ตอนที่ 11 : จีมินเปลี่ยนไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1028
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    26 มี.ค. 61

Yoongi part 


" โอ้ยยยยย! พี่ยุนกิรำคาญ! " 



" ก็คิดถึงง่าาา "  จีมินกลับมาเกาหลีแล้วครับ
ตอนแรกจีมินจะกลับไปพักที่คอนโดของตัวเอง แต่ผมบอกให้มาอยู่คอนโดผม ตอนแรกก็ขัดขืนแหละ ขัดแล้วไงผมเป็นคนไปรับที่สนามบิน เพราะงั้นผมเป็นคนขับผมเลยทำมึนขับมาคอนโดนผมเลย
พอมาถึงด้วยความคิดถึงผมก็เอาแต่ไปนั่งกอดเจ้าตัว จนโดนดุแบบนี้แหละครับก็ผมคิดถึงอ่า ทุกคนเข้าใจผมใช่มะ  แล้วคือ
น้องมันก็ทำเหมือนรำคาญผมแต่ก่อนไม่ใช่แบบนี้นิ เออคิดแล้วมันก็น่าน้อยใจนะครับ...


" ก็รู้ แต่ช่วยออกห่างจีมินหน่อยได้มั้ย อึดอัด! "  หึ! ใช่เส้..
ทุกคนดูจีมินดิ ขึ้นเสียงใส่ผมอ่ะ  หาความเป็นธรรมให้ผมด้วย
ยุนกิน่าสงสารเห็นมั้ย  ทำไมจีมินใจร้ายแบบนี้พี่จะงอนแล้วนะ (╥_╥)



End Yoongi part 




"..."



" อย่างอแงน่าพี่ยุนกิ "  จีมินว่าส่งๆ พรางก้มเล่นโทรศัพท์ไม่สนใจคนข้างๆ เพราะไม่ได้คิดว่ายุนกิจะงอนจริงๆ
ยุนกิที่เห็นว่าน้องไม่สนใจก็แอบน้อยใจขึ้นมา 

หื้ม!! นี่พี่คิดถึงจีมินหาว่าพี่งอแงใช่มะ จีมินเปลี่ยนไป
จีมินคนเดิมไปไหน... 



" พี่คิดถึงเรา นี่พี่งอแงใช่มะ " 
ยุนกิพูดอย่างน้อยใจคนน้อง  ก็มันจริงอ่ะนี่เขารักเขาคิดถึง เขางอแงใช่มั้ย
จีมินที่ มีแต่ พี่ยุนกิอย่างนู้นพี่ยุนกิอย่างนี้ ตามเกาะแข้งเกาะขาไม่ห่าง
หายไปไหนแล้ว... ไม่คิดว่าจีมินที่ห่างจากเขาตั้งแต่วันนั้นจนไปอยู่อเมริกา
รวมๆแล้วก็เดือนเศษๆเอง จีมินถึงกับบอกว่ารำคาญเขาเลยหรอ! 



"..."



" พี่อยากกอด อยากอยู่ใกล้ๆ ให้หายคิดถึงพี่งอแงใช่ป่ะ" 



" จิ๊! พี่ยุนกิไปกันใหญ่แล้ว~ "  จีมินยอมเงยหน้าจากจอสี่เหลี่ยมขึ้นมามองคนเป็นพี่ที่เริ่มอารมณ์ ร้อนไหนจะหน้าง้อๆนั้นอีก จิ๊ปากเบาๆ แล้วขยับเข้าไปใกล้ๆคนพี่  เขาไม่ได้ตั้งใจจะว่ายุนกิออกไปแบบนั้น แต่...ยังไงล่ะมันไม่ชินอ่ะ
แล้วจีมินเองก็บอกว่าจะกลับไปอยู่คอนโดตัวเอง แต่ยุนกิก็ไม่ยอมบอกให้มาอยู่ที่คอนโดพี่มัน จีมินคิดว่ามันดูไม่ค่อยดี ไหนจะเรื่องที่ยุนกิทำตัวอ้อนเขาไม่ห่างตั้งแต่มาถึงคอนโดอีก ทั้งที่ยังไม่ได้เป็นอะไรกันมันก็อึดอัด อยู่นะ
ถึงจะรักกันแล้วก็เถอะ สถานะมันก็ไม่ชัดเตนอยู่ดี แล้วก็ไม่คิดว่าพี่ยุนกิมันจะงอนจริงๆ  เดี๋ยวนี้หัดมีงงมีงอน แต่ก่อนล่ะไล่เขาจังเลย


" ขอโทษแล้วกัน ถ้ารำคาญ เดี๋ยวไปส่งที่คอนโดก็ได้ " 
ยุนกิที่ตอนนี้ไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่บวกกับความน้อยใจที่มีเลยตัดสินใจ
จะไปส่งจีมินที่คอนโดเจ้าตัว  จีมินคงจะไม่รักเขาเหมือนเมื่อก่อนแล้วสินะ




" พี่ยุนกิ~  คือว่า.... " 



" เดี๋ยวไปส่ง แล้วพรุ่งนี้ถ้าจีมินหายรำคาญแล้ว
ค่อยโทรให้พี่ไปหาก็ได้  หรือว่าถ้าไม่อยากเจอพี่เพราะยังรำคาญอยู่
วันที่จะกลับพี่ขอแค่ไปส่งก็พอ  " 



" พี่ยุนกิ " 




" อย่าห้ามพี่เลยนะฮึก! "  อยู่ดีๆยุนกิก็ร้องไห้ออกมาทำเอาร่างบางตกใจไม่น้อย. พี่ยุนกิกำลังเข้าใจผิดจีมินไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น
จีมินไม่คิดว่ายุนกิจะคิดมากแล้วถึงกับร้องไห้ออกมาแบบนี้  จีมินที่เห็นคนพี่นั่งก้มหน้าร้องไห้อยู่บนเตียง ก็นึกสงสารไม่น้อย พี่ยุนกิคงคิดว่าเขาไม่เหมือนเดิมแน่ๆ


พรึบ! 


ร่างบางพุ่งเข้าไปสวมกอดปลอบประโลมคนพี่ ยุนกิเอาหน้าซกตรงอกจีมินแล้วปล่อยโห่หนักกว่าเดิมสองแขนแกร่งยกขึ้นกอดรัดคนตัวเล็กแน่นเหมือนกับว่าร่างบางจะหายไปอย่างไงอย่างงั้น จีมินก็เอามือยกขึ้นลูบหัวคนพี่เบา แล้วเกยคางไว้บนหัวร่างหนา ก่อนจะเผยยิ้มอย่างรักใคร่
ไม่คิดเลยว่าคนที่เคยเอาแต่บอกว่าไม่ชอบผู้ชาย เอาแต่บอกรำคาญเขา
เอาแต่จะไล่ให้ไปไกลๆ  ตอนนี้กลับกลายเป็นคนที่เอาแต่งอแงเหมือนเด็กไม่ยอมให้จีมินไปไหน กลับกลายเป็นว่าพี่ยุนกิเองที่น้อยใจเวลาที่จีมินบอกว่ารำคาญ  จากที่ไม่เคยคิดจะรักเขาเลยแม้แต่น้อย กลายเป็นตอนนี้พี่ยุนกิเป็นฝ่ายเริ่มบอกรักจีมินก่อนตลอด แล้วไหนจะตอนนี้อีกที่ร้องไห้ฟูมฟายเหมือนเด็กเวลาน้อยใจอีก  จีมินคิดว่าเขาฝันไปหรือเปล่า ไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้




" จีมินขอโทษ~ จีมินไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะ
จีมินรักพี่เหมือนเดิม รักมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ อย่าร้องไห้นะอน่างคิดมาก " 

จีมินลูบหัวคนในอ้อมกอดแล้วนั่งโยกไปมาช้าๆก่อนจะเอ่ยคำพูดจากใจด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน จนคนในอ้อมกอดหยุดดร้องร้องให้
แล้วก็พูดกับคนน้องด้วนน้ำเสียงอู้อี้เหมือนเด็กจนจีมินนึกขำ



" ก็จีมมีนไล่เค้าอ่ะ~  " 



" จีมินไม่ได้ไล่~ " 
จีมินพูดตอบไปอย่างนึกขำและเอ็นดูที่พี่ยุนกิเหมือนเด็กแทนที่จะเป็นจีมินที่ต้องอแงใส่พี่ยุนกิ  แต่พี่ยุนกิกลับมางอแงใส่จีมินซะเอง
เห้อ~ ตกลงใครเป็นน้องใครเป็นพี่ว่ะ5555 



" อ้วนบอกว่ารำคาญเค้า~ "  ยุนกิยังคงคงเอ่ยเสียงอู้อี้อยู่ในอ้อมกอดร่างบาง
อย่างน่ารัก



" เค้าขอโทษ~ " 



" ไม่หาย" 


" แล้วจีมินต้องทำยังไง ถึงจะหายโกรธหื้ม" 

 ยุนกิผละใบหน้าที่ซุกอยู่ออกจากอกจีมิน แต่แขนแกร่งยังโอบกอดคนน้องแล้วก็ดึงจีมินเข้ามากอด ตอนนี้จีมินนั่งตรงช่องระหว่างขาของร่างหนาหันหลังพิงแผงออกยุนกิ  ยุนกิใช้จมูกคลอเคลียซุกไซร้ซอกคอขาว กลิ่น
หอมจากแป้งเด็ก ที่จีมินใช้ประจำทำให้ยุนรู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างมาก
ริมฝีปากหนากดจูบลงบนต้นคอร่างบางแลบลิ้นเลียกกหูแล้วใช้ปากขบลงตรงติ่งหูจีมินเบา อยู่อย่างนั้นแต่ร่างบางก็ไม่มีท่าทีขัดขืนเลยสักนิด



"  จูบพี่สิ " 
ยุนกิยอมผละออกจากซอกคนน้อง แล้วเอ่ยเสียงกระซิบแห่บพล่าข้างๆหูของจีมินจนจีมินที่ได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกเสียวไปทั้งตัว สัมผัสที่อ่อนโยนเวลายุนกิกดจูบลงที่ต้นคอ ใบหู จีมินชอบจีมินต้องการมัน  ไม่รอช้าร่างบางหันหน้าไปริมฝีปากเรียวประกบจูบลงบนปากคนพี่ทันที ยุนกิจูบตอบร่างบางอย่างนุ่มนวลแล้วกัดลงที่ริมฝีปากอวบเบาเพื่อนเป็นการขออนุญาต จีมินยอมอ้าปากออก ยุนกิไม่รอช้าใช้ลิ้นแทรกเข้าไปในโพลงปากอุ่นก่อนจะใช้ลิ้นกวาดหาความหวาน ลิ้นเล็กพยายามจูบตอบคนพี่ อย่างไม่ประสีประสาท่าทางเงอะงะของจีมิน ทำเอายุนกิพอใจไม่น้อย ทั้งสองจูบแลกลิ้นกันไปมาอย่างดูดดื่ม ไม่รู้จักพอ ร่างบางก็ไม่มีท่าทีจะขัดขืนแต่อย่างใดแถมให้ความร่มมือดีสะด้วย
ยุนกิที่ได้ใจที่ร่างบางไม่ขัดขืนก็กดจูบเน้น อย่างเอาแต่ใจ จูบกดดูดจนปากจีมินบวมเจ่อ ก็ไม่มีทีท่าว่าบทจูบครั้งนี้ของทั้งสองจะจบลง เสียงน้ำลายเฉอะแฉะ ไหลลงตามมุมปากร่างบางยุนกิก็ใช้ลิ้นเลียจนสะอาด ทั้งคู่จูบกันเนิ่นนานเหมือนโหยหากันมานานแสนนาน จนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบ! หน้าอายไปทั่วห้อง ยุนกิที่เริ่มมีอารมณ์ มือหนาไล่แทรกเข้าไปใต้ชายเสื้อของจีมินบีบลูบไล้เอวขอด แล้วเลื่อนมือขึ้นมาบีบเค้นหน้าอกพร้อมใช้ปลายนิ้วเกลี่ยหยอกล้อกับเม็ดทับทิมสวย จนจีมินรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัว



" อ๊ะ! อ๊า~ พี่ยะ..ยุนกิอื้อ"  ความเสียวรวดแล่นไปทั้วร่างกายจนร่างบางเผลอคางเสียงหวานออกมา มันยิ่งทำให้อารมณ์ของยุนกิพุ่งพล่านมากขึ้น



" อื้อ~ จีมิน อืม "  ยุนดิด้วยอารมณ์ที่พุ่งพล่าน
ก็ครางออกมาอย่างพอใจกับบทจูบ


" พี่ยุนกิ พะ พอก่อนอื้อ! "  จีมินก็เริ่มมีอารมณ์ร่วมแล้วแต่ก็ต้องเอ่ยห้ามคนพี่ไว้เพราะเขาคิดว่ามันยังไม่ถึงเวลา
ยุนกิยอมผละออก อย่างเสียดาย เขาเข้าใจจีมินเขาคงต้องทำอะไรให้ถูกต้องซะก่อน  เลยต้องยอมหยุดก่อนจะเกินเลยไปมากว่านี้ทั้งที่ เขามีอารมณ์แล้ว แต่ก็ต้องยอมหยุดแล้วผละออก ยุนกิใช้มือประคองใบหน้าคนน้องก่อนจะยกยิ้มให้  



"  ไปอาบน้ำเถอะ แล้วออกไปหาไรกินกัน ฟอด! "  เอ่ยเสียงเบาๆ บอกให้ร่างบางไปอาบน้ำแล้วกดจมูกฟัดแก้มนุ่มๆ แล้วยิ้มให้คนตัวเล็ก



" ครับ จุ๊บ! " จีมินยิ้มให้ยุนกิก่อนกดจุ๊บลงบนปากคนพี่อีกรอบ ทำเอายุนกิ
ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู
ยุนกิคิดในใจว่าจีมินนั้นจะ


น่ารักเกินไปแล้ว....









Talk. 



อันนยอง~
มาแว้ววววว!!  ฮ่าๆๆ มีหลายคนบอกว่าต้องมีดราม่า
แต่... ก็ดราม่านิดนึง ตอนนี้เลิฟซีนเบาๆไปก่อน
สำหรับNC มีคนแสดงความคิดเห็นมาจากที่ไรท์ได้ถามไป
ว่า ว้อนมาก5555 ไรท์ก็จะตามใจเดี๋ยวแต่งแล้วลงให้นะจ๊ะ  ช่วงนี้
ไรท์ลงน้อยอย่าว่ากันน้า ไรท์ไม่ว่างเลย เลิกงานมาก็พยายามมา
ต่อให้ 
ฝากคอมเม้นติดตาม เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ
แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ รักทุกคน บ๊ายบาย~ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. #46 Sekhmet (@sky_skyblue) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 21:22
    งืออ..ค้างเลยย ค้างต่องแต่งงง แงงงงงงงงงงงงงง
    #46
    0
  2. #30 25361994 (@25361994) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 23:16
    มีอีกรึปล่าวสนุกมากแต่งอีกนะ
    #30
    0
  3. #29 JINJUTA_CNM (@JINJUTA_CNM) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 11:30
    สู้ๆนะไรท์😊
    #29
    0
  4. #28 Ksoaks (@Ksoaks) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 09:03
    ทำให้อยากแล้วก็จากไป
    #28
    0
  5. #27 NeverPS (@PlaParichatARMY) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 06:59
    มันเกือบจะมีNCแล้วนะไรท์ ;-;
    #27
    0
  6. #25 NutjungLove (@NutjungLove) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 17:35
    จะม่าอีกแล้วใช่ไหมอ่านคร่าวๆแล้วรู้สึกตอนหน้าจะออกแนวหน่วงๆ
    #25
    0
  7. #24 NeverPS (@PlaParichatARMY) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 12:45
    อื้อหือ มันจะมีม่าอีกรึเปล่า
    #24
    0
  8. #23 JINJUTA_CNM (@JINJUTA_CNM) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 12:24
    มาต่อนะไรท์
    พี่จีมก็อย่าไปรำคาญพี่กิสิ555(ต้องเข้าใจความรู้สึกพี่จีมอ่ะนะ555)
    #23
    0