#ทิศเหนือของผม

ตอนที่ 3 : 02 - คนหน้าโง่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,386
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    6 ต.ค. 62

               โคตรเท่ ไนซ์ไข่สวรรค์ว่ะ


               ไม่ตลกนะเว้ยออมสิน แล้วทำไมเขาถึงได้รู้กันเร็วขนาดนี้วะ


               ผมตักข้าวเข้าปากตัวเองอย่างอารมณ์เสีย อะไรกันวะ แค่พลาดจับเป้าเพื่อนแค่นี้เอง ทำไมมันถึงได้รู้กันเร็วขนาดนี้ สาวๆในคณะก็มองหน้าผมด้วยสายตาที่ผมเองก็อ่านไม่ออก


               ฮือ หมดกัน ชีวิตคูลๆในมหา’ลัยของกู


               เอาจริงๆ กูว่าฉายานี้มันเหมาะกว่าไนซ์คุยกับหมาเยอะเลยนะเว้ยไอ้ไกด์มันว่า


               ไม่! มันไม่เหมาะเลยสักนิด


               ผมเริ่มหน้างอแล้ว แทนที่พักกินข้าวเที่ยงแล้วมันจะแฮปปี้ดี๊ด๊าได้พูดคุยกับเพื่อนๆอย่างสนุกสนานเกี่ยวกับการได้ทำกิจกรรม แต่บทสนทนามันกลับเต็มไปด้วยเรื่องที่ผมจับเป้าไอ้นอร์ธ


               หลังจากเหตุการณ์จับเป้าเกิดขึ้นพวกเราก็ได้ทำกิจกกรรมต่ออีกหน่อย แต่ผมน่ะ หมดไฟตั้งแต่โดนแซวว่าไนซ์ไข่สวรรค์แล้ว ชีวิตห่อเหี่ยวเหมือนดอกไม้ที่ไม่โดนรดน้ำมาหลายวัน


               ไนซ์ไม่รักวิศวะแล้วครับพ่อ


               ยิ้มเหี้ยอะไรของมึงผมแหวใส่ไอ้นอร์ธที่นั่งกินข้าวอย่างมีความสุข


               เรื่องของกู


               เพราะมึงคนเดียวเลยไอ้สัด มึงไม่บอกกูอะ ว่ากูจะจับเป้ามึงแล้ว ทำไมมึงไม่บอกกู๊!”


               ผมโวยลั่นจนคนแถวนั้นต้องหันมามอง


               ไอ้ไนซ์ ไอ้ห่า เบาๆ คนมองหมดแล้ว


               พอผ่านมาครึ่งวันพวกผมห้าคนก็สนิทกันมากขึ้น เอาจริงๆมันก็สนิทกันตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วแหละ แต่พอพักเที่ยงมันเหมือนอัพเลเวลความหยาบคายขึ้นมาอีกนิด


               ก็พี่เขาบอกกูว่าห้ามพูดกับมึง


               แต่นั่นมันหรรมมึงเลยนะเว้ย... หรรมมึงอะ มึงจะไม่หวงหน่อยเหรอ


               ก็มันจับไปแล้วมึงจะโวยวายทำบ้าอะไร


               ใช่สิ มึงไม่เสียหายเหมือนกูนี่


               นอร์ธมันยักไหล่ก่อนจะก้มหน้าก้มจากินข้าวต่อ ไอ้เตี้ยใจแคบ!


               ไม่นะเว้ย กูว่ามึงอะได้เปรียบ ไอ้นอร์ธโน่นเสียหาย


               ยังไงของมึงออมสิน?”


               ก็มึงได้จับ แต่ไอ้นอร์ธไม่ได้อะไรเลยไง มึงอะต้องรับผิดชอบไอ้นอร์ธ มันเสียหาย


               อ้าว กูผิดเฉย...


               ไม่ได้ดิ กูต่างหากที่เสียหาย


               ไอ้นอร์ธต่างหากที่เป็นคนเสียหาย


               ระหว่างที่ผมกำลังเถียงกันอย่างออกรส ผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่งที่คอมีป้ายห้อยไว้ว่า Staff ก็เดินเข้ามาหากลุ่มผมพร้อมกับกล้อง DSLR ตัวเบ้อเริ่ม จนเสียงเจื้อยแจ้วเมื่อกี้หายไปทันควัน


               น้องไนซ์


               ครับตอบเสียงหวานแบบสุดๆแถมยังฉีกยิ้มสดใส


               พี่ขอถ่ายรูปหน่อยได้มั้ย?”


               ผมพยักหน้าหงึกหงักแทนคำตอบให้พี่สาวคนสวย พี่เขาสวยจริงๆครับ สวยจนผมอยากจะพาไปไหว้แม่ในฐานะลูกสะใภ้เลย


               เสร็จแล้วค่ะ


               ครับ


               ขอบคุณนะคะน้องไนซ์ไข่สวรรค์


               โอเค ล้มเลิกความคิดที่จะพาไปไหว้แม่ได้เลย ชีวิตอดิรัตน์มีแต่คนร้ายๆ ขนาดพี่คนสวยยังโหดร้ายกับหัวใจดวงน้อยๆของผมเลย


               ไอ้พวกที่นั่งอยู่ขำพรืดจนแทบจะพ่นข้าวที่กำลังเคี้ยวอยู่


               หัวเราะอะไรกัน


               น้องไนซ์ไข่สวรรค์


               หมดแล้วภาพลักษณ์มึง ขนาดรุ่นพี่ยังรู้เลย


               ฮือ... หมดกันจริงๆภาพลักษณ์ที่พยายามสร้างมา ชีวิตผมมันมีแต่ความไม่ยุติธรรม!



               พอช่วงบ่ายกิจกรรมวันแรกพบสุดมหัศจรรย์ของผมก็ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เพิ่มเข้ามา นั่นก็คือการทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อนต่างคณะ โดยแต่ละคณะจะไม่มีการแยกบ้านเหมือนที่ทำกันเมื่อตอนเช้าแล้ว


               เท่านั้นยังไม่พอ เขายังให้พวกเราทุกคนนั่งเข้าแถวกันแบบตามใจชอบโดยไม่ต้องปรึกษาหารือใครใดๆทั้งสิ้น เพราะแบบนี้พวกผมทั้งห้าคนถึงได้มารวมตัวกันเป็นพาวเวอร์เรนเจอร์แบบนี้นี่ไง...


               ไอ้ไกด์ๆ คนนั้นสวยว่ะ มึงว่าคณะอะไร


               ตาบอดมั้งมึงอะ เสื้อสกรีนตัวเบ้อเริ่มขนาดนั้นว่าเด็กนิเทศ เขาเรียนพยาบาลมั้ง


               สัด ไอ้ไกด์ๆ คนนั้นๆๆๆ ดัดฟัน ผมยาว ยิ้มสวย แม่ของลูกกูชัดๆ


               คณะเราอะ กูว่าไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ กูว่าคนนั้นดีกว่าเยอะ สาวสถาปัตย์


               เออว่ะ งานดีจริง กูรักวันแรกพบ!”


               บทสนทนาที่หาสาระไม่ได้ของไกด์กับออมสินทำให้ผมคนนี้ได้แต่กรอกตาไปมา ยิ่งคบยิ่งเห็นธาตุแท้ นี่ยังคบไม่ถึงวันเลยยังออกลายกันขนาดนี้ ถ้าคบไปสักสองสามปีมันจะขนาดไหน...


               ผมลืมบอกไปอีกอย่าง เพราะฐานที่เอาไว้ทำกิจกรรมช่วงบ่ายของพวกเราจะมีทั้งหมดห้าฐานกิจกรรม แต่คณะภายในมหาวิทยาลัยแห่งนี้มันมีตั้งเกือบยี่สิบคณะ


               แน่นอนครับถ้าเล่นฐาน เป็นฐานละคณะ อีกสามวันพวกมึงก็เล่นกันไม่จบ!


               พวกพี่เขาเลยทำการจับฉลากว่าคณะไหนจะต้องเล่นฐานร่วมกับคณะไหนบ้าง โดยคณะวิศวกรรมศาสตร์ของพวกเราจะต้องร่วมเล่นฐานกับคณะนิเทศศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์


               พอได้ยินแค่คำว่านิเทศศาสตร์ใจผมก็เต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว เพราะเขาร่ำลือกันเหลือเกินว่าคณะนิเทศแต่ละปีน่ะ มีแต่งานดีๆทั้งนั้น แล้วผมก็คาดหวังด้วยว่าปีนี้มันคงจะดีสมคำร่ำลือ


               ไนซ์กินน้ำปะ?


               ขอบใจแต่ไม่เป็นไรดีกว่าผมตอบซีอิ๊วที่ยื่นขวดน้ำอัดลมมาให้


               หลังจากที่ใช้ชีวิตกันมาค่อนวัน สิ่งที่ผมรับรู้อีกอย่างนอกจากความหน้าม่อของไอ้สองตัวนั้น ก็เป็นความดีงามเทพบุตรมาโปรดของซีอิ๊วนี่แหละ ที่เข้ามาทำให้กลุ่มของเราดูเป็นคนดีขึ้นมาบ้าง


               ซีอิ๊วผู้เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และแจกรอยยิ้มที่สดใส ถ้าผมเป็นผู้หญิงและได้ซีอิ๊วเป็นแฟนนะ ผมก็คงจะต้องรักและหลงซีอิ๊วจนโงหัวไม่ขึ้นแน่ๆ


               ซีอิ๊วช่างแสนดีต่างกับไอ้คนที่ยืนกอดอกหน้านิ่งอยู่ข้างๆลิบลับเลย...


               พอเห็นหน้ามันแล้วก็เจ็บใจ จนถึงตอนนี้ผมยังถูกคนอื่นมองด้วยสายตาแปลกๆไม่หายเลย


               เป็นเหี้ยอะไรไอ้ไนซ์ ทำไมมองหน้าไอ้นอร์ธแล้วทำหน้าตาแปลกๆไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ออมสินมันหันมาสนใจผมแทนที่จะสนใจสาวๆของมัน


               เปล่า


               เปล่าเหี้ยอะไร กูเห็นอยู่ เอ๊... หรือมึงติดใจไข่มัน


               มึงใช้สมองส่วนไหนคิดวะออมสิน ใครมันจะไปติดใจเป้าผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเพื่อน กูถามแค่นี้ ถ้าไอ้นอร์ธมันเป็นผู้หญิงก็ว่าไปอย่าง แต่นี่มันผู้ชาย


               ทั้งแท่งเลยด้วย...


               มั่วแล้ว! ใครจะไปติดใจ


               แหน๊ ติดใจก็บอกมาเถอะไอ้ไนซ์ กูเข้าใจว่าไข่มันดึงดูด


               ดึงดูดพ่อง!


               สัด กูจะมองหน้ามันไม่ได้เลยมั้ง


               มึงมันมีพิรุธออมสินมันว่าพร้อมกับหรี่ตาเหมือนจับพิรุธ


               เสือกอยากจะจับผิดขึ้นมาอีก อย่ามายุ่งกับกู!  ไปสนใจโน่น ผู้หญิงของมึงโน่น!


               น้องๆ มารวมตัวทางนี้หน่อยค่าาา


               แล้วเวลาจับผิดของออมสินยอดนักเสือกก็จบลงด้วยเสียงเรียกของพี่สตาฟที่ดูแลฐานของพวกเรา


               พอทุกคนมารวมตัวกันจนครบ พี่เขาก็ทำการเริ่มกิจกรรมแบบไม่รอให้ข้าวในกระเพาะผมย่อย เกมแรกเป็นเกมลุกนั่งทั่วไป ใครทำผิดตรงข้ามกับคำสั่งก็ยืนเต้น


               อนุบาลมากเลยนะครับเกมนี้ แต่ผมก็โดนเต้นไปสามรอบ!


               ใครจะไปคิดล่ะว่าเขาเล่นสั่งสลับไปสลับมาให้ผมหัวหมุนได้ขนาดนี้ พอลงโทษกันเสร็จสรรพพี่เขาก็เริ่มเกมต่อไปแบบไม่รอช้า



               หลังจากที่ทำกิจกรรมต่างๆเสร็จก็เย็นพอดี แถมยังเป็นเย็นที่ฝนตกอีกต่างหาก


               ผมยืนกุมเป้ารอให้ฝนซาอยู่ใต้ถุนคณะ ความรู้สึกตอนยืนตากฝนคนเดียวตอนนี้กับตอนมัธยมมันต่างกันลิบลับเลย หรือเพราะนี่มันคือการยืนตากฝนคนเดียวครั้งแรกในมหาวิทยาลัย มันก็เลยอาจจะรู้สึกประหม่าบ้างเป็นธรรมดา


               จากตอนแรกที่แพลนไว้ว่าจะไปหาอะไรกินที่ห้างหลังจากทำกิจกรรมเสร็จ ก็เป็นอันต้องพับเก็บไปตามระเบียบ สภาพอากาศเล่นไม่อำนวยให้กับคนที่พักอยู่หอไกลๆแบบผมเลย


               พูดแล้วเศร้า!


               แล้วนี่เพื่อนก็มาทิ้งอีก ไอ้ไกด์ก็แวะไปส่งสาวที่เจอกันตอนเล่นฐาน ตอนที่หลายๆคนกำลังเล่นกิจกรรมกันอยู่ ผมก็เห็นมันส่งยิ้มที่สามารถละลายโลกได้ทั้งใบไปให้สาวคนนั้นอยู่หลายครั้งเหมือนกัน แต่ไม่รู้มันเอาเวลาไปคุยกับเขา ถึงได้ลงเอยด้วยการไปส่งเขาที่หอได้


               ส่วนออมสินมันก็เดินตามสาวที่ไหนไปแล้วก็ไม่รู้ เห็นมันบอกว่าแม่ของลูก เอาจริงๆ วันนี้ผมได้ยินคำนี้เป็นล้านๆรอบออกจากปากของออมสิน


               แม่ของลูกมึงจะเยอะเกินไปแล้ว!


               ไอ้นอร์ธกับซีอิ๊ว สองรายนั้นก็หายตัวไปอย่างลึกลับ คงจะกลับกันไปแล้วล่ะมั้ง...


               ไนซ์


               ผมหันไปตามเสียงเรียกที่ดังมาจากด้านหลัง หันไปก็ไปเจอกับไอ้สองคู่หูกล้วยหอมจอมซนอย่างซีอิ๊วและไอ้นอร์ธ


               ยังไม่กลับกันหรอกเหรอ...


               อ้าว ยังไม่กลับกันเหรอวะ กูนึกว่ามึงสองคนกลับกันไปแล้ว


               ยังๆ กูสองคนไปช่วยพี่ปีสองยกของหนีฝนมาซีอิ๊วตอบ


               อ๋อผมพยักหน้าช้าๆ


               แล้วนี่ยืนรออะไรทำไมยังไม่กลับ กูนึกว่ามึงกลับไปแล้วซีอิ๊วถาม


               รอพ่อไปก่อนผมชี้ไปที่ท้องฟ้า ที่ปล่อยฝนเม็ดโตลงมาอย่างต่อเนื่อง


               โห ดูท่าไม่น่าจะหยุดตกง่ายๆว่ะ


               นั่นสิ


               แล้วกลับยังไง?


               ถามทำไมอะ จะพากูวิ่งฝ่าฝนแบบในซีรี่ส์เหรอ


               บ้าแล้ว จะให้ยืมร่มเฉยๆหรอกว่าแล้วซีอิ๊วก็หยิบเอาร่มที่ถูกพับเก็บจนเรียบร้อยในกระเป๋าเป้ตัวเองออกมาก่อนจะยื่นมาให้ผมอะนี่


               ให้ทำไมอะ แล้วมึงจะกลับยังไงเอาร่มมาให้กูแบบนี้


               เอ่อ...ซีอิ๊วหันไปมองหน้าไอ้นอร์ธอย่างมีพิรุธจนผมสังเกตได้ มันสองคนมองหน้ากันครู่หนึ่งก่อนที่ซีอิ๊วจะหันกลับมามองหน้าผมอีกครั้งกูกลับได้ก็แล้วกัน มึงรับไปเถอะ


               ร่มสีดำถูกยัดมาในมือของผมโดยฝีมือของซีอิ๊ว


               มีพิรุธ... มากๆเลยด้วย


               ผมรีบกางร่มออกทันทีพร้อมมองซ้ายขวาหาสิ่งผิดปกติ มันไม่ได้ใส่อะไรไว้ในร่มใช่มั้ย หรือว่ามันเจาะรูร่มไว้ แต่สุดท้ายผมหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ร่มยังสภาพดีไม่มีตำหนิ แถมยังไม่มีอะไรซุกซ่อนไว้ด้วย


               ไม่มีอะไรหรอกหน่า


               ก็พวกมึงมีพิรุธ


               โธ่ไนซ์ มึงเห็นพวกกูเป็นคนยังไงเนี่ย…”


               เออๆๆ ไม่มีก็ไม่มี งั้น... กูไปละ ขอบใจมากๆสำหรับร่ม


               เออ


               ผมหันไปมองไอ้คนที่ยืนข้างๆซีอิ๊ว ไอ้นอร์ธมองผมตาไม่กะพริบ แต่มันก็ไม่ได้พูดจาอะไร เนี่ย เห็นหน้ามันกี่ครั้งก็เจ็บใจไม่หาย ถึงเรื่องไนซ์ไข่สวรรค์จะกลายเป็นเรื่องราวที่พูดต่อๆกันเป็นระยะเวลาอันสั้น แต่ผมก็ยังถูกมองด้วยสายตาแปลกๆจากเพื่อนๆทั้งคณะเดียวกันและต่างคณะอยู่ดี


               ผมไม่ได้สนใจไอ้นอร์ธ เพราะแอบเคืองมันนิดๆ ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะมัน! มันคนเดียวเลย!


               ผมรีบสะบัดตูดเดินหนี เอาร่มมาบังฝนและรีบเดินออกมาจากตรงนั้นทันที



               ร่มก็ไม่ได้ช่วยอะไร...


               ผมเดินตัวเปียกซกเป็นลูกหมาตกน้ำเข้ามาในห้องของตัวเอง ความผิดนี้ไม่โทษใคร เพราะความโง่ของตัวเองล้วนๆ ที่ไปยืนโง่ๆอยู่ริมฟุตปาธเพียงหวังว่าเวลารถเมล์มาจะได้เดินขึ้นรถเมล์อย่างรวดเร็ว


               แต่ผมไม่ทันได้นึกถึงไงว่าถ้ามีรถวิ่งมาด้วยความเร็วมากๆน้ำที่ขังอยู่ตรงถนนมันจะกระเด็นใส่ตัวเองมั้ย


               สุดท้ายก็เป็นอย่างที่เห็นนี่แหละครับ... เปียกไปถึงชั้นในเลย


               ผมจัดการวางร่มไว้หน้าห้องน้ำก่อนจะอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า เดินออกมาพร้อมชุดลำลอง ผ้าเช็ดตัวอีกหนึ่งผืนที่เปลี่ยนหน้าที่เป็นเอามาเช็ดผม หยิบมือถือคู่ใจขึ้นมาและเดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟาด้วยความเหนื่อยล้า


               วันนี้ยอมรับเลยครับว่าเสียพลังงานไปเยอะมากจริงๆ


               ผมเปิดเพจโฟโต้ของคณะ ว่าจะหารูปตัวเองส่งให้แม่ดูสักหน่อย แม่จะได้เลิกหาว่าผมนอกลู่นอกทางสักที ตั้งแต่เข้ามาใช้ชีวิตอยู่ที่หอและห่างบ้านมาไกลหลายสิบกิโล แม่ผมก็แทบจะโทรมาเช็คทั้งเช้าและเย็นเลย


               ผมเลื่อนดูรูปด้วยความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ชีวิตผมทำไมมันรันทดขนาดนี้ มีรูปเยอะขนาดนี้ แต่ใช้ไม่ได้สักรูป จนเลื่อนมาถึงรูปสุดท้ายที่ดูท่าจะเป็นไฮไลต์ของงานวันนี้เลยล่ะ


               รูปที่ให้กำเนิดไนซ์ไข่สวรรค์...


               คมชัด ระดับ HD มือเป็นมือ เป้าเป็นเป้า


               ยอดกดไลค์ กดแชร์พุ่งกระฉูดขนอดตกใจไม่ได้


               ชีวิตในมหาลัย มันศิวิไลซ์เสมอ


               ใครมันพูดประโยคนี้ ผมขอเรียกมาเคลียร์ด่วนๆเลย เพราะชีวิตในมหาวิทยาลัยของอดิรัตน์คนนี้มันไม่มีอะไรที่ศิวิไลซ์เลยสักนิด!




               Aomsinnn


               ไนซ์


               ถึงห้องยัง


NiceAdr


ถึงแล้ว


มึงมีอะไร




               ผมพิมพ์ตอบกลับข้อความของออมสินไปพลางเช็ดผมไปพลางๆเพื่อรออีกฝ่ายตอบ




               Aomsinnn


               มึงเล่น Rov ปะ


               ตีป้อมกันนน


NiceAdr


เล่น


แต่ยังไม่เล่นตอนนี้


กูเหนื่อย


               Aomsinnn


               โห อะไรวะ




               Rrrr... !


               นั่นไง... มันโทรมาแล้ว


               ว่า...


               ทำไมมึงไม่เล่นอะไนซ์


               ถามมาได้...


               มึงไม่เหนื่อยหรือไงวะออมสิน กูเหนื่อยจะตายแล้วเนี่ย เมื่อยด้วย


               นะไอ้ไนซ์ เล่นเถอะ ไอ้ไกด์มันก็ไปกับสาวมันไม่เล่นกับกูแน่ๆ


               แล้วมึงไม่ไปกับสาวหรือไง เห็นเดินตามไปอยู่ ทิ้งให้กูอยู่คนเดียว


               พูดแล้วแค้นสัด สาวที่กูตามไปอะดิ มีแฟนแล้ว หล่อมากด้วย เนี่ย เกือบได้กินตีนตั้งแต่วันแรกแล้วออมสินมันว่าแต่มึงบอกว่ามึงอยู่คนเดียวเหรอวะ แล้วไหนไอ้นอร์ธกับซีอิ๊วมันบอกว่ามันมายืนเป็นเพื่อนมึงก่อนที่มึงจะกลับ


               ก็เออ มันมายืนเป็นเพื่อน แต่ถ้ามึงไม่ทิ้งกูมันสองคนก็ไม่ต้องมายืนเป็นเพื่อนกูมั้ยล่ะ


               พูดเหมือนกูกับมึงกลับทางเดียวกันอย่างนั้นแหละ แต่เอาจริงๆ มึงต้องขอบใจกูนะเว้ย


               เรื่อง?”


               เรื่องที่ทำให้มึงได้ร่มกลับหอไง ถ้าอยู่กับกูมึงไม่มีทางมีร่มกลับหอหรอก เพราะกูไม่มีร่ม


               กูต้องขอบคุณซีอิ๊วต่างหาก


               ขอบคุณอะไรไอ้อิ๊ววะ มันร่มไอ้นอร์ธไม่ใช่เหรอ


               อ้าว... อะไรของมัน


               ทำไมออมสินมันถึงได้พูดออกมาแบบนี้ มันไม่ใช่ร่มไอ้นอร์ธสักหน่อย มันร่มของซีอิ๊ว ก็ผมเห็นมาสดๆ ด้วยตาของตัวเองเลยว่าซีอิ๊วมันหยิบออกมาจากกระเป๋าเป้ของตัวเอง


               มั่วแล้วมึงอะ ของซีอิ๊ว


               ของไอ้อิ๊วที่ไหน ก็เมื่อกี้กูเจอไอ้อิ๊วที่ร้านข้าวข้างๆหอกู มันบอกว่าไอ้นอร์ธเอาร่มให้มึง


               อะไรวะเนี่ย... หรือผมทำกิจกรรมมากเกินไปจนตาลายเห็นไอ้นอร์ธเป็นซีอิ๊ว ไม่ได้ดิ... ผมยังไม่ได้ไปถึงขั้นนั้นสักหน่อย


               เออๆๆ ไอ้ไนซ์ แค่นี้นะ ไอ้ไกด์ส่งสาวเสร็จแล้ว พร้อมออกรบกับกูแล้ว กูไปตีป้อมก่อน


               แล้วมันก็หายไปทิ้งไว้แต่ความสงสัย


               ร่มไอ้นอร์ธเหรอวะ...


               ผมหันไปมองร่มสีดำที่ถูกวางผึ่งไว้หน้าห้องน้ำ... มันเป็นของใครกันแน่


               สุดท้ายผมก็เก็บความสงสัยเอาไว้ไม่ไหว กดโทรหาซีอิ๊วด้วยเบอร์ที่แลกกันไว้เมื่อตอนกลางวัน รอไม่นาน ปลายสายก็รับ


               ว่าไง...


               อิ๊ว


               ห้ะ?


               ร่มที่มึงให้กู ร่มมึงหรือร่มไอ้นอร์ธ


               ... มึงถามทำไม


               ตอบมาเถอะหน่า


               เออ ร่มของไอ้นอร์ธมัน


               โอ้โห ไอ้เตี้ยเทพบุตร ผู้มีพระคุณที่แท้ทรู กูมองมึงผิดไปจริงๆว่ะไอ้เตี้ย เพื่อเป็นการตอบแทนมัน ผมขอยกโทษให้มันก็แล้วกันเรื่องที่มันทำให้ผมได้รับฉายาไนซ์ไข่สวรรค์มา


               แล้วมึงไปรู้มาจากไหน?”ซีอิ๊วมันถาม


               ออมสินบอกมา


               โอเค กูพลาดเอง...ปลายสายหัวเราะนิดๆจะคุยกับไอ้นอร์ธมั้ยล่ะ มันนั่งกินข้าวอยู่กับกูเนี่ย


               เหรอ... เอาดิๆ


               ต้องขอบคุณ เซฮาย แต้งกิ้วมันสักหน่อย อุตส่าห์ยอมเสียสละร่มของตัวเองให้ผมทั้งที


               ว่า...


               ร่มมึงเหรอวะ


               เออ รู้อยู่แล้วจะมาถามทำไม


               ขอบใจนะ


               ฮึ้ยยย มันได้ว่ะ โคตรจะซีรี่ส์เกาหลี ดี๊ดี ราวกับว่ามันเป็นฉากพระเอกบอกกับนางเอกอย่างนั้นแหละ ไอ้นอร์ธตัวร้ายกับนายอดิรัตน์มั้ยล่ะมึงงง


               ไม่ต้องอะ


               วืดเลย... หมดกันซีรี่ส์เกาหลีกู


               กูเห็นมึงหน้าโง่ๆ เลยกลัวว่าจะไปยืนตากฝนแล้วตาย เดี๋ยวต้องลำบากคนอื่นเขาไปช่วยเก็บศพอีก


               ไอ้เหี้ย เป็นชุดเลย...


               มีแค่นี้ใช่มั้ย เสียเวลากินข้าวกู


               แล้วมันสายก็ตัดไป... ทิ้งไว้แต่ความเอ๋อของผมที่เถียงอะไรมันไม่ทัน เพราะมัวแต่เดตแอร์จนลืมด่ากลับ


               ไอ้เหี้ยๆๆๆ เพิ่งเคยโดนใส่เป็นชุดขนาดนี้ มึงกล้าดียังไงวะไอ้เตี้ย มึงมาว่ากูว่าโง่ โว้ยยยย หงุดหงิดโว้ย


               คอยดูเถอะไอ้เตี้ย อย่าให้เห็นมึงมีสาวนะ กูจะแฉความปากหมาของมึงให้เขาฟัง คอยดู!




#ทิศเหนือของผม


ของขวัญวันแม่คับ อัพให้อีกตอนหนึ่ง ;-;

อย่าลืมไปปั่นแท็กกันนะๆ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

154 ความคิดเห็น

  1. #138 Bamingss (@Bamingss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 03:05
    ขออนุญาตนะคะตรงที่บอกว่า “เสียภาพพจน์หมด” ใช้ “เสียภาพลักษณ์” นะคะ เพราะภาพลักษณ์ แปลว่าลักษณะหรือท่าทีของบุคคล หรือขององค์กรที่ปรากฏแก่ตาหรือความรู้สึกนึกคิดของสาธารณชน
    ส่วนภาพพจน์ใช้กับวรรณคดีไทย ที่เป็นโวหารภาพพจน์ให้คนที่อ่านหรือฟังได้เห็นภาพนะคะ
    #138
    2
    • #138-1 Augustismine (@Augustismine) (จากตอนที่ 3)
      6 ตุลาคม 2562 / 07:49
      ขอบคุณมากๆเลยค่า
      #138-1
    • #138-2 Augustismine (@Augustismine) (จากตอนที่ 3)
      6 ตุลาคม 2562 / 08:00
      ไว้จะรีบแก้ไขให้เร็วที่สุดเลยค่ะ ~>_<~
      #138-2
  2. #81 นินิ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 22:11

    พี่เหนือออออ โว้ยยยยยยย 5555555555555555555555555 เก้กขรึมจังโว้ยยย เนี่ย พระเอกซีรีเกาหลีที่แท้ เย็นชาแต่จริงๆชอบเค้า 555555555 ถ้าเทอไม่อยากเสียหายคนเดียวก้ให้พี่นอร์ทจับเป้าเทอคืยมั้ยเเลกกันนีออน 555555

    #81
    0
  3. #44 EATWELL (@fafah249) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 00:17
    น่ารักโว้ยยยยยย
    #44
    0
  4. #34 doublendoubleo (@nnjtmmq) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 22:30
    นี่มันพี่เหนือชัดๆ&#8203; ชอบเขาแต่เลือกที่จะด่า
    #34
    0
  5. #21 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 22:45
    ชอบก็บอกสินอร์ธ อิอิ
    #21
    0
  6. #13 ppchym (@papipapichaya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 16:08
    แนนนน๊ พี่นอร์ธ เขินก็บอกก ชอบเขา ดูออก ฮืออออ
    #13
    0
  7. #2 nanninisa (@nanninisa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 22:40
    55555โอ้ยมีแต่คนรุมแกล้งน้องไนซ์ผู้ใสซื่อ
    #2
    1
  8. #1 duqidjmwkxieiicn (@duqidjmwkxieiicn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 17:18
    ชอบบบบบ
    #1
    1