มาลิ้มรสชาติอาหารที่ต่างโลกกันเถอะ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 158,525 Views

  • 964 Comments

  • 4,040 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    441

    Overall
    158,525

ตอนที่ 52 : ท่านได้รับหอยนางรมทอด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8456
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    11 ธ.ค. 60

แปลไทย : แพนด้าคุง | แก้ไข : แพนด้าคุง

 

องค์รัชทายาทมองบู่ฟงอย่างตกตะลึง แล้วคิดว่า “เจ้านี่เป็นคนบ้ารึไง? เขากล้าพูดแบบนี้กับนักรบศักดิ์สิทธิ์ขั้นที่เจ็ด แล้วยังบอกที่จะเปลื้องผ้าของเขาอีก.....เพื่อเป็นตัวอย่างกับคนอื่นๆ? ด้วยความแข็งแกร่งของเขา เขามีคุณสมบัติที่จะพูดแบบนี้ด้วยรึ?”

 

จีเฉิงอันสามารถบอกระดับการฝึกฝนของบู่ฟงได้จากการมองดู เขาเป็นเพียงนักรบบ้าคลั่งระดับที่สาม เขาเป็นมดต่อหน้านักรบศักดิ์สิทธิ์ระดับที่เจ็ดไม่ได้ด้วยซ้ำ เขาเอาความกล้าขนาดไหนมาพูดเรื่องพวกนี้กันนะ?

 

จีเฉิงอันเอามือกอดอกเอาไว้แล้วมองไปด้วยความสนใจ เขามองไปข้างเพื่อดูบู่ฟงถูกสั่งสอน

 

องค์รัชทายาทและคนหลายคนจากตระกูลเซียวกำลังมองบู่ฟงด้วยสายตาเดียวกัน ในสายตาของพวกเขา น้องชายคนนี้เป็นเพียงคนโง่ที่สติไม่ดีเท่านั้น

 

สายตาของเซียวเม้งกับเซียวเยว่ก็มองมาที่บู่ฟงเหมือนใบมีดที่หนาวเหน็บ บรรยากาศในร้านยิ่งหนาวเหน็บมากขึ้น

 

บู่ฟงแสดงท่าทางว่างเปล่าถือไหเหล้าหม้อหยกหัวใจหิมะด้วยมือข้างหนึ่ง แล้วเอามืออีกข้างลูบท้องเจ้าขาว เจ้าขาวปรากฏตัวอยู่ข้างๆเขา แทบไม่มีใครสังเกตเห็นตาของมันที่เปลี่ยนไปเป็นแสงสีแดง

 

เซียวเม้งกับเซียวเยว่ที่มองมาก็เริ่มขยับตัวนิดๆไปที่ร่างของเจ้าขาว “หุ่นเชิดตัวนี้...”

 

อารมณ์เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด ทุกคนคิดว่าบู่ฟงกำลังจะโชคร้าย เซียวเม้งหายใจเข้าไปเบาๆ แล้วเดินออกไปที่ทางเข้าร้าน

 

วันนี้ข้าจะไว้หน้าเถ้าแก่บู่ส่วนเจ้ากับข้าเราจะออกมาชำระแค้นกันข้างนอก”

 

มุมปากของเซียวเยว่ขดตัวท่าทางของเขาอ่อนลง

 

ทำไมข้าต้องออกไปด้วยเพราะท่านบอก? ท่านว่าจะทำให้ข้าเสียหน้าเหรอ?” เซียวเยว่เดินไปหาบู่ฟงแล้วเอาไหเหล้ามาจากเขา

 

เซียวเม้งหยุดเดินแล้วหันไปมองกลับไป เขายกฝ่ามือขึ้นแล้วปลดปล่อยพลังงานที่แท้จริงออกมา เหมือนลำธารพุ่งไปล้อมรอบไหเหล้าที่อยู่ในมือเซียวเยว่

 

แล้วเอาไหเหล้าหม้อหยกหัวใจหิมะบินพุ่งเข้ามาอยู่ในมือเซียวเม้ง

 

รูม่านตาของเซียวเยว่หดตัว เขาปล่อยแรงกดดันออกมาจากร่างมันเปลี่ยนไปเป็นกระแสพลังเหมือนกันเข้าไปคลุมรอบๆไหเหล้า

 

ข้าบอกว่า อย่าสร้างปัญหา .......ออกไป” บู่ฟงพูดโดยไม่ได้แสดงท่าทางใดๆ เมื่อเห็นว่าพวกเขาทั้งสองคนกำลังจะสู้กัน

 

เซียวเยว่กับเซียวเม้งโกรธมากแล้ววิ่งออกไปจากร้านเข้าไปในซอย

 

มันน่ากลัวมากเมื่อทั้งสองคนจากไปบรรยากาศภายในร้านก็ยังคงผ่อนคลายอย่างรวดเร็ว ทุกคนหายใจหอบใบหน้าของพวกเขามีสีหน้าหวาดกลัว

 

องค์รัชทายาทจีเฉิงอันมองมาที่บู่ฟงอย่างไม่น่าเชื่อ เซียวเยว่กับเซียวเม้งออกไปข้างนอกเพื่อสู้กันตามที่เจ้าคนนั้นบอก.......มันตรงกันข้ามกับที่เขาคิด มันต่างจากที่เขาคาดหวังเอาไว้มากๆ

 

เขา...ทำได้ไงกัน?” จีเฉิงอันถอนหายใจอย่างรุนแรงแล้วขมวดคิ้ว

 

ฉู่ชี่ถอนหายใจ องค์รัชทายาทยังไม่เข้าใจความน่ากลัวของร้านนี้ เขายังไม่รู้ถึงความน่ากลัวของหุ่นเชิดเหล็กนี้

 

คนอื่นๆมองมาที่บู่ฟงเหมือนกับว่าเขาเป็นปีศาจ เถ้าแก่ร้านเล็กๆนี้บังคับให้นักรบศักดิ์ขั้นที่เจ็ดยินยอมได้

 

เจ้ามองอะไร? เวลาเปิดร้านหมดแล้ว โปรดออกจากร้านไปในตอนนี้ซะ” บู่ฟงมองพวกเขาอย่างไม่แสดงท่าทีใดแล้วบอกให้ออกไปจากร้าน เขาไม่สนใจที่พวกเขาถูกมองอย่างแปลกๆ

 

เถ้าแก่บู่ข้า....”

 

ข้าบอกไปแล้ว....จานนี้ไม่มีขาย หากเจ้าอยากได้จานนี้ก็ต้องเตรียมวัตถุดิบมาเองแล้วเอามาให้ได้” ก่อนที่องค์รัชทายาทจะพูดจบบู่ฟงก็พูดแทรกขึ้นมาทันที

 

องค์รัชทายาทรู้สึกโกรธเล็กน้อยที่ถูกขัดจังหวะ แต่ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยคำพูดของบู่ฟง หากเขาเอาวัตถุดิบมาเองบู่ฟงจะยอมทำให้?

 

นอกจากจีเฉิงอันดวงตาของจีเฉิงเชี่ยก็สว่างขึ้นเหมือนกัน

 

เอาละข้าจะออกไปแล้ว” หลังจากที่ได้รับการยืนยันจากบู่ฟง ก็หันจากไปอย่างมีความสุขกับฉู่ชี่ เขารีบไปดูการต่อสู้กันของเซียวเม้งกับเซียวเยว่

 

คนอื่นๆก็จากไปเช่นกัน การต่อสู้ระหว่างเซียวเม้งกับเซียวเยว่เป็นเหตุการณืที่เกิดขึ้นไม่บ่อยนักพวกเขาไม่อาจจะพลาดได้

 

เซียวเสี่ยวหลงสั่งคนรับใช้พาเซียวเหยี่ยนหยู่ที่ได้รับบาดเจ็บที่ได้รับการฟื้นตัวแล้ว แต่ก็ยังคงเหนื่อยอยู่จากไปเช่นกัน

 

ในพริบตาคนส่วนใหญ่ก็จากไปร้านก็เริ่มว่างเปล่าอีกครั้ง

 

นายท่านที่น่ารังเกียจ ข้าเองก็ไปเหมือนกัน ข้าจะกลับมาในวันพรุ่งนี้” รอยยิ้มฉายออกมาจากใบหน้าของโอวหยางเสี่ยวยี่ นางหรี่ตาลงนายท่านที่น่ารังเกียจไม่ได้โกหกเขาช่วยพี่สาวเหยี่ยนหยู่ได้จริงๆ

 

บู่ฟงไม่ได้สนใจอะไรนางเขาเดินหันเข้าไปในห้องครัว โอวหยางเสี่ยวยี่แลบลิ้นออกมาหลังจากที่บู่ฟงหันหลังไป

 

ในคืนนั้นทั้งเมืองหลวงก็ไม่ได้สงบสุข

 

ราชันดาบเฉือนหัวใจปรากฏตัวออกมาในเมืองหลวงแล้วสู้กับแม่ทัพใหญ่เซียว

 

คนที่เห็นเหตุการณ์ดูเหมือนกับว่าพวกเขาจะสู้กันเพื่อแย่งไหเหล้า พวกเขาสู้กันจากฝั่งตะวันออกของเมืองแล้วไปยังฝั่งตะวันตก แล้วก็ไปที่ฝั่งตะวันออกอีกครั้ง ตั้งแต่ต้นจนจบพวกเขาต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงไหเหล้า

 

แม่ทัพใหญ่เซียวกล้าหาญอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ราชันดาบเฉือนหัวใจใช้เพียงดาบเดียวก็สามารถเฉือนท้องฟ้าได้ด้วยดาบเดียว การต่อสู้ของทั้งสองทำให้เมืองหลวงโกลาหลวุ่นวายเอาแน่เอานอนไม่ได้

 

การต่อสู้กันในครั้งนี้ทำให้ผู้เชี่ยวชาญในนิกายเริ่มปรากฏตัวออกมาทีละคน การสู้รบกันเกิดขึ้นในถนนใหญ่และตรอกเล็กๆในเมืองหลวง พลังที่ระเบิดออกมาล้วนไม่น่าเชื่อมันเหมือนกับดอกไม้ไฟที่อลังการ

 

แต่ไม่มีอะไรที่มันเกี่ยวข้องกับบู่ฟงแม้แต่น้อย

 

หลังจากที่ปิดร้านบู่ฟงก็เดินเข้าไปที่ห้องครัว ไม่ว่าข้างนอกจะวุ่นวายยังไงข้างในร้านก็ยังคงสงบอยู่เสมอ ที่เขาต้องการทำคือเริ่มทดลองทำอาหารจานใหม่

 

ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ด้วย ท่านทำภารกิจเร่งด่วนสำเร็จ: ท่านสามารถเรียนรู้การทำโอสถกระยาหารสำเร็จและช่วยชีวิตหญิงงามที่กำลังจะตาย ตอนนี้ท่านได้รับรางวัลจากระบบ”

 

รางวัลของระบบในตอนนี้ถูกปลดแล้วท่านจะตรวจสอบหรือไม่”

 

ระบบพูดออกมาเสียงดังขึ้นมาในจิตใจของบู่ฟง ดวงตาของเขาเริ่มสว่างขึ้นจิตใจของเขาก็เริ่มสงบ

 

รางวัลของระบบ:หอยนางรมทอดสามารถรับมันไปได้แล้ว”

 

หอยนางรมเป็นขนมอย่างหนึ่ง” บู่ฟงคิดว่าเมนูนี้ระบบคงจะสามารถอนุญาตนำให้ออกไปได้ จากที่เขารู้มาจากลักษณะของระบบเมนูจานหลักระบบจะไม่อนุญาตให้เอามันออกไป

 

มันเป็นรางวัลแบบไหนทั้งที่ข้าหมดแรงกับมันไปครึ่งวัน...” บู่ฟงคิดแล้วรู้สึกสงสารตัวเองจนไม่อาจจะอธิบายได้

 

หอยนางรมทอดเป็นขนมชนิดหนึ่งที่มีลักษณะเฉพาะตัวที่ทำมาจากน้ำนมข้าว หัวไชเท้าหั่นฝอย หัวหอมสับละเอียดกับส่วนผสมอื่นๆ แล้วทอดมันด้วยวิธีพิเศษจะได้รสชาติและกลิ่นหอมของมันติดอยู่ในปากของท่าน”

 

บู่ฟงไม่เคยได้ทำหอยทอดมาก่อนบนโลก เขาจึงสนใจในเมนูใหม่นี้มาก

 

ข้างนอกที่มีการต่อสู้อยู่บู่ฟงก็กำลังจะทดลองทำอาหารจานใหม่ในห้องครัวอย่างมีความสุข

 

วัตถุดิบของหอยนางรมทอดถูกเก็บเอาไว้อีกตู้หนึ่งแยกออกไปต่างหาก บู่ฟงก็เอาหัวไชเท้าคุณภาพดีที่เขามาฝึกฝีมือการใช้มีดหั่น

 

เพียงแค่ถือหัวไชเท้าไว้ในมือเขาก็เริ่มรู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณและน้ำที่ชุ่มฉ่ำในตัวของหัวไชเท้า

 

การหั่นหัวไชเท้าธรรมดาไม่ได้เป็นปัญหาอะไรสำหรับบู่ฟง หลังจากที่หั่นหัวไชเท้าเป็นฝอยเส้นบางๆ เขาเอามันวางไว้อีกด้านหนึ่ง เขาหยิบเนื้อสัตว์ออกมาสับแล้ววางไว้ในจานเล็กๆ เขาซอยหัวหอมเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วนางหอยนางรมให้สะอาด

 

หอยนางรมที่ใช้ไม่ใช่หอยนางรมธรรมดาเป็นหอยนางรมชั้นยอดจากทางใต้ของดินแดนรกร้าง มันเต็มไปด้วยพลังวิญญาณมากมายและมันเป็นวัตถุดิบชั้นดี

 

หลังจากที่เขาเตรียมวัตถุดิบเสร็จบู่ฟงก็เริ่มที่จะเตรียมน้ำนมข้าว เขาต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษสำหรับน้ำนมข้าว (แป้งโม่น้ำ) เนื่องจากไม่ควรให้มีน้ำมากเกินไปหรือมีน้อยจนเกินไป

 

หากแป้งโม่น้ำมีน้ำมากเกินไปหอยนางรมจะแตกเป็นชิ้นๆ ในทางตรงกันข้ามหากแป้งโม้น้ำมีน้ำน้อยเกินไป หอยนางรมทอดก็จะมีรสชาติที่หนาเกินไปส่งผลต่อรสชาติ

 

บู่ฟงเอาเครื่องโม่หินออกมาจากตู้ แล้วเริ่มยืดแขนขาเพื่อเริ่มที่โม่แป้ง



 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #767 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 04:48
    #767
    0
  2. #742 วังวณา (@blue_diamond) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 13:46
    ข้างน้ำต่อยตีกันเพื่อแย่งไหเหล้า ปล่อยพลังใส่กันตูมตาม วุ่นวายโกลาหลทั้งเมือง  
    แต่ในร้าน อะไรคะ ทำหอยทอดสูตรพิเศษอย่างมีความสุข ไม่เกี่ยวกับใครทั้งสิ้น ฟินอยู่คนเดียวเลย
    ช่างมีชีวิตที่ไม่สนโลกดีแท้
    #742
    0
  3. #501 เต่าหมุน^0^ (@Eagles) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 03:54
    เคยกินหอยทอดที่ใช้หอยนางรมบอกเลยไม่เวิร์ค น้ำเจิ่งนองมากถ้าไม่อยากให้แฉะก็มีแต่ต้องทอดจนหอยหด แต่ถ้าทำแบบชุบแป้งทอดน่ะได้
    #501
    1
  4. #492 SAOW (@Sunako_333) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 21:03
    หูยยยยย อยากกินหอยทอดขึ้นมาทันที
    #492
    0
  5. #473 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 05:23
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #473
    0
  6. #402 ghost_fay (@faykug) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 01:17
    เห็นรูปอาหารแล้วอยากจะร้องไห้
    .
    .
    .
    ผมกอนหอยไม่ได้ T^T
    #402
    0
  7. วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 22:08
    ในรูปมันยำหอยนางรมนี่ น่ากินมากกก
    #393
    0
  8. #392 นักอ่านเงา (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 21:44
    เรียบร้อยโรงเรียนมาม่าไปแล้ว ..
    #392
    0
  9. #383 Panyapong2234 (@Panyapong2234) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 19:54
    รอนานเชียว ไข่ทอดก่อนแล้วกันนะรีดเดอร์ทั้งหลาย
    #383
    0
  10. #382 นาย ขนมหวาน (@Candy-No1) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 19:48
    ขอบคุนครับ
    #382
    0
  11. #377 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 19:35
    ไม่ได้แดกหรอก กินข้าวแล้ว555
    #377
    0
  12. #373 blacklady (@bloodbath) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 19:17
    หิววววมากมาย
    #373
    0