ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้

ตอนที่ 20 : 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,548
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 618 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61

หลังจากปันฮั่วและปันเหิงทะเลาะกันไปยกหนึ่ง นางจึงลากตัวเขาออกมาเป็นเพื่อนซื้อของด้วยเหตุผลที่ว่าให้เขาได้ฝึกฝนร่างกาย สองพี่น้องเพิ่งเดินไปถึงนอกเรือน พลันได้ยินเสียงเอะอะดังขึ้น ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไร

            ทั้งสองคนเดินไปหน้าประตู เห็นบ่าวรับใช้ประคองบิดาลงจากรถม้า เมื่อเห็นท่าทางคอพับคออ่อนแล้ว แสดงว่าต้องดื่มสุรามา

            ท่านพี่ ท่านแม่ออกไปข้างนอกหรือยัง ปันเหิงมองหลังประตูแวบหนึ่ง ถ้าท่านแม่เห็นท่านพ่อในสภาพนี้ ไม่รู้นางจะโมโหเพียงใด

            ยัง ท่านแม่เพิ่งบอกว่าจะไปนอนกลางวัน ปันฮั่วมองปันเหิงอย่างเห็นใจ กำลังจะเดินเข้าไปประคองปันหวายพร้อมกับเขา ก็เห็นคนลงจากรถม้าอีกคนหนึ่ง

            องค์หญิง ท่านโหวน้อย หรงเสียจัดเสื้อผ้าให้ดีแล้วจึงกล่าวทำนองขออภัยกับสองพี่น้อง เมื่อครู่ข้ากินอาหารกับท่านโหว ทำให้ท่านโหวดื่มสุราไปหลายจอกโดยไม่ทันระวัง ต้องขออภัยอย่างยิ่งพ่ะย่ะค่ะ

            ต้องให้ท่านมาส่งท่านพ่อกลับบ้าน นับเป็นการรบกวนแล้ว ปันฮั่วรู้สึกว่าเรื่องนี้จะตำหนิหรงเสียก็ไม่ได้ บิดาของนางเป็นคนคออ่อนเพียงใด นางรู้ดี สิ่งเดียวที่คิดไม่ถึงก็คือ บิดากับหรงเสียร่วมสังสรรค์กันได้อย่างไร ดูเหมือนแมวกับนกกระเรียนที่มาเล่นด้วยกัน ใครเห็นเข้าก็คงรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย บิดาข้าดื่มสุราไม่เก่ง ถ้าเกิดล่วงเกินอะไร ขอท่านอย่าได้ถือสา

            องค์หญิงรับสั่งหนักไปแล้ว ท่านโหวมิได้พูดสิ่งใดล่วงเกินแม้แต่น้อยพ่ะย่ะค่ะ หรงเสียเห็นว่าปันหวายมีบ่าวรับใช้ประคองเข้าไปนั่งในเกี้ยวแล้ว จึงเอ่ยว่า ในเมื่อส่งท่านโหวกลับได้อย่างปลอดภัย กระหม่อมก็ขอตัวก่อน

            “ท่านปั๋วอยู่ดื่มน้ำชากันก่อนแล้วค่อยกลับเถิดปันเหิงคำนับหรงเสีย เชิญท่านปั๋ว”

            รบกวนพวกท่าน...

            เฉิงอันปั๋วปันหวายที่นั่งอยู่ในเกี้ยวยังโผล่หน้าออกมาพูดเสียงอ้อแอ้ว่า ข้ารับท่านไว้เป็นสหายแน่นอนแล้ว

            แฮ่ม ปันเหิงกระแอม ท่านปั๋วไม่ต้องเกรงใจ เชิญ

            ปันฮั่วยกมือปิดหน้า ก่อนหันไปบอกให้บ่าวรับใช้รีบหามเกี้ยวพาบิดาเข้าไปยังเรือนชั้นใน ปล่อยให้ท่านแม่เป็นฝ่ายจัดการเรื่องยุ่ง ๆ ทั้งหลายเอง

            เช่นนั้นข้าคงต้องบากหน้ารบกวนพวกท่านแล้ว

            หรงเสียเดินตามสองพี่น้องเข้าประตู เป็นครั้งแรกที่เขาเดินผ่านประตูใหญ่สกุลปัน เรือนด้านในของสกุลปันไม่ต่างจากที่เขาคิดไว้เท่าใด หากก็ยังมีสิ่งที่แตกต่างอยู่มาก การตกแต่งและจัดวางสิ่งของต่าง ๆ งดงาม ประณีต และโอ่อ่า มีการวาดภาพตามเสาระเบียง การแกะสลักคานไม้งดงาม ซ้ำยังมีต้นไม้ดอกไม้แปลกตามากมาย ถ้าจะเดินเข้าประตูเรือนชั้นที่สองจะต้องเดินผ่านสะพานไม้ที่มีถึงเก้าโค้ง ใต้สะพานเป็นสระน้ำใสแจ๋ว มีปลาทองตัวใหญ่สะบัดหางอย่างสบายอารมณ์ ดูเป็นปลาอ้วนที่เกียจคร้านยิ่งนัก บ่าวรับใช้ในจวนนี้ทำงานอย่างเป็นระเบียบมากกว่าที่เขาคิด ไม่เหมือนกับอีกหลายครอบครัวที่เกี่ยวดองกับเชื้อพระวงศ์แล้ว แม้จะมีหน้ามีตา แต่ก็ยังควบคุมบ่าวรับใช้ได้ไม่ดี

            คิดว่าเรื่องนี้คงจะเป็นผลงานของฮูหยินปันเป็นแน่ ได้ยินมาว่าแม่สามียังชื่นชมนางอย่างยิ่ง ถึงขนาดเรียกคนเป็นแม่สื่อให้ไปสู่ขอสะใภ้คนนี้กลับมา ยังดีที่แม้จิ้งถิงโหวจะเป็นคนทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอัน วัน ๆ ได้แต่เที่ยวเล่นปล่อยตัวตามสบาย แต่กลับปฏิบัติต่อฮูหยินอย่างดี เขาเคยได้ยินคนอื่นพูดถึงฮูหยินจิ้งถิงโหวว่าตอนที่นางยังสาวนั้นงดงามและฉลาดเฉลียวเพียงใด

            เขามองสองพี่น้องสกุลปัน แสดงว่าสองพี่น้องน่าจะมีนิสัยเหมือนจิ้งถิงโหว

            ทั้งสามคนนั่งอยู่ที่ศาลาริมน้ำเพื่อชมทิวทัศน์ในสวน ปันเหิงไม่ชอบพูดคุยกับพวกบัณฑิตที่มีความรู้มากที่สุด แต่เมื่อได้คุยกับหรงเสียเพียงไม่กี่ประโยค เขาก็เรียกหรงเสียอย่างสนิทสนมเป็นพี่เป็นน้องกันขึ้นมาทีเดียว เขารู้สึกว่าคนผู้นี้พูดจาฟังเข้าหู แม้จะมีความรู้ แต่ก็มิเอาแต่พล่ามแสดงความรู้ต่อหน้าเขา นิสัยถูกจริตเขามากกว่าบัณฑิตที่มีความรู้และมีชื่อเสียงมากนัก เขาเข้าใจแล้วว่าเหตุใดบิดาถึงได้นั่งกินข้าวดื่มสุรากับคนผู้นี้ได้

            ข้าละอยากรู้จักพี่หรงให้เร็วกว่านี้ ปันเหิงยกจอกชาขึ้น มาข้าขอใช้น้ำชาแทนสุราคารวะพี่หรง

            พี่ปันเกรงใจไปแล้ว หรงเสียยกจอกชาขึ้นชนกับปันเหิง แหงนหน้าดื่มรวดเดียวหมด

            สะใจ ข้าไม่ชอบคนที่กว่าจะดื่มน้ำชาได้ต้องค่อยจิบค่อยดื่มแบบนั้น ปันเหิงเอ่ย ถ้ากระหายน้ำก็ดื่มคำโต ๆ ไม่กระหายก็ค่อย ๆ จิบ ยังจะมาพูดโน่นพูดนี่กันมากมายทำไม

            พี่ปันเป็นคนทำอะไรเปิดเผย รวดเร็ว ข้ามิอาจเทียบได้ หรงเสียยกป้านน้ำชาขึ้นมาริน เมื่อหันมาเห็นปันฮั่วนั่งยกมือข้างหนึ่งเท้าคางไม่พูดไม่จาจึงเทน้ำชาที่เย็นชืดในจอกทิ้งไป ก่อนรินให้ใหม่ เหตุใดองค์หญิงถึงไม่รับสั่งอะไรเลยพ่ะย่ะค่ะ

            จะให้พูดอะไรเล่า ปันฮั่วกะพริบตา นางโบกมือพลางกล่าวว่า ข้าไม่สนใจหัวข้อที่บุรุษอย่างพวกท่านคุยกัน

            หรงเสียทำหน้าประหลาดใจ เช่นนั้นองค์หญิงสนใจเรื่องใดหรือ

            เพชรนิลจินดา เครื่องประดับงาม ๆ ยิ่งงามข้ายิ่งชอบ ปันฮั่วถอนหายใจ รำพึงรำพัน ชีวิตคนเราแสนสั้น พอคิดว่ายังมีของสวย ๆ งาม ๆ ในโลกนี้อีกตั้งมากที่ข้าไม่ได้เป็นเจ้าของแล้วก็ให้ปวดใจจัง

            แค่ก ๆ ๆ ปันเหิงไอติด ๆ กันอย่างอับอาย พี่สาวคนดีของข้า ท่านพี่จะระวังตัวหน่อยไม่ได้หรือ ชื่อเสียงท่านพี่ยามนี้ย่ำแย่ไปถึงไหนแล้ว ยังจะพูดให้คนอื่นเขาได้ยินว่าชอบเพชรนิลจินดาของพื้น ๆ เหล่านี้ จะแสร้งทำเป็นผู้ดีมีรสนิยมหน่อยก็ไม่ได้

            ปันฮั่วค้อนขวับ คนที่ทำกิริยาเป็น วัวเคี้ยวดอกโบตั๋น[1] ได้อย่างไม่รู้สึกอับอายขายหน้า ไม่มีคุณสมบัติมาทำท่ารังเกียจนาง

            หรงเสียทำเป็นมองไม่เห็นสายตาพิฆาตระหว่างสองพี่น้อง พูดกลั้วหัวเราะ องค์หญิงมีพระสิริโฉมสะท้านแผ่นดินเช่นนี้ มีแต่เพชรพลอยที่งดงามที่สุดเท่านั้นถึงจะคู่ควรกับท่าน

            ปันฮั่วยิ้มจนนัยน์ตาสองข้างเป็นเส้นโค้งทันที ใต้หล้านี้มีแต่บุรุษที่รูปลักษณ์งดงามและปากหวานเท่านั้นถึงจะเป็นที่ถูกใจของผู้คน

            ท่านปั๋ว ขนมนี่รสชาติไม่เลว ท่านลองชิมดูปันฮั่วเลื่อนจานขนมสีเขียวอ่อนที่แต่เดิมวางอยู่หน้านางให้หรงเสีย ขนมชนิดนี้ดูแล้วหน้าตาธรรมดา แต่กว่าจะทำออกมาได้ต้องเสียเวลาและเสียแรงไม่น้อย จานหนึ่งต้องใช้เงินเกือบหนึ่งร้อยตำลึง แต่เพราะนางชอบกินขนมชนิดนี้ ดังนั้นพ่อครัวในจวนจึงต้องทำขนมชนิดนี้เป็นประจำทุกเดือน

            ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ หรงเสียใช้ตะเกียบคีบขึ้นมาชิ้นหนึ่ง เป็นขนมที่มีรสชาติอ่อน มีกลิ่นหอมของใบชาจาง ๆ...ซ้ำยังมีกลิ่นหอมที่ให้ความสดชื่นราวกับอยู่ในฤดูใบไม้ผลิ เป็นรสชาติที่หรงเสียบรรยายไม่ถูก แต่อร่อยลิ้นยิ่งนัก

            อร่อยมาก หรงเสียดื่มน้ำชาอึกหนึ่ง ก่อนเช็ดมุมปาก พ่อครัวของจวนจิ้งถิงโหวมีฝีมือการทำขนมยอดเยี่ยมมาก

            ปันฮั่วเห็นขนมเหลืออยู่ในจานสี่ชิ้น จึงคีบขึ้นมากินหนึ่งชิ้น แล้วเลื่อนจานไปตรงหน้าหรงเสีย ถ้าชอบก็กินอีกหน่อยเถิด          

            หรงเสียดูออกว่ามีความเสียดายแฝงอยู่ในดวงตาของปันฮั่ว เขาหยิบตะเกียบค่อย ๆ คีบขนมที่เหลืออีกสามชิ้นกินช้า ๆ ลิ้มรสชาติของมันอย่างเต็มที่

            ความรู้สึกของปันฮั่วยามนี้สับสนยิ่งนัก ของที่นางชอบ มีคนอื่นชอบด้วยสมควรเป็นเรื่องน่าดีใจ แต่ขนมที่มีจำนวนจำกัดในแต่ละเดือน กลับถูกคนอื่นหยิบกินไปทีเดียวถึงสี่ชิ้น ทำให้นางปวดใจไม่น้อย

            ปันฮั่วยกมือลูบคาง หรือนี่ก็คือความรู้สึก ถึงจะเจ็บ แต่ก็เป็นสุข อย่างที่ในนิยายบรรยายเอาไว้

            หรงเสียเป็นแขกที่จวนจิ้งถิงโหวนานกว่าหนึ่งชั่วยาม เมื่อกลับถึงจวนตนเอง รอยยิ้มบนใบหน้ายังไม่จางหาย

            “ท่านปั๋ว วันนี้พบเรื่องอะไรดี ๆ หรือขอรับบ่าวรับใช้คนสนิทยกน้ำอุ่นมาให้เขาล้างหน้าล้างตา ข้าน้อยไม่เห็นท่านอารมณ์ดีอย่างนี้มานานแล้ว

            แย่งกินขนมของเด็กหญิงคนหนึ่งนับว่าเป็นเรื่องดีหรือไม่หรงเสียล้างมือแล้วหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านบนตั่ง ไปบอกห้องครัวว่าอาหารเย็นคืนนี้ทำให้น้อยหน่อย

            ขอรับบ่าวรับใช้ฉงน วันนี้ท่านปั๋วเป็นอะไรไป แม้แต่ขนมของเด็กหญิงก็ยังแย่งกิน ถ้าเรื่องลือออกไปจะทำอย่างไร

           

ตามระเบียบราชสำนักต้าเย่จะมีการประชุมเล็กทุกสามวัน ประชุมใหญ่ทุกห้าวัน จิ้งถิงโหวที่ไม่มีงานทำเป็นชิ้นเป็นอัน จะให้มาลงชื่อเข้าประชุมเล็ก เขายังขี้เกียจมาด้วยซ้ำ มีแต่ยามประชุมใหญ่ จึงจะปรากฏตัวในราชสำนัก ยืนรวมกลุ่มขุนนางให้ครบตามจำนวน

            แต่การประชุมใหญ่ในวันนี้ เขากลับดูกระฉับกระเฉง มีชีวิตชีวา ไม่เพียงหวีผมเรียบแปล้ ยังยืนหลังตรงอย่างน่าประหลาดใจ

            เขาเดินเข้ามากลางกลุ่มคน เมื่อเห็นจงผิงปั๋วแล้ว ก็อดส่งสายตาดูแคลนให้อีกฝ่ายไม่ได้ ก่อนหันหน้าไปคุยกับบรรดาท่านโหวที่ไม่มีงานทำแถวนั้น

            จงผิงปั๋วถูกจิ้งถิงโหวมองอย่างดูแคลนแล้วยังมิอาจใช้สายตาโต้กลับ ซ้ำยังเข้าไปตีเขาไม่ได้ ทำให้คับแค้นใจยิ่งนัก ไม่นานหลังจากนั้น เขาเห็นจิ้งถิงโหวกับคนอื่น ๆ กระซิบกระซาบอะไรกันก็ไม่รู้ แล้วยังปรายตามองเขาอยู่เป็นระยะ ทำให้จงผิงปั๋วยิ่งเกิดโทสะ พวกหนอนน่ารังเกียจว่างงาน วัน ๆ เอาแต่หาเรื่องไม่หยุด มีคุณสมบัติพอที่จะนินทาเขาลับหลังเชียวหรือ

            นี่ ได้ยินมาว่า อนุของใต้เท้าหวังให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง โอ้โฮ อายุห้าสิบกว่าแล้วยังรักษาสุขภาพได้ดีอีก ชิ ๆ

            แค่นั้นเองรึ ใต้เท้าหลี่ที่ปกติมักพูดจาเป็นการเป็นงาน สองวันก่อนไปเที่ยวหอคณิกา บ่าวของข้าเห็นกับตา

            บ่าวของท่านไปหอคณิกาทำอะไร

            สุราที่หอร้อยบุปผารสชาติดี ข้าให้บ่าวไปซื้อกลับมาไว้ที่บ้านสักหลายไหจะไม่ได้เชียวหรือ

            สุ่ยชิง ได้ยินว่าช่วงนี้ท่านซื้อของดีเข้าบ้านมากมาย ฮูหยินท่านไม่บ่นเอาแล้วหรือ

            ฮูหยินของข้าเป็นคนอ่อนโยนที่สุดแล้ว นางเคยบ่นข้าที่ไหนกันเล่า

            ท่านโหวที่ดูหลักลอยเหล่านี้ยืนคุยเรื่องสัพเพเหระกันอยู่ แต่ในสายตาของจงผิงปั๋ว ท่าทางที่พวกเขาประเดี๋ยวคุยประเดี๋ยวหัวเราะล้วนเป็นเพราะกำลังนินทาเขาอยู่ มือที่ถือแผ่นงาช้างกำเข้าหากันแน่น พยายามสะกดอารมณ์มิให้ตนเองวิ่งเข้าไปตีอีกฝ่าย

            ทุกคนอยู่ในความสงบ ขันทีผู้หนึ่งเดินเข้ามาตบมือในท้องพระโรง ใต้เท้าทุกท่าน ฝ่าบาทเสด็จแล้ว

            ท้องพระโรงเงียบกริบทันที ขุนนางทั้งหลายยืนเข้าแถวกันตามลำดับอย่างขันแข็ง ไม่เห็นท่าทางตามสบายอย่างเมื่อครู่แม้แต่น้อย

            หลังการประชุมผ่านไปได้ครึ่งทาง หวังเต๋อผู้ที่ยืนอยู่ข้างกายฮ่องเต้ร้องขึ้นว่า ถ้ามีเรื่องก็นำขึ้นถวาย ถ้าไม่มีอะไรก็เลิกประชุม

            คราวนี้ปันหวายก้าวออกมานอกแถว ทว่ายังมีคนอื่นที่เคลื่อนตัวเร็วกว่าเขาเสียอีก

            ฝ่าบาท กระหม่อมมีเรื่องจะกราบทูลพ่ะย่ะค่ะ ผู้ที่เดินออกมาคือใต้เท้าหลี่ ขุนนางตรวจการที่เพิ่งไปเที่ยวหอคณิกาเมื่อไม่กี่วันก่อน

            กระหม่อมต้องการกล่าวโทษบุตรชายคนโตของจงผิงปั๋ว เซี่ยจ้งจิ่น ขณะรับราชการอยู่ที่เมืองผิงโจว ได้ปล่อยปละละเลยผู้ใต้บังคับบัญชา รีดนาทาเร้นชาวบ้าน หาผลประโยชน์ใส่ตัว มิได้กระทำตัวเป็นขุนนางที่ดี นับเป็นแมลงร้ายที่กัดกินราชสำนักพ่ะย่ะค่ะ

            เดิมปันหวายมิได้มีความรู้สึกดีต่อใต้เท้าหลี่ผู้นี้เท่าใด คิดว่าเขามีปากแหลม ๆ แก้มป่อง ๆ เหมือนลิง ท่าทางร้ายกาจไม่น่าคบ แต่ยามนี้เมื่อได้ยินเขากล่าวโทษคนสกุลเซี่ยก็รู้สึกว่าคางแหลม ๆ ของคนผู้นี้เต็มไปด้วยสติปัญญา แก้มป่อง ๆ ที่ไม่น่าดูก็เหมือนจะฉลาดปราดเปรื่อง ดูแล้วให้ถูกชะตาขึ้นมาทันที

            ฝ่าบาท เรื่องนี้กระหม่อมเองก็ได้ยินมาเช่นกัน เขาเป็นขุนนางของแผ่นดินต้าเย่ กระหม่อมอยากจะขอให้ฝ่าบาททรงไต่สวนเรื่องนี้ให้กระจ่างด้วยพ่ะย่ะค่ะ

            คนที่ออกมายืนคนต่อไปคือเสนาบดีซ้าย เหยียนฮุย

            แม้ฮ่องเต้จะเชื่อถือเสนาบดีขวามากกว่า แต่เพราะเรื่องนี้แม้แต่เหยียนฮุยยังออกมาสำทับอีกแรง เกรงว่าจะไม่จัดการก็คงไม่ได้

            ปันหวายถูมือไปมา พยายามสะกดกลั้นความรู้สึกตื่นเต้นเอาไว้ มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว จะต้องเป็นละครที่น่าตื่นเต้นและน่าติดตามยิ่ง




[1]เปรียบเปรยว่าคนที่มีของดีกิน แต่กลับไม่รู้จักกินให้สมกับเป็นของดี หรือกินแล้วก็ยังไม่รู้ว่ารสชาติดีอย่างไร

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 618 ครั้ง

418 ความคิดเห็น

  1. #418 casanova666 (@casanova666) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 22:44
    สนุกค่ะ อ่านได้เรือยๆเอือยๆเลย
    อยากรู้ว่า มีให้ทดลองอ่านแค่นี้ หรือมีต่อค่ะ..
    #418
    0
  2. #417 Numtanthitiya (@Numtanthitiya) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 20:47
    เพิ่งเคยเจอครอบครัวตัวละครเอกที่...ไม่เอาถ่านเป็นครั้งแรก.....คาแรคเตอร์ใหม่มากกกก
    #417
    0
  3. #415 งามจันทร์ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 00:17

    คือระ? บอกว่าพี่น้องสกุลปันเหมือนพ่อ ไม่เอาถ่านงี้เหรอ55555

    #415
    0
  4. #414 bjjtatip2340 (@bjjtatip2340) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 15:16
    เอาล่ะ จะขอให้หรงเสียเป็นพระเอกก็รู้สึกแปลกๆ งั้นตามยฐากรรมนะลูก นางเอกเอ้ย ฉันรู้หล่อนเก่งหล่อนต้องสู้ๆนะ
    #414
    0
  5. #413 Kewalin5 (@Kewalin5) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 03:24
    รอรอรอๆๆ
    #413
    0
  6. #411 mahyurah (@mahyurah) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 14:32
    รอค่ะ สนุกน่าติดตาม
    #411
    0
  7. #410 Meawkan (@Meawkan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 01:29
    รอตอนต่อไปนะคะ
    #410
    0
  8. #401 swan28 (@swan28) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 19:37

    ชอบ...สนุก
    #401
    0
  9. #387 barboobar (@barboobar) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 17:01
    สนุกมาก จ่ายไป
    #387
    0
  10. #374 Promporn30 (@Promporn30) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 22:28

    เสียดายไม่มีอีบุ๊ค

    #374
    0
  11. #371 นุช นุชติยา (@455524021) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 22:45
    ชอบมาก. เรื่องนี้สนุกมากค่ะ
    #371
    0
  12. วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 19:17

    อีกตอนเถอะค่าาา 21 21 21!

    #370
    0
  13. #369 gnownoor (@gnownoor) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 14:28
    เพิ่งมาเจอเรื่องนี้ค่ะ สนุกมากกกก
    #369
    0
  14. #367 Femeela (@Femeela) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 03:42
    เซง ติดวันหยุดเนี่ยยยยย ฮรื่ออออ
    #367
    0
  15. #365 ข้าน้อย (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 19:27

    รอหนังสืออยู่15ชิมิ

    #365
    0
  16. #363 Ooy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 12:45

    รออยู่เลย ไม่มาซะที ขอ 21 ก่อนเถิด

    #363
    0
  17. #359 ตามอ่าน จองไปแล้ว (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 19:30

    อีกสักตอนจะดีมากรอหนังสืออยู่

    #359
    0
  18. วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 16:04

    21จงมา 21จงมา

    #356
    0
  19. #354 Zurruz (@love_noval555) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 14:35
    พน เงินเดือนออก จะรีบไปสอบทันที สาธุขอให้ทันได้บ๊อกเถ๊อะ
    #354
    0
  20. #353 NuningSmile (@NuningSmile) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 21:29

    รอเล่ม...

    #353
    0
  21. #352 ♡luvB_Bhyunee♡ (@aoozzii-5259) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 21:15
    เตรียมไตไว้แล้ว55555
    #352
    0
  22. #351 QiaoJen (@QiaoJen) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 19:47
    หรงเสีย กลับอารมณ์ดี มาแย่งกินได้นะ
    #351
    0
  23. #350 ๋Jineping (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 17:55

    สนุกมากกก พรุ่งนี้แล้วที่จะได้อ่านเต็มเล่มซะที

    #350
    0
  24. #348 u-2352 (@U-235) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 13:38
    สนุกค่า น่าติดตาม ยังไงก็รอเล่มเป็นบ๊อกซ์เแน่นอลลล
    #348
    0
  25. วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 12:58

    อ่านรวดเดียวเลย สนุกดี อ่านไปขำไป

    #347
    0