มาลิ้มรสชาติอาหารที่ต่างโลกกันเถอะ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 158,684 Views

  • 964 Comments

  • 4,038 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    600

    Overall
    158,684

ตอนที่ 55 : ใครบางคนกำลังสร้างปัญหา.........เถ้าแก่บู่ เถ้าแก่ท่านจะต้องเข้ามายุ่งใช่ไหม?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8060
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    18 ธ.ค. 60

แปลไทย : แพนด้าคุง | แก้ไข : แพนด้าคุง

 

ทำไมเขาถึงลงมือ? ทำไมเขาถึงไม่ทำตามแผน? หุนเฉี่ยนต้วนเจ้าไม่สั่งสอนลูกน้องบ้างเลยรึไง?”

 

ท่ามกลางฝูงชนและรอยยิ้มของพ่อค้าที่เผยออกมาก็เปลี่ยนเป็นมืดมนถามชายชราที่อยู่ข้างๆเขาด้วยเสียงแหบ

 

ชายหลังโก่งหันหน้าไปแล้วยืดตัวตรง คำพูดที่หนาวเหน็บก็ออกมาจากของเขาเช่นกัน “เซียวเยว่อย่ามาพูดแบบนี้กับข้า ข้าไม่ใช่ลูกน้องของเจ้า...”

 

ใบหน้าของชายชราสั่นเหมือนแป้งที่ถูกน้ำแล้วจางหายไป กลายเป็นใบหน้าซีด เขามีท่าทางหดหู่เหมือนผีโดนไฟไหม้

 

ดีมาก นิกายวิญญาณช่างน่ากลัว....หากแผนนี้ล้มเหลวเจ้าจะต้องรับผิดชอบ” ร่างอ้วนของพ่อค้าก็ระเบิดออกมาเป็นชิ้นๆ ร่างของคนตัวสูงก็เผยออกมา

 

ใบหน้าหล่อเหลาเหมือนกับชิ้นส่วนน้ำแข็งหมื่นปีมองไปที่หุนเฉี่ยนต้วน แรงกดดันของดาบที่โหดร้ายก็ออกมาจากร่างของเซียวเยว่ที่ปลดปล่อยพลังที่แท้จริงออกมาแล้วพุ่งขึ้นไปบนอากาศเข้าไปที่ลานประหาร

 

ท่าทางของหุนเฉี่ยนต้วนกลายเป็นมือหม่นแล้วถอนลมหายใจเย็นๆออกมา ปลายเท้าของเขาเขย่งจากบนพื้นแล้วพุ่งขึ้นไปบนอากาศ เสื้อคลุมสีดำของเขาก็ฉีกออกเป็นชิ้นๆ พลังงานที่แท้จริงของเขาก็พวยพุ่งขึ้นมา

 

ตรงกลางลานประหารเซียวเม้งหรี่ตาลงแล้วเงยหน้าขึ้นไปมองร่างของทั้งสองที่ใกล้เข้ามา เขาตบโต๊ะตะโกนออกมาเหมือนเสียงฟ้าร้องคำรามออกมาดังไปไกล

 

เจ้าทรพี เมื่อวานนี้ข้าฆ่าเจ้าไม่ได้ แต่วันนี้เจ้ากลับไปไม่ได้แน่”

 

ตูม

 

กลิ่นอายแรงกดดันจากนักรบศักดิ์สิทธิ์ขั้นที่เจ็ดของเซียวเม้งพุ่งขึ้นมากลายเป็นแสงมาหาเซียวเยว่กับหุุนเฉี่ยนต้วน

 

มุมปากของโอวหยางซ่งเหิงยกกว้างขึ้นมากลายเป็นรอยยิ้ม เขากระทืบเท้าลงบนพื้นอย่างรุนแรง เขาพุ่งขึ้นไปบนเวทีเข้าไปเตะผู้เชี่ยวชาญจากนิกายทั้งสองคนที่พุ่งขึ้นมาใช้ฝ่ามือปะทะกันทันที

 

ข้าโอวหยางซ่งเหิงอยู่ตรงนี้พวกเจ้ายังจะกล้าอวดดีขึ้นมาอีก?”

 

ภายในฝูงชน พลังยังคงระเบิดออกมาเรื่อยๆ ทหารเสือของตระกูลเซียวได้เข้าไปต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญของนิกาย เสียงการต่อสู้ดังกึกก้องไปทั่วประตูสวรรค์ลึกลับพื้นดินถูกยอมเป็นสีเลือด

 

...

 

เมื่อเข้าไปภายในพระราชวังหลวง มีชายชราผู้เฒ่านั่งอยู่บนบัลลังก์มังกรทอง เขามีผมสีขาว มีคนสวมชุดขันทียืนอยู่ข้างๆ กำลังก้มหัวลง

 

ชายชราสวมมุงกุฏสีม่วงทองมีอัญมณีมัดผมเอาไว้ ที่คาดผมทองมีลายมังกรทองสองตัวถือไข่มุกเอาไว้(สัญลักษณ์จักรพรรดิ) แม้ว่าท่าทางของเขาจะแก่ไปบ้าง แต่เขามีกลิ่นอายความเป็นฮ่องเต้อยู่

 

เรื่องที่ประตูสวรรค์ลึกลับราบลื่นดีไหม?” เสียงพูดเบาๆออกมาจากปากของฮ่องเต้

 

ฝ่าบาท แม่ทัพใหญ่เซียวกับแม่ทัพโอวหยางได้ดำเนินการประหารชีวิตแล้ว ผู้เชี่ยวชาญจากนิกายที่หลบซ่อนตัวอยู่ก็เริ่มหมดความอดทน แล้วกำลังเคลื่อนไหวแล้ว” มุมปากของขันทีที่มีผมสีขาวแล้วขดริมฝีปากนิดๆ พูดออกมาด้วยเสียงแหลมสูง

 

พวกเขาไม่ทางเลือกอื่นนอกจากโจมตีที่ลานประหาร พวกเขาไม่อาจจะเสียราชันนักรบขั้นที่หกไปได้....แม้พวกเขารู้ว่านี่เป็นกับดักก็ยังกระโดดเข้าไป..คุ๊กๆ” ฮ่องเต้ยิ้มออกมาดวงตาแทบไร้แสงแล้วไอออกมาเบาๆ

 

ฝ่าบาททรงปรีชา หากนิกายถูกทำลายจนหมดอาณาจักรสายลมแห่งแสงก็จะสงบสุข” ขันทีลูบหลังฮ่องเต้เบาๆแล้วพูด

 

ฮ่องเต้โบกมือแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ “ข้ารู้สภาพร่างกายของข้าเป็นอย่างดีว่าสภาพร่างกายของข้าไม่อาจจะอยู่ได้ถึงวันที่นิกายถูกทำลายไปจนหมด ไม่อย่างนั้นข้าไม่วางกับดักล่อพวกเขาหรอก....เจ้าไปช่วยแม่ทัพเซียวเถอะ ในสิบนิกายมีเพียงนิกายท้องฟ้าแห่งความลับเท่านั้นที่เจ้าเล่ห์เหมือนจิ้งจอก พวกเขาส่งผู้เชี่ยวชาญมาจำนวนมากข้าคิดว่าแม่ทัพเซียวอาจจะรับมือไม่ได้”

 

ขันทีผมขาวก็ถอยไปแล้วก้มหัวคำนับแล้วพูดออกมาว่า “ตามพระประสงค์ของฝ่าบาท”

 

ฮ่องเต้อยู่คนเดียวมองขันทีที่จากไป เหลือเขาเพียงคนเดียวนั้นที่อยู่พระราชวังใหญ่แห่งนี้

 

ด้วยความช่วยเหลือของเหลียนฟูในครั้งนี้.....แม้นิกายจะไม่ถูกทำลายแต่ก็คงเสียหายไปอย่างมาก.....แค่ก แค่ก”

 

...

 

การต่อสู้ที่ประตูสวรรค์ลึกลับนั้นรุนแรงมาก ผู้เชี่ยวชาญจากนิกายจำนวนที่หลบซ่อนอยู่ก็ออกมาตามที่เซียวเม้งกับคนอื่นๆคาดเอาไว้ ทหารกับยามก็ฆ่าผู้เชี่ยวชาญจากนิกายจำนวนมาก

 

เซียวเม้งเมื่อเผชิญหน้ากับเซียวเยว่กับหุนเฉียนต้วนที่อยู่ในระดับมี่หกจักรพรรดิในขั้นสูงเขาก็ไม่อาจเอาชนะทั้งสองฝ่ายได้ ที่ช่วยกันป้องกันได้

 

โอวหยางซ่งเหิงเมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูจำนวนมาก ได้แต่เพียงปกป้องไม่ให้ใครเข้าไปใกล้พระราชวัง ผู้เชี่ยวชาญจากนิกายก็พยายามวิ่งเข้าไปที่วังหลวงเช่นกัน ทั้งสองฝ่ายเริ่มต่อสู้กัน

 

ผู้เชี่ยวชาญทั้งสองฝ่ายต่างปรากฏตัวเพื่อสู้รบกัน พวกเขาต่อสู้กันอย่างบ้าคลั่ง เลือดสาดกระจายลงบนพื้นประตูสวรรค์ลึกลับ

 

คนชั่วร้ายที่มาจากนิกายถึงเวลาที่จะตายแล้ว”

 

ทุกคนได้ยินเสียงตะโกนที่โกรธเกรี้ยวดังมาจากภายในวังหลวง ร่างผมสีขาวบินออกมาผมที่เสมือนแส้ผ้าก็สะบัดไปมาเขาร่วมการต่อสู้

 

ท่าทางของเซียวเยว่เปลี่ยนไปเขาตกใจ “หัวหน้าขันทีเหลียนฟูเขาไม่ได้อยู่ปกป้ององค์ฮ่องเต้เหรอ? เขาเองก็ออกมาเคลื่อนไหวด้วย”

 

ท่าทางของหุนเฉียนต้วนไม่น่าดูเหมือนกันเขาแอบด่าอยู่ในใจ ระดับการฝึกฝนของหัวหน้าขันทีเท่ากับเซียวเม้ง เมื่อทั้งสองคนร่วมมือกัน ต่อให้มีระดับจักรพรรดินักรบมากกว่านี้ก็ไม่อาจจะเอาชนะพวกเขาได้

 

ตามที่คาดเอาไว้นี่เป็นกับดักของจีฉางฟง พวกเราถูกหลอกรีบหนีไปซะ”

...

 

นายท่านที่น่ารังเกียจ วันนี้ไม่ลูกค้าแล้วข้ากลับไปก่อนได้ไหม?” โอวหยางเสี่ยวยี่ถามบู่ฟงที่นอนขดตัวบนเก้าอี้ที่อยู่ทางเข้าด้วยใบหน้าที่มืดหม่นของนาง

 

ลูกค้ามีน้อยกว่าปกติ นอกจากคนอ้วนจินกับเพื่อนๆ ก็มีเพียงคนไม่กี่คนเท่านั้นที่เป็นลูกค้า ลูกค้าขาประจำอย่างจีเฉิงเชี่ยและคนอื่นๆไม่มาปรากฏตัวเลย

 

เอาละๆ เจ้ากลับไปได้” บู่ฟงตอบออกมาโดยไม่แสดงท่าทางใดๆ แสงแดดที่อบอุ่นสบายใต้ดวงอาทิตย์นี้ทำให้เขาง่วง

 

โอวหยางเสี่ยวยี่ได้ยินคำตอบของบู่ฟงดวงตาของนางก็ยิ้มออกมา นางพยักหน้าแล้วออกไปจากร้านไปที่ประตูสวรรค์ลึกลับ

 

หลังจากที่ได้ยินคนอ้วนจินกับเพื่อนพูดนางก็รู้สึกร้อนใจ พ่อของนางเป็นหนึ่งในคนที่คนที่ประจำการอยู่ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงพ่อของนางจะต้องตกอยู่ในอันตราย

 

นางถอนหายใจออกมาเบาๆ นางกำลังเดินออกมาจากตรอก เมื่อเดินไปถึงทางเข้าตรอกนางก็รู้สึกกดดันอย่างมาก

 

ท่าทางของโอวหยางเสี่ยวยี่เปลี่ยนไป โดยไม่ทันได้คิดอะไรร่างของนางก็หันไปมองรอบๆ แล้ววิ่งไปตรงที่ทางที่นางจากมา

 

แต่เมื่อนางกำลังเดินไปก้าวที่สอง นางก็พบว่ามีคนอยู่ข้างๆนาง แล้วแขนที่แข็งแรงก็จับนางเอาไว้ แล้วอุ้มนางขึ้น

 

เซียวเม้งหยุดซะ ไม่งั้นข้าจะฆ่าคุณหนูตระกูลโอวหยาง”

 

เสียงแหบของเซียวเยว่ตะโกนออกมา เขามีเลือดท่วมทั่วร่าง กลิ่นเลือดกระจายออกมาจากปก ดวงตาเขาเหมือนหมาป่าที่โหดร้าย เขามองไปที่คนที่ไล่ล่าเขาเซียวเม้งกับขันทีผมขาวเหลียนฟู

 

หุนเฉี่ยนต้วนหน้าอกมีรูเล็ๆ ใบหน้าของเขาซีดขาวแทบไม่มีสี และหน้าดูอ่อนแรง

 

เห็นร้านที่อยู่ในตรอกไหม?เข้าไปกัน?” เซียวเยว่หันมาพูดกับหุนเฉี่ยนต้วน แล้วจับโอวหยางเซียวยี่ไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง

 

ใบหน้าที่น่ารักของโอวหยางเสี่ยวยี่เปลี่ยนเป็นสีแดงแล้วเริ่มใช้แขนขาทุบตี ทั้งโกรธทั้งเหนื่อย นางเริ่มด่าทอด้วยความโกรธ “เซียวเยว่เจ้าปล่อยข้าลง”

 

เซียวเยว่ไม่ว่างที่จะสนใจโอวหยางเซียวยี่ ดวงตาของเขาจับตามองดูการเคลื่อนไหวของเซียวเม้งกับหัวหน้าขันทีเหลียนฟู เขาพยายามถอยหลังเข้าไปในร้านช้าๆกับหุนเฉียนต้วน

 

ดวงตาของบู่ฟงที่ปิดอยู่ก็ได้ยินคำสาปแช่งที่ไม่เหมือนใครๆเค้าของโอวหยางเสี่ยวยี่ เขาลืมตาตื่นขึ้นเห็นเซียวเยว่ที่ได้รับบาดเจ็บกำลังจับโอวหยางเสี่ยวยี่ แล้วคนอีกคนหนึ่งที่เข้ามาในร้านที่มีหน้าเหมือนผี

 

บู่ฟงกำลังงงนิดๆว่าเกิดอะไรขึ้นมา?

 

เซียวเยว่ปล่อยตัวโอวหยางเสี่ยวยี่ แล้วลงบนพื้นอาเจียนเป็นเลือด เขารีบหยิบยาออกมาจากหน้าอกแล้วกลืนมันลงไป

 

หลังจากที่ทำทั้งหมดนี้เซียวเยว่ก็ยิ้มให้กับบู่ฟงด้วยสีหน้าที่ซีด

 

เถ้าแก่บู่หากมีคนมาสร้างปัญหาในร้านของท่าน......ท่านจะเข้ามายุ่งด้วยใช่ไหม?”


//ท่านใดพบปัญหาตัวอักษรเกินอ่านยาก ลองอ่านในเพจดูนะมีลงอยู่ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #779 [BenMore'Sako] (@BenMoreSako) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 18:55
    เหมือนวัยรุ่นไล่ตีกันแล้ววิ่งหนีเข้าโรงพัก. 555+
    #779
    0
  2. #745 วังวณา (@blue_diamond) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 14:13
    อ่าวเถ้าแก่ ... เรือหายแล้วไหมละ
    #745
    0
  3. #651 SAOW (@Sunako_333) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 12:45
    แน่ะ ทีงี้มาขอความช่วยเหลือ
    #651
    0
  4. วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 12:07
    มีเรื่องปวดหัวเข้ามาอีกแล้ว
    #629
    0
  5. #526 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 16:58
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #526
    0
  6. #525 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 16:58
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #525
    0