วันนี้ข้าน้อยจะมาเล่าการเข้าค่ายเมื่อมะรืนกับ3วันก่อนให้ฟัง=w= เป็นอะไรที่ทรมานที่สุดเท่าที่ข้าน้อยรู้สึกในการมาโรงเรียนบ้านี่=[]=!! เอาล่ะ ข้าน้อยนอกเรื่องไปและ ข้าน้อยจะเล่านะ- -...
เรื่อง 0 : เตรียมของ แผนการช่างล้ำเลิศ By ข้าพเจ้า- -
Ohayo~ ข้าน้อยเซคุงจะมาเล่า~ จากปีก่อนที่ไปเข้าค่ายแล้วต้องขนของกลับมาหนักมาก=A= รองเท้าพละเน่าโคตรๆ ไม่อยากจะคุย ใส่ไปลุยน้ำแล้วไปย่ำดิน คิดดู!! แล้วต้องเอากลับมาใส่ใหม่ย่ำต่อวันที่สอง จนต้องเอาแป้งเย็นมาโรยในรองเท้า=_= กลายเป็นว่าข้าน้อยต้องเอาไอ้คู่นั้นไปทิ้งแล้วซื้อคู่ใหม่= = ปีนี้ ข้าน้อยวางแผนอย่างดี เอารองเท้าไปมันสองคู่นี่ล่ะ=[]=+ (ข้าน้อยช่างฉลาด : เซ ,หลงตัวเองเอ๊ย- - : แอนจัง)
เตรียมของไปยังกะจะย้ายบ้าน ไปโรงเรียนกระเป๋า3ใบ ใบนึงเสื้อผ้า ใบนึงของอย่างอื่น อีกใบพิเศษมาก หมอนกับผ้าห่ม!! (ผ้าห่มโดนแม่บังคับ- -)
เนื่องจากต้องมีการแสดงคู่ห้อง ห้องข้าน้อยคู่ห้อง4 แสดงเรื่องบางระจัน= = ดาบที่มันเอามาแสดง ดาบซามูไรของเล่น คิดได้ไงฟะ= = เอากระเป๋ามากองๆกันเป็นหมู่ ทำไมมันเยอะแบบนี้ แต่ละหมู่เตรียมทำปกสมุด หมู่ข้าน้อยแน๊วแนว- - สีไม่ซ้ำกันเลยซักคน (ไม่ทำยังมี) เปิดประเดิมด้วย...มีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้มายืมกรรไกรข้าน้อยไปแล้วไม่ยอมคืน=[]=!!!
เรื่อง1 : ลุยภาคเช้า ข้าน้อยมันบ้า By ข้าพเจ้า- -
พิธีเปิดกองยืนกลางสนาม ร้อนเฟ้ย=A=;; ทำไมประธานช้าแบบนี้วะ ตรูอยากแกล้งเป็นลมจริงๆให้ตายเถอะ= = พอเสร็จให้ขนของไปไว้บนห้อง ปีนี้นอนตึกสี่ (ที่ขึ้นชื่อเรื่องกุ๊กกุ๊กกู๋เป็นพิเศษ= =) ทำไมข้าน้อยต้องนอนชั้น4ด้วยฟะ ตอนเรียนห้องก็อยู่ชั้นสี่ เข้าค่ายยังต้องขึ้นบันไดอีก อยากบ้าตาย ข้าน้อยเกลียดบันไดโว้ยยยยย
นอนห้อง 1 สินะ ในห้องก็มีหมู่4,5 และ 1ของห้อง3 อัดรวมกันในห้องเดียว(ดีที่ห้องกว้าง) แล้วห้องชั้น4มีความพิเศษไม่เหมือนใครที่ ผนังห้องฝั่งประตูมันเป็นกระจกใส=A= เพราะงั้นข้างนอกจะเห็นหมด เวลาเปลี่ยนชุด
ขึ้นไปให้เปลี่ยนชุดเป็นเสื้อดำ วันนี้ลุยมั้ยฟะ= =a ถ้าลุยจะใส่รองเท้าพละที่เตรียมมา แต่ข้าน้อยไม่แน่ใจเลยใส่ผ้าใบมาก่อน มารู้ทีหลัง...เฮ้ย ลุยเรอะวันนี้=[]= ทำไมไม่บอก!! (ขอให้อย่าเจอลุยน้ำตอนนี้เล้ย ไม่งั้นรองเท้าที่เตรียมมาก็สูญเด่ะ=/I\=) แล้วข้าน้อยจะไปเปลี่ยนยังไงอ่า~
ไปด่านแรกก็ปีนที่สูงเลยเรอะ โอ๊ะชอบ= =+ ส่วนมากคือไอ้ลุยๆ ข้าน้อยจะอาสาไปทำตลอด (ข้าน้อยมันบ้า- -) และข้าน้อยก็เจ็บตัวทันที เพราะพลัดตกจากที่สูง- -(ด้วยความบ้าบิ่นไม่กลัวตายของข้าน้อย)เดินขึ้นกระดานไม้ทางแคบแล้วร่วงลงมา นิ้วเท้ากระแทกพื้นกร๊อบ บวมเรียบร้อย- -(เอาเป็นว่าข้าน้อยผิดเองที่บ้าไปหน่อย)เจ็บตัวมันเรื่องธรรมดาเฟ้ย!!
แต่ไอ้การเป็นรองหัวหน้าหมู่นี่ วันหลังข้าน้อยจะไม่เป็นมันแล้ว=A= พอเดินแถวผิด หมู่มันก็มารุมด่าข้าน้อย จะเอาอะไรกับข้าน้อยฟะ เดี๋ยวปาดคอทิ้งเลยนี่- -* เพราะไอ้รองศาสตราจารย์(ฉายาบ้าอะไรไม่รู้ของเพื่อน- -)รองหัวฯหมู่3มันเดินไปพร้อม 1กับ2นี่ล่ะ ทำข้าน้อยซวยจริง= = พอมันเผลอเดินย้ายฐานอีกรอบ ข้าน้อยเลยด่ามันเข้าให้ เพราะด้วยความหงุดหงิดที่มันทำข้าน้อยโดนด่า= =*
ทำๆไป อ้าว ครบ6ฐานแล้วเรอะ(มี12ฐาน ครึ่งเช้ากับบ่าย) ขึ้นไปเอาจานข้าวบนห้อง โคตรทรมาน= = ตั้ง4ชั้น ใครเป็นต้นคิดให้เอาม.2ไปอยู่ชั้น4แล้วเอาม.6มาอยู่ชั้น2วะเฮ้ย=[]=!!! ถือโอกาสขึ้นไปเปลี่ยนเป็นรองเท้าพละเด็กประถม- -(รองเท้าติดแป๊กๆ)เอาไปลุยนี่ล่ะ
เรื่อง 2 : ข้าวเที่ยงสิ้นคิด สงครามแย่งที่ล้างจาน By แอนจัง-^^-
Konnijiwa~ แอนจังเองค่ะ^^ หลังจากอีตาเซเล่าไปแล้ว คราวนี้ตาชั้นบ้างนะคะ! หลังจากเฝ้ามองอีตาเซติ๊งต๊องไปลุย ชั้นก็ตามหมอนั่นไปติดๆเหมือนเป็นเงาเลยค่ะ^^ พอข้าวเที่ยง ได้เวลาพัก ชั้นรอหมอนั่นขึ้นไปเอาจานข้าว ชั้นก็คิดอยู่ว่าข้าวเที่ยงปีนี้...
มันต้องสิ้นคิดเหมือนปีก่อนแน่ๆ- -...
ชั้นจำได้ดีค่ะ>[]< ปีก่อนก็ผัดกระเพรากับไข่ดาว(เมนูสุดฮิต(เห่ย)ประจำโรงเรียน) จำได้ทัศนศึกษาเมื่อเดือนก่อนๆ(ที่ไบเทค) ข้าวเที่ยงที่โรงเรียนเอามาให้เป็นผัดกระเพรากับไข่ต้ม- -(ช่างสิ้นคิดจริงๆ) แต่โชคดีที่คราวก่อนปล่อยให้เที่ยวเล่นอิสระ ชั้นกับอีตาบ้าเซเลยไปซื้อข้าวกับไก่ทอดมากิน^^(ไก่ทั้งปีล่ะว้า- - : เซ)
เนื่องจากปีก่อนก็แบบนี้ เพราะฉะนั้นอีตาเซเลยพูดแบบนี้แต่เช้าที่พวกเรามาโรงเรียน“นี่ รู้มะ- - ชั้นฟันธงว่าข้าวเที่ยงต้องผัดกระเพราฟ่ะ ยังไงโรงเรียนงี่เง่านี่มันก็สิ้นคิดอยู่ดี”หมอนั่นรู้สึกจะเดาได้แม่นจริงๆ- - (เป็นครั้งแรกที่ชั้นรู้สึกยกย่องหมอนั่น)
พอไปเข้าแถวระบบหมู่รอกินข้าวเที่ยง ไม่รู้ทำไมจานกับแก้วของพวกเราถึงได้ดูติ๊งต๊องแบบนี้ก็ไม่รู้ = = เพราะแม่แท้ๆเลย แก้วลายนกเพนกวิ้นเนี่ย มันอะไรกัน=[]=!!
พอไปนั่งที่โต๊ะก็ให้หัวหน้าหมู่เอาหม้อไปรับข้าว เนื่องจากการเข้าค่ายมันใช้พลังงานเยอะมาก ทำให้ซุ้มที่ขายโค้กมันแน่นไปด้วยเหล่านักเรียนที่กำลังบ้าคลั่งเพราะขาดน้ำ= = มันน่ากลัวมากค่ะ แต่ความน่ากลัวนั่นลดลงเมื่อ...
อีตาบ้าเซมันวิ่งไปร่วมสงครามบ้าคลั่งกับเค้าด้วย-A-...
ชั้นจะไม่มีวันบอกใครว่าอยู่ร่วมบ้านเดียวกับหมอนั่นเด็ดขาด- - แล้วหมอนั่นก็กลับมาพร้อมน้ำโค้กที่แสนเย็นชื่นใจ ที่กินพร้อมกับผัดกระเพราไข่ดาวจริงๆด้วย!! แต่ตักในปริมาณเท่าไหร่ก็ได้ เพราะฉะนั้น ตักน้อยๆเข้าไว้- -+ พอกินเสร็จ ก็เกิดสงครามที่น่ากลัวยิ่งกว่าสงครามชิงน้ำโค้กอีก= =;; มันเป็นเหมือนสงครามพิพากษาโลกยังไงไม่รู้ มันคือ...
สงครามชิงที่ล้างจาน!!!
เนื่องจากที่ล้างจานมีจำนวนแค่5ซิ้งค์ แต่นักเรียน600กว่าคน- - (ส่งตัวเทนหมู่ไปคงปาไปเกือบ50คนแล้ว) เบียดเสียดกันเพื่อล้างจานหมู่ตัวเอง ใช้ซัลไลท์กับสก็อตไบท์เป็นอาวุธทำสงคราม น่ากลัวมากค่ะ= =;; มีเหล่านักเรียนล้มตายจำนวนมาก เกลี่อนที่ล้างจาน เลือดนอง ตับไตไส้พุงทะลัก อ๊าย ทนดูไม่ได้>[]<!! (หล่อนน่ะ เว่อร์ไปแล้วโว้ย ยัยบ้า=[]=!! ชั้นไม่ได้ไปสงครามรัฐบาลกับพันธมิตรนะเฮ้ย!! เลิกเล่าเลยหล่อน ชั้นเล่าเอง=[]= : เซ)
แง้~T[]T อีตาบ้างี่เง่าเฮงซวยโรคจิตประสาทกลับเซคุง มาไล่เค้าอ่า~!!!
ความคิดเห็น