คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fiction SlamDunk] My Neighbor. {RukawaxOc}

โดย YukaLove

ตัวของ ฮาชิโมโตะ มาสุมิ ไม่เคยเลยที่จะไม่มองหรือเห็นตัวของเขาเพียงเพราะเป็นเพื่อนบ้านกันหรือคนกวนประสาท ถึงจริงๆจะแค่เป็นห่วงเพราะเขามักชอบปั่นจักรยานไปโรงเรียนโดยทั้งที่ยังหลับอยู่...

ยอดวิวรวม

152

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


152

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


10
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  28 ก.พ. 63 / 20:19 น.
นิยาย [Fiction SlamDunk] My Neighbor. {RukawaxOc} [Fiction SlamDunk] My Neighbor. {RukawaxOc} | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


[Fiction SlamDunk]

My Neighbor.

{RukawaxOc}








เนื้อเรื่อง อัปเดต 28 ก.พ. 63 / 20:19


 

 

ในวันนี้ผู้ชายคนนั้นก็ยังคงปั่นจักรยานไปโรงเรียนโดยยังคงหลับในอยู่ด้วยในทุกๆวัน

 

 

ตัวของฮาชิโมโตะ เมสุมิได้แต่เฝ้ามองร่างสูงตรงหน้าบ้านที่ขับเจ้าจักรยานคู่ใจไปโรงเรียน ก็แอบกังวลใจว่าเขาคงไม่ปั่นไปสะดุดก้อนหิน หรือรถคว้ำหัััวร้างข้างแตกตายข้างทางหรอกนะ เธอกับผู้ชายคนนี้เป็นเพื่อนบ้านกันมาได้ 2-3 เดือนแล้ว

 

 

แต่ก็ไม่ได้พูดคุยกันหรือทำความรู้จักกันเลยแม้แต่น้อย มาสุมิบอกได้เต็มปากว่าในทีแรกเธอไม่ได้สนใจที่จะมาแอบสอดส่องข้างๆบ้านของอิตาคนนี้ทุกๆวันหรอก เลยมีเหุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นเข้า

 

 

ย้อนไปราวๆเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ร่างบางกำลังกลับบ้านโดยใช้เส้นทางอื่นเพื่อลัดเลาะให้ไปถึงบ้านไวๆ เวลานั้นมันค่อนข้างดึกอยู่พอสมควร มีเพียงแสงไฟข้างทางค่อยนำทางให้เธออยู่สลัวๆ

 

 

“รู้งี้บอกแม่ก่อนไปหาซายะจังที่บ้านดีกว่า แถมแบตมาหมดเอาตอนนี้ด้วย เฮ้อ” มาสุมิบ่นกับตัวเองมือถือโทรศัพท์ที่หน้าจอดับไปแล้วเข้ากระเป๋ากระโปรงตนเอง เดินทอดน่องตามทางเดินที่ซ้ายมือเป็นถนนใหญ่ไปด้วยความระอาใจ

 

 

ตึง ตึง

 

 

ดวงตาสีน้ำตาลทองแดงระเอะใจกับเสียงที่ผ่านเข้าหูมาจากข้างขวาเธอ หญิงสาวหันไปตามเสียงที่กำลังกระทบกับพื้นด้วยความใจสั่นหน่อยๆในเวลาที่อยู่ตอนนี้ทำให้เธอรู้สึกกลัวเบาๆ มือกำชับกระเป๋าสะพายแน่นก่อนจะชะโงกหน้าออกไปเพ็งมองส่วนครึ่งที่ราวเหล็กกั้น อยู่ที่ตรงนั้นว่าเป็นสนามสตรีทบาส

 

 

มีคนยังไม่กลับบ้านเหมือนเธออีกหรอเนี่ย?

 

 

ไม่รู้อะไรดลใจให้ต้อมความสงสัยของเธอต้องมาแอบดูว่าใครกันที่อยู่ที่ตรงนั้น ถึงเห็นเพียงแค่เงาตัวมาสุมิก็รับรู้ได้ว่าต้องเป็นผู้ชายที่ตัวสูงมากแน่ๆ ร่างบางขยับเข้าไปสอดส่องดูอีกนิดเพราะความอยากรู้อยากเห็น ทำให้พุ่มไม้แถวนั้นสั่นไหวเกิดเสียงเข้าเบาๆ จนคนโดนแอบบมองอยู่รู้ตัวทัน

 

 

“ใครนะ”

 

 

ชิบxาย!

 

 

เสียงเย็นเรียบเอ่ยขึ้นพร้อมลูกบอลสีส้มในมือหยุดเดาะกับพื้น ใบหน้าหล่อคมกวาดตามองไปที่พุ่มไม้ ณ ตอนนี้มาสุมิเอามือปิดปากไว้ไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกมาอย่างถึงที่สุด เพราะตกใจกลัวถูกฝ่ายหาว่าเป็นโรคจิตมาแอบดูผู้ชายในตอนดึกๆเข้า

 

 

รุคาว่า คาเอเดะ ขมวดคิ้วเป็นป่มร่างก่ำย่ำก้าวขาเดินไปใกล้ๆจนเกิดเสียงขึ้นตามจังหวะการเต้นของหัวใจเด็กสาว เธอได้แต่ภาวนาพนมมือขอร้องอย่างเป็นไปไม่ได้ ที่จะให้อีกฝ่ายหยุดแล้วคิดว่าคงเป็นแค่นกหรือแมวมาขลุกอยู่แถวนี้

 

 

ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้แต่แรกแล้ว มันจะมีหมาแมวที่ไหนอยู่ในที่นี่กันเธอมาเดินเล่นแถวนี้ออกบ่อยไม่ยักกะเห็นสักตัวเลย

 

 

เหมี๊ยว~

 

 

“อะไรกัน แค่แมวหรอกหรอ”

 

 

รุคาว่ามองเจ้าสัตว์ตัวเล็กหน้าตาน่ารักน่าชังที่กระโดดออกมาจากพุ่มไม้อีกทางกับมาสุมิที่แอบอยู่ ชายหนุ่มย่อตัวลงมามือลูบหัวเจ้าตัวน้อยนิดๆ ดวงตาสีทองแป๋วหลุบลงรับสัมผัสอบอุ่นจากฝ่ามือร่างสูงตรงหน้า ก่อนจะคลอเคลียเล่นกับเขาด้วยความเป็นมิตร

 

 

ดวงตากับใบหน้าที่เรียบเฉยยกยิ้มขึ้นเบาบาง มาสุมิชะเง้อหน้าโผล่จากกองพุ่มไม้มองภาพที่เกิดขึ้นกับผู้ชายที่เล่นอยู่กับเจ้าตัวเล็ก ใจของคนผมสีน้ำตาลอ่อนเต้นไหวสั่นเล็กน้อยตอนเห็นหน้าหล่อเหลาประดับรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้า

 

 

ร่างบางตกอยู่ในห้วงของอารมณ์จนเผลอเหม่อมองไปนานอยู่สักพัก พอดูชัดๆแล้วผู้ชายคนนั้นดูยิ้มน่ารักจังเลยนะ....

 

 

กระพริบตาอีกทีร่างสูงที่อยู่ตรงนั้นกับแมวน้อยก็หายไปแล้ว เด็กสาวลุกขึ้นจากที่เดิมหันซ้ายหันขวาหารุคาว่า ก็ไม่เห็นว่าอยู่ตรงไหนเลย “เธอเองสินะที่แอบดูอยู่” พบอีกทีได้ยินเสียงทุ้มเรียบดังขึ้นข้างหูมาสุมิอย่างชัดเจน

 

 

“กรี๊ดดด—-!”

 

 

ชายหนุ่มเอานิ้วอุดหูเกือบไม่ทัน “เสียงดังน่า เจ้านี้ตกใจหมดแล้ว”

 

 

มาสุมิมองเจ้าแมวน้อยบนมือชายหนุ่มที่ตัวสั่นระริกด้วยความหวาดกลัวกับเสียงกรี๊ดของเธอเมื่อกี้ รุคาว่ามองเด็กสาวไม่คุ้นหน้าด้วยอารมณ์เรียบเฉยเป็นปกติในขณะที่ร่างเล็กกำลังลูบๆหัวปลอบเจ้าตัวเล็กอยู่ให้หายตกใจ แต่กลับถูกขู่กลับมา

 

 

กรร---

 

 

ไอ้แมวนี้...ตัวเมียนี่หว่า..

 

 

พอรุคาว่ามาจับแทนก็ออเซาะต่างกับมาสุมิที่พร้อมแยกกรงเล็บข่วนใส่เป็นบาดทะยักเมื่อไรก็ได้

 

 

....แมวแม่งร้ายว่ะ...

 

 

รู้สึกเส้นเลือดในสมองมันเต้นตุบๆพร้อมฟาดกับใครเมื่อไรก็ได้ ถึงเป็นสัตว์ก็เหอะ แต่น่าหมั่นไส้จริงๆเลย..

 

 

“...เธอมาทำอะไรที่นี่ แล้วแอบดูคนอื่นเขาตอนดึกๆอีก...สโตกเกอร์งั้นหร-”

 

 

“หยุดคิดแบบนั้นเลยนะ หยุด

 

 

มาสุมิดูแล้วถ้าพูดไปว่าเธอไม่ได้เป็นสโกเกอร์ตามที่เขาพูดจริง เปอร์เซ็นส่วนใหญ่ที่จะได้รับต่อมาคือ

 

 

“ฉันไม่เชื่อ”

 

 

เอ่อค่ะ....ฉันผิดเองค่ะที่แอบดูอยู่ตรงนั้นตั้งแต่แรก

 

 

 

 

 

ตึก ตึก

 

 

เสียงฝีเท้าสองคู่ก้าวเป็นจังหวะ ชายหญิงทั้งสองที่พึ่งเห็นหน้าและถูกตีตราว่ามาสุมิเป็นสโตกเกอร์ไปแล้วสำหรับรุคาว่ากำลังเดินกลับทางเดียวกัน...เลี่ยวเข้าซอยทางเดียวกัน...อยู่ที่พักใกล้ๆกัน

 

 

“เธอเป็นสโตกเกอร์จริงๆด้วย”

 

 

“ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ใช่สโตกเกอร์! เลิกเรียกแบบนั้นสักทีได้มั้ยยะ!!”

 

 

ไอ้หน้าหล่อๆที่อึมครึมให้คงมาดน่าค้นหาแบบนี้มันรู้สึกน่าหมั่นไส้แบบสุดๆเลย!

 

 

“ก็เธอตามฉันมาตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว แถมยังแอบดูฉันอีก ถ้าไม่ใช่แล้วจะเป็นอะไร....หรือว่าเธอคิดจะจ้องเอาฉันแบบผู้หญิงพวกนั้นใช่ไหม”

 

 

รู้สึกเหมือนมันจะทะแม่งๆแปลกๆนะที่ผู้ชายตรงหน้าเธอพูดมาแบบนี้.....

 

 

“มาสุมิ! ทำไมถึงกลับบ้านมาดึกๆกัน!!”

 

 

เจ้าของชื่อสะดุ้งโหยงหันไปตามเสียงของผู้เป็นแม่ที่ทำหน้ายักษ์ใส่กำลังอารมณ์ไม่ดีเหมือนสกินแปลงร่างของผู้ให้กำเนิดมาสุมิมา

 

 

“ก-กลับมาแล้วค่ะ...แม่”

 

 

“นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วยัยลูกคนนี้!! ทำไมถึงไม่บอกแม่ว่าวันนี้จะกลับดึกกันเล่า!!!”ยังไม่ทันใช้กลยุทธ์แอ๊บเสียงหวานเพื่อให้อารมณ์ของฮาชิโมโตะ อาเคมิใจอ่อนลง ก็ปาระเบิดใส่เสียก่อนที่มาสุมิจะงัดออกมาใช้ทุกที

 

 

อย่าคิดว่าใช้ได้อีกครั้งนะ! แผนของหล่อนฉันรู้มาหมดแล้ว!! ยัยลูกตัวแสบ!!

 

 

รุคาว่ามองภาพสองแม่ลูกที่เหมือนกำลังเล่นตลกอยู่ โดยผู้เป็นตัวโจ๊กของเวทีครั้งนี้ก็ไม่พ้นลูกสาวบ้านนี้ ดวงตาสีดำมองหน้าหวานที่เบะโวยหลุดภาพลักษณ์สาวหน้าตาน่ารักไปจนหมดก็คิดว่ามัน

 

 

อุ๊บส์....

 

 

คนถูกหัวเราะเยาะกระดิกหูเข้า ก่อนค่อยๆเลื่อนสายตาไปหารุคาว่าที่มือปิดปากตัวเองหันหน้าหนีมาสุมิเข้า

 

 

“....นาย” เมื่อกี้หัวเราะใช่มั้ย เยาะเย้ยฉันสินะ ไอ้หน้าหล่อ(?)

 

 

“อะไร...ยัยสโตกเกอร์” รุคาว่า

 

 

“สโตกเกอร์? มาสุมิมันยังไงกันห้ะ”

 

 

อย่าพูดต่อหน้าแม่ฉันแบบนั้นน่าาา!! เห็นมั้ยท่านจะจ้วงคอฉันอีกแล้ว!

 

 

“พอดีลูกคุณนายเขาแอบดูผมนะครับ ในที่ลับตาคนด้วย”

 

 

อาเคมิกระตุกหน้ารัวๆพร้อมชำเลืองร่างบางที่ค่อยๆเปิดประตูบ้านจะแอบชิงหนีเข้าบ้านไปก่อน “มาสุมิ....วันนี้เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะนะ...” เสียงสุดท้ายของเด็กสาวที่กรี๊ดร้องไร้เสียงโหยหวนไปมาในบ้านฮาชิโมโตะ โดยรุคาว่ายังคงมีน้ำใจสำนึกความเป็นคนดี(?)อยู่ โบกมือให้เป็นกำลังใจให้เธอด้วย

 

 

ฉันเกลียดแก!! ไอ้หน้าเต้าหู้!!!

 

 

{50%}

 

 

TBC.

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

TALK  TALK 1

28/02/2020

 

อยู่ดีๆก็คิดถึงการ์ตูนเรื่องนี้ขึ้นมาค่ะ เป็นการ์ตูนกีฬาบาสเรื่องแรกๆที่ยูกะจะมาดูKNBซะอีกค่ะ ส่วนตัวยูกะชอบเรื่องนี้มากๆค่ะดูมาตั้งแต่ประถมแล้วตอนนี้ขึ้นมัธยมก็ยังกลับมาวนดูอยู่อีกที5555+ มันตลกแบบซิทคอมสุดแล้วก็ชอบการตบมุขของเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ เป็นคนไม่ค่อยหัวเราะเวลาดูอนิเมะนะคะแต่เรื่องนี้ตำนานของจริงค่ะเล่นเอาฮาท้องแข็งไปเลยค่ะ55

 

ถามว่าทำไมยูกะถึงมาแต่งฟิคนี้หรอคะ พอดีได้แรงบันดาลใจมาจากคู่ฟิคสั้นของรุคาว่าเรื่องหนึ่งน่ะค่ะ ที่ตอนนี้ยูกะแทบพลิกแผ่นดินหาเพื่อจะอ่านให้ได้แต่มันก็หายไปซะเสียแล้วค่ะ._.(เสียดายคั้ก) ก่อนอื่นมารู้จักมาสุมิจังที่ดูถ้าแล้วโดนรุคาว่าปั่นหัวร้อนได้อีกในครึ่งหลังนะคะ(หัวเราะร่วน)

 

 

ชื่อ ; ฮาชิโมโตะ มาสุมิ

 

อายุ ; 16 ปี

 

โรงเรียน ; อิเคดะ(มาสุมิอยู่คนละโรงเรียนค่ะ แต่อยู่ไม่ไกลจากชูโฮคุที่รุคาว่าอยู่ค่ะ)

 

ลักษณะภายนอก ; มาสุมิมีรูปร่างสมส่วนสูง 165 ซม. รูปร่างภายนอกจึงเหมือนเด็กผู้หญิงธรรมดาๆทั่วๆไป ไม่ได้เตี้ยเกินหรือสูงไป ผมของมาสุมิเป็นสีน้ำตาลอ่อนเหมือนคาราเมลยาวถึงระดับเอวเป็นลอนที่ปลายเล็กน้อย ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มออกทางเลือดหมู ผิวพรรณอยู่ในระดับว่าดีแต่ไม่เท่ารุคาว่าหรือฮารุโกะไป(มาสุมิมองแรงนะ)แต่เนียนนุ่มอยู่เหมือนกัน

 

นิสัย ; เหมือนผู้หญิงทั่วไป ชอบเม้าท์ ชอบเที่ยว แต่เป็นคนหัวร้อนง่ายหน่อย เป็นคนจริงจังที่ไม่ค่อยแสดงออก จริงจังกับความรู้สึกตัวเอง ชอบคิดเองเออเอง มโนไปก่อนที่จะรู้ความจริงแต่ไม่ถึงกับว่าโง่หรือเซ่อไป แค่รู้สึกตัวช้าเท่านั้น

 

งานอดิเรก ; เล่นเกมส์แบบฝึกทักษะทางสมอง เม้าท์กับเพื่อนสนิท(ซายะจัง) เดินเล่นแถวๆนี้

 

 

หวังว่าคงชอบฟิคสั้นเรื่องนี้กันนะคะ ฝากคอมเม้นติชมได้นะคะ รักนักอ่านทุกคนค่ะ<3

 

 

 

ผลงานอื่นๆ ของ YukaLove

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 mioruki (@mioruki) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 18:13
    เปิดเรื่องเถอะ~อยากอ่านเยอะกว่านี้ง่ะ
    #3
    0
  2. วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 21:12
    กรี๊ดดดดด คือ คือ การ์ตูนมันเก่ามากนี่คิดว่าเด็กยุคใหม่ๆไม่ดูกันแล้ว คงไม่มีฟิค คือคือ ร้องไห้แล้วค่ะ ฮือออออ ขอบคุณที่เขียนเรื่องนี้นะคะ
    #2
    0
  3. #1 77701831 (@77701831) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:37
    เขืยนยาวเลียได้ไม่ไม่หยากไห้จบไวอะ
    #1
    0