[นิยายแปลอังกฤษ] Velvet ribbon

ตอนที่ 8 : เปิดเผย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    15 มี.ค. 62

8: เปิดเผย


“ นายพูดว่านายมาจากไหนนะ? ” เคทถามอย่างร่าเริงตามปกติขณะที่เธอกำลังรออยู่กับคาอิน


คาอินขยับนิ้วมือไปบนเคาท์เตอร์ ยิ้มร้ายให้เธอ เขาพึมพำ “ ไกลโพ้นและครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ชื่อเรียกที่เจ้ารู้ว่าเป็นถิ่นแดนที่ไม่น่ารื่นรมย์  


“ โอ้ ดีจัง ” เคทยิ้ม ดวงตาเป็นประกายวูบวาบผิดปกติราวกับอยู่ภายใต้อำนาจเวทย์มนต์ “ ถ้าเป็นไปได้ฉันจะไปที่นั่น ”


“ ถ้าเธอไปเยี่ยมเยียนฉันจะดีใจมาก ” คาอินบอกกับเธอ สนุกสุดหรรษาเมื่อใช้เวทย์มนต์ควบคุมหญิงสาวได้ง่ายดายเช่นนี้


พวกเขาอยู่ที่ใจกลางสวนสนุก โต๊ะสำหรับเล่นเกมส์บิลเลียด และเครื่องเล่นสวนสนุกหลากหลายชนิด สถานที่คึกคักทำให้พวกเขาพรากจากกันได้อย่างง่ายดาย ตอนที่เคทออกไปสั่งเครื่องดื่มสำหรับโต๊ะของพวกเขา เขาและเวนเล่นเกมส์บิลเลียตรอสักสองสามตา และเขาได้จัดการร่ายเวทย์มนต์ไปที่เวนเพราะเชื่อว่าเขาจะต้องได้รับข้อความจากเอ็มราดที่บอกว่าตนนั้นไม่สามารถมาได้


ทุกอย่างผ่านไปอย่างราบลื่น


“ นายคิดจะอยู่ต่อหรือเปล่า? ” เคทถาม “ มันจะดีมากถ้าจะอยู่กับพวกเราที่นี่ต่อไป และนายต้องพบเอ็มราด เมื่อคืนเขาหายไปกับแฟนหนุ่ม อย่างที่เวนว่า แต่พวกเขาไปด้วยกันได้ดีจริงๆ... ”


“ พูดมา ” คาอินพูดแทรก รู้สึกรำคาญที่ได้ยินเธอพูดว่าเอ็มราดของเขาอยู่กับใครบางคน “ พวกเขาคบกันตั้งแต่เมื่อไร? ”


เคทสั่นศีรษะ “ ไม่เกี่ยวกับฉัน จริงๆนะ นายควรจะถามพวกเขาด้วยตัวเอง นายรู้ใช่มั้ย? ”


คาอินยิ้ม กระซิบว่า “ บอกคำตอบที่ข้าถามเจ้า พูดถ้อยคำที่เจ้าเชื่อว่าเป็นจริง


ขณะนี้ ดวงตาของเคทเป็นประกายวูบวาบอีกครั้ง แต่แสงนั้นดับเร็วเกินไป เธอหยุดสักพักก่อนจะสั่นศีรษะราวกับทำความเข้าใจในเรื่องนั้น เธอมองกลับไปที่เขา สายตากลับสู่ความคมชัดในระดับปกติแม้ว่าเธอจะรู้สึกสับสนเล็กน้อยก็ตาม “ ขอโทษนะ เมื่อกี้นายได้พูดอะไรหรือเปล่า? ”


“ ฉันถามว่า เธอรู้มั้ยว่าเอ็มราดคบกับแฟนหนุ่มของเขามานานแค่ไหนแล้ว? ” เขาทวนความจำให้เธอ รู้จักแปลกใจต่อการตอบสนองของเธอที่มีต่อเวทย์มนต์


“ นี่ครับ ” บาร์เทนเดอร์พูดยิ้มๆ วางถาดเครื่องดื่มลงบนเคาท์เตอร์ตรงหน้าพวกเขาอย่างรวดเร็ว


“ ขอบคุณค่ะ ” เคทร้องบอกในตอนที่เขาหันหลังไป คาอินยกถาดขึ้นมา และในตอนที่พวกเขาหันหน้ามาเคทพูดว่า “ อืม ฉันไม่รู้จริงๆว่าควรจะบอกนายยังไง ” เธอดูสับสน “ ที่จริงแล้วนายควรจะถามจากพวกเขา ”


“ เอาอย่างนั้นก็ได้ ” ขณะที่กำลังเดินคาอินมองไปที่เธอ เขามองเห็นการต้านทานเวทย์มนต์ในตัวเธอเป็นอันดับแรก สงสัยว่าเธอหัวแข็งกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้มากหรือเปล่า อีกสามคนตกอยู่ภายใต้อำนาจเวทย์มนต์ได้ยากกว่าและ...แม้กระทั่งพวกเขาจะไม่ตอบสนองต่อมัน


“ โอ้ ขอบคุณพระเจ้า ” ลีโอนอร่าร้องลั่นในตอนที่พวกเขากลับมา คว้าแก้วเครื่องดื่มของเธอขึ้น “ ฉันแทบจะแห้งสนิทจากการขาดน้ำ ”


“ หืม ” เวนยิ้ม น้ำเสียงหยอกล้อ “ การขาดแองกอฮอลล์ให้ผลลัพธ์ที่รุนแรงอะไรเช่นนี้ ”


“ แน่นอน ” เธอยกแก้วเหล้าไปทางเขาก็ยิ้ม และพวกเขาชนแก้วกัน เธอหันไปหาคาอิน “ นายไม่ดื่มอะไรหรอ? ”


คาอินยกแก้วขึ้น “ โคล่า ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยดื่มแองกอฮอลล์ ”


“ หืม? ” เธอยิ้ม “ นายเป็นกู้ดดี้ทูชูส์หรือไง? ”


“ บ้าน่า ” เขายิ้มกว้างและยกแก้วของเขาไปทางเพื่อนๆของเธอตามปกติ “ ดำเนินการล่าช้า ฉันไม่อยากให้พวกนายรู้ว่าที่จริงแล้วฉันชั่วร้ายแค่ไหน ” เขายักไหล่เยาะเย้ยใส่จอร์แดนและเวน “ สองคนนั้นอาจจะน่ากลัวกว่าที่นายเห็น ”


ตอนที่พวกเขาหัวเราะเขาสังเกตสายตาที่เวนมองไปที่ลีโอนอร่า รู้ว่าผู้ชายอีกคนกำลังคิดอะไรในตอนที่เขามองดูเธอ เขาจำได้ว่าการแสดงออกแบบนั้นหมายความว่าอย่างไร นิ้วมือควานหาภาพของเพื่อนที่สูญเสียไปในรูปถ่ายเก่าๆ เขาค่อนข้างชื่นชมที่เวนไม่ได้มองเขาด้วยสายตาไม่ชอบใจเพราะมันเป็นเดทของลีโอนอร่า เห็นได้ชัดว่าเอ็มราดเลือกเพื่อนได้เป็นอย่างดี


“ นายคือความผิดพลาดของฉัน ” เอ็มราดพูดอย่างโศกเศร้า “ และตอนนี้ฉันคิดว่าฉันรู้วิธีการเลือกคบเพื่อนเป็นอย่างดี ”


คาอินสั่นศีรษะไล่ความทรงจำนั้นออกไป แววตาของเอ็มราดในวันนั้นช่างน่าสลด เขาก็แค่ไม่ยอมรับว่าอาการปวดตุ้บๆในอกเกิดจากอะไร รู้สึกตกใจในตอนที่เขาทำให้มันเกิดขึ้นจากถ้อยคำที่ได้ยิน


แต่มันจะเปลี่ยนไป


เขาจะชดใช้ต่อเอ็มราด จะทำให้ผู้ชายคนอื่นๆมีความสุข ให้ทุกสิ่งที่เขาสมควรจะมีและเจียมเนื้อเจียมตัวถ้าเขาต้อง---


หลังจากนั้นเสียงวิ้งๆดังขึ้นในหูของเขาอยู่ครู่หนึ่ง นายดูแย่กว่าที่ฉันคิด


“ เอ็มราด? ” เขากระซิบ เขายืนขึ้น เวนและจอร์แดนมองมา เขายิ้มให้พวกเขา “ ขอตัวสักครู่ ได้มั้ย? ” เขาวิ่งเข้าห้องน้ำชายอย่างรวดเร็ว “ อืม...อืม ออกไป! ได้ยินมั้ย? ”


แน่นอน


“ และฉันได้ร่ายเวทย์มนต์ทำให้กำแพงบ้าๆนั่นกลายเป็นด่านทดสอบสำหรับเจ้านัวร์เท่าที่เป็นไปได้ ” เขาพึมพำ “ นายจำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากข้างนอก ” ถ้ามันเป็นแบบนั้นจริงๆความคิดนี้ก็เป็นลางร้ายสำหรับเขา แทนที่จะถามต่อ เขาเอ่ยชม “ เสียงของนายชัดเจนมาก นายใช้คาถาติดต่อสื่อสารได้ดีขึ้นบ้างแล้ว ”


กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วฉันเชื่อว่านายพยายามติดต่อฉันและฉันจำเป็นต้องมีทักษะเพื่อที่จะสื่อสารทางไกลกับนายได้


“ นายอยากติดต่อกับฉัน ” เขาพึมพำ “ น่าเศร้า เวทย์มนต์ประเภทนี้ไม่ใช่สิ่งที่ฉันถนัด ”


ไม่ แต่นายเก่งเรื่องการลักพาตัวและจับไปเป็นตัวประกัน ความคิดของใครของมัน ฉันสมมุติเอานะ


“ เริ่มแค้นขึ้นมาแล้วหรือ? ” เขาเดินผ่านเข้าไปในห้องว่างและเดินตรงไปยังผนังกั้น เมื่อเข้าไปข้างในแล้วก็ล็อคประตู เขาเริ่มรวบรวมพลังงานเพื่อร่ายเวทย์มนต์ในเวลาที่จำเป็น “ จากสถานการณ์ในตอนนี้ นายจะไม่พูดกับฉันจนกว่านายจะรู้สึกเห็นใจ ”


ไม่ จากสถานการณ์ในตอนนี้ ฉันจะไม่พูดกับนายไปจนถึงชาติหน้าหรืออีกสองชาติ ฉันโกรธนายมากนะ คาอิน


“ โอ้ แต่ตอนนี้นายกำลังพูดกับฉัน ” คาอินชี้นำ “ และนั่นคือทุกอย่างที่ฉันต้องการจริงๆ ” เขาร่ายเวทย์มนต์ เคลื่อนย้ายตัวเองจากกำแพงกั้นในห้องน้ำและไปยังที่ที่เขาค้นพบกลิ่นกายของเอ็มราด เขาก้าวเท้าตรงไปยังผู้ใช้เวทย์ขี้โมโห ผู้สะท้อนแสงในดวงตาไปที่เขาอย่างเป็นอันตราย ทันใดนั้นเขาสังเกตได้ว่าในที่ที่เขายืนอยู่พื้นที่ทุกส่วนถูกทำให้เปียกโชกในรัศมีของผู้ใช้เวทย์อีกคนอย่างหนาแน่น...บ้านของเขา “ และถ้านายยังพูดสุภาพกับฉันได้จริงๆ จะเชิญฉันเข้าไปในบ้านก็ไม่มีปัญหา จากนั้นฉันจะตรงดิ่งไปที่เป้าหมายของฉัน ”


“ น่าเศร้า พวกเราเหมือนจะมีเวลาไม่มาก ” เอ็มราดฉีกยิ้มแข็งๆ พยักเพยิดไปยังสิ่งที่อยู่ด้านหลังคาอิน


เขาหันไป เบิกตากว้างกับสิ่งที่เขาเห็น “ ศาสตราจารย์สแตนโฮป! ”


“ สวัสดี คาอิน ” ศาสตราจารย์พูดอย่างน่าเกรงขามพลางขมวดคิ้ว “ ตอนที่ฉันขอร้องให้นายทำตัวดีๆในวันที่ไปเยี่ยมเยียนลูกชายฉัน ดูเหมือนว่านายจะไม่สนใจคำแนะนำเล็กๆน้อยๆของฉันเลยสักนิด ”


“ เออ… ”


“ ฉันอาจจะไม่ใช่พ่อของนาย ” ศาสตราจารย์สแตนโฮปว่า “ แต่ฉันรู้สึกไม่พอใจต่อพฤติกรรมของนายอย่างรุนแรง ”


“ และฉัน ” เสียงของคนที่มาใหม่ดังขึ้น คาอินหันหน้าไปอีกทาง สีหน้าบิดเบี้ยวเปลี่ยนเป็นความประหลาดใจสุดขีด “ ในฐานะพ่อของแก ต้องพูดว่าฉันก็รู้สึกไม่พอใจอย่างรุนแรงเช่นกัน ” เขาทำหน้าบึ้งใส่ลูกชาย “ แกกับฉันมีเรื่องต้องคุยกัน ” เขาตวัดสายตาไปทางเอ็มราด แววตาที่คาอินต้องหันไปมอง


มีชายหนุ่มอีกคนยืนอยู่แถวนั้น เยื้องไปด้านหลังเอ็มราด สูงโปร่งและหล่อเหลา ทำให้คาอินขบฟัน รู้สึกคุ้นหน้าจากภาพสเก็ตช์ที่เขาได้เห็นที่บีโธเฟ่น เซนทรัล ในคลาสเรียนวาดรูปของเอ็มราด แย่สำหรับคาอิน ผู้ชายนี้มีลักษณะที่นุ่มนวลเหมือนกับที่ภาพวาดได้บอกเล่า: ดวงตาเปี่ยมเมตตาและสีหน้าอ่อนโยน เขาประสานมือข้างหนึ่งของเอ็มราดไว้แน่นเพื่อที่จะประคับประคองแม้ว่าการแสดงออกที่ดูห่างเหินและดูประหลาดใจกำลังเกิดขึ้นรอบตัวเขา

การปรากฎตัวของผู้บุกรุกรายนี้รบกวนจิตใจของคาอินเป็นอย่างมาก แต่เขาไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากกลับสู่ความเฉยเมยตามปกติของเขา “ พ่อครับ คุณสแตนโฮป ” เขายิ้มแห้งๆ “ ผมไม่ได้ทำเรื่องที่เลวร้ายไปกว่าการเล่นพิเรนท์ที่เคยทำตอนเรียนไฮสคูล ” เขาผายมือไปที่เอ็มราด “ แน่นอนว่านายตกใจเกินไปหน่อยนะ คนเย็นชา ”


ชายหนุ่มเลือดร้อนร้องตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด “ นายลักพาตัวฉัน! ”


“ ก่อนหน้านี้ฉันเคยลักพาตัวนายมาแล้ว ” เขายิ้มให้‘แฟนหนุ่ม’ก่อนจะตรึงสายตาไปที่เป้าหมายของเขาอีกครั้ง และจงใจพูดก่อกวน “ และนายก็เคยลักพาตัวฉันเช่นกัน จำวันเกิดปีที่สิบหกของฉันได้มั้ย? ”


เอ็มราดชะล้างเครื่องเตือนใจออกไป


มันเป็นวันที่สนุก เอ็มราดรู้จักความโลภไม่รู้จักพอต่อทุกสิ่งอย่างของคาอินเป็นอย่างดี มันไม่น่าเบื่อแต่ออกจะก้าวร้าวรุนแรงกว่าปกติไปหน่อย เขาลักพาตัวคาอิน ใช้กระสอบเวทย์ห่อคลุมลักพาตัวเขาออกจากปาร์ตี้เซอร์ไพรส์วันเกิดของเขา นำเขาไปยังกระท่อมล่าสัตว์ติดกับทะเลสาบที่อยู่ห่างออกไป พวกเขาผ่านคืนวันด้วยการล่าสัตว์ การว่ายน้ำ และการร่ายเวทย์มนต์ มีความสุขประเภทที่ปีต่อมาคุณมองย้อนไป มันยังทำให้รอยยิ้มปรากฎขึ้นที่ริมฝีปากของคุณได้


หลังจากที่เอ็มราดหายตัวไป คาอินมองย้อนไปในความทรงจำของเขาและรู้อย่างแท้จริงว่าวันนั้น วันเกิดครั้งนั้น เป็นครั้งแรกที่เอ็มราดรู้อย่างแท้จริงว่า สำหรับคาอินแล้วเขาน่าดึงดูดใจอย่างเปี่ยมพลังมากแค่ไหน...โดยเฉพาะสัมผัสทางกาย และความทรงจำเดียวกันนี้ทำให้เขาได้ความมั่นใจที่สูญเสียไปในวันที่เอ็มราดจากไปกลับคืนมา


“ พวกเราเคยเล่นพิเรนท์ที่บ้าบอคอแตกกว่านี้อีก และทำเรื่องชวนหัวใส่พวกเดียวกันและคนอื่นๆ ครั้งนี้ไม่มีอะไรเลย ” เขายักไหล่สบายๆเพื่อเน้นย้ำคำพูด แต่ครู่ต่อมาเขาปล่อยให้การแสดงออกของเขาดูอ่อนลง ความจริงใจซึมเข้าไปในท่าทางและน้ำเสียงของเขา “ ฉันแค่อยากคุยกับนาย ” เขามองไปที่พ่อของทั้งสองฝ่ายซึ่งทั้งสองท่านกำลังยักไหล่ให้กับเหตุผลใหม่ “ พวกคุณรู้มั้ยว่าผมไม่ได้คุยกับเอ็มราดมานานแค่ไหนแล้ว ” เขามองไปที่เพื่อนรัก “ นายก็รู้ว่าเราแยกจากกันอย่างเลวร้ายแค่ไหน ฉันอยากแก้ไขสิ่งที่พลาดไป ฉันอยากขอโทษ ” เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างลังเลพลางถอนหายใจ “ คิดถึงนายนะ คนเย็นชา ”


เอ็มราดยังขมวดคิ้วอย่างดุดันใส่เขาแต่คาอินมองเห็นความอ่อนแอในนั้น เขารู้ว่าเพื่อนรักกำลังจะคล้อยตาม


“ สำหรับเหตุผลเช่นนี้ คาอิน แอชฟอร์ด นายสร้างปัญหาไว้มาก ” ศาสตราจารย์สแตนโฮปสั่นศรีษะ มือกอดอก “ ระหว่างทางนายได้ร่ายเวทย์มนต์ใส่คนจำนวนหนึ่งใช่มั้ย? ”


“ ผมไม่ได้ทำเรื่องผิดกฎหมายเลยครับท่าน ” เขาพูดเบาๆ ยังคงมองเอ็มราด ตั้งใจจะทำให้ผู้ใช้เวทย์อีกคนโน้มลงมา...แค่นิดเดียว


“ ฉันไม่สามารถพูดเองได้ว่านายผิดเต็มประตู ” คุณแอชฟอร์ดพูดช้าๆ “ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่านายจะถูกเสมอไปที่เลือกใช้วิธีนี้จัดการกับเรื่องนี้ ”


“ อย่างน้อยก็เป็นการสบประมาท ” และในความเป็นจริงมันก็เป็นเช่นนั้น เอ็มราดสมควรได้รับท่าทางที่บ้าที่สุด ความพยายามที่มากที่สุด และที่สุดของทุกเรื่องที่เขาคิดจะได้ เพราะว่า...โอ้ เอ็มราดก็แค่สมควรเข้ามายุ่งเกี่ยวกับปัญหาทั้งหมด


พวกผู้ชายหัวเราะเบาๆกับการประกาศของคาอิน ศาสตราจารย์สแตนโฮปพึมพำ “ โอ้ เป็นคนหนุ่มและมีความรัก ” เขาและคุณแอชฟอร์ดส่งสายตาขบขันและหยั่งรู้ให้กัน “ เอ็มราด ลูกคิดว่าไง? ”


คาอินยังคงมองไปที่เอ็มราด มองดูการหลอมละลายของความโกรธกับการจมลงไปของความเกลียดชังและความโมโหร้าย จากนั้นเขาจึงได้รู้ แต่เขาเก็บซ่อนรอยยิ้มแม้กระทั่งหัวใจที่ปลื้มปิติอยู่ในอก เขารู้ว่าเอ็มราดไม่ชอบที่เขาสามารถอ่านใจผู้คน: สามารถอ่านใจเขา


เมื่อมีโอกาสเขาจะไม่ปล่อยให้มันผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์ เกือบสองปีแห่งการค้นหาและหวังว่าทั้งหมดที่ทำไปจะไม่สูญเปล่าเพราะเขาไม่สามารถเก็บซ่อนสีหน้าเย่อหยิ่งนั้นไว้ได้


“ เราจะคุยกัน ” เอ็มราดพูดช้าๆ คาอินสังเกตเห็นความเจ็บปวดที่แว๊บผ่านเข้ามาบนใบหน้าของมาร์คัสและแทบจะไม่สามารถควบคุมการแสดงออกถึงความดีใจไว้ได้ เขาโค้งศีรษะอย่างนอบน้อมเท่าที่จะทำได้ เลี่ยงไม่สบสายตาคมกริบของเอ็มราด “ เรื่องที่ฉันจะสัญญาได้มีเพียงการพูดคุย ”


เขาพูดเบาๆ “ ฉันจะนำสิ่งที่ฉันสามารถเอาไปได้เก็บกลับไป ”


คุณแอชฟอร์ดและศาสตราจารย์สแตนโฮปยิ้มบางๆให้กัน สั่นศีรษะ ศาสตราจารย์หยอกล้อกับลูกชาย “ พูดตามตรง เรียกพวกเราออกมาแบบนี้เพื่อจบการทะเลาะง้องแง้งของคู่รักหรือเปล่า? ”


“ พ่อ พอเถอะครับ ” ใบหน้าของเอ็มราดกลายเป็นสีแดงสุก เขาหันไปหามาร์คัส เอนตัวเข้าไปใกล้ในระดับที่คาอินจะรู้สึกไม่พอใจ พึมพำเสียงต่ำให้มาร์คัสได้ยินแค่คนเดียว


พวกเขาพยักหน้าให้กันและผละจากกัน มาร์คัสหยุดเพื่อพูดกับผู้อาวุโสทั้งสองท่าน “ ผมดีใจที่ได้พบพวกท่านทั้งสอง ”


“ แน่นอน พวกเราก็เช่นกัน ” คุณแอชฟอร์ดหันกลับมา ยิ้มอย่างอบอุ่น


มาร์คัสเดินไปที่ประตู มองดูด้วยความเป็นกังวลเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะออกไปอย่างเงียบๆ


“ ตอนนี้ ” ศาสตราจารย์ว่า มองไปที่ลูกชายของเขา “ ทุกอย่างเรียบร้อยดี? ”


เขามองคาอินแล้วพูดว่า “ ครับ พ่อ ”


“ ทำตัวดีๆล่ะ ” คุณแอชฟอร์ดเตือนลูกชายตัวเอง จากนั้นเขาสันธานไปในแสงไฟวูบวาบ และครู่ต่อมาศาสตราจารย์ทอแสงระยิบระยับและสันธานไปเช่นกัน


เขาและเอ็มราดมองไปที่กันและกัน ในน้ำเสียงอ้อนวอนอันแผ่วเบาที่คาอินจะเปล่งออกมาได้ เขาพึมพำ “ สวัสดี ที่รัก ”


_________________________

ตอนนี้สนุกสนานเฮฮาและตื่นเต้นเร้าใจในขณะเดียวกัน

ที่คาอินเข้าหาเพื่อนของเอ็มราดเพราะมีแผนการอยู่ในใจแน่ๆเลย ผิดๆ สาวกลุ่มนี้อยากซี้กับนางต่างหาก

แอบหลอนตอนที่น้องเอ็มซ์สื่อสารทางไกลกับคาอิน เหมือนนางจะยังมีเยื่อใยกับคาอินอยู่

ส่วนตัวชอบคาอินตอนอ่อนโยนนะ คิดถึงนายนะ คนเย็นชา กรี๊ด!

และสองคนนี้มีความหลังที่บ้าดีเดือดทีเดียว

แอบสงสารมาร์คัสเบาๆ ยืนฟังอย่างเดียว ไม่มีบทบาทสำคัญอะไรเลย ในขณะที่เจ็บปวดในใจ

จะเป็นไรมั้ย ถ้าตอนจบเอ็มราดกลับไปคบกับคาอิน

อย่าเพิ่งเลิกอ่านนะ เรายังอยากแปลให้ทุกคนได้อ่านต่อไปเรื่อยๆ


อภิธานศัพท์

หน้าตาของโต๊ะเล่นเกมส์บีลเลียด

Related image

วิธีเล่น กีฬาพูล-บิลเลียดเป็นกีฬาที่เล่นบนโต๊ะทีมีผิวเรียบปูด้วยผ้าและมีขอบโต๊ะที่บุไว้ด้วยยางคุชชั่น เรียกว่า “ชิ่ง” ผู้เล่นจะใช้ไม้ (ไม้คิว) แทง “ลูกคิวบอล” เพื่อไปกระทบ “ลูกเป้า” โดยมีวัตถุประสงค์ที่จะทำให้ “ลูกเป้า” ลงหลุมที่มีอยู่ 6 หลุมที่อยู่ในตำแหน่งรอบๆ โต๊ะ เกมจะมีวิธีการเล่นที่แตกต่างกันออกไปว่าลูกใดจะเป็น “ลูกเป้า” ที่ถูกกติกาในการที่จะชนะในเกมแข่งขัน

ถ้าสนใจจริง เชิญ < http://www.cuethong.com/wpa_rules.php


Goody two shoes คือ คนที่มีจิตใจสะอาดบริสุทธิ์ มีความประพฤติที่สอดคล้องกับหลักศีลธรรม เป็นคนดีเกินไปจนไม่มีความต้องการจะทำชั่วเลย







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

7 ความคิดเห็น