ฉันหวงเพื่อนมากเกินไปหรือเปล่านะ

นี่ฉันหวงเพื่อนมากเกินไปหรือเปล่านะ


ฉันไม่ชอบเวลามีใครเข้ามาวุ่นวายกับเพื่อนฉัน

ไม่ชอบที่เพื่อนฉันต้องคอยแคร์ใคร

ไม่พอใจที่มีใครเข้ามาระหว่างความห่วงหาของเรา


เวลาเกือบ 10 ที่เราคบกันมา...เป็นช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขที่สุด เรามีทั้งรอยยิ้มและน้ำตา


ไม่มีใครเข้าใจความผูกพันของเราสี่คนหรอก


บางคนมองว่าฉันเห็นแก่ตัวที่ตั้งกฏเกณฑ์กับเพื่อนมากเกินไป


ฉันกลัว...กลัวที่จะสูญเสียพวกเขาให้กับคนที่ฉันไม่รู้จัก หลังจากจบ ม.ปลาย เราสี่คนก็ไปตามความฝันของตัวเอง


ในรั้วมหาลัยที่แตกต่าง


เรากลับผูกพันกันมากขึ้น


แม้จะไม่ค่อยได้พบเจอที่โทรคุยกัน เราก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายยังคิดถึงกันเสมอ

คำว่าเพื่อนคำนี้...มีความสำคัญกับฉันมาก

ฉันอาจดูเป็นคนแรงๆ ไม่มีความละเอียดอ่อน

แต่กับเพื่อนฉันทุ่มเทให้ได้เสมอ

ใครจะมองฉันอย่างไร...ฉันไม่แคร์ เพราะฉันยังมีเราสี่คนอยู่ด้วยกัน

อาจทะเลาะกันบ้าง ไม่ลงรอยกันบ้าง แต่เราก็จูนหากันได้เสมอ...ด้วยความรักและเข้าใจที่มีต่อกันทำให้สายสัมพันธ์ของเราแข็งแกร่ง ไม่มีใครแทรกกลางได้

ฉันรู้ว่าเพื่อนรักแต่ละคนเป็นอย่างไร

ฉันรักในสิ่งที่เขาเป็น และพวกเขาก็รักในตัวตนของฉันเช่นกัน





ในรั้วมหาลัยฉันมีเพื่อนใหม่ๆ มากมาย

แต่ไม่เคยลืมว่าฉันมีพวกแกเป็นเพื่อนตาย...เราห่างกันเพียงร่างกาย แต่หัวใจเรารวมเป็นหนึ่งเดียว

ฉันไม่อยากให้ถึงเวลานั้นเลย

เวลาที่มีใครคนหนึ่งสวมชุดเจ้าสาว

แล้วเราอีกสามคนมาร่วมงาน

ฉันคงต้องร้องไห้

เพระพื้นที่ที่อยู่ข้างเธอเป็นของคนอื่น

คนที่พวกเราไม่รู้จัก

หน้าที่คอยดูแลเธอจะไม่ใช่ของพวกเราที่เติบโตมาด้วยกันอีกต่อไป

ยิ่งเวลาเดินไปเท่าใด ฉันยิ่งกลัว

ฉันไม่สามารถแสดงความยินดีโดยปราศจากน้ำตาได้

ทั้งที่รู้ดีว่าในชีวิตของคนเราต้องมีทั้งพบเจอและแยกจาก เราไม่อาจอยู่ด้วยกันได้ตลอดไป

แม้จะรักมากเท่าใด...

ถ้าลองคิดในมุมกลับกัน...

ฉันเองที่เป็นคนสวมชุดเจ้าสาว

แล้วเพื่อนมาแสดงความยินดีที่ฉันเป็นฝั่งเป็นฝา

วินาทีนั้นฉันอาจจะวิ่งหนีเจ้าบ่าว เพื่อไปอยู่ข้างเพื่อนอีกครั้ง

บางทีอาจจะเป็นเพียงฉันเองที่มีความคิดแบบนี้

ผู้หญิงคงต้องเรียนแล้วก็แต่งงาน

จะอยู่ด้วยกันไปตลอดได้ยังไง

ฉันทำใจไม่ได้...

แม้ผู้ชายคนที่อยู่ข้างเพื่อนจะเป็นคนที่เพื่อนฉันรัก

แต่เขาก็เป็นคนที่พรากเพื่อนไปจากฉัน

ฉันคงจะเกลียดเขาเอามากๆ

ไม่อาจให้อภัยคนที่เพื่อนฉันมอบความรักให้ได้

ฉันรักเพื่อนมากเกินไปใช่ไหม...

รักจนไม่อยากมอบให้ใคร

รักจนอยากจะดูแลไปคนเดียว

รักจนไม่อยากจะปล่อยมือจากไป

ไม่อยากให้เพื่อนพูดถึงคนอื่นที่ฉันไม่รู้จัก

ไม่อยากยอมรับ...ว่าในที่สุดแล้ว

คนทุกคนก็มีเส้นทางของตัวเอง ฉันไม่อาจไปกำหนดเส้นทางให้เขา

ฉันรู้เพียงว่าฉันกลัว...

กลัวที่จะต้องสูญเสียเพื่อนรักไป

เพราะฉันรักพวกเขามากเหลือเกิน





เพื่อนรักคนหนึ่งบอกกับฉันเมื่อคืนนี้ว่า...

ระหว่างฉันกับแฟน...เธอเลือกฉัน


เธอรักฉัน...


ฉันอยากจะร้องไห้

เพราะฉันก็รักเธอไม่น้อยไปกว่ากันเลย

แต่มีคนบอกว่าเธอมีแฟน...ฉันทนไม่ได้ต้องโทรไปถาม

ทั้งที่เรื่องของเรื่องเป็นเรื่องที่อำกัน

แต่ฉันไม่อยากรับฟัง...ฉันอยากรู้ความจริงจากปากของเธอเท่านั้น

หากเธอมีแฟนจริงๆ ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร

ฉันอาจจะต้องใช้เวลาพักใหญ่ในการทำใจยอมรับ

แต่กับเพื่อนอีกสองคน...

ฉันไม่แน่ใจในความเป็นไป...

คนหนึ่งอยากจะมีแฟน แต่เธอยังบอกกับฉันว่า

ฉันเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด เป็นที่ปรึกษาให้ได้

ฉันไม่อยากเป็นที่ปรึกษา ไม่อยากแนะนำวิธีที่จะทำให้เราแยกจากกัน

คนที่แทรกเข้ามาระหว่างเราจะเป็นใคร ฉันก็ไม่ต้องการทั้งนั้น

และเพื่อนรักอีกคน...ฉันไม่รู้

เธอยังไม่มีใคร เธอยังเป็นของพวกเราโดยสมบูรณ์

แต่ฉันหวั่นใจเหลือเกิน

ฉันไม่อยากเสียทั้งสามคนไป

ความรักของพวกเราต้องยังคงอยู่

ฉันจะรักษามันไว้ ให้นานที่สุด

ฉันสัญญา...

ด้วยหัวใจและความรู้สึกทั้งหมดที่มี

For my  Beloved Friends...

I can give You MY SOUL.