[นิยายแปลอังกฤษ] Velvet ribbon

ตอนที่ 2 : นัดบอด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

2: นัดบอด


“ อะไรนะ? ” เอ็มราดทำหน้าตายบนเครื่องดื่มช็อกโกแลตร้อนของเขาอย่างช้าๆ


“ เดท! ” เคทพูดทวนอย่างร่าเริงยิ่งกว่าครั้งก่อน


“ ไม่ ” เขาตอบกลับอย่างหนักแน่น ไม่มีทางและไม่อะไรทั้งนั้น


เขาจะถูกพบ เขารู้แค่นี้แหละ แม้ว่าพ่อแม่ของเขาจะมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน แม่มดกับความตาย พวกเขาคือข้อยกเว้นที่หายาก ประวัติศาสตร์ได้แสดงความโลภขั้นพื้นฐาน ถ้าคุณไม่ถูกเลี้ยงดูให้มีประสบการณ์ช่ำชอง ในที่สุดฉกฉวยความสัมพันธ์ครึ่งหนึ่งของมนุษย์ และต้องการให้เวทย์มนต์ถูกละเมิด


มนุษย์ หากปล่อยไว้ตามลำพัง จะถูกครอบงำ จะขอความช่วยเหลือเพื่อที่ตนนั้นจะไม่ต้องตาย และหากปล่อยไว้ตามลำพัง เขาอาจถูกติดป้ายว่าเป็นบ้าในความพยายามที่จะโน้มน้าวผู้อื่นของเขา หรือที่แย่ไปกว่านั้นเขาอาจสามารถครอบงำใครบางคนได้จริงๆ ดังนั้นผลลัพธ์ที่พบบ่อยที่สุดได้เกิดขึ้นเพื่อลบความทรงจำอย่างน่าเอือมระอา แต่ไม่ใช่แค่ลบออกจากผู้ก่อเหตุเท่านั้น โอ้ไม่ นั่นจะง่ายเกินไปแล้ว มันหมายถึงการลบความทรงจำที่มีอยู่บ่อยครั้งของทุกคน และยิ่งไปกว่า แต่เพราะมีเพียงคนเดียวที่ลืมอาจกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นตามธรรมชาติของมนุษย์เพื่อที่จะนึกขึ้นได้


การร่ายมนต์ที่มีอยู่อย่างเห็นได้ชัดค่อนข้างสมบูรณ์ เอ็มราดเป็นผู้ร่ายมนต์บางประเภทผู้ซึ่งเป็นมาโซคิสขั้นรุนแรงด้วยกิจกรรมที่สร้างความเจ็บปวดอยู่เหนือเรือนร่างนั้น คนเหล่านั้นจะทนได้อย่างไร? ทั้งชีวิตของแม่มดหรือผู้ใช้เวทย์ที่ถูกสร้างขึ้นในสังคมที่เขาหรือเธอเลือกจะถูกลืม


ถูกลบออก


มันทำให้เขาไม่สบายใจ


“ ไม่ ” เขาพูดซ้ำ หยิบถ้วยของเขากลับขึ้นมา เขาจิบและมองดูเวน จอร์แดน และลีโอนอร่า และเคทก็มองกลับมาที่เขา เขาขมวดคิ้วและพูดกับพวกเขาอย่างดุดัน “ ไม่ ”


“ ไป ” จอร์แดนและเคทค้านขึ้นพร้อมกัน พวกเขาทำแบบนี้อยู่นาน


“ เขาเป็นผู้ชายนิสัยดี ” ลีโอนอร่าว่า “ ฉันเพิ่งจะพบเขา เหมาะสม ดูดี และได้รับการศึกษาที่ดี ” เธอกรอกตา “ ตอนที่ฉันพูดตลกกับเคทว่าคนที่ดีพร้อมทั้งหมดหรือเกย์ที่จะถูกเลือก อย่างน้อยหนึ่งในคนที่ดีพร้อมเหล่านั้นก็มีมาเพื่อนายแล้วในตอนนี้ ” เธอฉีกยิ้มกว้าง “ ตอนที่เราอ่อยเหยื่อและผิดหวัง ตอนนี้เราคงจะต้องเพิ่มหัวข้อพิเศษ เพราะคนคนนั้นอาจมีอยู่เพื่อนาย ”


“ โอ้ ขอบใจ ” เอ็มราดเสียดสีอย่างอดไม่ได้ “ ฉันคงต้องปฏิเสธพวกนาย ”


จอร์แดนโจมตีเคทด้วยเรื่องการอ่อยเหยื่อที่ทึกทักเอาเองของเธอในทันที “ ฉันไม่ดีพอสำหรับเธอหรือไง? ”


ลีโอนอร่าส่ายหน้าให้คนทั้งคู่ จากนั้นหันไปทางเอ็มราดแล้วหัวเราะ “ มันไม่ใช่แบบนั้น! ” เธอยิ้มให้เขาอย่างอบอุ่น ทำให้เขารู้สึกผิดเล็กน้อย “ คนคนนั้นต้องผ่านมาตรฐานของพวกเราเสียก่อน จากนั้นพวกเราจึงจะเลือกเขาให้นาย ”


เวนหยิบบุหรี่ของเขาออกมา และหยอกล้อ “ เพราะพวกเรารู้ว่าเรื่องเล็กๆที่น่าอายที่นายขู่ให้กลัวและแผดเสียงคืออะไร ”


“ ห่างไกลจากคำว่า‘ขู่ให้กลัวและแผดเสียง’ตั้งเยอะ ” จอร์แดนพูดเยาะเย้ยกับเคทเบาๆ พวกเขาหัวเราะหึๆ


เอ็มราดหันสายตานิ่งเฉยมาทางเวน และพูดกับเขาอย่างกระด้าง “ ฉันสามารถทำให้นายประสบความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ภายในสามวินาทีได้ ”


เวนยกมือยอมแพ้ เอนพิงพนักเก้าอี้ “ การฝึกศิลปะการต่อสู้ ฉันรู้จัก ฉันเคยเห็นมันต่อหน้าต่อตา  ” เขาสูบบุหรี่และพ่นออกมาก่อนจะฉีกยิ้มกว้างและพูดว่า “ พวกเราก่อกวนนายอย่างสมบูรณ์ด้วยความขี้เสือกของพวกเราใช่มั้ย? ”


“ ถูกเผงเลย ”


เคทและจอร์แดนโห่ร้อง “ เยี่ยม! ”


“ ทำให้ฉันนึกได้ว่าทำไมฉันถึงเรียกนายว่าเพื่อน ” เอ็มราดพึมพำอย่างโกรธเคือง


“ เพราะพวกเรารักนาย ” เคทยิ้ม ทันใดนั้นเกิดความแน่นตึงเล็กน้อยบริเวณริมฝีปากของเธอที่ปรากฎขึ้นยามเมื่อเธอเป็นกังวล...ลีโอนอร่ามองข้ามศีรษะของเอ็มราดไปที่อะไรบางอย่าง แสงแห่งความหยั่งรู้ในดวงตาของเธอ จอร์แดนลุกขึ้น ฉีกยิ้มกว้าง ต้อนรับ และ…


ไม่นะ


“ เฮ้ ทุกคน! ”


“ ไม่มีใครพูดอะไรเกี่ยวกับสถานการณ์ในตอนนี้สักหน่อย! ” เขาขู่ฟ่อใส่พวกเขา เคทยิ้มให้เขาเป็นเชิงขอโทษอย่างรวดเร็ว


จอร์แดนพูดกับเขาเงียบๆ “ ดูเหมือนว่าเราจะพานายไปยังสถานที่นัดพบได้ถ้านายรู้ว่ามันคือการนัดบอด ”


เอ็มราดหลับตาลงอย่างสิ้นหวัง และลืมตาขึ้นช้าๆในขณะที่เวนยกยิ้มกว้างข้ามโต๊ะมายังเขาพอดี มีความสุขกับทุกช่วงเวลาแห่งความทรมานนี้


“ ฉันเกลียดนาย ” เขาตะเบ็งเสียงใส่เพื่อนรัก รอยยิ้มกว้างของเวน ถ้าเป็นไปได้ ขยายกว้างขึ้น และเขาก็ยืนขึ้นเช็คแฮนด์กับคนที่มาใหม่ ตอนนี้ทุกคนกำลังยืนอยู่ แต่เอ็มราดจงใจไม่สนใจพวกเขา ใช้แก้วในมือจองที่นั่ง


“ ลุกขึ้นมาเจอเขาก่อนที่ฉันจะจัดการกับนาย ” ลีโอนอร่าขู่ฟ่อ เอ็มราดจึงตะปบเท้า แม้เขาจะได้รับการฝึกฝนมาทั้งชีวิต แต่ลีโอนอร่ากลับรวดเร็วและว่องไวยิ่งกว่า และเขาไม่เคยเอาชนะเธอได้เลย เขาหันไปรอบๆ และ…


ผู้นำแฟชั่นในมหาวิทยาลัย


สูงโปร่งรูปร่างดี ผมยาวสุดเชยที่ไว้ทรงตามสมัยนั่นตกลงเหนือคิ้วของเขาอย่างไม่มีความเป็นศิลปะและตีกรอบคางเหลี่ยมของเขา เสื้อคอเต่าสีมืด กางเกงชีโน่ที่รีดแล้ว รองเท้าหนัง และความสะอาด  อ่าห๊ะ ใช่ เอ็มราดคิดอย่างเหยียดหยาม ปัญญาชนนี่นา เขาเดาว่าวรรณกรรม รัฐศาสตร์ หรือไม่ก็ศิลปศาสตร์สักแขนงหนึ่ง


“ ไฮ! ”


พวกเขาเช็คแฮนด์ ตรงกันข้าม เอ็มราดจับมือผู้ชายคนนั้นและเขย่าอย่างชี้ขาดไปทีก่อนที่จะปล่อยออก เพียงแค่ผู้ชายคนนี้จะไม่ปล่อยมือเขา แต่กลับถูนิ้วโป้งลงบนหลังมือของเขาแทน และมันจะดูไม่สุภาพหากพยายามที่จะทำให้จบลง


เขาไม่ได้เป็นกังวลเพราะความหยาบคาย แต่ลีโอนอร่าอาจจัดการกับเขาต่อในภายหลัง


“ ฉันอดัม ” เขาพูด พิจารณาดูเอ็มราด พิจารณาดูเขาอย่างใกล้ชิดมากๆเลยล่ะ “ คณะรัฐศาสตร์ ”


อะฮ่า เอ็มราดฉีกยิ้มจนสุด “ สวัสดี ”


“ ใช่ ฉันเอง ” เขาถอนหายใจ เขาไม่ได้สนใจที่จะให้ข้อมูลมากกว่านี้ เขาไม่อยากให้ผู้ชายคนนี้ตามหาเขาเจอในภายหลัง “ และฉันเพียงแค่สงสัยว่าเพื่อนๆของฉันดำเนินการทำลายกิตติศัพท์ของฉันก่อนที่พวกเราจะเจอกันได้อย่างไร? ” เขาพูดเสริมอย่างกะทัดรัด เวน จอร์แดน เคท และลีโอนอร่ากำลังนั่งที่และดูรู้สึกพอใจ จากสถิติของเอ็มราด นี่เป็นการเริ่มต้นที่ดีมากๆ การลากเส้นบนหลังมือของเขายังไม่หยุดลง และเขาทำหน้าบึ้งอย่างก้าวร้าว “ ขอหลังมือของฉันคืนตอนนี้เลยได้มั้ย? ”


ลีโอนอร่าเหยียบเท้าเขา


“ โอ้! ” อดัมหัวเราะอย่างเป็นกังวลเล็กน้อย มันดังพอที่จะกลบเสียงหอบหายใจแผ่วเบาที่เจ็บปวดของเอ็มราด เสียงนั้นไม่จริงใจ ทำให้เอ็มราดระคายเคืองขึ้นมาเล็กน้อย และจับไว้นานกว่าเดิมก่อนที่ในที่สุดจะปล่อยออกและยิ้มอย่างเขินอาย ในน้ำเสียงของเขาไม่เหมือนว่ากำลังกล่าวขอโทษเท่าไรนัก “ ขอโทษด้วยนะ ”


อดัมเดินผ่านเขา มือกวาดอยู่บนต้นขาของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ ตอนที่อดัมนั่งลง สายตาของเขาสนุกกับการมองลงไปด้านล่าง และเอ็มราดถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวอีกครั้ง เวลานี้เมื่อมีคนยืนอยู่แค่คนเดียว เขาไม่อยากกลับไปนั่งที่ และต้องจัดการกับความคับค้องใจทางเพศของไอ้โรคจิตนี่ และเล่นหูเล่นตาอย่างเปิดเผย และเขามองไปที่ประตูอย่างท้อใจ


“ นั่งลง ” ลีโอนอร่าคำรามใส่เขา เขานั่งลง


“ ดูเหมือนว่าเธอจะสอนเขามาดี ” อดัมวิจารณ์อย่างหยอกล้อ แสงแห่งความกระตือรือร้นส่องผ่านในดวงตาทั้งคู่ของเขาขณะที่กำลังพูดคำเหล่านี้ “ นั่นเป็นครั้งที่สองแล้วที่เธอสั่งเขา และเขาก็ทำตามที่เธอพูดจริงๆ ”


“ เขาก็แค่ตื่นกลัวว่าฉันจะเตะตูดเขาออกไป ” ลีโอนอร่าตอบเสียงหวาน ยิ้ม และหว่านเสน่ห์ทั้งหมด


“ ใช่เลย ” อดัมหัวเราะหึๆ ยิ้มตอบ “ นายเป็นที่กล่าวขานในเรื่องทักษะศิลปะการต่อสู้ ” เขามองเอ็มราดอย่างพิจารณา “ ฉันเดาว่าพวกนายทั้งคู่เคยปะทะกันมาก่อนใช่มั้ย? ”


“ แน่นอน ” ลีโอนอร่าพยักหน้า น้ำเสียงของเธอบ่งบอกเป็นนัยว่าถนนแห่งการสนทนาสายนี้จัดหาหัวข้อเพื่อการเริ่มต้นแก่พวกเขา และเอ็มราดยับยั้งการกระตุ้นด้วยการกรอกตามองเธอ


“ เป็นแบบนั้นหรือ ” มีคำใบ้เกี่ยวกับเรื่องลามกอยู่ในน้ำเสียงของอดัมเมื่อเขาสบตากับเอ็มราดและวิเคราะห์ “ อีกหน่อยนายจะต้องค่อนข้างมีสุขภาพดีภายใต้คู่นอนเหล่านั้น สวมใส่พอดีและมีกล้าม อ่าห๊ะ! ฉันก็น่าจะลองเล่นกีฬาดูบ้าง ” เขามองเอ็มราดอย่างค่อนข้างมีอารมณ์ปรารถนา “ เราสามารถเล่นด้วยกันได้ ”


ได้โปรด การอ่อยเหยื่อหยาบโลนแล้ว อย่าเริ่มหัดเล่นกีฬาชนิดไหนเลย โดยเฉพาะกีฬาของฉัน! เอ็มราดไม่ชอบผู้ชายคนนี้แล้ว ออกไปให้พ้น หรือปล่อยฉันออกไป ในวันที่เพื่อนคนหนึ่งที่วิทยาลัยของเขากลับมาจะต้องระเบิดนายคนนี้ด้วยคาถาและหลบหนีไปอย่างแน่นอน โว้ย! เขาก็กำลังพิจารณาถึงวิธีการทางเวทย์ในเวลานี้ด้วยเช่นกัน


แต่ลีโอนอร่ายิงสายตาแจ้งเตือนมาทางเขา เพื่อบอกให้เขาล้มเลิก


ไม่ทดสอบโชคของเขาจะดีกว่า


แม้ว่าที่จริงแล้วโชคจะจัดการกับเรื่องพวกนี้ยังไงก็ได้


เพราะถ้าหากมีโชคจำนวนหนึ่งอยู่บนโลกใบนี้ เขาก็จะไม่ต้องทนทุกข์กับคนปัญญาอ่อนความคิดบิดเบี้ยวพวกนี้ที่มีความสนใจในเรื่องลามกเหมือนๆกัน


เช่น กับฮิปปี้ผู้ไว้ผมทรงเดรดเฮดผู้สอนเรื่องความรักแบบไม่ผูกมัด เมื่อแนวคิดที่ว่าการมีคู่สมรสเพียงคนเดียวมันไร้สาระ และในขณะที่พวกเขาไม่สามารถคาดเดาความจงรักภักดีของกันและกันได้ มีคนอยู่อีกมากที่ทำให้รู้สึกประทับใจ...แต่ละคนและทุกๆคนที่เขาพยายามแนะนำให้เอ็มราด


ยังมีพั้งค์ร็อคโง่งมงายผู้ซึ่งเล่นเครื่องดนตรีไม่ได้เลยสักชิ้นที่ช่วยชีวิตเขาไว้ เอ็มราดต้องทนทุกข์ในการรับฟังเสียงกีต้าร์ไฟฟ้าของเขาซึ่งมีเสียงเหมือนกับเทพแบนซีกรีดร้องซะมากกว่า และเขาก็ค่อนข้างแน่ใจว่าเทพแบนซีผู้มีเมตตาที่เขารู้จักอาจก่อคดีผิดกฎหมายได้ คนโง่เป็นพิเศษรายนี้ยังมีความสนใจด้านเคมีซึ่งไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับผลคะแนนยอดเยี่ยมในวิชาเคมีของเอ็มราดเลย แต่ทำทุกอย่างกับ‘สิ่งผิดกฎหมาย’และ‘เข็มฉีดยา’


เพื่อที่จะไม่กล่าวถึงความหัวโบราณ แต่เนิร์ตฉลาดและน่าเบื่ออย่างเห็นได้ชัดหมกหมุ่นอยู่กับความสนใจเรื่องเหนือธรรมชาติบางอย่าง ที่จริงแล้วเวทย์มนต์มักจะให้เหตุผลแก่ผู้ใช้เวทย์หนุ่มสาวที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอกในตอนแรก...แต่สิ่งนี้ได้ขดเป็นเกลียวเข้าไปในความน่าสะอิดสะเอียนขนานแท้อย่างรวดเร็วเมื่อตัวประหลาดคนเดิมผู้ชอบหมกตัวอยู่กับหนังสือได้มีความเชื่ออย่างแรงกล้าในเรื่องเอเลี่ยน ทฤษฎีการสมรู้ร่วมคิดทำผิดกฎหมาย และเรื่องที่เอลวิส เพรสลีย์ได้ปลดเกษียณเพื่อเดินทางไปพักผ่อนที่รีสอร์ทสปาบนดวงจันทร์


ตามมาด้วยเดทจำนวนเท่ากำมือกับคนประเภทเดียวกันไปจนถึงอาทิตย์หน้า


“ ไม่เอาอีกแล้ว ” เอ็มราดร้องครวญคราง คว้าเบาะรองนอนขึ้นในตอนที่เขาทิ้งตัวลงบนที่นอน และฝังศีรษะไว้ข้างใต้ “ ไม่เดทอีกแล้ว ไม่วางแผนล่อลวงอีกแล้ว! เอาเคทกับลีโอนอร่าไปไกลๆฉันโว้ย! ”


“ พวกเขาก็แค่รักนายเองนะ เอ็มซ์ ” เวนหัวเราะเบาๆ สูบบุหรี่อย่างเกียจคร้านขณะกำลังจัดเสื้อผ้าบนเก้าอี้เปลที่มีกระจกอยู่ด้านข้าง


เขาก็แค่ลากเอ็มราดกลับจากในเมืองระหว่างเดทครั้งล่าสุดของเขาหลังจากที่ได้โทรศัพท์ขอให้มารับโดยด่วน เคทมีกุญแจรถเอ็มราด ดังนั้นจะต้องกลับมาเอาตัวเขาและพากลับไประหว่างเดทเหล่านี้ของเขา แม้จะเป็นแบบนั้นจริงๆ รู้จักนิสัยของเอ็มราด เขาจะไม่ออกไปกะทันหันระหว่างที่มีเดทได้แน่


“ แล้วมันเป็นยังไงหรือ? ”


ตาข้างหนึ่งของผู้ใช้เวทย์แอบมองจากใต้เบาะรองนอนและจ้องมองมา “ เปรียบเทียบกับใคร? ” ในขณะนั้น เจ้านัวร์กระโดดขึ้นตักของเขา ร้องครางต่ำๆอย่างอ่อนโยน


“ ฉันเข้าใจนะ ออกจะเห็นใจด้วยซ้ำ ” เวนยิ้มอย่างอ่อนโยน ใช้เท้าดันพื้นและปรับเก้าอี้เปลให้เอนไปด้านหลังกว่านี้หน่อย เขาจึงจะสามารถมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อที่จะมองดาว “ รายการแห่งความทนทุกข์ในคืนนี้คืออะไร? ”


“ เขาอยากให้หมอดูทำนายโชคชะตาทางโหราศาสตร์ของพวกเราเพื่อที่จะหาว่าพวกเราเกิดมาเพื่อเป็นเนื้อคู่ของกันหรือเปล่า ” เอ็มราดคำราม “ จากนั้น มีพิธีเข้าทรง และการอ่านกลอนเกี่ยวกับชีวิตหลังความตายและการเกิดใหม่ ” ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวและเขาร้องคำราม “ ถ้าปีที่แล้วสองคนนั้นไม่ได้ทรมานนายด้วยเดทที่ถูกจัดฉากเหล่านั้นเสียก่อน ในตอนนี้ฉันคงจะเกลียดนายมาก ” ด้วยเสียงร้องคำรามที่ทำให้รู้สึกอึดอัด เขายกแมวมาวางไว้บนอก ในขณะที่ตัวเขาก็นอนแผ่อยู่บนที่นอน ไขว้ข้อเท้า ศีรษะเอนพิงบนแขน “ ดูสิ นายยังเป็นโสด บรื๋อ! ฉันทนรอจนถึงตอนที่พวกเขาล้มเลิกไม่ไหวหรอก ”


“ สำหรับเรื่องของนาย พวกเขาอาจจะใช้เวลานานกว่านี้หน่อย คิดว่านะ ” เวนพูดเสริมอย่างท้อใจ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาพิมพ์ข้อความ “ นายหยุดคิดถึงพวกเขาสักคนหนึ่งไม่ได้ ”


การกลับหัวลงไม่ได้ทำให้ความร้อนในดวงตาของเอ็มราดบรรเทาลง “ นายอย่าพูดในสิ่งที่ฉันคิดว่านายกำลังพูดอยู่จะดีกว่า ”


“ ฉันก็แค่พูดว่าการเป็นคนบ้าผู้ชายก็เป็นเรื่องทำนองเดียวกันกับที่นายทำกับพวกสาวๆนั่นแหละ ” เวนหัวเราะเบาๆ เหน็บแขนที่เป็นอิสระไว้ใต้ศีรษะของเขา กดโทรศัพท์ “ ยังมีวิธีอื่นนอกจากการพยายามออกไปเที่ยวเล่นกับแฟนหนุ่มผ่านทางเพื่อนคนหนึ่งของเขา ”


“ ฉันไม่ได้บ้าผู้ชาย ” เอ็มราดขู่ฟ่อ จากนั้นถอนหายใจ หลับตาลง นิ้วมือลากเส้นบนตัวแมวของเขา “ ฉันจะเอาคืนในทุกๆเรื่อง ฉันแค่เกลียดนาย ธรรมดาและเรียบง่าย ไม่ว่านายจะทำอะไร ฉันแค่เกลียดนายตราบจนชั่วชีวิต ”


“ แต่ใครจะเห็นใจฉันกับความเป็นโสด? ” เวนสะอื้น หยิบโทรศัพท์ออกไป เลิกทำหน้าหมาโดนเตะ “ ฉันจะไม่ออกไปเที่ยวเล่นอีกเช่นกัน! ”


“ ไม่มีความเห็นใจตกลงมาจากขอบเขตของความเกลียด และฉันจะอยู่กับเจ้านัวร์ ใช่มั้ยครับ แมวน้อย? ” เอ็มราดพึมพำ คว้าหูข้างหนึ่งของเจ้านัวร์ จากนั้นสั่นกระดิ่งใต้ปอกคอหนังสีแดงของเธอ เธอร้องเมี๊ยวใส่เขา ครางต่ำๆเสียงดัง ครู่ต่อมา เขายิ้มอย่างชั่วร้าย และยั่วโมโห “ ยังคิดว่าเลโอนอร่าแค่ขู่หรือ ห๊ะ? ”


“ แน่นอน ” เวนตอบกลับอย่างไร้ยางอาย ยิ้มกว้างเหมือนคนปัญญาอ่อน “ ข้อดีเพียงอย่างเดียวเกี่ยวกับการสรรสร้างวิธีแปลกประหลาดเหล่านี้ของเธอเพื่อที่จะหาผู้ชายที่มีรสนิยมรักร่วมเพศให้นายคือการได้เห็นเธอรู้สึกพอใจเป็นอย่างมากในตอนที่พวกเขาตกลงไปเดท ” เขาโบกมือที่คีบบุหรี่ ยิ้มเศร้า “ เธอน่ารักมาก ”


“ มันห่วยแตก ” เอ็มราดขู่ฟ่อ เดือดดาลขึ้นมาอีกครั้ง “ ทำไมนายไม่ซื้อดอกไม้หรือช็อกโกแลตหรือนวมชกมวยคู่ใหม่และทำให้เธอยิ้มแบบนั้นล่ะ? ”


เวนยิ้มเยาะ “ แต่เรื่องนี้ไม่ต้องใช้เงิน ”


“ ฉันเกลียดนาย แค่พวกเราชัดเจนก็เท่านั้น ” เขาเอนหลังอย่างอ่อนแรง และความเงียบปกคลุมอย่างต่อเนื่อง ด้วยความเป็นเพื่อน พวกเขานอนพักด้วยกัน เหนื่อยจากการเข้าคลาสทั้งวัน ในที่สุดเจ้านัวร์ก็กระโดดลงมาและเดินออกไปเข้าร่วมธุรกิจแมว


เสียงกริ่งแจ้งเตือนดังขึ้นจากโทรศัพท์ของเวน เขาเช็คข้อความ “ พรุ่งนี้อีกวัน มื้อเที่ยงเจอกันที่จาวาคาเฟ่ ”


ลุกขึ้นนั่งแค่แปปเดียว เอ็มราดครวญคราง “ นายบอกพวกเขาว่าคืนนี้ทำพลาดหรือ? บอกไปแล้ว? ” เขากระชากริบบิ้นที่ติดอยู่ที่ผมและโยนลงที่เท้าของเขา โบกเศษผ้ากำมะยี่ไปที่เวน “ ฉันเพิ่งจะกลับมา แต่วันนรกนั่นยังมีอีกวัน และอย่างน้อยนายไม่สามารถจัดการให้ฉันในช่วงเวลาเย็นที่เหลือได้ นายเป็นเพื่อนประสาอะไร! ”


“ ฉันเป็นเพื่อนที่ดี! ” เวนประท้วงอย่างแสดงออกเกินจริง เขาใช้บุหรี่ชี้โทรศัพท์ของเขา “ ฉันจะกันพวกเขาออกไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อให้พวกเขาหมดความสนใจในการบังคับให้นายออกเดทเร็วๆนี้ ” เขาอัดบุหรี่ จากนั้นพ่นออกมาเป็นวงควันที่สวยงาม และพูดเสริมอย่างเอื่อยเฉื่อย “ นอกจากนี้ ยิ่งฉันตื๊อเลโอนอร่าให้ปล่อยนายอยู่คนเดียว เธอก็จะยิ่งถามต่อว่านายพูดอะไรกับฉัน เรื่องนั้นทำให้เธอรู้สึกเหนื่อยด้วยเช่นกัน ”


“ นายจะหลุดพ้นจากเดทเพียงเพราะฉันพลาดครั้งหนึ่งหรือ? ” เอ็มราดถามอย่างไม่เชื่อ เพิกเฉยต่อประเด็นสุดท้ายนั่นที่ว่าด้วยการทำให้พวกสาวๆเหนื่อยจากการวางแผนให้เขา “ นายมันห่วยแตก ก็แค่บอกเธอว่านายรักเธอ และนายอยากมีลูกกับเธอ และทำให้เรื่องบ้าๆนี่จบลงเสียที ”


“ ระวังคำพูดหน่อย เพื่อน ” เวนโบกบุหรี่ไปทางเขาราวกับกระดิกนิ้ว


“ ฉันเหนื่อยและอารมณ์ขึ้นๆลงๆ และอยากอยู่คนเดียว ” เอ็มราดอ้างเหตุผล เตะรองเท้าบู้ทออกไป “ ฉันคลำ จับ และจูบโดยที่ฉันไม่เต็มใจ! ฉันได้รับยาเสพติดและถูกเจาะตามร่างกาย! ” ขณะที่ร้องคำราม เขากระชากเสื้อกั๊ก และโยนลงด้วยอารมณ์โกรธ “ จากนั้น ฉันต้องอดทนต่อการอ่านกลอน ” เขาพูดเหน็บแนม “ อ่าน กลอน! ” เขาร้องคำราม กระชากผ้าพันคอคราแวตออก และโยนไปข้างๆ “ ทั้งหมดนี้ ช่างมันเถอะ สองอาทิตย์ที่ผ่านมา สองอาทิตย์! นี่มันฝันร้ายชัดๆ! ”


“ นายเล่นละครเสร็จหรือยัง? ” เวนถามอย่างมีมารยา คิ้วข้างหนึ่งโค้งตัวอย่างเกียจคร้านในตอนที่เขามองไปที่ขอบตาของเอ็มราด


“ หุบปาก! ”เอ็มราดโยนเข็มขัดลง และเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออก


“ มองฉัน ” น้ำเสียงของเวนแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยน เพิกเฉยต่อการแสดงเปลื้องผ้าที่ไม่มีเจตนา “ ฉันคิดว่าฉันรู้จักผู้ชายคนที่นายจะไปพบในวันพรุ่งนี้ เขาเป็นคนดี จริงๆนะ ฉันไม่คิดว่าเขาเป็นเกย์ แต่เขาอาจจะเป็น นายไม่รู้หรอก ”


“ ฉันแน่ใจว่าจะเกลียดเขาตั้งแต่แรกเห็นเหมือนที่เกลียดผู้ชายหน้าตาอัปลักษณ์สองคนนั่น ” ผู้ใช้เวทย์สาบานด้วยความคิดชั่วร้าย เตะเสื้อผ้าที่ถูกทอดทิ้งไปอีกด้านอย่างฉุนเฉียว และเสื้อเชิ้ตกระพือขึ้นลง เคลื่อนตัวเป็นจังหวะลงไปยังโถงทางเดิน


ได้ยินเวนหัวเราะเบาๆอยู่ข้างหลัง เขาตอบกลับในทันที


“ แม้ว่าฉันจะชอบเขาจริงๆ! ”


___________________________

เฮ้! เหมือนว่าสองเพื่อนรักจะมีความหลังอะไรบางอย่างนะ

แต่ละคนที่เอ็มราดออกเดทด้วยช่างมีเอกลักษณ์จริงๆ คนต่อไปคือใครนะ?


ผมทรงเดรดเฮทคือผมยุ่งๆเหมือนเส้นมาม่าสไตล์แอฟริกัน



เทพแบนซีคือ วิญญาณสาวที่มีลักษณะคล้ายยมทูตในเทพปกรณัมไอร์แลนด์ มักมองว่าเป็นลางมรณะและผู้นำสารจากปรโลก เป็นหญิงนางฟ้าผู้เริ่มร่ำไห้หากมีผู้กำลังตาย และถูกเห็นว่ากำลังล้างเสื้อผ้าหรือชุดเกราะเลือดกรังของผู้ที่กำลังจะตาย มีผมยาวสลวยสีอ่อนหรือสีขาว อยู่ในชุดเสื้อคลุมยาวสีดำ ล่องลอยไปมาในอากาศอย่างลางเลือนเหมือนหมอกในเวลากลางคืน แบนชีมีเสียงร้องที่ดังและโหยหวน มีผู้ที่เชื่อว่าเคยได้ยินเสียงของแบนชีกล่าวว่า ลักษณะเสียงเหมือนเสียงผู้หญิงคร่ำครวญผสมกับเสียงของนกฮูก แบบที่ใครเคยได้ยินครั้งเดียวจะจดจำได้ตลอด การปรากฏของแบนชีเกี่ยวพันกับความตาย หากแบนชีปรากฏเป็นการบอกว่ากำลังจะมีผู้ใกล้ตาย วามเชื่อเรื่องแบนชีกระจายไปทั่วไอร์แลนด์ทั้งแผ่นดินใหญ่ และเกาะ ตลอดจนไอร์แลนด์เหนือ เชื่อว่าแบนชีจะขว้างหินหรือทิ้งสิ่งของเช่น ก้อนหิน หรือหวีไว้ที่ ๆ ปรากฏตัว หากใครไปจับต้องหรือเก็บเอาไปจะพบกับหายนะ


นี่เอ็มราดบอกว่าเทพแบนซีใจดีมีเมตตานั่นคือประชดนะ (ฮา)


คนเขียนน่าจะเป็นคนอังกฤษนะ ดูจากภาษาที่ใช้ และวัฒนธรรมที่มีอิทธิพลในเรื่อง ยากบรม!





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

7 ความคิดเห็น