คัดลอกลิงก์เเล้ว

[BL] ปรมาจารย์ลัทธิมาร : กลับชาติมาเกิด LWJ x WIFI

โดย bbrave92

เมื่อปรมาจารย์อี๋หลิง ได้รับโอกาสให้มาเกิดใหม่ คนรู้จักเก่าในชาติที่แล้วจะจดจำเขาได้หรือไม่ โดยเฉพาะหลานวั่งจี

ยอดวิวรวม

17,498

ยอดวิวเดือนนี้

1,690

ยอดวิวรวม


17,498

ความคิดเห็น


197

คนติดตาม


1,517
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 7 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  11 ต.ค. 62 / 21:14 น.
นิยาย [BL] Ҩѷ : ѺҵԴ LWJ x WIFI [BL] ปรมาจารย์ลัทธิมาร : กลับชาติมาเกิด LWJ x WIFI | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


⚠️Warning⚠️ 


 เนื้อหาด้านล่างนี้และในฟิคมีสปอยล์ 
 โปรดอ่านก่อนเข้าไปอ่านเนื้อเรื่อง 







             ฟิคเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนิยายวายจีนเรื่อง ปรมาจารย์ลัทธิมารของนักเขียนชื่อดังชาวจีน (โม่เซียงถงซิ่ว) มีรายละเอียดค่อนข้างมาก เพราะงั้นเพื่อให้เข้าใจเนื้อเรื่องทั้งหมด แนะนำว่าควรอ่านเล่ม หรือเสพมังงะ อนิเมะมาก่อนเพื่อความสะดวก และความเข้าใจเรื่องราวของตัวละครแต่ละตัว แต่ถ้าใครไม่ซีเรียสอยากตามเนื้อเรื่องไปพร้อมๆกันก็สามารถอ่านเลยก็ได้ค่ะ จะพยายามขยายความให้ผู้อ่านเข้าใจได้ง่ายๆนะคะ

             



บทนำ







"ไปซะ!!" 
"ไม่ เว่ยอิง ข้าจะอยู่ตรงนี้ อยู่ข้างๆเจ้า" 
"ไปให้พ้น!" 
"เว่ยอิง --"  
"ส่งตัวเว่ยอู๋เซี่ยนมาให้พวกเรา วั่งจี"

!!!!

'ไม่นะ หลานจ้าน เจ้าไม่ควรชักดาบออกมาเพื่อปกป้องข้า นั่นอาวุโสของตระกูลเจ้านะ'  

"ละเว้นเขาเถิด แท้จริงแล้วเขาไม่ใช่คนร้ายกาจ พวกท่านน่าจะทราบดี" 
"วั่งจี ลดดาบลง! มิเช่นนั้นแล้วเจ้าต้องรับโทษหนัก แม้แต่ข้าเองก็ไม่สามารถที่จะช่วยเจ้าได้" 
"พี่ใหญ่ วั่งจียินดีรับโทษ ขอเพียงพวกท่านปล่อยเขาไป อย่าทำร้ายเขา" 

 'ทำไมนะหลานจ้าน ทำไมเจ้าถึงต้องทำเพื่อข้าขนาดนี้ คนที่ข้าคิดว่าเป็นศัตรูเช่นเจ้า กลับยืนหยัดปกป้องข้าจนนาทีสุดท้าย เจ้าทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกัน?' 

 "ถ้าเจ้าไม่หลีกทาง พวกเราก็ไม่มีทางเลือก"         


           สิ้นเสียงของหลานซีเฉินตระกูลหลานทั้ง 33 ก็บุกเข้าโจมตีใส่หลานวั่งจีอย่างดุเดือด เว่ยอู๋เซี่ยนที่บัดนี้อ่อนแรงลงเต็มทีมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาเป็นกังวล ถึงแม้ชายหนุ่มที่ออกโรงปกป้องเขาจะมีความสามารถเก่งกาจเพียงใด หากแต่ถูกรุมอยู่เช่นนี้ชายหนุ่มก็ถือว่าเป็นรองอีกฝ่ายอยู่มาก เว่ยอู๋เซี่ยนที่ถูกหลานวั่งจีผลักให้เข้ามาหลบอยู่ด้านหลังหินที่ใหญ่ที่สุดในถ้ำ พยายามลากสังขารตนเองออกมา หมายจะช่วยเหลือ แต่แล้วก็ถูกสายตาคมกริบของหลานวั่งจีมองมาอย่างมีความหมาย 

 'หลบอยู่ข้างในนั้นอย่าออกมาเป็นอันขาด'         

            แต่มีหรือว่าคนอย่างปรมาจารย์อี๋หลิงผู้นี้จะยอมให้หลานวั่งจีสู้เพื่อเขาอยู่เพียงผู้เดียว แต่แล้วก่อนที่จะได้ออกจากตรงนั้น เว่ยอู๋เซี่ยนก็รับรู้ได้ว่าร่างกายของเขาตอนนี้ขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่นิด 

"หลานจ้าน หลานวั่งจี!"         

            สายตาของเว่ยอู๋เซี่ยนจับจ้องไปยังคนที่สู้รบกับคนในตระกูลตัวเองอยู่อย่างไม่ลดละ ดวงตาเรียวของปรมาจารย์ร่างบางสังเกตเห็นแผลตามร่างกายของหลานวั่งจี ที่ถึงแม้ผู้สร้างรอยแผลเหล่านั้นจะไม่ได้หมายทำให้เจ็บหนัก แต่ก็ทำให้มีเลือดไหลซึมออกมาจนเลอะเทอะ พาให้ชุดที่เคยขาวสะอาดตาที่ชายหนุ่มสวมใส่ เต็มไปด้วยสีแดงจากเลือดของตัวเอง  


           "ยอมจำนนเสียเถอะวั่งจี เจ้าต้องปล่อยเขาไป เรื่องที่เจ้าหวังไว้คงเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว จงยอมรับ" 
"ไม่! -- ปล่อยเขาตายไม่ได้ ตายไม่ได้พี่ใหญ่"        


           จบการพูดคุยของสองพี่น้อง ก็เกิดการต่อสู้กันขึ้นอีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้ การโจมตีกลับรุนแรงขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัว และเป็นหลานวั่งจีที่พลาดโดนจับกุม ดวงตาคมเจิ่งนองไปด้วยน้ำตา หลานวั่งจีหันมาหาเว่ยอิง พร้อมกับคลายสะกดจุดให้ร่างบาง ก่อนจะตะโกนเสียงดังที่สุดในชีวิต  


"หนีไป เว่ยอิง!" 
    "หลานจ้าน เจ้า --" 
    "ไปเดี๋ยวนี้!!"          




           เฮือก!!!          


           "ฝันเรื่องเดิมอีกแล้ว"          

           ตั้งแต่เกิดมาสิบเจ็ดปี โม่เสวียนอวี่ ไม่เคยที่จะไม่ฝันเรื่องนี้ มันเป็นเรื่องในอดีตชาติของตัวเขาเอง ปรมาจารย์อี๋หลิง (เว่ยอู๋เซี่ยน) ที่จริงมันมีตั้งหลายเรื่องในช่วงที่ยังมีชีวิตอยู่ของเขาที่น่าเก็บเอามาฝันกว่าเรื่องนี้ แต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงต้องฝันถึงแต่เรื่องนี้ซ้ำไปซ้ำมา 

          แต่เรื่องความฝันอันนี้ก็ไม่น่าสงสัยเท่ากับเรื่องที่ว่า ทำไมเขาถึงได้เกิดมาทั้งที่ร่างและวิญญาณกระจัดกระจายไปคนละทิศทาง ยากจะต่อกลับมาดังเดิม แถมจำเรื่องในชาติที่แล้วได้หมดเกือบจะทุกอย่าง ทั้งที่มันไม่ควรจะเป็นไปได้ ซ้ำชาตินี้ยังเกิดมาด้วยรูปร่างและหน้าตาที่สมบูรณ์แบบ ติดขัดอยู่เรื่องเดียวคือเกิดมาเป็นคนอาภัพ เป็นลูกนอกสมรสของพ่อ พอแม่ตายก็ถูกขับไล่ออกจากตระกูลจนระหกระเหเร่ร่อนไม่มีที่อยู่ หากไม่ได้ เวินหนิง (ที่ชาตินี้ก็มาเกิดใหม่และในชาตินี้ก็ยังคงมีชีวิต อีกทั้งยังมีหน้าตาหล่อเหลาและท่าทางดุดันเฉกเช่นตอนเป็นขุนพลผีของปรมาจารย์อี๋หลิง) ให้พักอาศัยอยู่ด้วย คงไม่มีที่ซุกหัวนอน         

           ถ้าจะเล่าถึงเรื่องเวินหนิง ว่าเว่ยอู๋เซี่ยนที่เกิดใหม่เป็นโม่เสวียนอวี่ผู้นี้เจอกับเวินหนิงได้อย่างไร คงต้องเริ่มที่วันหนึ่งคุณชายโม่ผู้น่าสงสารถูกเอามาโยนอยู่หน้าประตูเมือง ลูกนอกสมรสของใต้เท้าเวินแห่งฉีซาน นามเวินหนิง มาพบเข้าจึงช่วยเหลือไว้        

          โม่เสวียนอวี่แนะนำตนเองต่อหน้าเวินหนิงว่าเขาคือเว่ยอิง และได้ถามว่าอีกฝ่ายนั้นจดจำตนเองได้หรือไม่ ผลที่ปรากฎคือเวินหนิงไม่รู้จักชายหนุ่มนามว่า เว่ยอิง หรือนามเว่ยอู๋เซี่ยนมาก่อน เช่นนั้นตัวเขาเลยเข้าใจว่า ตนเองเป็นผู้ที่ระลึกชาติได้คนเดียว หากเจอคนที่หน้าละม้ายคล้ายคนรู้จักในอดีตคนอื่นๆ คงไม่มีใครจำเขาได้เช่นเวินหนิงผู้นี้ ที่จำเขาไม่ได้อย่างแน่นอน        

          เวินหนิงเล่าให้ฟังว่าตัวเขาเดินทางรอนแรมมาจากฉีซานเพื่อที่จะไปพบกับอาจารย์ที่ล่ำลือว่าเก่งกาจ สามารถฝึกคนธรรมดาให้เป็นยอดนักปราบมารได้ นามว่า หลานซือจุย เมื่อได้ฟังชื่อสกุลของคนที่เวินหนิงกล่าวถึง แววตาของเว่ยอิงก็สั่นไหวขึ้นโดยไม่รู้ตัว       

           "เว่ยอิง เจ้ารู้จักท่านหลานซือจุยหรือ?"  เวินหนิงถามเพราะตาของเขาเห็นว่าเว่ยอิงมีสีหน้าแปลกไปทันทีที่พูดถึงคนผู้นั้น       

           "ข้าเพียงเคยได้ยินชื่อเสียงของตระกูลนี้เท่านั้น แต่ท่านหลานซือจุยที่เจ้าว่า ข้าไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว" เว่ยอิงปฎิเสธออกไปทันที เพราะนี่เป็นชื่อที่เขาไม่คุ้นเคยในสกุลหลานแห่งกูซู หรืออาจเป็นเพราะในความทรงจำของเขามีเพียงแค่ชื่อ...

           ใครบางคนเท่านั้น  

           "ได้ยินมาว่า ท่านหานกวงจวิน หรือนาม หลานวั่งจี ผู้อาวุโสของกูซูเป็นผู้เลี้ยงดูท่านหลานซือจุยมาด้วยตนเอง ฝึกวิชา ถ่ายทอดทุกอย่างให้แก่เขา จนบัดนี้ได้ขึ้นเป็นอาจารย์แทน"        

           "อย่างนั้นเองหรือ แล้วท่านหะ หาน..."        

           "หานกวงจวินน่ะหรือ? เขาทำไมล่ะ?"        

           "เขาเป็นอย่างไรบ้าง"        

           จะยังคงอยู่ที่กูซูไหมนะ        

           "ท่านหานกวงจวินสิ้นอายุขัยแล้วล่ะเว่ยอิง ตั้งแต่ฝึกทุกอย่างที่ควรรู้ให้ท่านหลานซือจุย ว่ากันว่าท่านก็จากไปอย่างสงบ... ความจริงมีข่าวลือมาตลอดว่าท่านอยากไปนานแล้ว เพียงแต่ห่วงสำนัก และห่วงคนในสกุลหลาน"          

            จากไปแล้วหรือ หลานจ้าน....          
            เจ้า....          

             "นี่... ถ้าเจ้าฟังแล้วเศร้าน่ะ เลิกเศร้าเสียเถอะ ได้ยินว่าลูกหลานสกุลนี้ถ่ายทอดวิญญาณได้ ข้าได้ยินมาว่าท่านหานกวงจวินฝากวิญญาณไว้กับหลานชายที่เกิดในตระกูลคนหนึ่ง เป็นลูกชายของ หลานผิงอัน ภรรยาท่านหลานจิ่งอี๋ นางคลอดบุตรออกมา เรียกได้ว่าหน้าตาเหมือนกับหานกวงจวินทุกกระเบียดนิ้ว แถมยังใช้นามเดิม หลานวั่งจี อีกด้วย ตอนนี้ก็คงอายุประมาณเรานี่ล่ะเว่ยอิง"         

             "มีเรื่องแบบนี้ด้วยงั้นหรือ?" เว่ยอิงกลืนความโศกเศร้าในหัวใจก่อนหน้านี้กลับไปในทันที ที่เวินหนิงกล่าวกำลังหมายถึงหลานจ้านสละสังขารเดิมแล้วมาเกิดใหม่โดยใช้วิญญาณเดิมใช่ไหมนะ? ...          

             ทำเพื่ออะไร         

             "เว่ยอิง หากว่าเจ้าไม่มีที่ไป เจ้าจะไปที่กูซูกับข้าหรือไม่? อย่างน้อยข้าก็มีเจ้าไปเป็นเพื่อน แต่ถ้าเจ้าไม่อยากไปก็ไม่เป็นไร ที่นั่นกฎเยอะข้าเข้าใจ" เวินหนิงถามกึ่งห่วงใย กึ่งอยากให้เว่ยอิงไปเป็นเพื่อน ใบหน้าหล่อเหลามองมาอย่างมีความหวัง แล้วแบบนี้เว่ยอิงจะปฎิเสธผู้มีพระคุณได้อย่างไรกัน         

             "ข้าจะไปกับเจ้าด้วย" 

             คำตอบเรียกรอยยิ้มให้ปรากฎบนริมฝีปากอิ่มของเวินหนิง ก่อนที่จะเข้ามากอดคอเว่ยอิงและพาเดินไปด้วยกัน    

            นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเจอกันครั้งแรกของเว่ยอิงและเวินหนิง (หลังจากกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง)

            กลับมาที่ปัจจุบัน ตอนนี้เขาและเวินหนิงใกล้ถึงกูซูแล้ว ค่อยๆเดินทางนานแรมเดือน เวินหนิงคือคนที่ออกค่าใช้จ่ายที่พักในส่วนของเขาและเว่ยอิงทั้งหมดด้วยความเต็มใจ 

            'ข้า... อยากพบเจ้าแล้วหลานจ้าน คุณชายรองหลาน ได้ยินว่าเจ้ามาเกิดใหม่ ข้าเองก็เกิดใหม่ เราอายุเท่าๆกัน ถ้าเช่นนั้น เรามาทำความรู้จักกันใหม่ดีหรือไม่? คราวนี้ข้าไม่ใช่ปรมาจารย์อี๋หลิงอีกแล้ว ข้าเป็นเพียง...เว่ยอิง' 




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ bbrave92 จากทั้งหมด 7 บทความ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

197 ความคิดเห็น

  1. #197 ่jee-chan_Mai (@0910763700) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 13:56
    เวินหนิงกับซือจุยที่แอบตามมาป่าวววว555555
    #197
    0
  2. #196 EngEnglish (@EngEnglish) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 09:41
    ศพคนแน่ๆ เลย
    #196
    0
  3. #195 Goahead Ucando (@mymind601) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 08:37
    อ่านกำลังมันส์เลย เป็นกำลังใจให้น้า ชอบเรื่องนี้มาก
    #195
    0
  4. #194 Aun1694 (@Aun1694) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 03:08
    เจออารายยยย
    #194
    0
  5. #193 Aun1694 (@Aun1694) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 02:45
    เป็นจำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่าา~
    #193
    0
  6. #192 Sorry (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 00:37

    ขอโทษนะพี่ พอดีอยากอ่านเรื่องนี้มากเพราะสนุก เลยรอคอย เเต่มันนานมากจริงๆเลย อยากรู้ว่าพี่เป็นอะไรป่าว?

    จากคน commented ว่า คนเขียนตายยัง?

    #192
    0
  7. #191 Nerru (@hibari_miga) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 21:48

    ไม่ใช่ผี แต่เป็น...... กระต่าย!
    #191
    0
  8. #190 unju (@unju) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 21:40
    เจออะไรกันนะ
    #190
    0
  9. #189 56096315 (@56096315) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 21:32
    สู้ๆนะเป็นกำลังใจให้
    #189
    0
  10. #188 Chiosaki Nagisa (@mu-u) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 19:52
    เป็นกำลังใจให้นะคะ คุณแต่งฟิคเพราะเป็นความสุขของคุณและนำมาแบ่งปันพวกเราที่แต่งเองไม่เป็น ดังนั้นอย่าให้สิ่งที่ไม่คู่ควร มาทำให้ความสุขของคุณหายไปเลยนะคะ ^^
    #188
    0
  11. #187 neovenesia (@neovenesia) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 15:50
    ยังไงก้อรอค่ะ
    #187
    0
  12. #186 Pemie (@Pemie) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 14:35

    อย่าเครียดเลยค่ะ^_^ สู้ๆนะคะ
    #186
    0
  13. #185 Ting0616563257 (@Ting0616563257) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 09:33

    ยังไงก็รออ่านของไรต์อยู่ดีค่ะ^_^
    #185
    0
  14. #184 zamvire (@zamvire) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 03:05
    เป็นกำลังใจให้นะคะ จะรอคอยอย่างใจเย็นตรงนี้ เอาสุขภาพตัวเองเป็นหลักก่อนเนาะ สบายยกายสบายใจแล้วมาเจอกัน ☺😀
    #184
    0
  15. #183 Timtha (@WIFE_ENGINEER) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 02:55
    สู้ๆน้า
    #183
    0
  16. #182 Crabbed (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 00:49

    สู้ๆคะ รออ่านอยู่นะคะ


    #182
    0
  17. วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 23:07
    สู้ๆน้าาไรท์
    #181
    0
  18. #180 Wilawan Chumwanid (@nunany27) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 23:06
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ พวกนักเลงคีย์บอรด์ในปัจจุบันเยอะ จนปันทอนจิตใจ นะค่ะ ผู้แต่งที่สามารถเขียนหรือคิดพร้อตเรื่องแต่งได้ เค้าขอนับถือนะค่ะต้องใช้ความอดทนและแบ่งเวลา สุดยอดจริงๆค่ะเพราะทำได้ยากจริงๆ
    #180
    0
  19. #179 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 22:37

    สู้ๆค่าาา
    #179
    0
  20. #178 Liri (@Liri) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 22:34
    สู้ๆนะคะ กอดๆๆๆ
    #178
    0
  21. #177 Ooy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 22:17

    สู้ๆๆ ค่ะเป็นกำลังใจให้ รออ่านตอนต่อไปอยู่ค่ะ

    #177
    0
  22. #176 GiGTooN (@gigtoon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 22:04
    สู้ๆน่า เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #176
    0
  23. #175 ออม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 21:30

    เป็นกำลังใจให้นะคะถ้าไม่มีนิยายของไรท์เราคงจายแน่ๆ

    #175
    0
  24. #174 nioja (@dejelin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 21:13
    ใครบังอาจมาว่าไรท์เราได้ ไรท์แต่งออกจะดี.
    #174
    0
  25. #173 nn.TW (@student28304) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 20:21
    โอ๋ๆนะคะไรท์ ความคิดเห็นที่ไม่ดีอย่าไปเอามาใส่ใจเลยค่ะ ไรท์ส่วนใหญ่ไม่ได้มีหน้าที่หลักคือการแต่งนิยาย แต่งเป็นงานอดิเรกไม่ก็เป็นสิ่งที่อยากทำ เราเข้าใจค่ะว่าไม่มีเวลาแต่ง อย่าคิดมากนะคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ แค่รู้ว่าไรท์ไม่ทิ้ง เราก็อยากขอบคุณไรท์มากเลย กอดๆนะคะ สู้ๆน้าา✌️✌️
    #173
    0