ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้

ตอนที่ 9 : 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,887
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 644 ครั้ง
    25 ก.ย. 61

มีคำพูดที่ว่าโลกกว้างทางแคบ เมื่อเจอคนที่ไม่อยากเจอ คนที่กล้าหาญกว่าย่อมเป็นฝ่ายชนะ

        ปันฮั่วขี่ม้ามาเรื่อย ๆ พบเซี่ยหวั่นอวี้ที่กำลังลงจากเกี้ยวเข้าพอดี ทั้งสองประสานสายตากัน ปันฮั่วเห็นถึงความลำพองใจและเยาะหยันจากนัยน์ตาของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน

        นางลำพองใจอะไร ลำพองใจที่ได้เป็นชายาขององค์ชายเช่นนั้นหรือ

        เป็นชายาองค์ชายจะมีประโยชน์ใด อีกแค่ไม่กี่ปี ใต้หล้านี้ก็มิใช่ของสกุลเจี่ยงแล้ว อีกประการหนึ่งคนนิสัยไม่ดีอย่างเจี่ยงลั่วหากมิใช่มีฐานะสูงส่ง ต่อให้ส่งมาเป็นนายบำเรอ นางยังไม่สนใจเลี้ยงดูเสียด้วยซ้ำ

        ท่านหญิงปัน บังเอิญจัง เซี่ยหวั่นอวี้ที่มีใบหน้าผุดผ่อง มีเลือดฝาด คลำต่างหูไข่มุกเม็ดใหญ่ไปพลางมองปันฮั่วไปพลาง แต่เมื่อเห็นต่างหูของปันฮั่วเป็นทับทิมสีแดงเข้มราวกับโลหิตจึงได้ทิ้งมือลง เอ่ยเสียงเรียบว่า เหตุใดช่วงนี้ไม่เห็นท่านออกมาเที่ยวเล่นเลย

        ผิดแล้ว ปันฮั่วยกนิ้วชี้ส่ายไปมา ไม่ใช่ท่านหญิง แต่เป็นองค์หญิง

        เซี่ยหวั่นอวี้ได้ยินแล้วยกมือปิดปากพูดยิ้ม ๆ ดูข้าสิ เหตุใดถึงลืมไปได้ว่าท่านได้ลาภจากโชคร้าย ได้เลื่อนขั้นเป็นองค์หญิงขั้นสี่แล้วแท้ ๆ ยินดีด้วย ยินดีด้วย

        ก็แค่องค์หญิงขั้นสี่เท่านั้น ต้าเย่มิได้มีนางเป็นองค์หญิงขั้นสี่เพียงผู้เดียว...มีอะไรน่าภูมิใจนักเชียว อีกประการหนึ่ง รอจนถึงต้นฤดูใบไม้ผลิปีหน้า เมื่อนางเสกสมรสกับองค์ชายรองแล้ว นางแพศยาคนนี้ต่อให้กำเริบเสิบสานเพียงใดก็ต้องคำนับนางอย่างว่าง่าย

        โชคร้าย โชคร้ายอะไรรึ

        คงจะยกเรื่องที่นางถูกถอนหมั้นมาเยาะเย้ยเท่านั้น ปันฮั่วมิได้ใส่ใจกับเรื่องเล็ก ๆ นี้เป็นทุนเดิม ดังนั้นจึงมิได้รู้สึกรู้สาไปกับคำพูดของเซี่ยหวั่นอวี้ ปันฮั่วหมุนแส้ม้าในมือเล่น เอ่ยเนิบนาบว่า วันนี้คุณหนูเซี่ยแต่งตัวงามจริง ไม่รู้ว่านัยน์ตาของคุณชายรองหายดีแล้วหรือ

        ปันฮั่วคิดจะทะเลาะกับใคร นางไม่เคยพูดอ้อมไปอ้อมมา ขอเพียงมีใครกล้าพูดเสียดสีนาง นางจะเสียดสีกลับอย่างไม่ไว้หน้า หนำซ้ำตรงไหนที่เป็นจุดอ่อนของอีกฝ่าย นางก็จะพุ่งเป้าไปตรงนั้นอย่างไม่สนใจจะรักษากิริยามารยาทตามที่ชนชั้นสูงพึงมี อาศัยเพียงปากคอเราะรายที่ไม่มีใครต้านทานได้ ทำให้แทบไม่มีหญิงสาวในเมืองหลวงกล้าต่อปากต่อคำกับนาง

        วันนี้ที่เซี่ยหวั่นอวี้กล้าพูดประชดประชันปันฮั่วเช่นนี้ก็เพราะคิดว่าตนกำลังจะได้เป็นชายาขององค์ชายรองในไม่ช้า ถึงปันฮั่วจะโอหังเพียงใดก็คงมิกล้าล่วงเกินนาง

        แต่ใครจะรู้ว่านางประเมินความกล้าหาญและความไร้สมองของปันฮั่วต่ำเกินไป ปันฮั่วกล้านำเรื่องนัยน์ตาของพี่ชายคนรองขึ้นมาพูด สตรีผู้นี้รูปโฉมงดงาม แต่จิตใจร้ายกาจ พี่รองเคยหมั้นหมายกับนางมาก่อน มาบัดนี้นัยน์ตาพี่รองพิการข้างหนึ่ง นางกลับแสดงท่าทีดีใจในความโชคร้าย เยี่ยงนี้นับว่าน่ารังเกียจนัก

        ทว่าแม้วันนี้เซี่ยหวั่นอวี้จะไม่พอใจเพียงใดก็มิอาจแสดงท่าทีใด ๆ ได้ นางกำลังจะเป็นพระชายา จำต้องมีท่าทีงามสง่าและใจกว้างเข้าไว้ ก่อนเข้าพิธีเสกสมรสกับองค์ชายรอง นางจะทำอะไรผิดพลาดไม่ได้แม้แต่นิดเดียว นางไม่ต้องการเป็นเช่นเดียวกับปันฮั่วที่ถูกฝ่ายชายถอนหมั้นก่อนถึงวันพิธี กลายเป็นคนที่ถูกหยิบยกมานินทาและหัวเราะเยาะไปทั่วเมืองหลวง

        ขอบคุณองค์หญิงที่ทรงห่วงใย พี่รองข้าสบายดีเพคะ เซี่ยหวั่นอวี้สูดหายใจลึก ๆ พยายามคลี่ยิ้มให้ปันฮั่ว

        คุณหนูเซี่ย เชิญชั้นบน คุณหนูของพวกเรากำลังรอท่านอยู่เจ้าค่ะหมัวมัวนางหนึ่งเดินมาจากร้านน้ำชาด้านข้าง นางเห็นปันฮั่วจึงคำนับตามธรรมเนียม คาราวะองค์หญิงปันเพคะ

        ปันฮั่วจำหมัวมัวนางนี้ได้ว่าเป็นหญิงรับใช้ข้างกายสือเฟยเซียน นางมองร้านน้ำชาที่อยู่ด้านข้าง ก่อนพยักหน้าให้นาง แล้วจากไปโดยไม่สนใจจะหันหลังกลับมาดูแต่อย่างใด

        เซี่ยหวั่นอวี้ที่มีสีหน้าเขียวคล้ำยืนมองปันฮั่วและน้องชายจากไปราวกับไม่เห็นหัวนางด้วยความแค้นใจ นางอยากจะกระชากอีกฝ่ายลงจากหลังม้าแล้วทุบตีให้หนำใจเหลือเกิน ทว่านางมิได้ทำอะไรทั้งสิ้น ได้แต่ยิ้มให้หมัวมัวที่ลงมารับ ขณะกล่าวว่า เฟยเซียนคงจะรอนานแล้ว

        นางจำต้องอดทนไว้ อดทนเข้าไว้

        เป็นเพราะสือเฟยเซียนเห็นปันฮั่วจึงได้สั่งให้หมัวมัวไปรับเซี่ยหวั่นอวี้ นางมองลอดช่องหน้าต่าง เห็นปันฮั่วขี่ม้าจากไปแล้ว จึงหันหน้ากลับมาคุยกับองค์หญิงคังหนิงยามนี้ปันฮั่วทำตัวเหมือนไม่เห็นใครอยู่ในสายตา

        นางถูกตามใจมาตั้งแต่เล็กจนโต ถูกชายหนุ่มถอนหมั้นถึงสามครั้ง ถูกคนนำไปลือข้างนอกด้วยคำพูดที่ไม่น่าฟังถึงเพียงนั้น จึงต้องปล่อยเลยตามเลยองค์หญิงคังหนิงเอ่ยเสียงเยาะ อย่างไรนางก็ขายไม่ออก ได้แต่ทำสงครามน้ำลายหาความสบายใจก็เท่านั้น

        จะว่าไปแล้วองค์หญิงคังหนิงกับปันฮั่วมีความเกี่ยวข้องเป็นญาติห่าง ๆ แต่เพราะครอบครัวของนางมีความขัดแย้งกับองค์หญิงใหญ่มาก่อน ดังนั้นความสัมพันธ์ของนางและปันฮั่วจึงไม่ค่อยดีนัก ได้ยินท่านแม่เล่าว่า ตอนนั้นเสด็จปู่ดำริจะปลดรัชทายาทเพื่อแต่งตั้งท่านพ่อขึ้นแทน แต่ที่ไหนได้องค์หญิงใหญ่กลับยื่นมือเข้ายุ่งเกี่ยว จนสุดท้ายได้รับความดีความชอบและความโปรดปรานจากฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน

        แม้ครอบครัวของนางจะมิกล้าเอ่ยถึงความเคียดแค้นเมื่อสิบกว่าปีก่อน แต่มิได้หมายความว่าครอบครัวของนางจะลืมสิ่งที่องค์หญิงใหญ่เคยกระทำในกาลก่อน

        ขณะทั้งสองคนสนทนากันอยู่ เซี่ยหวั่นอวี้เดินขึ้นมาถึงชั้นบน เมื่อเห็นสหายสนิททั้งสองคน เซี่ยหวั่นอวี้ก็มีสีหน้าผ่อนคลายลงทันที ข้าอยากจะฉีกปากนางแพศยาปันฮั่วนี่จริง ๆ เมื่อคิดถึงต่างหูหยกโลหิตที่ปันฮั่วใส่อยู่ซึ่งขับให้ใบหน้าขาวเนียนของอีกฝ่ายดูผุดผ่องชุ่มชื้นมากกว่าปกติแล้ว ยิ่งทำให้เซี่ยหวั่นอวี้รู้สึกชิงชังมากกว่าเดิมหลายส่วน

        ความริษยาเป็นประดุจเปลวไฟร้อนแรงที่มิอาจมอดดับ แผดเผาความมีเหตุผลของคนเราไปจนหมดสิ้น

        ที่มาวันนี้ก็เพื่ออวยพรให้เรื่องมงคลของเจ้า จะไปเอ่ยถึงคนนิสัยไม่ดีคนนั้นทำไมองค์หญิงคังหนิงยิ้มขณะเรียกให้นางนั่งลง ปีหน้าของวันนี้ พวกเราจะต้องเรียกเจ้าว่าพระชายาแล้ว

        จู่ ๆ พูดถึงเรื่องนี้ทำไมกัน เซี่ยหวั่นอวี้เขินอายจนหน้าแดงก่ำ หม่อมฉันว่าที่พวกท่านมาวันนี้คงจะมาแหย่หม่อมฉันเล่นมากกว่า

        ดูหน้าเจ้าสิ แดงถึงเพียงนี้ ที่ว่าคนเราเขินอายจนกลายเป็นโมโหนั้นเป็นอย่างไร ข้าเข้าใจแล้วสือเฟยเซียนยื่นมือไปจับแก้มเซี่ยหวั่นอวี้ ยินดีกับน้องสาวที่ได้คู่ครองที่ดี

        เห็นเซี่ยหวั่นอวี้ที่ทั้งเขินอายทั้งมีความสุขแล้ว ทำให้นางคิดถึงหรงเสียผู้ที่ตนแอบชอบมานานหลายปี รู้สึกขมขื่นในใจไม่น้อย นางเงยหน้ามององค์หญิงคังหนิงแวบหนึ่ง ยกมือทำท่าจับเครื่องประดับศีรษะให้เข้าที่ อย่าคิดว่านางไม่รู้นะว่าองค์หญิงคังหนิงเองก็นิยมชมชอบเฉิงอันปั๋วผู้นี้ไม่น้อย

       

ดึกดื่นค่อนคืน ราตรีเงียบสงบ ปันฮั่วพลิกตัวอยู่บนเตียง จากนั้นเข้าสู่ความฝันอีกครั้ง

        ในฝันนางสวมเสื้อผ้าบางเบา เมื่อเห็นชายหนุ่มที่นั่งข้างโต๊ะกับอาหารที่ถูกจัดวางไว้มากมายแล้วก็ยืนงงทำอะไรไม่ถูก

        ปันฮั่วรู้ว่ากำลังฝัน และยังทำตัวเป็นเหมือนคนลอบดูตัวนางเองกับบุรุษที่หน้าตาพร่าเลือนผู้นั้น นางรู้สึกแปลกประหลาดยิ่งนัก ที่แปลกประหลาดยิ่งกว่านั้นก็คือนางรู้สึกว่าตนซาบซึ้งใจในตัวบุรุษผู้นี้มาก

        จากนั้นไม่นานนางเห็นตัวเองเดินออกจากเรือนหลังนั้น สวมเสื้อขนสัตว์ทับอยู่ตัวหนึ่ง

        ภายนอกหิมะตกหนักมาก นางเห็นหญิงสูงศักดิ์ในเมืองหลวงกำลังหัวเราะเยาะ อีกทั้งยังทำมือทำไม้ชี้มาที่นาง แต่มิกล้าส่งเสียงพูดอะไรออกมา

        หลังจากนั้นอีกหน่อย นางเห็นตัวเองนอนตายอยู่บนพื้นที่มีหิมะทับถมจนหนา โลหิตแดงสดไหลนองบนพื้นสีขาว ดุจดอกโบตั๋นสีแดงที่ผลิบานเต็มที่ งดงามยิ่งนัก

        ปันฮั่วสะท้อนใจ นางนี่สมกับเป็นหญิงงามสะคราญโฉม ถึงตายแล้วก็ยังตายได้อย่างงดงามเพียงนี้

        ลมหนาวพัดละอองหิมะปลิวอยู่ในอากาศ แต่ปันฮั่วที่อยู่ในฝันกลับไม่รู้สึกหนาวเหน็บแต่อย่างใด เสียงลมพัดอู้ ๆ ฟังแล้วคล้ายเสียงคร่ำครวญของสตรี นางยืนอยู่หน้าศพของตนเอง เห็นลูกธนูปักอยู่กลางหลังจึงได้รู้ว่านี่ก็คือความฝันที่ฝันต่อจากคราที่แล้ว

        ที่แท้นางมีจุดจบที่น่าอนาถนัก

        ไม่เพียงแต่ไร้ยศศักดิ์ แม้แต่ชีวิตก็ยังหลุดลอย

        ยังดีที่เสื้อขนสัตว์ตัวนี้ดูเป็นของดีมีราคา อย่างน้อยก็ไม่ทำให้นางต้องตายอย่างน่าสมเพชจนเกินไป

        เสียงฝีเท้าดังขึ้นทางด้านหลัง เป็นเสียงที่ดังอย่างร้อนรนและเร่งรีบ เหมือนมีคนเร่งฝีเท้ามาทางนี้

        นาย นายท่าน คุณหนูปันสิ้นใจแล้ว

        นายท่าน ใครกัน

        ปันฮั่วหันหน้ากลับไป เห็นเพียงบุรุษสวมเสื้อคลุมขนสัตว์สีดำยืนอยู่เบื้องหลัง ชายผู้นี้มีรูปร่างสูงสง่า มือที่โผล่พ้นแขนเสื้อขาวสะอาดได้รูป ถึงแม้จะไม่เห็นใบหน้าของเขา แต่ปันฮั่วก็แน่ใจว่าคนผู้นี้จะต้องเป็นชายหนุ่มรูปงามอย่างหาตัวจับยาก

        นางมองไม่เห็นใบหน้าของเขา แต่ได้ยินเสียงที่เขาเปล่งออกมา

        น่าเสียดาย

        ปันฮั่วพยักหน้ารับ น่าเสียดายจริง ๆ เพราะนางงดงามถึงเพียงนี้

        เป็นคนที่มีชีวิตชีวาที่หาได้ยากคนหนึ่ง ทำศพนางให้สมเกียรติ

        ปันฮั่วพ่นลมหายใจยาว ดูท่าคนผู้นี้มิได้รูปงามเพียงอย่างเดียว แต่จิตใจยังงามด้วย

        ชายหนุ่มผู้นั้นหันหน้าขวับราวกับมองเห็นนางที่ยืนอยู่ข้างกาย ปันฮั่วก้มหน้ามองชุดพิธีการที่หรูหราบนร่างของตนเองแวบหนึ่งก่อนยืดตัวตรงอย่างภาคภูมิ

        เสียดายที่อีกฝ่ายมองไม่เห็นนาง เขาใช้น้ำเสียงที่มีความรู้สึกหลากหลายสั่งการว่า สืบให้รู้ว่าใครเป็นคนลงมือแล้วให้คน...ให้คนคอยดูแลครอบครัวของนางให้ดี

        เพล้ง

        หรูอี้ สาวใช้ที่เข้าเวรกลางคืนได้ยินเสียงดังมาจากห้องด้านใน นางตะลีตะลานลุกขึ้นจากเตียงด้วยความตกใจ วิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปในห้องด้านในเห็นปันฮั่วสวมเสื้อตัวกลาง ทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ข้างโต๊ะอย่างเหม่อลอย แทบเท้ามีถ้วยน้ำชาที่ตกแตกใบหนึ่ง

        องค์หญิงเป็นอะไรไปเพคะ

        ไม่เป็นไร ข้าแค่ฝันไปเท่านั้น ปันฮั่วเงยหน้ายิ้มให้ ข้าไม่เป็นไร เจ้าไปนอนเถิด

        ข้างนอกอากาศหนาว บ่าวประคองท่านไปนั่งบนเตียงนะเพคะ หรูอี้จุดตะเกียงน้ำมันขึ้นสองดวง ห้องด้านในสว่างไสว นี่ยังเช้าอยู่มากนะเพคะ

        ปันฮั่วกลับมานอนบนเตียงอีกครั้ง นางกล่าวกับหรูอี้ เมื่อคืนนี้ท่านโหวน้อยเข้านอนยามใด

        หรูอี้ตะลึงงันไปชั่วขณะ นางเป็นสาวใช้ติดตามปันฮั่ว ไยจึงรู้เรื่องในเรือนของท่านโหวน้อย ได้แต่ส่ายหน้าซื่อ ๆ

        ปันฮั่วไม่ได้ตำหนิแต่อย่างใด เอ่ยต่อไปว่า ไม่รู้ว่าในจวนพวกเรามีหนังสุนัขจิ้งจอกขาวชั้นดีหรือไม่ ข้าอยากเอามาทำถุงมือ ทำเสื้อคลุมขนสัตว์ ทำปกเสื้อ

        ห้องเก็บของมีแต่หนังสุนัขจิ้งจอกไฟชั้นดีหลายผืน แต่ไม่มีหนังสุนัขจิ้งจอกขาวเพคะหรูอี้ไม่เข้าใจว่าปกติองค์หญิงที่ชมชอบความสดใสและสีสัน เหตุใดถึงต้องการเสื้อคลุมหนังสุนัขจิ้งจอกขาวขึ้นมากะทันหัน แต่นางเป็นเพียงสาวใช้ ทำตามความต้องการของเจ้านายให้ได้เป็นพอ

        ข้ารู้แล้ว เจ้าไปนอนเถิด ปันฮั่วดึงผ้าห่มขึ้นมาจรดปลายคาง หลับตาลงพลางคิดว่า ไม่รู้ว่าเสื้อคลุมสีแดงเย็บขนสุนัขจิ้งจอกขาวรอบ ๆ อีกชั้นหนึ่งจะงามหรือไม่

        เสื้อคลุมขนสุนัขจิ้งจอกขาวสวมทับชุดพิธีการสีแดงสดจะต้องขับผิวของนางให้น่าดูยิ่งกว่านี้แน่ พอถึงฤดูหนาวนางจะลองทำดู

 

หลายวันหลังจากนั้น

        องค์หญิงเพคะนางกำนัลรุ่นใหญ่ที่ทำหน้าที่ดูแลความเรียบร้อย เดินหน้าตาทุกข์ร้อนเข้ามาหาองค์หญิงคังหนิงหนังสุนัขจิ้งจอกที่ทรงหมายตาไว้ครั้งที่แล้ว มีคนซื้อไปแล้วเพคะ

        ใครกล้าแย่งของที่ข้าหมายตาไว้” องค์หญิงคังหนิงขมวดคิ้วจนแทบจะเป็นเส้นตรง หรือคนที่ซื้อไม่รู้ว่าเป็นของที่ข้าคิดจะซื้อ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 644 ครั้ง

418 ความคิดเห็น

  1. #174 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 10:29
    ขอบคุณ​ค่ะ​
    #174
    0
  2. #88 pop_zaza (@SunidaLuangjam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 10:50
    ฝันของปันฮั่วจะเกิดขึ้นจริงหรือเปล่าหนอ ขออย่าให้เป็นจริงเลย
    #88
    0
  3. #77 NichaSiri (@NichaSiri) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 02:16
    ตามค่ะ ลงวันละ 2ตอนดีไหมค่ะ
    #77
    0
  4. #76 iodine (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 20:25

    ชอบๆๆๆ เบื่อนางเอกเก่งเวอร์ กะนางเอกอ่อนแอ แสนดี

    #76
    0
  5. #75 DayGood (@DayGood) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 19:38
    เป็น นางเอก.... ที่ปากร้ายมากกกกกก
    #75
    0
  6. #74 peonydear (@deardaniel) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 17:31
    นางเอกอารมณ์ล่องลอยมาก โด๊นแคร์สิ่งใดจริงๆ 5555
    #74
    0
  7. #73 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 15:57

    เจ้นี่น้า ปากแบบนี้ถึงตายไว

    #73
    0
  8. #71 jadeIV (@jadeiv) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 14:12
    เป็นนางเอกที่น่าร๊ากกกก อ่านไปพลิกจากที่ติดตลอด
    #71
    0
  9. #70 golffly (@golffly) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 12:57
    เห็นตัวเองตายยังไม่สะเทือนเลย ทั้งยังได้ไอเดียมาทำเสื้อคลุมอีก 5555 ส่วนองค์หญิงคังหนิงนี่ทำไมไม่ให้คนไปติดต่อไว้ก่อน แค่คิดกับหมายตาใครเขาจะไปรู้กัน
    #70
    0
  10. #69 (@swithon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 10:41

    ตายไม่ว่า แต่ขอสวยไวก่อนนนนนนน

    #69
    0
  11. #68 Ning6653 (@Ning6653) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 10:20
    คืออัลไร เห็นตัวเองตาย แต่กลับชมว่าตัวเอง ตายยังสวย แถมตืนขึ้นมายังห่วงเสื้อขนจิ้งจอกอีก ฮั่วฮั่วลูกทำไมน่ารักขนาดนี้ 55
    #68
    0
  12. #67 Panida Yaithaisong (@snooker0410) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 09:59
    เรื่องตายข้าไม่สน ข้าสนหนังจิ้งจอก5555555555555555555
    #67
    0
  13. #66 Owari (@Owari) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 09:34
    ครีเอทดีมากฮั่วฮั่ว ชอบนางงง นึกว่านางจะคิดว่าใครทำร้ายนาง แต่ดันจะตัดเสื้อขนจิ้งจอกซะงั้น 555
    #66
    0
  14. #65 Rp16 (@Rp16) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 08:56
    นางคิดไม่เหมือนใครจริงๆ5555
    #65
    0
  15. #64 poonsuk (@poonsuk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 08:49

    ยังงัยละเนี่ย แอบเดาว่าปั้นฮั่วต้องเป็นว่าที่ฮองเฮาแน่เลย

    #64
    0
  16. #63 sasarinrat (@sasarinrat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 08:33
    เข้ามาอ่านเร็วกะค้างเร็ว
    #63
    0
  17. #62 DuFruit (@DuFruit) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 08:00
    ถถถถถถ
    #62
    0
  18. #61 Soranokokoro (@aosorath) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 07:56

    โอย อยากอ่านเป็นเล่มแล้วค่ะ หนังสือจะลงร้านวันที่เท่าไหร่คะ

    #61
    0