Gintama - 曇天 (Donten, ฟ้าครึ้ม)
Kanji:
鉛の空重く垂れ込み
真白に澱んだ太陽が砕けて
耳鳴りを尖らせる
ひゅるりひゅるり低いツバメが
8の字なぞってビルの谷を翔る
もうじきに夕立が来る
曇天の道を傘を忘れて
歩く彼女は雨に怯えてるので
僕も弱虫ぶら下げて空を仰ぐ
あちらこちらあんよは上手
珈琲屋に寄った一休み極めたら
帰れない 帰らない
曇天の道をぶらりぶらぶら
歩く二人は足軽のごとく
危険好きの誰かのふりをする小心者共
曇天の道を傘を忘れて
歩く彼女は雨に怯えてるので
僕も弱虫ぶら下げて空を仰ぐ
Romaji:
namari no sora omoku tarekomi
mashiro ni yodonda taiyou ga kudakete
miminari wo togaraseru
hyururi hyururi hikui TSUBAME ga
hachi no ji nazotte BIRU no tani wo kakeru
mou jiki ni yuudachi ga kuru
donten no michi wo kasa wo wasurete
aruku kanojo wa ame ni obieteru no de
boku mo yowamushi burasagete sora wo aogu
achira kochira an’yo wa jouzu
kouhii-ya ni yotte hitoyasumi kimetara
kaerenai kaeranai
donten no michi wo burari burabura
aruku futari wa ashigaru no gotoku
kikenzuki no dareka no furi wo suru shoushin monodomo
donten no michi wo kasa wo wasurete
aruku kanojo wa ame ni obieteru no de
boku mo yowamushi burasagete sora wo aogu
แปล(มั่วด้วยตัวเอง)
ท้องฟ้าสีตะกั่ว เป็นนัยสำคัญบ่งบอก ดวงอาทิตย์ที่หยุดนิ่งขาวโพลนแหลกสลาย และภายในหูแว่วเสียงบาดแหลม (แปลตามความเข้าใจอีกที...ท้องฟ้าที่มืดครึ้มเป็นสัญญาณของฝน ดวงอาทิตย์ถูกเมฆบดบัง และฉันแว่วเสียงฟ้าร้อง)
ณ ขณะนั้น นกนางแอ่นบินต่ำ กวัดแกว่งไปมาเป็นเลขแปดอยู่ระหว่างช่องตึก อีกไม่นานก็จะค่ำ (เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย...เหมือนจะมีความเชื่อว่า การที่นกบินต่ำเป็นสัญญาณว่าฝนจะตก)
(ฉันและ)หญิงสาวที่ลืมร่ม กำลังเดินไปตามทางในวันที่ท้องฟ้ามืดครึ้ม เธอกำลังกลัวว่าฝนจะตก ตัวฉันเองก็อ่อนแอจึงได้แต่ก้มหน้าและแหงนมองท้องฟ้า (น่าจะประมาณว่า เธอลืมร่ม ฉันก็ไม่ได้เอาร่มมา และฉันเองก็ไม่ปัญญาจะไปหาร่มจากที่ไหนมาให้เธอได้ จึงได้แต่ก้มหน้าอย่างคนอ่อนแอไม่กล้าสู้หน้า และแหงนมองฟ้าอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี)
(ฉัน)เดินไปทางนู้นทางนิ้อย่างชำนาญ แต่ถ้าแวะพักอย่างเต็มที่ตรงร้านกาแฟแล้วล่ะก็ คงไม่สามารถออกมาได้อีก จะไม่ออกมาอีก (เดินไปเดินมามันเหนื่อย แวะสักหน่อย แต่พอแวะแล้วก็ไม่อยากเดินต่อแล้ว)
คนสองคน(เธอกับฉัน)ที่เดินทอดน่องตามทางในวันฟ้าครึ้มต่างก็เลียนแบบทหารและ คนขี้ขลาดทั้งคู่ก็แสร้งเลียนแบบใครคนหนึ่งที่ชื่นชอบอันตราย (危険好きの誰か แปลเอาความหมายคงประมาณ ใครคนหนึ่งที่มีความกล้าที่จะเผชิญกับอันตราย เพราะฉะนั้น แปลไทยเป็นไทยอีกทีก็น่าจะได้ว่า เธอกับฉันต่างขี้ขลาดทั้งคู่ แต่เราสองคนก็แสร้งว่าเราเป็นคนกล้าหาญ)
....................................................
มั่วตามความรู้สึกของตนเองก็จะได้ความของเนื้อเพลงโดยสรุปว่า
ฉันนั้นทั้งอ่อนแอและขี้ขลาด ในวันที่ต้องเผชิญกับปัญหาที่มองไม่เห็นทางออกนั้น ฉันทำได้แค่ก้มหน้าในความอ่อนแอของตนหรือไม่ก็แหงนมองท้องฟ้าอย่างทำอะไรไม่ได้เลย จะช่วยเธอฉันก็ยังทำไม่ได้ แต่ทั้งเธอและฉันต่างก็ดิ้นรนโดนแสร้งว่าตัวเองนั้นกล้าหาญ ฉันหยุดดิ้นรนไม่ได้ เพราะถ้าหยุดแล้วล่ะก็ ฉันคงไม่อาจสู้ลุกขึ้นมาสู้ได้อีกเลย
....................................................
Credit
http://splash.pmsinfirm.org/lyrics/?feed=rss2&tag=does
http://lang-8.com/159698/journals/1281052
ความคิดเห็น