ฉันกับนายเจ

                      ฉันชื่อแอน แล้วนายคนนั้นชื่อเจ...ความสัมพันธ์ที่คนอื่นมอง ก็คือเราเป็นเพื่อนในเอกเดียวกัน แต่คงไม่มีใครคิดหรอกว่าฉันชอบนายเจ ชอบมากจนไม่รู้จะบรรยายยังไงแล้ว...เพื่อนสนิทเคยถามฉันว่าทำไมถึงชอบนายคนนั้นมากมายขนาดนี้ ทั้งที่นายเจก็ไม่ได้ดีไปกว่าเพื่อนคนอื่น

                     ไม่รู้สินะ...คงตั้งแต่วันแรกที่พบกันเลยมั้ง ความรู้สึกถูกชะตาอย่างประหลาดที่ดึงดูดให้เราสนิทกันเร็วขึ้น จากนั้นเพื่อนสนิทของฉันก็ยุให้ฉันจีบนายเจ  ฉันไม่เคยคิดหรอกว่านายเจรู้สึกอย่างไรกับฉัน สิ่งเดียวที่ฉันคิดตอนนั้นก็คือ นายเจเป็นคนดีมากว่าที่สายตาใครมองเห็น...ฉันต้องการแค่ความเป็นพื่อนจากนายเจเท่านั้น

                     นานวัน ความรู้สึกที่ว่าเป็นเพื่อนมันก็เริ่มเปลี่ยนไป...ฉันไม่รู้ว่าชอบนายเจมากขนาดนี้ตั้งเมื่อไร ฉันอาจจะโง่มากก็ได้ที่คิดว่านายเจจะแตกต่างจากผู้ชายทั่วไป ถึงนายเจจะเป็นคนดีแต่นายเจก็เป็นผู้ชายคนหนึ่ง..ฉันลืมคิดถึงข้อนี้ไป...ลืมไปว่าสิ่งที่นายเจทำกับฉันก็เหมือนกับที่นายเจทำกับเพื่อนคนอื่นๆ

                     สายตาที่เป็นห่วงเป็นใยอย่างนั้น...เป็นใครก็ต้องตีความเข้าข้างตัวเอง ฉันคงเป็นฝ่ายผิดละมั้งที่ตีความว่านายเองก็มีใจกับฉัน...ทั้งที่ในใจของนายฉันอาจจะเป็นตัวตลกก็ได้...

                     ฉันชอบนายจริงๆ นะ...มันไร้เหตุผลสิ้นดี แต่ก็ชอบไปแล้วจะให้ทำยังไงล่ะ...ฉันเพิ่งมารู้ตัวเองตอนที่เราห่างกันแล้วนายก็มีน้องคนนั้นเข้ามา เราไม่ใช่เพื่อนในกลุ่มเดียวกัน...นายไม่ได้สนิทกับฉันมากกว่าที่นายหยิบยื่นความรู้สึกนั้นให้คนอื่น นายเจ...ฉันจะทำอย่างไรกับความรักที่มอบให้นายมากมายอย่างนี้นะ...