มาลิ้มรสชาติอาหารที่ต่างโลกกันเถอะ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 158,653 Views

  • 964 Comments

  • 4,038 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    569

    Overall
    158,653

ตอนที่ 1 : ร้านอาหารเล็กๆในทางเดินตรงเมืองหลวง[รีไรท์แล้ว]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 128 ครั้ง
    29 ต.ค. 60

ณ ทวีปเฉียนหลง เมืองหลวง แห่ง ราชอาณาจักรสายลมแห่งแสง

ภายในเมือง ถนนทุกสายคึกคักเต็มไปด้วยผู้คนที่ส่งเสียงไปทั่วทุกหนทุกแห่ง ทั้งสองด้านเต็มไปด้วยอาคารที่ตั้งตระหง่านสูง มีทั้งร้านอาหารและโรงแรมอยู่ทั้งสองด้าน กลิ่นหอมของอาหารที่พ่อครัวปรุง มันลอยตลบอบอวลอยู่ทั่วเต็มไปหมด

ภัตตาคารอาหารอันดับหนึ่งในเมืองหลวง ร้านนกฟีนิกซ์อมตะ ภายในร้านมีผู้คนอยู่หนาแน่น ดูเหมือนว่าที่ร้านนั้น ธุรกิจจะเป็นไปได้ด้วยดี

ภายในเมืองหลวง ทุกอาคารถูกสร้างขึ้นมาอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยแทบจะทุกที่  ถ้าหากท่านไปที่ถนนสายหลัก เดินผ่านร้านภัตตาคารนกฟีนิกซ์อมตะแล้วล่ะก็ จะมีซอยลึกปรากฏอยู่ ให้เดินไปที่นั้นยี่สิบถึงสามสิบเมตร และ เดินตรงไปเข้าซอยเลี้ยวทางซ้าย ท่านก็จะพบกับร้านอาหารแห่งหนึ่งที่เป็นร้านอาหารทั่วไปขนาดเล็ก

ที่นั้นมีสุนัขตัวสีดำนอนลิ้นห้อยอยู่หน้าร้าน สังเกตุดูว่าภายในร้านไม่มีแม้แต่ลูกค้าสักคน ทันใดนั้น ก็มีชายหนุ่มเดินออกมาจากร้านอาหาร เขาตัวผอมและมีผิวพรรณที่ดูดี ผมสีดำของเขาถูกผูกไว้เป็นทรงหางม้ายาวออกมา ให้ความรู้สึกที่เป็นระเบียบเรียบร้อย

เจ้าดำน้อย ได้เวลามากินอาหารแล้วนะชายหนุ่มบู่ฟงกำลังถือถ้วยชามกระเบื้องเดินออกมาจากร้าน เขาวางถ้วนชามเอาไว้ข้างหน้าเจ้าสุนัขตัวใหญ่ตัวนั้น สุนัขตัวใหญ่ที่กำลังนอนเซื่องซึม ก็มีท่าทีที่เต็มไปด้วยเรี่ยวแรงทันที ที่ได้เห็นอาหารถูกวางไว้ข้างหน้า

หลังจากที่เขาลูบขนอันอ่อนนุ่มและสะอาดของเจ้าสุนัข บู่ฟงก็ยิ้มแล้วเดินเข้าไปในร้าน

บู่ฟงอายุยี่สิบปี เป็นพ่อครัวที่สุดแสนจะธรรมดา เขาบังเอิญได้ทะลุมาจากโลกเก่า และ ตื่นขึ้นมาอยู่ที่โลกใหม่ ซึ่งเป็นต่างโลกไปเสียแล้ว ด้วยเจ้า [ระบบกูร์เมต์] ที่ปรากฏตัวอย่างลึกลับในสมองเขา ร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งนี้ก็ถูกสร้างขึ้นมาพร้อมกับบู่ฟงที่ปรากฏตัวขึ้นมาอยู่ที่นี้ด้วยความช่วยเหลือของระบบ

ผ่านมาหลายเดือนแล้วที่เขาได้ตั้งร้านอาหารแห่งนี้ขึ้นมา ก็ยังไม่มีลูกค้ารายใดสักคนที่ปรากฏตัวออกมากินที่ร้านเขาเลย ซึ่งจุดๆนี้ บู่ฟงเริ่มชินกับมันแล้ว สิ่งที่เขาต้องทำอย่างมากที่สุดก็คือ ทำตามคำแนะนำของ [ระบบกูร์เมต์] ซึ่งเป็นการฝึกฝนทักษะการทำอาหารและแน่นอนว่า เพื่อทำอหารให้เจ้าสุนัขสีดำตัวใหญ่ตัวนี้กิน

เขาไม่รู้เลยว่า เจ้าสุนัขสีดำตัวใหญ่ตัวนี้มาจากที่ไหน เขารู้แต่เพียงว่า มันปรากฏตัวขึ้นมาหลังจากที่ร้านอาหารแห่งนี้ถูกสร้างขึ้น ซึ่งเจ้าตัวระบบเองก็เตือนให้บู่ฟงทำอาหารให้เจ้าสุนัขกินเป็นระยะ ๆ ทุกครั้งที่เปิดร้าน สุนัขตัวนี้ก็จะรออยู่ข้างนอกเพื่อรอบู่ฟงเสมอ

บอกตามตรง เจ้าสุนัขตัวใหญ่ตัวนี้เป็นลูกค้ารายแรกของบู่ฟงก็ว่าได้ แม้ว่ามันจะมารอกินฟรีก็เถอะ

เมื่อบู่ฟงได้กลับเข้าไปที่ร้านอาหาร เขามองตรงร้านที่ว่างเปล่าและถอนหายใจออกมา ถึงแม้ว่ามันจะดูเป็นร้านธรรมดา และดูเป็นระเบียบเรียบร้อย ด้วยการที่มีพื้นที่อยู่สิบตารางเมตร มีโต๊ะและเก้าอี้ไม่มากเท่าไหร่ ก็นับว่าเป็นร้านอาหารที่เล็ก ๆ เลยก็ว่าได้

เมื่อเขามองไปยังเมนูที่มีอาหารอยู่สามอย่าง บู่ฟงก็ทำได้แต่เพียงถอนหายใจออกมายาว ๆ

เมนูที่ถูกแขวนอยู่บนแผ่นไม้ มีเพียงแค่สามอย่าง สามจาน เท่านั้น

มันยากที่จะนึกภาพออกมาว่า มีร้านอาหารชนิดไหนบ้างที่มีเมนูอยู่เพียงสามอย่าง และราคาที่บอกเอาไว้นั้นก็ไม่ใช่เรื่องน่าตลกอีกด้วย

ในส่วนของผัดผักกับผัดบะหมี่แห้งมีราคาอยู่ที่หนึ่งร้อยเหรียญทอง ส่วนในจานของข้าวผัดไข่นั้น ดูเหมือนว่าแทบ บ้าบอสิ้นดีราคาของข้าวผัดอยู่ที่หนึ่งผลึก

ผลึกที่มีเพียงผู้ฝึกยุทธเท่านั้นที่ใช้ ผลึกเดียวก็มีราคาอยู่ประมาณพันเหรียญทองแล้ว แต่มันก็ไร้ค่าหาใช้ทำอะไรได้

สำหรับร้านอาหารที่เล็ก ๆ แบบนี้นับว่าราคาพวกนี้เป็นเรื่องที่ไร้สาระ

บู่ฟงไม่อยากจะเชื่อว่า จะมีใครหน้าไหนโง่พอที่จะมาสั่งอาหารราคาแพง ๆ แบบนี้กิน ถึงแม้ว่าเขาจะยอมรับว่าอาหารนั้นอร่อย แต่เมื่อบู่ฟงมองไปยังราคาเขาก็คิดว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้

เพื่อที่จะเป็นเทพแห่งการทำอหาร เพื่อที่จะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกแฟนตาซีแห่งนี้ เจ้าจะไม่มีลูกค้ารายแรกของเจ้าได้อย่างไรกัน หากเจ้าหาลูกค้ารายแรกได้ภายในหนึ่งเดือน ตัวเจ้านั้นจะได้รางวัลจากระบบ

นี่เป็นภารกิจที่ระบบมอบให้แก่เขาไม่กี่วันหลังจากที่สร้างร้านอาหาร ตอนนี้เหลือเพียงแค่สามวันก็จะครบกำหนดแล้ว บู่ฟงมองไปทางเข้าซอยที่แสนจะว่างเปล่าก็ไม่มีใครสักคนเดินมา

ดูเหมือนว่าความฝันของข้าที่จะกลายเป็นเทพแห่งการทำอาหารนั้น คงจะถูกทำลายก่อนที่จะได้สู่ก้าวแรกเสียแล้วสินะบู่ฟงดูเวลาแล้วก็ถอนหายใจออกมา เขาลุกขึ้นปิดประตูทางเข้าร้าน และ ก็จะปิดร้านทันที

แต่ละเมนู แต่ละจาน ไม่สามารถเอาออกมาได้ ถ้าหากว่ายังไม่ได้รับอนุญาต มันมีกฏที่เคร่งครัดที่กำหนดเวลาในการเปิด ถึงแม้ว่าร้านอาหารจะค่อนข้างเล็ก แต่ก็มีกฏระเบียบอยู่มากมายนัก มันเป็นกฏที่ระบบได้กำหนดมาให้บู่ฟงต้องทำตาม

ร้านอาหารจะปิดตลอดวัน หลังจากที่ปิดร้านแล้ว บู่ฟงก็จะกลับไปที่ห้องครัวเพื่อฝึกฝนการทำอาหาร เรียกได้ว่ามีหลายอย่างที่เทคโนโลยีทำให้ไม่ได้ นั้นคือ การปรุงอาหารติดต่อกัน ระบบจะเติมส่วนผสมให้โดยอัตโนมัติ บู่ฟงมีหน้าที่แค่ปรุงอาหารเท่านั้น

มุมหนึ่งในห้องครัว มีมนุษย์หุ่นยนต์ เจ้าหุ่นยนต์ตัวนี้ถูกระบบสร้าง หุ่นยนต์ตัวนี้จะเอาอาหารกลับไปในระหว่างที่ฝึกซ้อม นอกจากอาหารที่บู่ฟงและสุนัขตัวใหญ่ได้กินแล้ว อาหารที่เหลือก็จะต้องถูกเก็บอยู่บนพื้นที่ในท้องของหุ่นยนต์

หลังจากที่บู่ฟงเปิดไฟ เขาก็จะเริ่มการฝึกฝนทำอาหารอย่างเช่นทุก ๆ วัน

แม้ว่าบู่ฟงจะอยู่ในโลกแฟนตาซี แต่ห้องครัวก็ถูกสร้างด้วยระบบ มันเป็นห้องครัวสมัยใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นมาจากโลกมนุษย์ที่เขาจากมา

อุปกรณ์ทุกอย่างมีให้เลือกสรรมากมายนัก เช่น หม้อทำอาหารที่ไร้ควัน มีดสแตนเลส เขียง เครื่องดูดควัน เตาอบ ไมโครเวฟ ตู้เย็น…. ในความจริงแล้วมันมีมากกว่าในโลกเสียอีก บู่ฟงแทบไม่ต้องเผชิญกับปัญหาใด ๆ เขาเพียงแค่ต้องทำอาหารในอย่างที่เขาชอบทำก็พอ

เมื่อกลางคืนเข้ามาดวงจันทร์ทั้งสองดวงก็ลอยขึ้น ส่องแสงจันทร์เหมือนม่านที่อยู่บนท้องฟ้า

ด้านหน้าร้านอาหาร เจ้าหมาดำตัวใหญ่ก็นอนอย่างขี้เกียจและมีความสุขหลังจากที่มันกินอาหารเสร็จ เสียงของแมลงดังขึ้นขณะที่มันเฝ้าร้าน

เช้าวันรุ่งขึ้นบู่ฟงตื่นขึ้นมาอย่างเซื่องซึม หลังจากที่เขาอาบน้ำเขาก็เปิดร้านอาหารให้บริการ

 

ที่แห่งนี้ก็ยังคงว่างเปล่าไม่เห็นแม้กระทั่งวิญญาณ เจ้าสุนัขสีดำตัวใหญ่ก็นอนอยู่ที่พื้นเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

ในตอนนี้บู่ฟงอิจฉาธุรกิจที่เฟื่องฟูของภัทตาคารฟินิกซ์อมตะที่อยู่นอกซอยขึ้นมาทันที ธุรกิจของพวกเขาดูเหมือนว่าจะมีลูกค้ามากล้นจนเกินไปจนแทบประตูหน้าร้านจะพังได้เพราะเกิดเปิดปิด

บู่ฟงเริ่มที่จะฝันกลางวันว่า ธุรกิจของเขานั้นสักวันอาจจะประสบความสำเร็จเหมือนภัตตาคารนกฟีนิกซ์แห่งนั้นได้

เพื่อที่โฮสต์จะได้ไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดของการทำอาหารในโลกแห่งแฟนตาซี ท่านไม่ควรที่จะอิจฉาร้านอาหารอื่น ๆ การทำงานอย่างหนักนั้น มันจะส่งผลให้อนาคตของท่านสดใสมากขึ้นแน่นอน

ระบบส่งเสียงจริงจังดังขึ้นมาอยู่ในหัวของบู่ฟง มันเตือนความจำของเขา เมื่อใดที่เขาเริ่มอิจฉาภัตตาคารฟินิกซ์อมตะ ระบบก็จะเริ่มให้กำลังใจเขาทันที

จากการตอบสนองนี้ดูเหมือนว่าระบบจะค่อนข้างจะเหมือนมนุษย์

บู่ฟงนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่อยู่ด้านนอกร้านอาหาร ในตอนที่เขากำลังเพลิดเพลินกับแสงแดดที่อบอุ่นอย่างสะดวกสบาย เขาไม่ได้ประคองตัวไปด้านข้าง แต่เขานอนขดตัวในเก้าอี้ในตำแหน่งที่สบายที่สุด

ยังไม่มีคนแม้แต่คนเดียวที่ปรากฏตัวมาที่ซอย

วันอื่น ๆ ก็ไม่ได้มีลูกค้าแม้แต่รายเดียว บู่ฟงคิดออกมาดัง ๆ เขาเอียงหัวพูดมันออกมา

เจ้าหมาสีดำตัวใหญ่ที่นอนอยู่บนพื้นเหลือบ มองไปยังบู่ฟงก่อนที่มันจะกลับมาทำท่าทางอย่างเดิม

เมื่อตอนที่บู่ฟงกำลังจะเคลิ้มหลับ ก็ได้ยิงเสียงฝีเท้าที่กำลังเดินเข้ามา ทำให้เขาสะดุ้งตกใจตื่นขึ้นมาทันที เขาเปิดตาดูอย่างขี้เกียจ ก็เห็น ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเดินเข้ามา สวมเครื่องแบบของผู้ฝึกยุทธ

หื้ม? มีคนโง่หลงเดินเข้ามาในร้านอาหารที่อยู่ในซอยที่แทบจะไม่มีใครเดินผ่านเข้ามาด้วยหรือนี่?”

ชายหนุ่มผู้นี้ดูดีมากจริง ๆ ใบหน้าของเขามีรูปหน้าทรงไข่ เรียวตาสีแดง ริมฝีปากสีแดงสดใส หากว่าเขาไม่มีหน้าอกแบนกับตรงที่เป้าที่ยื่นออกมา บู่ฟงคงเข้าใจผิดคิดว่าเป็นหญิงสาวปลอมตัวมาแล้วเสียอีก

ช่างดูเหมือนเป็นผู้หญิงที่ปลอมตัวมาเป็นผู้ชายในโลกแฟนตาซีแห่งนี้เสียจริง ๆ

ชายหนุ่มหน้าตาดีผู้นี้ ดูเหมือนจะสนใจร้านอาหารที่เปิดอยู่ในตรอกซอยที่ไม่มีใครผ่านเข้าไป เขาเริ่มเดินไปที่ร้านอาหารอย่างจริงจัง

บู่ฟงเองก็ยังไม่ลุกขึ้นมาต้อนรับ เขายังคงนั่งอยู่ แม้ว่าชายหนุ่มผู้นั้นจะเข้าไปในร้านอาหารแต่ถ้าหากยังไม่สั่งอาหารก็นับว่ายังไม่ใช่ลูกค้า บู่ฟงรู้ดีหากจะทำให้ใครเป็นลูกค้า พวกเขาเหล่านั้นก็ต้องยอมรับราคาอาหารที่แสนจะบ้าบิ่นนี่เสียก่อน

ตามที่คิดไว้ ชายหนุ่มหน้าตาดีผู้นี้เห็นราคาอาหารในเมนู ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นมา เสียงตะโกนอันแหลมคม ดังขึ้นมาในซอยที่เงียบสงบ

โอ้?! ให้ตายเถอะ ผัดผักราคาหนึ่งร้อยเหรียญทอง ? ข้าวผัดไข่ก็มีราคาหนึ่งผลึก? นี่เจ้าไม่ได้บ้าเพราะความโลภหรอกนะใช่มั้ย?!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 128 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #956 deknoomza (@deknoomza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 11:15
    พล๊อตเดียวกะอีกเรื่องเลยข้าวผัดไข่
    #956
    0
  2. #414 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 00:25
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #414
    0
  3. #355 gamezakung321 (@gamezakung321) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 21:17
    เหมือนกับ gourmet food supplier เรื่องโดนLc ดีน่ะเจอเรื่องนี้ ลงแดงมานาน
    #355
    0
  4. #270 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 16:50
    เฮร๊ยยยย ชอบๆๆๆๆๆ ผ่านๆๆๆ อ่านต่อได้
    #270
    0
  5. #267 Pasuta72548 (@Pasuta72548) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 12:16
    ระบบกรูเมต์...นึกถึงโทริโกะเลยแฮะ
    #267
    0
  6. #41 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 23:04
    น่าติดตามมากคะ
    #41
    0
  7. #31 kanato akuma (@ggundata) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 17:03
    สนุกกกกก
    #31
    0
  8. วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 15:40
    ระบบกูร์เมต์ ว้าว กินแล้วกล้ามใหญ่ขึ้นปะ55 

    #เม้นแรก
    #1
    0