คัดลอกลิงก์เเล้ว

ภพชาติผูกพัน รักมั่นนิรันดร์

นิยายเรื่องนี้ไม่ดราม่านะฮะ #เป็นนิยายที่ฟรุ้งฟริ้งมุ้งมิ้งกระดิ้งแมวมาก #ที่ดูเหมือนจะดราม่าก็เป็นแค่สตอรี่ของตัวเอกเพื่อให้เข้มข้นนะฮะ

ยอดวิวรวม

28,052

ยอดวิวเดือนนี้

125

ยอดวิวรวม


28,052

ความคิดเห็น


208

คนติดตาม


1,490
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 25 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  10 ก.พ. 62 / 21:57 น.
นิยาย ҵԼ١ѹ ѡ蹹ѹ ภพชาติผูกพัน รักมั่นนิรันดร์ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
       

ภพชาติผูกพัน รักมั่นนิรันดร์

ผู้แต่ง : อ้ายหลัวเสียนเย่


 

ความรัก ความผูกพัน

นำคนสองคนมาพบกัน

หนึ่งวิญญาณมีชีวิตอยู่สองภพ สองชาติ

เพราะโชคชะตาที่ไร้เหตุผล

ด้ายแดงแห่งบุพเพสันนิวาสไม่เคยผูกวาสนาของชายหญิงผิดคู่

เมื่อพลัดพรากกันมาแล้วในหนึ่งภพชาติ

โอกาสที่ได้มาช่างมีค่านัก



สวียนหรงซี

#ฮ่องเต้หนุ่มมาดขรึม...

#มีสิ่งหนึ่งที่ผู้อื่นล้วนไม่รู้คือพระองค์เลี้ยงต้อยเด็กน้อยมาตั้งแต่ห้าขวบ!!!


 (ขอนุญาตเจ้าของภาพนะฮะ#นำมาใช้เพื่อจิ้นเท่านั้น!!)


อู่เหมย

#สมยานาม นางมารน้อย ของทุกคนในบ้าน

#หากแต่เป็นเจ้าตัวน้อยของพี่ซี ///

#ดูหน้าตาแสนเจ้าเล่ห์ของนางสิ!!


 (ขอนุญาตเจ้าของภาพนะฮะ#นำมาใช้เพื่อจิ้นเท่านั้น!!)


Ep.เรียกน้ำย่อย

     #เมื่อป๋ามีความอยากเลี้ยงต้อย

 

             "เจ้าตัวน้อยเหตุใดจึงร้องไห้บอกพี่ซีของเจ้าสิข้าจะไปจัดการมันให้" เขาเพ่งพิศดวงหน้าเล็ก

จ้อยที่ขาวซีด เจ้าตัวแสบที่เขาหมายมาดว่าจะต้องแกล้งเอาไปปล่อยทิ้งไว้ในวังสักวันสองวันให้หาย

มันเขี้ยว แต่เวลานี้กลับสิ้นฤทธิ์นอนร้องไห้เพราะพิษไข้ เขาจะต้องทำเช่นไรเล่าในเมื่อหมอก็พากัน

ส่ายหัวถ้าเขาจะสั่งให้เอาชีวิตเกรงว่าจะเปล่าประโยชน์เสียมากกว่า

              "ไม่...ไม่เป็น...ไม่เอา" เสียงเพ้อดังมาจากเจ้าตัวน้อยที่นอนน้ำตาไหลพรากไม่ได้สติ

              "ไม่เอาอะไรบอกข้ามาเหมยเอ๋อ"

              "ไม่...ไม่เป็น...ไม่เป็น"

              "..." เขานิ่งเงียบรอฟัง

              "ไม่เป็น...สนม"

     "...!"

              "จะ...ไป...บวชชี" แล้วเขาก็เห็นดวงตาเรียวเล็กดำขลับลืมตาขึ้นมามองเขาอย่างต้องการ

คำตอบ

             "ได้ๆ...ข้าจะไม่ให้เจ้าเป็นสนมไม่มีวันเลยข้าสาบาน!"

             "ฮ่องเต้...ตรัสแล้วไม่คืนคำ" นางมารน้อยผู้ไม่ยอมเสียเปรียบ!

             "ถ้าข้าคืนคำก็ไม่ขอเป็นฮ่องเต้อีกต่อไป"

              "...ฟี้...!" นางมารน้อยหลับไปแล้ว! เขาหันไปสบตาท่านปู่ของนางก็ได้รับสายตาบ่งบอกว่า

จนปัญญา นี่หรือสาเหตุที่เขาต้องตื่นขึ้นมากลางดึก ฮึ่ม!

              ได้..ในเมื่อนางมารน้อยไม่อยากเป็นสนมของข้างั้นก็...

               เป็น...

               ฮองเฮา...ก็แล้วกันนี่คงไม่ผิดกระมังฮ่าๆ

……….

Ep.เรียกน้ำย่อย2

     #ตัวร้ายเริ่มโพล่

               “เจียงอวี้หลัน...ขอให้เจ้า...จงจำใส่หัวสวยๆของเจ้าเอาไว้ว่า...อู่เหมยจงใจลากเสียงอย่าง

ยียวน นังเจียงอย่าคิดว่าการกระทำโง่ๆของเจ้าจะทำอะไรข้าได้!

                “…”

                “ของสิ่งใดที่เป็นของข้า หากมีใครคิดที่จะแย่งไป...

      “…”

               “ข้าไม่เอามันผู้นั้นไว้แน่ !





-------------------------------------------------------------



บทนำ

       
       หญิงสาวผู้ที่แสนจะธรรมดาสามัญ ไม่มีความสามารถอะไร ไม่ได้เป็นหมอ ไม่เป็นการต่อสู้...ในโลกที่เทคโนโลยีก้าวล้ำเราส่งคนขึ้นไปดวงจันทร์ส่งหุ่นยนต์ไปดาวอังคาร โลกของการแข่งขันแต่ทว่าตัวเธอ 'อู่เหมย' ดอกเหมยสีแดงที่ดูเหมือนจะสูงส่งควรค่าแก่การทะนุถนอมประคองไว้กลางฝ่ามืออย่างอ่อนโยน ความคิดนี้ของเธอช่างไร้เดียงสายิ่ง เธอปรารถนาเพียงความรักจากครอบครัวการเอาใจใส่ความห่วงใย แต่ความเป็นจริงโลกนี้ไม่ได้มีซินเดอเรลร่าที่นางเอกถูกแม่เลี้ยงข่มเหงรังแกทำงานสารพัดสิ่งอย่างแล้วตอนจบก็ได้แต่งงานกับเจ้าชายผู้สูงศักดิ์

       อู่เหมย ชื่อที่ประชากรหญิงมากกว่าสิบล้านของจีนใช้ช่างธรรมดาสามัญ หญิงสาวเกิดในครอบครัวหมอพ่อกับแม่ของเธอเป็นศัลยแพทย์เธอเกิดมาในครอบครัวที่ผู้คนต่างอิจฉา แต่ใครไหนเลยจะล่วงรู้ถึงความเป็นจริงของครอบครัวที่สมบูรณ์พูนพร้อมพ่อกับแม่ของเธอมีความสงสัยว่าร่างกายของมนุษย์นั้นจะทนทานความเจ็บปวดจากการถูกกรีดเฉือนโดยที่ไม่ใช้ยาชาหรือยาสลบได้มากน้อยเพียงใด ความคิดนี้นั้นถูกมองว่าเป็นการทารุนจากโลกภายนอก แต่พวกท่านกลับมองว่ามันเป็นการทดลองที่ลึกล้ำเหมาะแก่การศึกษาเป็นอย่างยิ่ง

       อู่เหมยเฝ้าคิดว่าตนนั้นช่างโชคดียิ่ง ที่ได้เกิดมาในประเทศที่จำกัดจำนวนประชากร หนึ่งครอบครัวนั้นสามารถมีบุตรสืบสกุลได้เพียงหนึ่งคนเท่านั้น ความสำคัญของบุตรชายเป็นจารีตที่สืบต่อกันมายาวนานนับพันปีและมันก็ยังคงเหลืออยู่ และฝังแน่นไปในสายเลือดและจิตวิญญาณ เธอจึงคิดว่าตนนั้นโชคดีที่ได้เกิดมาทั้งที่เป็นสตรีเพศ เพศที่เป็นพลเมืองชั้นสองของสังคมนี้ เพศที่ถูกมองว่ามีค่าแค่การให้กำเนิดเท่านั้น จนกระทั่ง...

       วันที่เธอถูกพาไปที่ห้องใต้ดินของบ้านตอนอายุ 10 ขวบ เธอที่ไร้เดียงสา เธอที่รักบิดามารดาเห็นท่านเป็นฮีโร่ที่ช่วยเหลือชีวิตของผู้คน วันนั้นแม่ของเธอคุกเข่าลงต่อหน้าเธอสวมกอดเธอไว้แล้วกระซิบเบาๆที่ข้างหูว่า

       "อาเหมยลูกอยากจะช่วยไม่ให้ผู้คนต้องเจ็บปวดไหมลูก" เด็กน้อยตอบมารดาว่า        

        "อยากค่า...โตขึ้นหนูจะเป็นหมอเหมือนกับหม่าม้า"

       เด็กน้อยยังไม่เข้าใจว่าเธอจะสามารถช่วยผู้คนได้อย่างไรในตอนนี้คุณครูที่โรงเรียนบอกว่าจะต้องรอให้เธอโตและเรียนหมอก่อนเธอถึงจะสามรถช่วยผู้คนได้

        "ถ้าอย่างนั้นดอกเหมยน้อยของหม่าม้าขึ้นไปนอนบนเตียงนั่นนะลูก"

        เด็กน้อยมองหม่าม้าของเธออย่างสงสัย แต่ก็เดินขึ้นไปนอนบนเตียงอย่างว่าง่าย และนับตั้งแต่วินาทีนั้น เตียงหลังนั้นที่เธอได้มารู้ภายหลังจากนั้นมันคือเตียงผ่าตัด เตียงที่เอาไว้ใช้ช่วยชีวิตผู้ที่เจ็บป่วย แต่มันคือเตียงนอนของเธอ ห้องนั้นก็คือบ้านสี่เหลี่ยมของเธอ ชีวิตที่เหลือก่อนที่เธอจะสิ้นลมหายใจเธออาศัยอยู่ในนั้นเป็นเวลากว่า 10 ปี ทุกวันเธอจะได้รับการผ่าตัดที่สุดแสนพิเศษที่ป๊ากับม้าของเธอบรรยายให้เธอฟังว่ามันทรงคุณค่ามากเพียงใด ทุกเส้นสายที่มีดผ่าตัดนั้นกรีดผ่านบ่งบอกถึงความวิปริตไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์ซึ่งพึงกระทำต่อมนุษย์ด้วยกันเอง แรกๆคุณจบพบว่ามันไรซึ่งความเจ็บเพราะการใช้ยาชาที่เหมาะสำหรับรอบกรีดเล็กๆแต่การเฝ้ามองเนื้อหนังของตัวเองถูกกรีดออกทีละชั้นทีละชั้นมันชวนให้สะอิดสะเอียนหวาดผวาอย่างสุดขีดเธอพยายยามดิ้นรนร้องขอความเมตตาจากบิดามารดา ขอว่าเธอกลัว เลือดเธอออก  แต่เธอกับได้รับเพียงรอยยิ้มอ่อนๆจากหม่าม้าที่เฝ้าปลุกปลอบว่าเธอจะไม่เป็นอะไร และได้รับสายตาอ่อนโยนจากปะป๊าที่บอกกับเธอว่าเธอจะไม่เจ็บปวดสิ่งที่ป๊ากับม๊าทำกับเธอมันจะสามารถช่วยผู้คนได้มากมาย

       แต่ทว่า มันจะจริงหรือ? คำตอบที่เธอได้รับในเวลาต่อมาก็คือความเจ็บปวดที่ทุกข์ทรมานแสนสาหัส ทุกวันที่ปริมาณยาชาและยาแก้ปวดที่ลดน้อยลงเรื่อยๆ ชั่วขณะที่ความเจ็บปวดคลืบคลานเข้ามา นับจากปลายมีดที่กรีดลงบนผิวเนื้อบอบบางหากใครสักคนนึกถึงคำกล่าวที่ว่า เจ็บจนชินชา มันอาจจะเป็นคำที่หลายคนเคยประสบพบเจอ แต่สำหรับเธออู่เหมยคำประโยคนี้หาใช้ได้กับสภาพของเธอ ณ เวลานั้นได้ ความเจ็บปวดสำหรับฉันมันมีแต่จะเพิ่มพูนมากยิ่งขึ้นไปวันแล้ววันเล่า คุณอาจจะคิดว่าทำไมเมื่อเธอได้รับความทุกข์ทรมานเพียงนั้นเหตุใดเธอไม่จบชีวิตของตัวเองลงเสีย

        มีคำกล่าวไว้ คนบางคนปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่แต่เหตุใดชีวิตเขาจึงสั้นเหลือเกิน แต่กับคนบางคนตลอดเวลาที่หายใจเขาปรารถนาที่จะให้ลมหายใจที่ปล่อยออกมาเป็นลมหายใจสุดท้ายของเขา ด้วยวิวัฒนาการทางการแพทย์ที่ก้าวล้ำ ยาที่ทันสมัยทำให้เธอไม่อาจตายได้เธอกล้ำกลืนฝืนทนความเจ็บปวดที่ได้รับมาเป็นเวลายาวนานจนเธอนั้นได้กลายเป็นตุ๊กตามนุษย์ที่ไร้จิตใจ อาจจะเรียกได้ว่าเป็นร่างที่ไร้วิญญาณและต้องการการปลดปล่อยให้ได้พบเจอกับเส้นทางที่สงบสุข เดินทางไปยังแม่น้ำลืมเลือนแห่งปรโลกดื่มน้ำแกงของคุณยายเมิ่ง เพื่อที่เธอจะได้ลืมเรื่องราวในชาตินี้ เรื่องราวที่เธอเฝ้าถามตนเองว่าเธอได้ก่อกรรมทำเข็ญอะไรให้ผู้คนต้องเจ็บปวดทุกข์ทรมานถึงเพียงไหนหรือ ชาตินี้เธอถึงต้องชดใช้กรรมมากมายถึงเพียงนี้เหตุใดสวรรค์ช่างโหดร้ายทำกับเธอได้มากถึงเพียงนี้

        วันนั้นเป็นวันที่พวกเขาทั้งสองคนกำลังบรรจงกรีดมีดลงบนร่างกายของเธออย่างประณีตแผลนี้เป็นแผลที่หกสิบแล้วกระมัง จากที่เธอนอนกัดฟันทนความเจ็บปวดพวกเขาก็ส่งเสียงบอกจำนวนบาดแผลที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆให้เธอได้รับรู้ สายตาเธอเหม่อมองไปยังเสาที่ห้อยถุงน้ำเกลือถุงเลือด พวกเขาให้ยาที่ทำให้หัวใจของเธอไม่ล้มเหลวขณะที่กำลังทำการทดลองนี้ พวกเขาชมว่าเธอเก่ง เก่ง?ที่สามรถทนได้ยาวนานมาถึงสิบปีอย่างนั้นหรือ ชั่วขณะนั้นที่เธอได้รับรู้ว่าร่างกายของเธอจะทานทนพิษของความเจ็บปวดนี้ไม่ไหว เธอก็ได้ยินเสียงดังโครมที่สั่นสะเทือน พวกเขาสองคนร้องโวยวาย จากสติอันพร่าเลือนผู้คนจำนวนมากกรูกันเข้ามาภายในห้องใต้ดินนี้ ในใจของเธอคิดว่าใครหรือที่มา?

       อู่เหมยมองเห็นชายหญิงสองคนที่เธอเคยนับพวกเขาเป็นบิดามารดาถูกรวบตัวโดยชายรูปร่างบึกบึนสองคน เธอคิดว่าพวกเขาน่าจะเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจพวกเขามาช่วยเธอแล้วหรือ เธอรู้สึกทั้งแค้นทั้งขอบคุณที่พวกเขามาได้เสียทีคำภาวะนาตลอดหลายปีที่ผ่านมาของเธอเป็นจริงแล้ว อย่างน้อยช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตเธอก็ไม่ได้เจ็บปวดจนเกินไป ผู้คนเดินเข้ามายังเตียงของเธอ เสียงอุทานด้วยความตกใจของพวกเขา เสียงร้องเรียกปลุกว่าเธอยังรู้สึกตัวอยู่หรือไม่ ลมหายใจของเธอแผ่วเบาลงทุกทีเธอกำลังจะได้รับความสุขสงบแล้วสินะ

       ขณะที่ลมหายใจสุดท้ายมาถึงหูเธอแว่วเสียง เสียงหนึ่งกระซิบที่ข้างหูน้ำเสียงนุ่มทุ้มฟังคล้ายมีความอ่อนโยนและดุดันคละเคล้า มันเป็นเสียงที่ทำให้เธอรู้สึกถึงความคุ้นเคยราวกับว่าเธอเคยได้พังเสียงกระซิบเบาๆนี้นับพันนับหมื่นครั้ง ทำให้เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ไม่เคยได้พบเจอมาก่อนในชีวิตบนเตียงผ่าตัดหลังนี้ ริมฝีปากที่เต็มไปด้วยบาดแผลจาการขบกัดเพื่อคลายความเจ็บของเธอยกขึ้นเป็นรอยยิ้มสายหนึ่งที่ตอบรับคำกระซิบเรียกขานนั้น

       "เหมยเอ๋อยอดรัก..."

สารบัญ อัปเดต 10 ก.พ. 62 / 21:57

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ อ้ายหลัวเสียนเย่ จากทั้งหมด 1 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

208 ความคิดเห็น

  1. #208 koogchan (@koogchan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 12:32
    55555 นางน่ารัก
    #208
    0
  2. วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 21:09

    มาต่อเถอะนะคะ สนุกมาก

    #207
    0
  3. #206 puk3005 (@puk3005) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 15:25
    รออัพค่า
    #206
    0
  4. #205 Poonvalee (@Poonvalee) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 20:56

    รักษา​สุขภาพ​ด้วย​ค่ะ
    #205
    0
  5. #204 ohoo71230 (@ohoo71230) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 19:48

    รอค่อย.... คิดถึงนางมาร

    #204
    0
  6. #203 KATAIYCHINDAVATH (@KATAIYCHINDAVATH) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:48

    ติดนามอยู่นะกลับมาอัพอีกนะขอร้อง
    #203
    0
  7. #202 Oiljang89 (@Oiljang89) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:38
    เราว่านางเอกก้าวร้าวเกินไป...ไม่มีสัมมาคารวะเลยด้วย...ชาติที่แล้วก็สงสารมากๆอยู่หรอกแต่พอมาชาตินี้ดูนางทำสิถ้าเป็นฮ่องเต้คนอื่นต่อให้ภักดีขนาดใหนก็โดนประหารตั้งแต่ฟันเกี้ยวฮ่องเต้แล้วแล้วยังไม่รวมตบหน้าฮ่องเต้อีกจริงๆแล้วเขาสั่งประหารได้ทั้งตระกูลพาครอบครัวบ่าวไพร่เดือดร้อนไปด้วย
    #202
    0
  8. #201 PuLuksame (@PuLuksame) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:50
    ยังติดตามอยู่ค่ะ...ไรท์สู้ๆ
    #201
    1
    • #201-1 Poonvalee (@Poonvalee) (จากตอนที่ 25)
      13 มิถุนายน 2562 / 21:13

      สนุกมากค่ะ
      #201-1
  9. #200 ##@@ZINdear@@## (@DearDeaiwDream) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:25

    ไไรต์กบับมาแล้วววว เยๆ สงสารนางร้านเลยทีเดียว5555. แสกแล้วแสกอีก

    #200
    0
  10. #199 Earthkid (@Earthkid) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:23
    หวังว่าจะไม่ซ้ำลอยเดิมโดยแต่งงานกับคนเดิมนะคะ
    #199
    0
  11. #198 Earthkid (@Earthkid) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:01
    ไม่รู้ว่าฮ่องเต้รักอั้มหมวยจิงหรือเปล่าถึงพยายามให้เข้าไปอยู่ในอันตรายที่สุด แล้วก็อย่าไปยอมง่ายนะต้องรอให้ลงไปจัดการกับสกุลจียงซะก่อน
    #198
    0
  12. #197 Earthkid (@Earthkid) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:35
    มันต้องได้อย่างนี้สิสะใจดีไม่ใช่ปล่อยให้เขาเป็นผู้กระทำอยู่ฝ่ายเดียว
    #197
    0
  13. #196 zhangyu2 (@zhangyu) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 01:39
    อู่เหมย เหม่อลอยบ่อยไปแล้ว

    ชีวิตจะมีภัยได้นะ
    #196
    0
  14. #195 jaoh77 (@jaoh19770) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 17:16
    ยังรออยู่นะ รอได้ รักษาสุขภาพด้วย สู้ สู้
    #195
    0
  15. #194 0924795594 (@0924795594) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 16:09

    รอค่ะ....
    #194
    0
  16. #193 jaoh77 (@jaoh19770) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 15:06
    ได้เวลาไปป่วนเมืองหลวงแล้ว
    #193
    0
  17. #192 jaoh77 (@jaoh19770) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 12:52
    สงสัยค่ะไรท์ พ่อ-แม่ในชาติก่อนนั้น ใช่พ่อแม่จริงมั้ย ทำไมทำกับลูกได้
    #192
    1
    • #192-1 Avaloir (@Avaloir) (จากตอนที่ 20)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 13:05
      เคสตัวอย่างมีให้เห็นเยอะค่ะในชีวิตจริง การที่ความเชื่อของมนุษย์ฝังรากหยังลึกในจิตใจจิตใต้สำนึกของความผิดชอบชั่วดีก็หมดไปค่ะ ฆาตกรโรคจิตมากกว่าครึ่งมักจะเลือกสนองความคิดความเชื่อของตนจากบุคคลใกล้ตัวนั่นคือคนในครอบครัวค่ะ #พ่อแม่นางเอกในภพปัจจุบันคือพ่อแม่ที่แท้จริงค่ะ
      #192-1
  18. #191 jaoh77 (@jaoh19770) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 12:05
    เต้ หรือจะสู้เหมย
    #191
    0
  19. #190 jaoh77 (@jaoh19770) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 09:16
    โอ้ย มโนมากไป มั่นหน้าจริงนะหลัน ชะตาจะขาดเอานะ
    #190
    0
  20. #189 jaoh77 (@jaoh19770) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 08:55
    เปิดตัวได้อลังอย่างมาด
    #189
    0
  21. #188 jaoh77 (@jaoh19770) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 08:36
    หลัน รึ จะมาสู้นางมารน้อย งานนี้มีเลือดแน่ 555
    #188
    0
  22. #187 jaoh77 (@jaoh19770) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 08:16
    แพ้ทางเต้จริงๆ ขอบอก
    #187
    0
  23. #186 jaoh77 (@jaoh19770) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 07:54
    เต้ ทำไงดี เหมยงอลอย่างแรง
    #186
    0
  24. #185 jaoh77 (@jaoh19770) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 07:29
    แบบว่า มีความต้อย อย่างมาก
    #185
    0
  25. #184 jaoh77 (@jaoh19770) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 19:55
    ชีวิตนางเอกน่าสงสารมาก

    ทั้งภพอดีตและปัจจุบัน
    #184
    0