[นิยายแปลอังกฤษ] Velvet ribbon

ตอนที่ 3 : ปัญหา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 62
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    7 มี.ค. 62

3: ปัญหา


“ ฉันเกลียดเธอ ” เอ็มราดขู่ฟ่อ เขาแทบจะตั้งใจทำให้เกิดขึ้นในตอนนี้


“ ไม่หรอก ” เคทตอบกลับโดยอัตโนมัติ แต่เธอกระตือรือร้นน้อยลง ไม่ร่าเริงเหมือนเมื่อก่อน ความคิดบวกของเธอจางหายไปหลังจากสองอาทิตย์ที่เอ็มราดบึ้งตึงหนักขึ้นอย่างต่อเนื่อง เธอยิ้มอย่างรู้สึกเห็นใจ “ ฉันขอโทษที่นายต้องอดทนต่อเรื่องแปลกพิลึกทั้งหมดทั้งปวงเมื่อคืนก่อน แต่วันนี้จะดีกว่าเดิม นายจะได้เห็น! ”


“ อะไรก็ได้ ” เขาไม่สนใจ ได้รับสายตาแจ้งเตือนจากลีโอนอร่า เปรียบเทียบกับความแปลกพิลึกของเขาที่เพิ่มมากขึ้น ที่จริงมันก็ไม่ได้แย่เหมือนที่เขาคาดเดาไว้


แต่พวกเขาไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องนั้น และเขาปฏิเสธที่จะพูดคุยกับพวกเขา พูดคุยกับเวนเพียงคนเดียว จนกระทั่งใครบางคนเตะตาพวกสาวๆ และมีอีกเสียงหนึ่งดังเข้ามา


“ ไง สาวๆ! ”


เสียงทุ้ม เสียงทุ้มที่เซ็กซี่และนุ่มลึกมากๆ นำการสั่นสะเทือนเคลื่อนขึ้นไปบนท่อนแขนของเอ็มราด และทำให้เส้นขนเล็กๆทุกเส้นตั้งชันขึ้นจนสุด


ไม่ดี


เขายกเหยือกน้ำขึ้นอย่างกล้าหาญและจิบมัน คิดสุภาพ เขาเป็นคนสุภาพ


“ ไฮ เวน ฉันไม่รู้ว่านายจะออกมาเที่ยวกับคนน่ารักสองคน ” เสียงนี้ทำให้เขานึกถึงอะไรบางอย่าง เพียงแค่มันติดอยู่บนปลายลิ้นของเขา...เขารู้สึกว่าเสียงนี้ฟังดูสบายๆและเชื่องช้า


“ เฮ้ ” เวนยิ้ม เอื้อมมือไปแตะไหล่เอ็มราดโดยที่คนที่มาใหม่มองไม่เห็น “ ดีใจที่ได้เจอนายอีกครั้ง มาร์คัส ฉันรู้สึกเห็นใจที่นายกำลังจะเข้ามาพัวพันกับการจัดหาคู่นี้  ”


เคทตีเขา “ อย่าพูดแบบนั้น ”


“ ไม่เป็นไรน่า เคท ” มาร์คัสหัวเราะ น้ำเสียงสบายๆ ทำให้เอ็มราดตึงเครียด “ ฉันจะไม่ถือสาเรื่องแบบนั้นในเดทของฉัน ฉันรู้ว่าฉันจะเริ่มมีพฤติกรรมยังไง ”


ทุกคนยืนขึ้นอีกครั้งและแม้กระทั่งร้องฮึ่มบนผิวหนังของเขา เอ็มราดไม่อยากเผชิญหน้ากับใครอีกคน แต่ละครั้งเขารู้สึกเสียใจกับการหันไปรอบๆเพื่อพบผู้ชายอีกคนหนึ่ง เดทอีกครั้งหนึ่ง และเมื่อคืนก็เพียงพอแล้วจริงๆ ขอบคุณมากนะ


ทันใดนั้นลีโอนอร่าตะคอก “ ลุก ขึ้น ”


มันน่ารำคาญ แต่การแสดงออกบนใบหน้าแบบนั้นของเธอหมายถึงเขาสนใจเรื่องงานมากเกินไป มองดูรองเท้าที่จำเป็นต้องขัดให้เงาของเขาอย่างเบื่อหน่ายและหันไปรอบๆ สายตาจ้องมองจากต่ำไปสูง


รองเท้าคอนเวิร์สตามสมัยแสนโสโครก กางเกงยีนส์แบบตัดตรงธรรมดาๆเกาะอยู่ที่กระดูกตะโพกของเขาในตำแหน่งที่ตรงเป๊ะแทนที่จะดูเหมือนว่ามันจะตกลงมาสักช่วงหนึ่ง เข็มขัดผ้าฝ้ายเส้นยาวที่มีรูสอดหัวเข็มขัด เสื้อเชิ้ตแขนยาวธรรมดาๆกับภาพวาดรูปยีราฟที่ถูกพ่นติดอยู่บนนั้น สโลแกนที่ถูกเขียนข้ามกระดุม สูงโปร่งรูปร่างดี แต่มีอุดมการณ์อย่างเห็นได้ชัด เขาสวมสร้อยคอลูกปัดไม้กับจี้เขี้ยวจระเข้และแหวนหยกบนสายหนัง แตกต่างจากเครื่องแต่งกายดิบเถื่อนที่พบเห็นได้ทั่วไป เขาสวมเทรนช์โค้ทหนังตัวยาว…


เอ็มราดต้องมอง...ขึ้นไป


ตุ้มหูห่วงสีเงินอันเล็กๆประดับอยู่บนหูข้างหนึ่ง ผมหยักศกสีน้ำตาลที่รกรุงรังแต่กระจายเป็นลักษณะเดียวกันทั่วทั้งศีรษะวางตัวอยู่เหนือใบหน้ารูปหัวใจของเขา และตีกรอบโหนกแก้มสูงใหญ่ของเขา ผิวสีช็อกโกแลตธรรมชาติ โดยเฉพาะดวงตาสีเฮเซลอ่อนของเขา เสริมให้รอยยิ้มอบอุ่นของเขาดูเด่น


ผมสีช็อกโกแลตกับดวงตาสีบัตเตอร์สกอตซ์


มาร์คัสขยิบตาให้เขา ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เขาพูดอย่างนุ่มนวล “ ขอบใจนะ ”


โอ้ เขาได้พูดคำนั้นออกมา?


“ และตัวนายแทบจะดูซีด ” มาร์คัสเอนตัวเข้าไปใกล้เล็กน้อย “ ตาสีฟ้าเทา ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย ”


“ อา… ” เอ็มราดไม่เคยถูกชมมาก่อน เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย สิ่งนั้นถือเป็นคำชมหรือ?


“ ฉันหมายถึง เออ...นายมีดวงตาที่สวยมากๆ ” มาร์คัสยิ้มไม่เท่ากัน เขาหันหน้าไปอีกทางเพื่อพิจารณาเอ็มราดอย่างละเอียด “ นายมีผมสวยแบบนี้นี่เอง มิน่าล่ะ นายถึงได้ไว้ผมยาวมากๆในตอนที่มันดูเหมาะกับนาย มีรสนิยมการแต่งกายด้วยเช่นกัน นายใส่เสื้อผ้าย้อนยุคแล้วดูดีจริงๆ เคทไม่ได้ล้อเล่น ” รอยยิ้มกว้างของเขาขยายกว้างขึ้นและชื่นชม น้ำเสียงแผ่วเบา “ และตัวจริงของนายน่าดึงดูดใจกว่าในรูปถ่ายตั้งเยอะ แน่นอนว่าโลกทั้งใบรู้ว่าพวกสาวๆบรรยายเกี่ยวกับนายอย่างไร ”


เอาล่ะ นั่นอาจจะเว่อร์ไปหน่อย


แต่ดีมาก เขาตัดสินใจ ปกติแล้วผู้ใช้เวทย์หนุ่มจะได้รับการบอกให้รู้เกี่ยวกับสไตล์ที่เห็นได้ชัดของเขามากกว่าความคิดเห็นที่สุ่มพูดขึ้นมาลอยๆ...และมันยากที่จะพูดว่ามาร์คัสกำลังโกหกในตอนที่เขาพูดแบบนั้น เชื่องช้าและระวังรอบคอบ ราวกับพยายามจะพูดในสิ่งที่เขาตั้งใจจะพูดอย่างถูกต้องและไม่มีอะไรไปมากกว่านี้ มีความหนักแน่นในน้ำเสียงของเขา คำพูดแห่งความแน่นอนและความจริง


ผมสีช็อกโกแลต ดวงตาสีบัตเตอร์สกอตซ์กับเสียงหวานปานน้ำผึ้ง เอ็มราดพบว่าน้ำเสียงเชื่องช้าและนุ่มลึกนั่นค่อนข้างทำให้เคลิบเคลิ้ม


และมีรอยแดงระเรื่อปรากฎขึ้นบนพวงแก้มทั้งสองข้างของเขา? ประกายระยิบระยับในดวงตาของมาร์คัสได้ยืนยันแล้ว


“ รูปถ่าย? ” เอ็มราดถาม ความรู้สึกเขินอายยังคงหลงเหลืออยู่บนแก้มของเขา


เสียงหัวเราะ มันเป็นเสียงหัวเราะนุ่มลึกและจริงใจที่ดังขึ้นเพราะมันเป็นความสรวลเสเฮฮาที่แท้จริง เสียงแห่งสนุกสนานที่นุ่มนวลและผ่อนคลาย ไม่ใช่การหัวเราะเบาๆที่สุภาพหรือการปล่อยก๊ากอย่างซึมกระทือ


มันดี


“ โอ้ ใช่ ” มาร์คัสยิ้ม เดินไปข้างหน้าและนั่งลง


“ ฉันกำลังจะต้องฆ่าคนจำนวนมาก ” เขาลอบสังเกตในตอนที่พวกเขานั่งด้วยกัน ยังคงจ้องเขม็ง เขาคิดไปไกลว่าเขาสามารถจ้องมองไปที่พวกเพื่อนๆของเขานอกเหนือขอบเขตการมองเห็นของเขาได้ แต่เขายังไม่อยากจะหยุดมองผู้ชายคนนี้เลย


“ เคทนำบางสิ่งจากซัมเมอร์ที่ผ่านมานี้มาด้วย ” มาร์คัสยิ้ม ออกท่าทางในตอนที่พูด “ เอามาจากชายหาดแห่งหนึ่งในแคลิฟอร์เนียที่นายเคยไปพักผ่อนในวันหยุด ”


“ ชายหาดคาพิสทราโน ” เอ็มราดทวนความจำ “ พวกเราได้รับรางวัลสมนาคุณที่ยอดเยี่ยมสำหรับผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมเมื่อปลายปีที่แล้ว พวกเราจึงไปใช้เวลาที่อเมริกา ”


สิ่งนั้นอธิบายถึงเดทหลายครั้ง ถ้าเคทได้กำลังเดินไปรอบๆเพื่อแสดงรูปถ่ายที่เขาเปลือยครึ่งท่อนให้ผู้คนได้เห็น หมอนี่จะกลายเป็นบุคคลมักมากในกามไปอีกคนหรือเปล่านะ? แต่รอยยิ้มนั่นดูจะค่อนข้างเปิดเผยและจริงใจ


มันจะน่าผิดหวัง ถ้าเขาแค่มองหาคู่นอน


“ เฮ้ ” มาร์คัสพึมพำ เอนกายเข้าไปใกล้มากขึ้น เอ็มราดยังคงแข็งที่อ แต่สายตาในดวงตาสีบัตเตอร์สกอตช์คู่นั้นช่างอบอุ่นและทำให้รู้สึกมั่นใจ “ ฉันไม่ได้ปักใจเชื่อรูปภาพพวกนั้นเท่าไรหรอก ” เขาหัวเราะเบาๆต่อการตอบสนองของเอ็มราดที่มีต่อเรื่องนั้น “ อย่าประหลาดใจแบบนั้นสิ เคทพูดว่าจนถึงตอนนี้พวกเขาสนใจเดทของนายน้อยลง แต่สนใจการแสดงออกของนายมากขึ้น ฉันเข้าใจแล้ว ”


“ ฉันไม่คิดว่าจะมีคนเข้าใจจริงๆว่าเดทเหล่านั้นแย่มาก ” เขาพึมพำ “ แต่อย่างน้อยในตอนนี้ฉันก็รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงกลายเป็นพวกโรคจิตวิตถารแบบนี้ ” เอ็มราดยกเหยือกน้ำขึ้นจิบอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า นึกย้อนไปถึงเดทที่เป็นเหมือนฝันร้ายเหล่านั้นที่เขาเคยเข้าร่วม เขาทำหน้าบึ้ง


“ เรื่องที่จำเป็นอยู่ในนรก ” มาร์คัสแสดงความเห็น ส่งสายตาให้กัน เขาลังเล เอ็มราดสังเกตแล้วพูดว่า “ แค่บอกฉันมา ได้มั้ย? ถ้าฉันไม่...นายก็รู้... ” เขาแสดงท่าทางอย่างช่วยไม่ได้ “ ไม่ทำเรื่องพวกนั้นใช่มั้ย ฉันหมายถึง ฉันไม่อยากให้นายเบื่อ ” เขายิ้มอีกครั้ง แต่ในขณะที่เขากำลังพูดอย่างช้าๆความรู้สึกประหม่าแฝงอยู่ในน้ำเสียงของเขา “ ถ้านายไม่สนใจก็แค่บอกฉันมา เพราะฉันไม่ต้องการจะเป็นส่วนหนึ่งของรายการเดทแย่ๆนั่น ” เขายิ้มกว้างและพูดติดตลก “ มีที่พิเศษในนรกสำหรับคนที่เป็นแบบนั้น ”


“ คนคนหนึ่งทำได้เพียงแค่หวัง ” เอ็มราดรู้สึกว่ามุมปากของเขากระตุก และพวกเขาส่งยิ้มน้อยๆให้กัน เขายกช็อกโกแลตร้อนที่เหลือขึ้นดื่มในตอนที่มาร์คัสโน้มตัววางกระเป๋าของเขาลงบนที่นั่งข้างๆ ในที่สุดก็หยุดส่งสายตา วางแก้วลง เขามองไปรอบโต๊ะ รู้สึกประหลาดใจ “ พวกเขาจะไปไหนกัน? ”


มาร์คัสกะพริบตาในตอนที่เขายิ้ม “ พวกเขาออกไปในตอนที่พวกเราชื่มชมสายตาของกันและกัน ”


ความร้อนพุ่งขึ้นที่แก้มของเขาอีกครั้ง และในขณะนั้นเอ็มราดมองไปอีกทาง


“ ฉันคิดว่าเคทน่าจะพูดอะไรสักอย่างที่ว่าให้เวลาพวกเราได้ทำความรู้จักกันสักพัก ” มาร์คัสยิ้ม ความคิดนี้เหมือนจะทำให้เขาพอใจ “ นายมีเรียนต่อหรือเปล่า? ”


“ มีอีกทีตอนบ่ายสอง ” และสำหรับครั้งหนึ่ง เขาไม่ได้คิดว่ามันจะไกลเกินไป


“ เยี่ยม พวกเรามีเวลาจริงๆ ถ้าอย่างนั้น… ” มาร์คัสฉีกยิ้มกว้างขึ้นเล็กน้อย เขาเอียงศีรษะไปที่บาร์ “ ฉันจะสั่งเครื่องดื่ม ” เขาถอดเสื้อโค้ทของเขาออก ยังคงพูดช้าๆอย่างน่าอึดอัด “ ข้างนอกมันหนาว ” เขาเหลือบมองแก้วของเอ็มราด เสนอว่า “ อีกแก้วมั้ย? ”


“ เอาสิ ”


มาร์คัสขยิบตาให้เขาด้วยท่าทางที่เป็นมิตร มือข้างหนึ่งแตะแขนของเขาในตอนที่เขาหันหลังเดินออกไป เอ็มราดมองเขาเดินไป ชื่นชมทัศนียภาพ สองมือกำรอบแก้วเปล่าไว้แน่น และไม่ได้ถามใครเป็นพิเศษ


“ ฉันมีปัญหา ใช่มั้ย? ”


_________________________

แก! คู่เดทนี้ดีจัง จะใช่Mr. Rightหรือเปล่านะ ตอนนี้ฟีลกู้ดดีจัง

ตอนมันก็สั้นๆ คงได้อัพบ่อยอยู่ แต่เนื้อเรื่องมันก็ไม่มีอะไร อีกสักพักก็น่าจะทำเสร็จ

เริ่มแรกเอาง่ายๆก่อน อีกหน่อยค่อยจัดเต็ม


เทรนซ์โค้ท ถ้าแปลเป็นไทยจริงๆคือ เสื้อกันฝนทหาร ไม่เคยได้ยินล่ะสิ รูปก็จะประมาณนี้ ถ้าใครมีโอกาสไปเที่ยวต่างประเทศในตอนที่อากาศหนาวจัดก็น่าจะได้ใส่อยู่

Image result for trench coat



บัตเตอร์สกอตช์เป็นขนมหวานชนิดหนึ่ง เกิดจากการนำน้ำตาลมาเขี่ยวในอุณหภูมิที่สูงถึง115°C รวมกับเนยและครีม คล้ายๆทอฟฟี่แต่จะนุ่มกว่า สีของมันก็จะเป็นประมาณนี้

 

Image result for butterscotchImage result for butterscotch คือ
หิวเลย

แล้วก็รางวัลสมนาคุณ ที่จริงมันคือโบนัส แต่ถ้าจะเขียนไปตรงๆมันก็จะแปลกๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #3 PgMe (@highway79) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 12:50

    ปรับสำนวนให้อ่านง่ายอีกนิดจะดีมากค่ะ (สำนวนบริทิชมันแปลยาก อันนี้เราเข้าใจ เราก็เคย5555)


    ลองปรับให้มันไทยๆหน่อยบางประโยค ก็อาจจะดีขึ้นนะคะ


    ยังไงก็ตาม เป็นกำลังใจให้นะคะ


    #3
    2
    • #3-1 ItsFreakingCool,man! (@Ariana_za555) (จากตอนที่ 3)
      7 มีนาคม 2562 / 13:44
      จะลองดูค่ะ
      #3-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(