ฆ่าแม่ของฉันหรือเปล่า? " รชตะบ่นพึมพำเบาๆ " เห็นทีฉันต้องสืบเรื่องนี้ให้ได้แล้วล่ะ.. "

          ตื้ด! ตื้ด!!

          ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของรชตะก็ได้ดังขึ้น ทำให้เขาต้องหยิบขึ้นมาดูว่าใครนั้นส่งข้อความหรือโทรมาหาเขากันแน่.. และเพื่อความแน่ใจว่าคงไม่ใช่เด็กมือบอนที่กดโทรหามั่วๆแน่ (?)
          " ทาทาระ ซาคุอิจิ.. เจ้าบ้านี่โทรมาทำไมกันนะ? " รชตะเอ่ยชื่อผู้ที่โทรเข้ามาหาเขา จากนั้นก็กดรับสายทันที
          " ว่าไง? คนในบ้านนายตายหรือ? ถึงได้โทรมาหาฉันน่ะ.. เสียใจด้วยนะ ฉันไม่มีวันไปทำพิธีให้หรอก ฉันไม่ว่าง.. " รชตะโทรถามด้วยน้ำเสียงที่ดูรำคาญคนในสายเล็กน้อย
          ' .. เฮ้ย! โมริ เอะอะก็แช่งก่อนเลยหรือไง!? อย่าเพิ่งรำคาญฉันสิ! ฉันเข้าใจว่าช่วงนี้นายเครียดอยู่ ฉันขอโทษที่รบกวนนายด้วยละกันนะ ฮ่ะฮ่ะ.. ' เสียงคนในสายตอบกลับมา
          " ถ้านายโทรมาเพื่อก่อกวนก็อย่าโทรมาจะดีกว่า.. มีอะไรก็รีบๆพูดซะ ฉันไม่มีเวลาว่างมาคุยกับนายขนาดนั้นหรอกนะ.. " รชตะขมวดคิ้วเล็กน้อย
          ' ดาเตะ อาซึมะ ฝากข้อความมาหานายน่ะ ไม่รู้นะว่านายอ่านหรือยัง คนอย่างนายน่ะชอบดองข้อความนี่นา แล้วจดหมายที่เขาส่งมาน่ะน่าจะเป็นจดหมายรักแน่เลย ฮิ้วๆ~ ' ซาคุอิจิแซว
          " ชิ.. หุบปากไปเถอะน่า ฉันกับอาซึมะแค่เพื่อนกัน ไม่มีทางเป็นแบบที่นายคิดหรอก.. " รชตะเบะปากเล็กน้อย
          ' ล้อเล่นน่า อ้อ และก็นะ.. ปีหน้าฉันจะมาเรียนที่โรงเรียนนายล่ะ อย่าลืมมารับฉันด้วยนา บ๊ายบายดาร์ลิ้งค์~ ❤ ' พูดจบ ซาคุอิจิก็ตัดสายเป็นการจบการสนทนาทันที
          " ดาร์ลิ้งค์? เอ๊ะ? เดี๋ยวก่อน นายพูดถึงใครกันน่ะ? ฮัลโหล.. " รชตะได้ยินดังนั้นก็รู้สึกช็อคและขนลุกขนชันอย่างบอกไม่ถูก " เจ้าบ้านี่ น่าขนลุกที่สุด.. "

          ในชั้นม.3 ห้อง B    

          ในชั้นมัธยม 3 ห้อง B เป็นห้องที่มีนักเรียนเข้ามาเรียนในห้องนี้เยอะที่สุด และต่างคนก็ต่างมีความสามารถที่แปลกและแตกต่างกันออกไป ในขณะที่นักเรียนในสายชั้นพูดคุยกันอย่างสนุกสนานนั้น รชตะก็เปิดประตูเข้ามาโดยไม่ให้ซุ่มให้เสียงเลยแม้แต่นิดเดียว มีแต่เพียงเสียงเปิดปิดประตูเท่านั้น
          "อาการเจ้านั่นเป็นยังไงบ้างล่ะ...!?"เด็กสาวหน้าตาสวยหวานไร้ที่ติ เรือนผมสีน้ำตาลหนายาวเหยียดเคลียสะโพกอวบ เธอได้เดินเข้ามาถามรชตะด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง
         "ก็ดีขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ.. แต่ต้องให้เขาพักผ่อนไปก่อน เผื่ออาการยังไม่ค่อยดีขึ้น"
         "อ้อ...ดีแล้วล่ะ ฉันแค่เป็นห่วงนพนิตเฉยๆ..."เด็กสาวพูด
          "อริศรา..."เสียงที่น่ารักและไพเราะได้เรียกชื่อเด็กสาว
          "หืม...อะไรเหรอ...?"เด็กสาวหันมามองเจ้าของเสียง ก็เห็นเด็กสาวรูปร่างขาว หน้าตาน่ารัก เรือนผมสีบรอนด์ รูปร่างเหมือนตุ๊กตา เธอเดินเข้ามาหาเด็กสาวทันที
         "เอ่อ...เริ่มเรียนเวลาเท่าไหร่นะ...?"
         "ไม่รู้สิ เข้าเรียนวันแรกฉันยังไม่รู้เลย..."อริศราส่ายหน้าด้วยความไม่รู้ (?)
          "อืม..ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ..."
         "เริ่มเรียนเวลา 9 นาฬิกา 30 นาที..."รชตะพูด
         "โอ้...อีก 10 นาที..."อริศราก้มมองดูนาฬิกาข้อมือของเธอ แล้วหันมาคุยกับเด็กสาวผมสีบรอนด์คนนี้"นั่งประจำที่รอคุณครูมาดีกว่าเนอะ ไอรินลดา.."
         "อื้ม..."แล้วทั้งคู่ก็กลับไปนั่งประจำที่ตามเดิมเพื่อรอคุณครูมา ส่วนรชตะเองก็นั่งอยู่แถวหน้า
          เมื่อนักเรียนนั่งประจำที่กันเรียบร้อยแล้ว เสียงประตูก็เลื่อนเปิดออก เมื่อนักเรียนหันมา ก็เป็นคุณครูสาวสวย เรือนผมมีสีบลอนด์ปนน้ำตาลยาวเลยกลางหลัง รูปร่างเพรียว หุ่นดี เธอเดินเข้ามาพร้อมกับเอกสารในการสอน
         "สวัสดีค่ะ นักเรียนทุกๆคน เอ่อ...ไม่ต้องทำความเคารพครูก็ได้จ้ะ ครูชื่อ...พิจิกา มณีรัตน์ เป็นครูประจำชั้นนี้ และสอนวิชาเกี่ยวกับวรรณคดี และเกี่ยวกับตำนานต่างๆนะคะ วันนี้เริ่มเรียนวันแรก ครูจะมาสอนเกี่ยวกับการกำเนิดโลกในตำนานกรีกนะคะ..."คุณครูสาวยิ้มให้กับเด็กนักเรียนทุกคน"ถ้าใครรู้ก็ตอบได้นะคะ มีบางส่วนที่ครูยังจำไม่ค่อยได้"
         "ค่ะ/ครับ!"
         "เอาล่ะค่ะ ครูจะเล่าอย่างละเอียดนะคะ โดยก่อนที่จะกลายมาเป็นโลกมนุษย์แบบนี้ เชื่อรึเปล่าว่า เมื่อก่อนมันเป็นความว่างเปล่า โดยความว่างเปล่านี้มาจากเทพ คาออส ซึ่งคาออส เป็นเทพแห่งความมืดมิด ความว่างเปล่า และความวุ่นวาย แต่เทพคาออสน่ะ เหงามากๆ อยากมีคู่ครอง จึงได้สร้างเทพีองค์หนึ่งขึ้นมา เธอมีนามว่า..."
          "นิกซ์ เทพีแห่งกลางคืน ผู้ที่สง่างามและน่าเกรงขามที่สุด..."รชตะยกมือตอบ
          "อ่า...ใช่แล้วค่ะ เก่งมากๆเลยรชตะ.."คุณครูกล่าวชมเชยด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม
          "ฮึ...! ทำเป็นอวดฉลาด..."เด็กสาวร่างบาง หน้าตาน่ารัก เรือนผมสีฟ้าอ่อนสวยงาม ทำสีหน้าไม่พอใจ
         "เอาเถอะน่ะ มิยูริ...!"เด็กสาวรูปร่างสวยคม หน้าตาดี เรือนผมสีเขียวเข้มมัดรวบสวยงาม เธอสะกิดมาที่เด็กสาวผมสีฟ้า"เธอเกลียดเขา เธอก็ต้องทำอะไรสักอย่างสิ เพื่อให้เขาได้รับความเจ็บปวดรวดร้าว (?)"
         "แล้วฉันจะทำยังไงล่ะ อเล็กเซีย!?"เด็กสาวหันมาพูด
          "ไม่ยาก...ต้องแกล้งทำเป็นสนิทกับเขา ทำเป็นทักทาย หรือพูดคุยด้วย เอาแบบให้น่ารำคาญสุดๆเลยนะ นั่นแหละ เขาจะยอมคุยด้วย หรือไม่ก็แกล้งเขาอย่างไรก็ได้ แบบสนิทกันมากๆ โอเคนะ..."อเล็กเซียกระซิบที่ข้างหูมิยูริ
          " ขอบใจมากนะ.. " มิยูริพูดขอบคุณ
          " ไม่เป็นไรหรอกน่า.. ^^" อเล็กเซียยิ้มเล็กน้อย
          " แต่เดี๋ยวก่อนนะ.. " เด็กสาวเรือนผมยาวสีทองสลวยได้เอ่ยขึ้น
          " เดี๋ยวอะไร? คิริน? "
          " ฉันเคยได้ยินมาว่า โมริ คัทสึฮิโกะ หรือนายรชตะอะไรนั่นน่ะน่ะ สืบทอดเชื้อสายมาจากตระกูลโมริโดยตรงจากบรรพบุรุษของเขา จากรุ่นสู่รุ่น แล้วตระกูลนี้น่ะมีชื่อเสียงโด่งดังและดูน่าเกรงขามมากๆเลยนะ สำหรับในสายตาของฉันอ่ะนะ.. " คิรินพูด
          " แค่เด็กตระกูลชั้นสูง คิดว่าฉันจะกลัวเหรอ.. เธอนี่พูดอะไรไม่เข้าท่าเลย ยัยป๊อดเอ๊ย.. " มิยูริพูดเหน็บแนมใส่คิริน
          " ฉันไม่ได้ป๊อดนะ ฉันแค่อธิบายให้เธอฟังเฉยๆ! "
          " ฮึ.. ช่างมันเถอะ ไม่ว่าจะเติบโตจากตระกูลไหน คนอย่างทสึคินากะ มิยูริ ไม่กลัวอยู่แล้ว! " มิยูรินั่งกอดอกเล็กน้อย

          เสร็จฉันล่ะ...โมริ คัทสึฮิโกะ ฮึ!

To be continued.

แต่งเมื่อ: 22 พฤศจิกายน 2559
แก้ไขเมื่อ: 11 กุมภาพันธ์ 2561

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

214 ความคิดเห็น

  1. #212 Keehee2018 (@Keehee2018) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:00
    เขินแทนรชตะเลยพี่ ทำไมเขาดูเนื้อหอมจัง เขามีของอะไรรึเปล่าเนี่ย? หรือพี่อวย 555+
    #212
    2
    • #212-1 Hideki Tatsuta (@Akibara-Xingxing) (จากตอนที่ 4)
      11 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:48
      จะเขินแทนเขาทำไมเล่า! ๕๕๕๕
      #212-1
    • #212-2 Hideki Tatsuta (@Akibara-Xingxing) (จากตอนที่ 4)
      11 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:49
      อันนี้แรงอวยพี่ล้วนๆ จริงๆพี่ชอบตระกูลโมริ แล้วให้เขาใช้นามสกุลนี้ พี่ก็เลยอวยเขามากเป็นพิเศษ // ส่วนนพนิตเองคงต้องรอดูต่อไป พี่ไม่อยากสปอย เดี๋ยวไม่สนุก (...)
      #212-2
  2. #199 延広 ❀ (@Orion_Manace) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:54
    ขอยืมตัวละครที่ชื่อ รามิล ไปเล่นโรล Mysterious Dogma Alpha Arc Game นะครับ
    ส่วนเรื่องภาพและข้อมูลเดี๋ยวผมไปขอในข้อความลับนะครับ
    #199
    1
  3. #117 `S E R A F I N A` ☬ (@Akibara-Xingxing) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 20:20
    ขออนุญาติวางพื้นที่ไว้ตรงนี้แปบนึงค่ะ (?)
    ผู้เล่นมีทั้งหมด [66/70]
    ตอนนี้เพิ่มมาใหม่ คือ
    -คางาซากิ นางามิ
    -ซาโนชินะ ชิวาระ
    -สึคิบาระ นาโกะ
    #117
    1
    • #117-1 `S E R A F I N A` ☬ (@Akibara-Xingxing) (จากตอนที่ 4)
      31 ธันวาคม 2559 / 20:20
      เดี๋ยววันหลังจะมาเฉลยกฏอีกทีนุงนะค๊ะ บัยย์
      #117-1
  4. #115 Matsugo -末期- (@Akibara-Xingxing) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 13:49
    กฏข้อห้ามของนักเรียนที่ตายแล้ว
    1.ยูนา - ห้ามพูดอะไรไร้สาระ
    2.มิยูริ - ห้ามฆ่าคนอื่น
    3.โทวโอะ - ห้ามแอบหลับในขณะที่เริ่มเกมแล้ว

    ส่วนอากิโยชินี่ไม่ทราบ น่าจะ "ห้ามบอกความลับของตนเอง"
    แต่ดันมาตายในตอนต่อไป =_=
    #115
    2
  5. #86 DREW25 (@kobatochan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 12:53
    Boyfriend แปลว่า แฟนหนุ่ม Girlfriend แปลว่า แฟนสาวเพราะงั้นต้อง Boys Friend Girls Friend ดีกว่าฮับ
    #86
    3
    • #86-2 P A R A N O I A ♣ (@Akibara-Xingxing) (จากตอนที่ 4)
      11 ธันวาคม 2559 / 13:10
      ค่ะ เดี๋ยววันพรุ่งนี้จะมาแก้ไขค่ะ^^
      #86-2
    • #86-3 DREW25 (@kobatochan) (จากตอนที่ 4)
      11 ธันวาคม 2559 / 14:23
      ขอบคุณฮะ
      #86-3