ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้

ตอนที่ 16 : 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 740 ครั้ง
    2 ต.ค. 61

เฉิงอันปั๋วหมายความเช่นไร

            เมื่อครู่ได้ยินท่านอ๋องน้อยและองค์หญิงคังหนิงถกถึงสุภาพชนกันอยู่ จึงอยากจะกล่าวอะไรหน่อย หรงเสียหันไปคำนับปันฮั่ว สุภาพชนไม่กลัดกลุ้ม ไม่เกรงกลัว และไม่สับสน แต่ข้าเป็นเพียงสามัญชน มิได้เป็นอย่างที่องค์หญิงปันรับสั่งชม

            หรงเสียที่ได้รับคำยกย่องจากผู้อื่น แม้แต่ฮ่องเต้ยังเคยรับสั่งชมเชยกลับบอกว่าตนเองยังทำตามหลักสุภาพชนไม่ได้ แต่ผู้เป็นทายาท
อ๋องฮุ่ยผู้เคยแสดงความไม่เคารพผู้อาวุโสกว่ากลับยกยอตนว่าเป็นสุภาพชน นี่เป็นการประชดชัด ๆ

            ปันฮั่วฟังออกว่าหรงเสียพูดเสียดสีเจี่ยงอวี้เฉิน จึงยกมือปิดปากลอบหัวเราะ หันไปสบนัยน์ตาที่มีเปลวไฟลุกโชนขององค์หญิงคังหนิงแล้ว จึงค้อนควักไปอีกทาง

            หรงเสียไม่คิดจะเสียเวลาพูดกับเจี่ยงอวี้เฉินอีกต่อไป หลังจากเห็นเจี่ยงอวี้เฉินหน้าเขียวหน้าดำพูดอะไรไม่ออกแล้วจึงได้หันไปกล่าวกับปันฮั่ว ท่องค์ญิงปัน องค์หญิงคังหนิง เชิญทางนี้พ่ะย่ะค่ะ

            รบกวนเฉิงอันปั๋วแล้วองค์หญิงคังหนิงสะกดอารมณ์โกรธลง ฝืนยิ้มให้หรงเสีย

            หรงเสียพยักหน้าให้นางเพียงเล็กน้อย

            หวังเต๋อมององค์หญิงคังหนิงแวบหนึ่ง องค์หญิงองค์นี้มีนิสัยแตกต่างกับองค์หญิงปันโดยสิ้นเชิง หากเฉิงอันปั๋วใช้ท่าทีเช่นนี้กับองค์หญิงปันและน้องชาย ด้วยนิสัยโผงผางของนางแล้ว คาดว่าจะต้องระเบิดโทสะใส่เฉิงอันปั๋ว ยังจะยิ้มออกอย่างนี้ได้อย่างไร

            หญิงสาวอายุน้อยเพียงนี้กลับมีจิตใจซับซ้อน ถ้าออกเรือนไปแล้วจะมีชีวิตอย่างไรต่อไป

 

ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งมองคนเหล่านั้นที่เดินเข้ามาแล้วก็ไม่รับสั่งถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่กวักมือเรียกหรงเสียและสองพี่น้องสกุลปัน หนุ่มสาวอย่างพวกเจ้านี่เอาแต่เล่นสนุกอยู่ได้ มานี่เร็ว ดูสิว่ามือธนูเหล่านี้ใครจะเป็นผู้ชนะ”

            องค์หญิงคังหนิงและเจี่ยงอวี้เฉินที่เดินมาด้วยกันนั้นราวกับถูกลืม ฮ่องเต้ไม่แม้แต่จะมองพวกเขาด้วยซ้ำ

            ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งเป็นคนใจแคบ คิดเล็กคิดน้อย ซ้ำยังชอบพาลใส่ผู้อื่น ดังนั้นครอบครัวของอ๋องฮุ่ยเมื่ออยู่ต่อหน้าจึงได้แต่ทำตัวลีบอยู่กันไปวัน ๆ เท่านั้นปันฮั่วเคยสงสัยว่าถ้ามิใช่ราชโองการของอดีตฮ่องเต้ที่สั่งให้ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งดูแลน้องชายผู้นี้ให้ดี คาดว่าคงจะหาทางกำจัดทั้งครอบครัวไปนานแล้ว

            ฝ่าบาท หม่อมฉันดูไม่ออกเพคะ ปันฮั่วเห็นนักรบสวมเครื่องแต่งกายขี่ม้ารัดกุมยืนเรียงแถวเป็นระเบียบอยู่กลางลานแวบหนึ่งจึงส่ายหน้า ทำแบบนี้หม่อมฉันลำบากใจเพคะ

            ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งชอบนิสัยของนางที่ไม่รู้ก็บอกไม่รู้ตรง ๆ ยิ่งนัก เช่นนั้นเจ้าก็เลือกมาสักคน

            ขันทีประคองถาดป้ายชื่อที่วางเรียงเป็นแถว เป็นรายชื่อของนักธนูเหล่านี้

            ปันฮั่วดูไปดูมาสุดท้ายเลือกขึ้นมาชื่อหนึ่ง

            เลือกได้เร็วเพียงนี้เชียว ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งมองปันฮั่วอย่างประหลาดใจ ไหนว่าไม่รู้จะเลือกใครมิใช่หรือ

            ชื่อของเขาเป็นมงคลที่สุด เลือกเขาต้องไม่ผิดแน่เพคะ ปันฮั่วยิ้มตาหยียื่นป้ายชื่อให้ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งดู จากนั้นโยนป้ายชื่อไปยังแจกันหยกที่อยู่ไม่ไกล

            เกาวั่งเซิ่ง[1]...ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งหัวเราะอย่างอดไม่อยู่ ชื่อนี้ดูเฉิ่มเชยไปหน่อย แต่ก็เป็นมงคลที่สุด

            จวินพั่ว อาเหิง พวกเจ้าสองคนก็วางเดิมพันมาสักคนหนึ่ง ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งโบกมืออย่างอารมณ์ดี เรียกหรงเสียและปันเหิงเข้ามา

            ฝ่าบาทก็ทรงรู้ว่ากระหม่อมไม่กลัวอะไรนอกจากกลัวต้องใช้หัวคิด ปันเหิงเลือกชื่อของเกาวั่งเซิ่งโยนใส่แจกันหยกเช่นกัน

            กระหม่อมเชื่อในสายตาอันเฉียบแหลมขององค์หญิงปันพ่ะย่ะค่ะ หรงเสียพูดยิ้ม ๆ หยิบชื่อของเกาวั่งเซิ่งขึ้นมา

            ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งพึงพอใจกับนิสัยข้อนี้ของหรงเสียที่รู้ว่าพระองค์โปรดใครไม่โปรดใคร กิริยาท่าทางของเขาดูงามสง่าเรียบร้อย มิได้แสดงถึงความหยิ่งผยอง กลับให้ความรู้สึกอ่อนโยนเป็นกันเอง เมื่อคิดถึงขุนนางในราชสำนักแต่ละคนที่ไม่แน่ว่าจะมีความสามารถอะไรมากมาย แต่กลับส่งเสียงดังใส่กัน แม้แต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ยังทะเลาะกันหน้ามืดตามัว จนพระองค์อยากจะให้ขุนนางทั้งราชสำนักเป็นอย่างหรงเสียเพื่อให้เงียบสงบลงบ้าง

            ปันฮั่วหันหน้ามามองหรงเสียหรงเสียเอียงหน้ามองนางเช่นกัน ปันฮั่วคลี่ยิ้มเป็นมิตรให้อีกฝ่าย

            เรื่องที่นางยังไม่แน่ใจในสายตาของตนเอง แต่คนอื่นกลับแสดงความเชื่อมั่นถึงเพียงนี้ให้ความรู้สึกที่อย่างยิ่ง

 

องค์หญิงคังหนิงเห็นหรงเสียยิ้มอ่อนโยนให้ปันฮั่วแล้วรู้สึกราวกับมีมีดกรีดหัวใจจนเจ็บปวดยิ่งนัก แต่ใบหน้าของนางจะแสดงความไม่พอใจให้เห็นไม่ได้แม้แต่น้อย แม้ฮ่องเต้จะทรงทำราวกับพวกนางสองพี่น้องไม่มีตัวตน นางได้แต่ยืนอยู่ด้านข้างรักษาใบหน้ายิ้มแย้มเอาไว้

            น้องพี่ เจี่ยงอวี้เฉินเดินมาหยุดเบื้องหน้า สายตามีความละอายใจแฝงอยู่ ทำให้เจ้าต้องอับอายแล้ว

            องค์หญิงคังหนิงส่ายหน้า กัดริมฝีปากไม่พูดสิ่งใด นางไม่ได้อับอายอะไรเลย อย่างน้อยก็ยังกินดีอยู่ดี แต่หลายปีมานี้พี่ชายต้องเร่ร่อนอยู่นอกบ้าน ไม่รู้ว่าต้องลำบากมากเพียงใด

            ยามนี้เองที่มีเสียงตบมือดังกระหึ่มพร้อมกับเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจ องค์หญิงคังหนิงได้ยินขันทีประจำลานธนูเคาะระฆัง

            การประลองธนูยุติลงแล้ว ผู้ชนะ เกาวั่งเซิ่ง

            องค์หญิงคังหนิงหัวเราะเสียงขื่น มีคนบางคนเกิดมาชะตาวาสนาดี แค่พูดอะไรเรื่อยเปื่อยยังกลายเป็นจริงได้

            เหตุใดถึงเป็นเช่นนั้น เหตุใดถึงเป็นเช่นนั้น

            เหตุใดสวรรค์จึงอยุติธรรมเช่นนี้

 

เจ้าก็คือเกาวั่งเซิ่งหรือ ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งมองนักธนูที่ยืนอยู่ตรงหน้า คนผู้นี้มีรูปร่างเตี้ยผอม หน้าตาเรียบ ไม่สะดุดตา แม้แต่ยืนอยู่ต่อหน้าฮ่องเต้ก็ยังมีท่าทางหงอ ให้ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนนักธนูที่มีฝีมือยอดเยี่ยม สามารถยิงธนูในระยะหนึ่งร้อยก้าวได้อย่างแม่นยำ

            แต่เขาเอาชนะผู้อื่นได้กลายเป็นผู้กำชัยชนะในการแข่งขันครั้งนี้

            ทูลฝ่าบาท กระหม่อมคือเกาวั่งเซิ่งพ่ะย่ะค่ะ

            นางหนูปัน เจ้านี่สายตาเฉียบแหลม คนเยอะเพียงนี้ยังเลือกถูก ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งชี้ไปที่หรงเสียและปันเหิง พวกเจ้าเองก็มีสายตายาวไกลจริง ๆ

            ขอบพระทัยฝ่าบาทที่รับสั่งชมเชยพ่ะย่ะค่ะ ปันเหิงยิ้มหน้าบานนี่ก็ผ่านไปกว่าครึ่งปีแล้ว ฝ่าบาททรงเป็นคนแรกที่รับสั่งชมกระหม่อม

            ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งขบขันกับคำพูดของปันเหิงยิ่งนัก หลานคนนี้มีนิสัยเสเพลไม่เอาถ่านอย่างไร เขาเคยได้ยินมานานแล้ว แต่เด็กคนนี้แม้จะเสเพลไปบ้างแต่ก็ยังไม่ถึงกับมีนิสัยเลวร้าย ดังนั้นขอแค่ไม่ก่อเรื่องใหญ่ เขาก็หลับตาข้างหนึ่ง แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ได้

            คำพูดของปันเหิงไม่เพียงสร้างความขบขันให้ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่ง แม้แต่ฮองเฮาและองค์หญิงทั้งหลายก็ยังพลอยหัวเราะไปด้วย

            ในสายตาคนอื่น จะเห็นว่าปันเหิงจงใจสร้างความขบขันให้ฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งทว่ามีแต่ปันฮั่วเท่านั้นที่เข้าใจดีว่าน้องชายของนางรู้สึกซาบซึ้งกับรับสั่งของฮ่องเต้อวิ๋นชิ่งอย่างจริงใจ

 

ลานธนูคึกคัก กระโจมที่พักกลับเงียบเหงาไม่น้อย หลี่เสี่ยวหรูกอดผ้าห่มนั่งตาลอยอยู่บนเตียง ไม่รู้เลยว่าสือเฟยเซียนเดินเข้ามาตั้งแต่เมื่อไร

            เสี่ยวหรู สือเฟยเซียนยื่นมือมาโบกไปมาตรงหน้านาง เมื่อครู่ข้าได้ยินบ่าวของเจ้าบอกว่าเจ้าหมดสติไป เจ้าเป็นอะไรหรือ

            หลี่เสี่ยวหรูคิดจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ให้ฟัง คำพูดมาจ่อถึงปาก แต่เมื่อคิดถึงนิสัยร้ายกาจของปันฮั่วแล้วทำให้นางกลืนคำพูดทั้งหลายลงไป ส่ายหน้ากล่าวข้าไม่เป็นอะไร แค่เวียนหัวเท่านั้น

            สายตาของสือเฟยเซียนกวาดผ่านใบหน้าของนางเอ่ยยิ้มๆ เช่นนั้นเจ้าต้องดูแลตนเองให้ดี อย่าเพิ่งขี่ม้า

            เมื่อได้ยินสือเฟยเซียนกำชับอย่างเป็นห่วงทำให้หลี่เสี่ยวหรูละอายใจไม่น้อย จริงสิ เมื่อครู่องค์หญิงคังหนิงกับองค์หญิงปันทะเลาะกัน เฉิงอันปั๋วเป็นคนห้ามทัพ

            เหตุใดเฉิงอันปั๋วถึงไปยุ่งกับเรื่องประเภทนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของสือเฟยเซียนแข็งเกร็งเล็กน้อย นางห่มผ้าห่มให้หลี่เสี่ยวหรูอย่างอ่อนโยน เจ้านอนพักก่อน บ่าวของข้าล่าไก่ป่ามาได้สองตัว ข้าสั่งให้คนนำไปตุ๋นแล้วตัวหนึ่งอีกสักครู่จะยกมาให้เจ้า

            จะรบกวนเจ้าได้อย่างไร...

            แม้พวกเราจะไม่ได้เป็นพี่น้องกัน แต่ก็สนิทกันเหมือนพี่น้อง หากเจ้ายังพูดอย่างนี้อีกก็เท่ากับเห็นข้าเป็นคนนอก สือเฟยเซียนเอ่ยราวกับไม่ได้ตั้งใจ แม้แต่เฉิงอันปั๋วยังเข้าไปห้ามทัพสตรีที่ไม่คุ้นเคย แล้วข้าจะเป็นห่วงพี่น้องอย่างเจ้าไม่ได้หรือ

            จะเหมือนกันได้อย่างไร ตอนนั้นเฉิงอันปั๋วพาหวังเต๋อขันทีคนสนิทของฝ่าบาทไปด้วย หลี่เสี่ยวหรูเอ่ยอย่างแคลงใจ หากไม่ใช่พระประสงค์ของฝ่าบาท เฉิงอันปั๋วจะยื่นมือเข้ายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของสตรีได้อย่างไร

            ไม่แน่ว่าเฉิงอันปั๋วอาจเห็นแก่รูปโฉมของปันฮั่ว เล่นบทวีรบุรุษช่วยสาวงามก็ได้ รอยยิ้มเกลื่อนใบหน้าของสือเฟยเซียนน้ำเสียงผ่อนคลายหยอกล้อ มีคำกล่าวว่ากุลสตรีแสนดีเป็นที่หมายปองของสุภาพชน

            อย่างนางเป็นกุลสตรีแสนดีอะไรกันเมื่อนึกถึงฝีปากร้ายกาจของปันฮั่วแล้วหลี่เสี่ยวหรูกลืนคำพูดครึ่งหลังลงไป เปลี่ยนมาพูดเอาใจสือเฟยเซียนแทน กุลสตรีแสนดีนำมาบรรยายถึงตัวเจ้ายังจะใช่เสียกว่า

            สือเฟยเซียนฟังแล้วหน้าแดงด้วยความเขินอาย เดินดุ่ม ๆ ออกจากกระโจม

 

การล่าสัตว์ในวันนี้ยุติลงแล้ว ปันเหิงเดินเป็นเพื่อนปันฮั่วกลับมายังกระโจมที่พักของนาง ท่านพี่เหตุใดข้าถึงรู้สึกว่าวันนี้เฉิงอันปั๋วเข้าข้างพวกเรา

            แม้เขาจะเรียนหนังสือมาน้อยแต่ก็ไม่ใช่คนโง่ เห็นชัดว่าเฉิงอันปั๋วเข้าข้างพวกเขา

            เขาต้องเข้าข้างพวกเราอยู่แล้ว ปันฮั่วยื่นนิ้วสามนิ้วขึ้นตรงหน้า ข้าให้ไก่ป่ากับเขาสองตัว กับกระต่ายอีกหนึ่งตัวเชียวนะ

            กล่าวถึงตรงนี้ปันฮั่วรู้สึกว่าตนเองมีสายตายาวไกลยิ่ง จึงเชิดคางด้วยความลำพองใจ

            ปันเหิงคิดในใจว่าเฉิงอันปั๋วคนนี้ซื้อตัวได้ง่ายจริง แค่ให้ไก่ป่าสองตัวกับกระต่ายหนึ่งตัวก็ได้แล้ว

            ท่านโหวน้อยองค์หญิงปัน มีองครักษ์สวมเครื่องแต่งกายสีน้ำเงินสองนายเดินตรงมาหา ในมือของพวกเขามีถาดใส่เนื้อกวางและเลือดกวางอย่างละใบ

            ข้าน้อยเป็นคนของจวนเฉิงอันปั๋ว สิ่งของเหล่านี้ท่านปั๋วมีคำสั่งให้พวกเรานำมาให้ หวังว่าท่านทั้งสองจะให้เกียรติรับไว้ขอรับ

            ปันเหิงตะลึงงันเล็กน้อย ก่อนสั่งให้องครักษ์ที่ยืนเฝ้ากระโจมรับเอาไว้ขอบใจพวกเจ้าทั้งสอง รบกวนนำคำขอบคุณของข้าและพี่สาวไปบอกเฉิงอันปั๋วด้วย”

            ท่านกล่าวหนักเกินไปแล้วขอรับองครักษ์ทั้งสองคำนับแล้วล่าถอยออกไป เห็นได้ว่าเฉิงอันปั๋วมีกฎระเบียบดูแลคนในจวนอย่างดีเยี่ยมเพียงใด

            ท่านพี่ ปันเหิงชี้ไปที่เนื้อกวาง นี่เป็นของกำนัลที่ส่งกลับมาหรือ

            เนื้อกวางย่อมมีค่ามากกว่าเนื้อกระต่ายและเนื้อไก่ป่า เท่ากับพวกเขาเป็นฝ่ายได้เปรียบ

 

องครักษ์สองนายเมื่อกลับไปแล้วได้นำคำพูดที่ได้รับการฝากฝังมาบอกหรงเสีย รวมถึงเรื่องที่พวกเขาได้ยินสองพี่น้องสกุลปันคุยกันโดยบังเอิญ

            คิดว่าข้าช่วยนางเพราะได้รับสัตว์ที่นางล่ามาได้ก่อนหน้านี้หรือ หรงเสียหัวเราะเสียงเบา มีนัยบางอย่างแฝงอยู่ในเสียงหัวเราะนั้น

            หรงเสียเปิดฝาหม้อต้มเบื้องหน้า ไอร้อนพวยพุ่งขึ้นเป็นสายพร้อมกับกลิ่นของเนื้อไก่ป่าลอยตลบอบอวลไปทั่วกระโจม

            เนื้อไก่ป่านุ่มละมุนลิ้น ไม่เลี่ยนไม่มันจนเกินไป อีกทั้งน้ำแกงยังมีรสชาติดี



[1]แปลว่า เจริญรุ่งเรือง มีความรุ่งโรจน์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 740 ครั้ง

416 ความคิดเห็น

  1. #416 zen (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 12:53

    ปันฮั่วน่ารัก

    #416
    0
  2. #385 xxbossxx (@xxbossxx) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 12:46
    นางเหมือนแตร๊ดดศรี #ลูกฉันเป็นคนดีมาก ดูร้ายๆ แต่น่ารัก 5555
    #385
    0
  3. #381 PPinIN (@narupin-578-sana) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 21:02
    นางเอกซื่อดีจัง เหมือนจะร้ายแต่ก็ไม่ใช่อ่ะ งงๆกับนางเนาะ แต่นางน่ารักดีอ่ะ 5555555 หรงเสียดันกลายเป็นคนร้ายๆเลยอ่ะ ดูซับซ้อนสุดๆ
    #381
    0
  4. #282 Momay27 (@may_kasima) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 19:25
    ปันฮั่วต้องลงเอยกับหรงเสียแน่ๆ ชอบคู่นี้
    #282
    0
  5. #243 #;คิมหันต์ (@Tun2002) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 15:27

    แน่ใจว่าซื้อด้วยไก้ป่าได้555!
    #243
    0
  6. #188 jadeIV (@jadeiv) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 08:11
    หรงเสียงานดีขนาดนี้ซื้อได้ด้วยไก่ป่าจริงๆ หรือนี่ 555
    #188
    0
  7. #187 A~B~C~ (@dragonfablez) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 21:50
    ขำ555555
    #187
    0
  8. #186 Mettheela (@Mettheela) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 20:12
    มาต่อเร็วๆน้า/ขอบคุณค่ะ
    #186
    0
  9. #185 sweet-meringue (@sweet-meringue) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 19:49

    คิดลึกอีกหน่อยก็ได้นะ 555

    #185
    0
  10. #183 sasarinrat (@sasarinrat) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 19:09
    ไม่เกี่ยวกับไก่ป่าเลยแต่กินต้มไก่จ้า.

    แหมๆ. ชอบครอบครัวนางเอกไม่เครียด. ครอบครัวไม่คิดมากไม่เจ้าเล่ห์. พระเอกแผนเยอะต้องอยู่กาพวกคิดน้อยสบายใจดี
    #183
    0
  11. #182 Venasia (@Venasia) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 17:52

    >< อยากอ่านเล่มแล้ว ออก 3 เล่มจบขายทีเดียวเลยก็ได้นะคะ ชอบ สนุก อยากอ่านต่อมากค่ะ ^^

    #182
    0
  12. #181 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 16:43

    5555 สองพี่น้องนี่คิดน้อย แต่ก็ถือว่าดีนะชีวิตจะได้ไม่เครียด

    #181
    0
  13. วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 13:14
    พระเอกชั้นนนนกับต้มไก่
    #180
    0
  14. #179 Owari (@Owari) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 11:26
    ถถถ พี่หรงของเราช่างซื้อตัวง่ายเสียจริง ไก่ป่าสองตัวกับกระต่ายอีกตัวนึง 5555 อยากให้หญิงปันได้ผู้คนนี้ น้องจะเอาาา
    #179
    0
  15. #178 มีนาจ๋าจ้า (@innocent19) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 10:56

    นางน่ารัก

    #178
    0
  16. #177 โอมมณี (@akkabong) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 10:36
    รอออออ แทบไม่ไหวแล้วววว
    #177
    0
  17. #176 Dawrada (@Dawrada) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 10:35
    5555+++ หลงเสีย ท่านช่างมีค่าน้อยนักในสายตาหญิงบ้าเนี่ย
    #176
    0
  18. #175 somsa8552 (@somsa8552) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 10:31

    เเอาเงินข้าไป!!!!

    #175
    0
  19. #173 Tiemchan (@Tiemchan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 10:29
    นางคิดตรงๆดี555
    #173
    0
  20. #172 (@swithon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 10:26

    เราหาเงินจ่ายค่าตัวเฮียหลงแทบตาย

    หนูปันให้แค่กระต่ายกับไก่ก็มาแล้วหรอเนี้ย

    #172
    0
  21. #171 annonann (@annonann) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 10:12
    ขอบคุณค่ะ รอตอนต่อไป
    #171
    0
  22. #170 bird_only (@bird_only) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 10:09
    หนูปัน กะชายปันน่ารักกจริง ความคิดไม่ซับซ้อนเลย
    #170
    0
  23. #169 audi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 10:03

    ค่าตัวหรงเสียช่างน้อยยิ่ง แค่ไก่ป่ากับกระต่ายก็ซื้อได้

    #169
    0
  24. #168 Zoojaree (@Zoojaree) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 09:44

    เห็นแก่ไก่

    #168
    0
  25. #167 DayGood (@DayGood) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 09:39

    สนุกมากติดตามมมมมมมม
    #167
    0