#ทิศเหนือของผม

ตอนที่ 11 : 10 - ตัวปลอม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 818
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    20 ก.ย. 62



          เคยมีคนบอกว่า เราจะนึกอะไรบางอย่างออกตอนที่กำลังเข้าห้องน้ำเพื่อทำภารกิจส่วนตัว

          เห็นทีเรื่องนี้คงจะเป็นความจริงและไม่ใช่ทฤษฎีลอยลมแต่อย่างใด เพราะตอนนี้ในขณะที่ผมกำลังนั่งอยู่บนชักโครกและไถหน้าจอมือถือไปมาเพื่อเช็คข่าวสารต่างๆ

          ผมก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้... บางอย่างที่ตัวเองเผลอลืมไปซะสนิท

          เมื่อวานผมลืมเข้าห้องเชียร์

          เพราะอาหารบังตาแท้ๆเลยไอ้ไนซ์เอ้ย... ถึงได้ลืมเรื่องสำคัญขนาดนั้นไปได้

          แต่ถ้าถามว่าแคร์มั้ย ผมตอบได้เต็มปากเลยครับว่าไม่! เพราะนี่ใครครับ อดิรัตน์ไงจะใครล่ะ!

          อดิรัตน์คนจริงอิสคอลลิ่งมี ห้องเชียร์มันก็แค่ชื่อกิจกรรมเท่านั้นแหละ!

          แต่ขออย่างเดียวเลย อย่าให้แม่รู้เรื่องนี้ก็พอ เพราะไม่อย่างนั้นคนจริงคนนี้มันอาจจะกลายเป็นหมาหงอยได้ง่ายๆเพราะโดนคุณบังอรเขาเทศน์จนหูชา...

          ติ๊ง!

          การแจ้งเตือนของมือถือเด้งขึ้นมาพร้อมกับแชทแรกของวัน...

          แถมยังเป็นแชทแรกระหว่างผมกับมันอีกด้วย

          ... ไอ้นอร์ธ

 

          North

          มึงตื่นยัง

          ʕ•ᴥ•ʔ

 

          เดี๋ยวนะ กูแดกจุดแป๊บ มันคือเหี้ยอะไรเนี่ย ไอ้เตี้ยมันมาอารมณ์ไหนของมัน นอกจากอยู่ๆจะทักมาแล้ว มันยังส่งสติ๊กเกอร์ที่โคตรจะไม่เข้ากับคาแรคเตอร์ของมันมาอีกด้วย

          แม่งผีเข้าปะวะ

          ผมใช้เวลาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไป

 

NiceAdr

เหี้ยอะไรเนี่ย

อารมณ์ไหนของมึงวะ

ทำไมวันนี้มาแปลกๆ

 

          ทันทีที่ส่งไปอีกฝ่ายก็อ่านทันที เหมือนเปิดแชทของผมค้างไว้อย่างไรอย่างนั้น

 

          North

          ก็ปกติดีนะ

NiceAdr

เหรอวะ...

          North

          เออดิ

          สรุป มึงตื่นแล้วใช่ปะ

          ไปกินข้าวเช้าด้วยกันมั้ย

          ʢᵕᴗᵕʡ

 

          ตากูกระตุกแล้วนะ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าตอนนี้หน้าของผมคงบิดเบี้ยวไม่เข้ารูปแน่ๆ เพราะทันทีที่อ่านข้อความที่นอร์ธมันส่งมา ผมก็ควบคุมใบหน้าของตัวเองให้อยู่ในรูปเดิมไม่ได้

          คงจะเบี้ยวไม่ต่างจากตอนเห็นซากหนูตายอยู่หลังตู้เย็นแน่ๆ

 

          North

          กทดสวหเทาวกสกวเ

          ʕథ౪థʔ

          _

          ఠ౬ఠ

 

          เหี้ยอะไรอีกเนี่ย...

          Rrrr… !

          ขณะที่ผมกำลังนั่งงงกับข้อความที่นอร์ธมันส่งมารัวๆอยู่นั้น ไอ้เจ้าของแชทที่ผมอ่านไปเมื่อครู่ก็โทรมา

          ฮัลโหล

          ไอ้แมวอ้วน มึงอย่าไปสนใจข้อความก่อนหน้านี้นะเว้ย!”

          หือ... อิหยังวะ

          อั้ยย่ะ! แมวอ้วนซะด้วย

          เฮ้ยๆๆ น้องพวกมึงแม่งไม่ทำธรรมดาว่ะ

          น่ารักซะไม่มี

          เสียงใครวะ...

          พวกพี่เงียบก่อนดิ!ไอ้นอร์ธมันตะโกนบอกกับใครผมเองก็ไม่สามารถรับรู้ได้ แต่สิ่งที่ผมรู้อยู่อย่างหนึ่งคือ

          เสียงมึงเต็มๆหูกูเลยสัด...

          ไนซ์ มึงได้ยินกูมั้ยเนี่ย

          เออ ได้ยิน

          ได้ยินว่าอะไร

          ความจำเสื่อมปะมึงอะ ก็เป็นคนบอกกูเองว่าอย่าไปสนใจข้อความก่อนหน้านี้ผมทวนความจำให้มันอีกครั้ง พูดออกมาเองแท้ๆ แต่มาถามกูกลับเฉย

          เออ ดีแล้ว

          แล้วนี่มึงอยู่ไหน ทำไมฟังดูคนเยอะจัง

          ห้องรุ่นพี่... ที่หอมึงนั่นแหละ

          อ้าว กูนึกว่ามึงกลับไปแล้วนะเมื่อคืนผมขมวดคิ้ว

          กูขี้เกียจนั่งรถกลับ ก็เลยนอนนี่

          อ๋อ... เหรอ

          เออ

          เมื่อคืนพอกินก๋วยเตี๋ยวเสร็จ เราก็ต่างคนต่างคิดเงิน แล้วก็แยกย้ายกันตรงนั้นเลย ผมเลยไม่รู้ว่าจริงๆแล้วนอร์ธมันไม่ได้กลับไปนอนที่บ้านหรือหอของมันตามที่ผมเข้าใจ

          ทิศเหนืออิสโฮมเลสที่แท้ทรู...

          ไนซ์

          ห้ะ

          แค่นี้ก่อนนะ ขอโทษที่กวนมึงแต่เช้า

          อ่าเออ ไม่เป็นไรๆ

          แล้วมันก็วางสายไปทิ้งให้ผมอยู่กับความเงียบภายในห้องน้ำและหน้าเอ๋อๆของตัวเองต่อไป เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นบ้างวะ มาไวไปไวเหลือเกิน

          ไวจนบางทีก็จับต้นชนปลายไม่ถูก คือมันโทรมาให้ผมไม่ต้องสนใจข้อความก่อนหน้านี้ใช่มั้ย...

          แสดงว่าข้อความแปลกๆที่ส่งมาคงไม่ใช่ไอ้นอร์ธเป็นคนพิมพ์ส่งสินะ...


          อั้ยย่ะ! แมวอ้วนซะด้วย

          เฮ้ยๆๆ น้องพวกมึงแม่งไม่ทำธรรมดาว่ะ

          น่ารักซะไม่มี


          ประเด็นแรกจบไป แต่ยังมีอีกประเด็นที่ยังหลงเหลืออยู่

          เสียงจากพวกที่อยู่กับไอ้นอร์ธตะโกนเข้ามา มันหมายความว่าอะไร...

          ทำอย่างกับกำลังแซวไอ้นอร์ธมันอย่างนั้นแหละ

          ติ๊ง!

 

          North

          ไนซ์

 

          มันทักมาอีกแล้ว...

 

NiceAdr

ว่า

          North

          มึงไปมอยังไง

NiceAdr

ถ้าปกติก็นั่งรถเมล์ไป

มึงถามทำไมวะ

          North

          ถ้าแต่งตัวเสร็จแล้วมึงทักมาที

          เดี๋ยวไปมอด้วยกัน

 

          มัน! มา! แปลก! อีกแล้ว!

          ผีเข้าวันละหลายล้านรอบ รอบแรกอาจจะโดนแกล้ง ไม่เป็นไรพอเข้าใจได้ แต่รอบนี้มือถือน่าจะอยู่กับมันสิ ทำไมมันถึงส่งข้อความแปลกๆมา

 

NiceAdr

มึงตัวจริงปะเนี่ย

          North

          ตัวจริงไอ้สัด

          *ส่งรูปภาพแล้ว*

 

          หน้าตาแบบนี้ หัวล้านๆแบบนี้ ไอ้นอร์ธตัวจริงเสียงจริงแน่นอน ยืนยัน!

 

NiceAdr

โอเค สำเนาถูกต้อง

แล้วมึงนึกยังไงมาชวนกู

ร้อยวันพันปีไม่เคยชวน

          North

          เป็นควายช่างสงสัยตั้งแต่เมื่อไหร่

NiceAdr

อ้าวไอ้สัด

เดี๋ยวกูไม่ไปด้วยซะ

          North

          ก็เรื่องของมึง

NiceAdr

โห่

ไอ้นอร์ธ

          North

          อะไร

NiceAdr

ง้อกูหน่อยสิ

_

แค่บอกเหตุผลกูมาเอง

ว่าทำไมมึงถึงชวนกูไปมอด้วย

ทั้งๆที่ปกติไม่เคย

          North

          ไอ้เหี้ยแมวอ้วน

          มึงนี่มันหน้าโง่ดีจริงๆ

          ก็วันอื่นกูไม่ได้อยู่ที่เดียวกับมึง

          แต่วันนี้อยู่ กูก็เลยชวน

          ก็แค่เนี้ย สมองมีก็หัดใช้ซะบ้าง

 

          ชีวิตแค่โดนทําร้าย แต่ที่สุดมันต้องไม่โดนทําลาย...

          กูแม่งพลาดเองแหละที่ไปถามคนแบบมึง

 

          North

          แต่ถ้ามึงอยากโดนชวนทุกวัน

          มึงย้ายมาอยู่กับกูมั้ยล่ะ

          กูจะชวนเช้า ชวนเย็นเลย

 

          ฮึ้ยยยยยย มันส่งข้อความแปลกๆมาหาผมอีกแล้ว! ตัวปลอม! ไอ้นี่มันต้องเป็นตัวปลอมแน่ๆ



NiceAdr

เสร็จแล้ว

 

          North

          อือ

          เดี๋ยวกูไปหาที่ห้อง

NiceAdr

โอเค

          ผมวางมือถือลงก่อนก้มใส่รองเท้าให้เรียบร้อย...

          ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

          เดี๋ยว...

          ติ๊ง!

 

          North

          เปิดประตูให้กูด้วย

          กูอยู่หน้าห้องมึงแล้ว

 

          ทำไมมาไวขนาดนี้อะ มึงเป็นเดอะแฟลชปะเนี่ย!?

          ผมเดินไปเปิดประตูห้องแบบงงๆ ทันทีที่บานประตูเปิดออกก็เผยให้เห็นเจ้าของส่วนสูงที่ขัดกับหน้าตาหล่อๆของมันฉิบหาย  มันกำลังยืนรอผมพร้อมนมเปรี้ยวกล่องหนึ่ง

          กินนมนะ แต่ไม่เห็นสูง

          ปั่ก!

          สักหมัดก่อนไปเรียนมั้ยล่ะ

          ถามหาพ่อมึงงงง มึงต่อยกูมาแล้ววววว

          กูเจ็บนะเว้ย

          ก็ดูมึงทัก

          ไม่ยอมรับความจริง!”

          หึจะซื้อหึไปทิ้งก็คงทำไม่ได้สินะ โอเค กูปล่อยผ่านก็ได้ เอาตามสบายเลยพ่อ เอาให้สุด ทิศเหนือเอาให้สุดดด

          ไปกันเลยปะ?

          กูอะต้องถามมึง กูเสร็จนานแล้ว

          อ๋อ กูก็เสร็จแล้วเหมือนกัน เดี๋ยวขอไปหยิบของก่อน

          อือ

          ผมหันหลังกลับ ทิ้งให้นอร์ธมันยืนรออยู่ที่หน้าประตู เพราะไม่เห็นว่าจะมีประโยชน์อะไรที่จะชวนมันเข้ามาในห้อง เข้ามายังไงสุดท้ายก็ต้องออกไปอยู่ดี อยู่ได้ไม่ถึงสองนาทีหรอก

          ติ๊ง!

          ขณะที่กำลังเก็บของโน่นนี่นั่นใส่กระเป๋า เสียงแจ้งเตือนของมือถือก็ดังขึ้นจนผมอดไม่ได้ที่จะหยิบมันขึ้นมาดู

 

          Skkk.

          ตื่นยัง

 

          อะ นี่ก็มาแปลกอีกคน...

          ดูทุกคนจะเป็นเดือดเป็นร้อนกับเวลานอนของกูเหลือเกิน

 

NiceAdr

ตื่นแล้ว

ผมกำลังจะไปมอ

          Skkk.

          ไปยังไง

NiceAdr

รถเมล์มั้ง

ไม่รู้ดิพี่ ต้องถามเพื่อนก่อนว่าจะไปยังไง

พี่ถามทำไมอะ

          Skkk.

          จะไปส่ง

NiceAdr

จริงจังปะเนี่ยพี่

          Skkk.

          เออดิ

          กูรออยู่หน้าหอมึงแล้วเนี่ย

          *ส่งรูปภาพแล้ว*

 

          กูถามจริงงงง ฟีลเหมือนเป็นเด็กเสี่ยเลยว่ะ มีคนไปรับไปส่ง แล้วพี่มันนึกยังไงจะไปส่งวะ

 

NiceAdr

แล้วทำไมพี่ถึงจะไปส่งผมอะ

          Skkk.

          ก็กูอยากไปส่ง

          มันต้องมีเหตุผลอื่นด้วยเหรอ

 

          รูปประโยคมันแปลกอีกแล้วนะกูว่า...

          ทำอะไรอยู่วะ เสร็จยังเนี่ยยังไม่ทันที่จะคุยกับพี่สงครามมันเสร็จ ไอ้นอร์ธที่ยืนรอผมอยู่ที่หน้าประตูก็ตะโกนเรียก ห้องก็มีอยู่เท่านี้ จะตะโกนทำซากอะไรก็ไม่รู้

          เออๆ เสร็จแล้วๆๆผมเก็บมือถือลงกระเป๋ากางเกงก่อนจะสะพายกระเป๋าเป้และเช็คข้าวของว่าลืมอะไรหรือเปล่าและเดินออกจากห้อง

          มึงลืมอะไรหรือเปล่า

          ไม่มีผมตอบ เพราะมั่นใจแบบสุดๆว่าไม่มีอะไรที่ตัวเองลืมแน่ๆ

          เช็คให้มันดีๆอีกรอบ

          ไม่มี กูเช็คแล้วผมพูดก่อนหันไปล็อคห้องและเก็บกุญแจห้องใส่กระเป๋านอร์ธ

          ห้ะ?”

          เมื่อวานที่กูไม่เข้าห้องเชียร์อะ มันมีอะไรเพิ่มเติมจากเดิมปะ

          ก็มี แต่แค่นิดเดียว

          อ๋อ...

          ติ๊ง!

          อ่า... กูลืมพี่สงครามสนิทเลย

 

          Skkk.

          อ่านแล้วไม่ตอบ

NiceAdr

ใจเย็นจ้า

ผมเพิ่งปิดห้อง

          Skkk.

          รีบๆลงมา

          กูรออยู่ข้างล่าง

NiceAdr

จะไปส่งจริงๆเหรอพี่

          Skkk.

          อ่านภาษาไทยไม่ออกมั้ง

 

          เกรี้ยวกราดแท้...

 

          Skkk.

          กูบอกจะไปส่งก็คือไปส่ง

          เร็วๆ

          รีบลงมา

NiceAdr

โอเคๆ

งั้นพี่รอแป๊บนะ

 

          นอร์ธ

          ห้ะ?

          เราจะไปมอกันยังไง

          ก็ไปเหมือนมึงอะ

          งั้น... ไปกับสารถีกูมั้ย

          สารถี? สารถีอะไรของมึงวะ

          เออหน่า ตามกูมาเหอะ เรามีคนขับรถส่วนตัวผมกำลังจะก้าวเท้าเพื่อเดินนำ แต่พอเห็นอีกฝ่ายไม่มีท่าทีที่จะเดินตามมา ผมจึงต้องยื่นมือไปจับมือไอ้นอร์ธไว้และจัดการดึงมือมันให้เดินตามรีบๆตามมา เร็วๆ



          มึงจะพากูไปไหนวะ

          เออหน่า จะถึงแล้ว นั่นไง รถคนนั้นผมที่ลากไอ้นอร์ธลงมาจนถึงชั้นล่างก็ชี้ไปที่รถของพ่สงครามที่เห็นอยู่ไกลๆ

          เดี๋ยว มึงจะพากูไปที่รถคันนั้นทำไม

          ก็ไปกับสารถีไง เขาจะไปส่ง

          สารถีที่ว่ามึงคือเจ้าของรถคนนั้นอะนะ

          ก็เออไง รถพี่...

          ไอ้ไนซ์

          เสียงพี่รหัสสุดมาดแมนแฮนซั่มของผมดังขึ้นโดยที่ผมยังไม่ทันจะได้อธิบายว่าเจ้าของรถหรูคันนั้นคือใคร ร่างสูงในชุดชอปแบบเต็มยศก็เดินมาหาผมกับไอ้นอร์ธ

          อ้าวพี่ รอพวผมนานปะ

          ไม่นานๆ

          ผมเอาเพื่อนไปด้วยคนนะ

          เออ มาได้ๆ แล้วนี่เพื่อนมึงชื่อ...

          ไอ้สงคราม

          พี่สงครามมันยังพูดไม่ทันจบนอร์ธมันก็ทักทายพี่รหัสผมเหมือนเป็นเพื่อนเล่น

          ฮึ้ยยย มึงไปเรียกเขาไอ้ได้ยังไง!?”

          หึพี่สงครามมันหึอะไรของมันวะเพื่อนที่มึงพูดถึงนี่คือไอ้นอร์ธเองหรอกเหรอ

          เดี๋ยวนะ หมายความว่ายังไง... พี่มันรู้จักกับไอ้นอร์ธเหรอ

          พี่รู้จักไอ้นอร์ธมันด้วยเหรอ

          ผมถามออกไปเพราะความรู้สึกที่เหมือนตัวเองจะเป็นคนที่ตามคนอื่นไม่ทันอยู่คนเดียว

          เออ รู้จัก สนิทมากๆเลยด้วย

          พี่สงครามมันยิ้มพร้อมมองหน้าไอ้นอร์ธ

          โอเค ถ้านี่เป็นการยิ้มทักทาย ผมว่ามันคงเป็นการยิ้มทักทายที่ห่วยแตกที่สุดในโลก เพราะแม่งไม่มีความเป็นมิตรเลยสักนิด...

         


#ทิศเหนือของผม



 เอาล่ะ อะไร ทำไม เพราะว่าใคร

เลือกทีมกันได้แล้วจ้าเด็กๆๆๆๆๆ


ช่วยน้องเล่นแท็กด้วยนะคับพี่ๆ น้องเหงามากเลย ._.




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

157 ความคิดเห็น

  1. #91 นินิ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 01:07

    เอาแล้วๆๆๆๆๆๆ ดูท่าจะได้วางมวยกันแน่ สองคนนี้น่าจะมีประเด้นกันมาก่อนด้วย ศึกชิงนางมั้ยแม่ 5555555555 พี่นอร์ทต้องรุกหนักๆได้แล้วนะ พี่สมพงมันรุกหนักมาก

    #91
    0
  2. #62 'นมชมพู' (@ice_sktm) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 23:42
    เอาแล้วๆๆๆๆๆ ยังไงดีน้าาา
    #62
    0
  3. #51 toungtong22 (@toungtong22) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 22:59
    สู้ๆนะคะ ชอบมากๆ
    #51
    0
  4. #50 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 22:48
    ศึกเกิดขึ้นแล้วววววว เชียร์ทีมที่ใคาจีบติดก่อน ก็ทีมนั้นละจ้าาา
    #50
    0
  5. #47 Chada👑 (@Perachaya_per) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 09:22
    แงงงงรอออยู่นะ คือเรื่องเริ่มเข้มข้นแล้ววว
    #47
    0
  6. #46 Gukka (@lilleguk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 07:49
    เอาแล้ววว มันยังไงกัน
    #46
    0
  7. #45 Neww17 (@Neww17) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 00:55

    ไนซ์ผู้ไม่เคยรู้อะไรเลยยยย

    #45
    0