มาลิ้มรสชาติอาหารที่ต่างโลกกันเถอะ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 158,639 Views

  • 964 Comments

  • 4,038 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    555

    Overall
    158,639

ตอนที่ 64 : ข้าวผัดไข่ช่างเข้ากันกับหัวปลาต้มเต้าหู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    15 ม.ค. 61

แปลไทย : แพนด้าคุง | แก้ไข : แพนด้าคุง

 

บรรยากาศในร้านเงียบลงภายใต้แรงกดดัน ที่มาจากฮ่องเต้ทำให้เซียวเม้งกับจีเฉิงเชี่ยแทบจะหายใจไม่ออก

 

ฮ่องเต้ฉางฟงก็ยังยังคงเป็นฮ่องเต้ฉางฟงอยู่เสมอ เขาใช้เวลาหลายปีทำลายล้างนิกายนอกรีต และร้ายนิกายมากมายที่เคยรุ่งเรือง แรงกดดันและรังสีการฆ่าที่มาจากเขาแข็งแกร่งมาก

 

แต่ยังไงก็ตามตอนนี้เซียวเม้งกำลังขมวดคิ้วแล้วกระซิบเบาๆที่หูของฮ่องเต้ “ฝ่าบาท.....อย่าลืมว่าร้านนี้มีหมาดำตัวใหญ่ที่นอนอยู่ที่ทางเข้า มันเป็นสัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งมาก มันอาจจะทำให้ฝ่าบาทลำบากหากว่าคิดจะทำลายร้านนี้”

 

มุมปากของฮ่องเต้เผยรอยยิ้มออกมากว้างเล็กน้อยแล้วพูดออกมาตามปกติว่า “แม่ทัพใหญ่เซียว ข้าจำที่เจ้ารายงานได้ว่า หากไม่มีใครก่อปัญหาในร้านมันจะไม่เข้ามายุ่งใช่ไหม?”

 

เซียวเม้งรู้สึกแปลกใจอยู่นิดสักพักหนึ่ง เขาไม่รู้ว่าทำไมองค์ฮ่องเต้ถึงถามคำถามนี้ แต่เขาก็พยักหน้าลงด้วยท่าทางที่จริงจัง “ใช่แล้วฝ่าบาท”

 

มันก็ง่ายมาก กฏของร้านหามไม่ให้สร้างปัญหา หากไม่สร้างปัญหาเจ้าสัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งนั้นจะไม่เข้ามายุ่ง มันมีหลายวิธีที่พวกเราสองคนจะทำลายร้านนี้ไม่ให้เจ้าสัตว์วิญญาณระดับสูงสุดเข้ามายุ่ง ไม่ใช่มีแต่วิธีทำลายร้านนี้เท่านั้น” ฮ่องเต้เอานิ้วเคาะบนโต๊ะเบาๆ เสียงของโต๊ะหนาดังสะท้อนกันออกมา

 

เซียวเม้งหรี่ตาแคบลงแล้วเขาก็คิดว่า “มีวิธีใดกันหรือฝ่าบาท? ฝ่าบาทสามารถหาคนที่สามารถปราบสัตว์วิญญาณระดับสูงสุดในเมืองหลวงได้หรือ?”

 

กลวิธีการค้าบางเลยหรือ ตั้งแต่ท่านออกไปอยู่ที่สนามรบ ท่านแม่ทัพเซียวแม้ว่าร้านนี้จะมีสัตว์วิญญาณขั้นสูงสุด แต่ร้านนี้ก็ยังมีกฏอยู่เคร่งครัด ท่านคิดว่าหากข้าห้ามไม่ให้ใครมาเป็นลูกค้าร้านนี้จะยังคงเปิดอยู่ได้อีกต่อไปไหม?” ฮ่องเต้หัวเราะเบาๆแล้วมองไปที่เซียวเม้ง

 

เซียวเม้งคิดอยู่ในใจความรู้สึกดีเกิดขึ้นบนใบหน้าเขา เขาคิดว่า “ใช่แล้ว หากไม่มีใครก่อปัญหาในร้านเจ้าสัตว์ร้ายระดับสูงสุดจะไม่มายุ่ง การสร้างปัญหาในการทำธุรกิจเป็นสิ่งที่ส่งผลมากที่สุด”

 

ฮะฮะ ท่านไม่ต้องกังวลแม่ทัพเซียว ที่ข้าพูดออกไปตราบใดที่อาหารของเถ้าแก่บู่ถูกใจข้า ข้าก็จะไม่ยุ่งกับธุรกิจของเขา?” ฮ่องเต้หัวเราะเบาๆแล้วเอามือจับหนวดของเขา

 

เสี่ยวยี่ยกจาน” บู่ฟงเรียกออกมา ขณะที่คนอื่นกำลังคุยกันอยู่ข้างนอก จานอื่นๆก็เสร็จแล้ว

 

นายท่านที่น่ารังเกียจ.....หากอาหารทำให้ท่านปู่ฮ่องเต้ไม่พอใจ เขาจะห้ามไม่ให้คนอื่นเข้าไปในร้านของท่าน” โอวหยางเสี่ยวยี่มุดตัวเข้าไปในห้องครัวกระซิบกระซาบกับบู่ฟงเบาๆ ตอนที่นางกำลังจะไปหยิบจาน

 

บู่ฟงพยักหน้าไม่แสดงท่าทางใดๆ เขาไม่เห็นจะสนใจตอบเพียงแค่ว่า “อ้อ”

 

เอ๊ะ? นางท่านที่น่ารังเกียจท่านไม่กังวลเลยเหรอ?” เสี่ยวยี่หน้ามุ่ยถาม นางเตือนนายท่านที่น่ารังเกียจด้วยความเห็นใจแต่เขากลับไม่สนใจ นางโกรธมาก

 

บู่ฟงลูบหัวเสี่ยวยี่แล้วยิ้ม “ไม่ต้องกลัวไม่มีใครไม่ชอบอาหารที่ทำจากเทพเจ้าแห่งการทำอาหารคนนี้”

 

โอวหยางเสี่ยวยี่กำลังงงนางจ้องไปที่บู่ฟงที่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม ดวงตาของนางจ้องต่อไปแล้วคิด “นายท่านที่น่ารังเกียจท่านหล่อมากจริงๆ”

 

ไปเถอะอย่าทำให้ลูกค้าได้รอเลย”บู่ฟงพูด

 

โอวหยางเสี่ยวยี่พยักหน้าด้วยความแล้วรีบยกอาหารไปที่โต๊ะของจีเฉิงเชี่ย

 

ท่านพี่องค์ชายนี่คือปลาหมักพริกของท่าน กินปลาหมักพริกให้มีความสุขนะ” โอวหยางเสี่ยวยี่ยิ้มออกมาอย่างน่ารัก แล้วเอาปลาหมักพริกวางไว้ตรงหน้าจีเฉิงเชี่ย

 

จีเฉิงเชี่ยพยักหน้า เขาแอบเงยหน้าขึ้นพบว่าองค์ฮ่องเต้กำลังมองมาทางนี้หลังจากที่ถูกดึงดูดด้วยปลาหมักพริกกับกลิ่นเหล้าที่ผสมเคล้ากัน

 

ฮ่องเต้มองไปที่ปลาหมักพริกดูเหมือนว่ารอยย่นของเขาจะสั่นนิดๆ แล้วเหมือนว่าเขาจะแอบกลืนน้ำลาย

 

ท่านพ่อ...ท่านอยากลองบางไหม?” จีเฉิงเชี่ยถามด้วยความเคารพ

 

ฮ่องเต้ได้ยินจีเฉิงเชี่ยพูด เขาก็ขยับตัวแล้วพูดออกมาตามปกติว่า “ไม่จำเป็น ข้าไม่ต้องการ ข้าได้สั่งของข้าไปแล้ว....เดี๋ยวก่อนจานนี้มีชื่อว่าอะไรนะ?”

 

ปลาหมักพริก” จีเฉิงเชี่ยตอบด้วยความเคารพ

 

องค์ฮ่องเต้พยักหน้าแล้วหลับตาลงหยุดให้ความสนใจสิ่งใดๆมองสภาพแวดล้อมรอบตัว

 

จีเฉิงเชี่ยถอนหายใจ เขามองไปที่ฮ่องเต้ด้วยหน้าตาที่เศร้าหมอง “เสด็จพ่อไม่ชอบข้ามาก.....ข้าเป็นลูกชายเหมือนกันแต่ต้องไปออกรบในแนวหน้า เหตุใดที่ผ่านมาท่านไม่เคยห่วงใยข้ามาเลยตลอด?”

 

เซียวเม้งรู้สึกว่าช่วยอะไรไม่ได้ เขาเดินไปที่โต๊ะของของจีเฉินเชี่ย แล้วเทเหล้าลงจอกทั้งคู่ก็นั่งลงแล้วดื่มด้วยกัน

 

กลิ่นหอมหวนชวนดมล่องลอยมาฟุ้งไปจนทั่ว ดวงตาของจีฉางฟงที่ปิดแล้วแน่นเริ่มขยับแล้วเปิดตาออกมา

 

เมื่อกินอาหารจนเสร็จ จีเฉิงเชี่ยก็ลุกยืนขึ้นมาแล้วทำความเคารพองค์ฮ่องเต้ เขาพูดออกมาอย่างใจเย็นว่า “ท่านพ่อข้าจะต้องไปรบ ไม่นานนี้ข้าก็จะออกเดินทาง”

 

ฮ่องเต้พยักหน้าแล้วโบกมือให้เขาออกไป

 

จีเฉิงเชี่ยหันมามองฮ่องเต้ทันที สายตาของเขามองอยู่สักพักแล้วหันกลับมา เขาจากไปแขาเสื้อของเขาสะบัดม้วนเหมือนเกลียวคลื่น

 

เสี่ยวยี่ยกอาหาร” เสียงของบู่ฟงดังขึ้นมาอีกครั้งดังขึ้นก้องห้องครัว

 

โอวหยางเสี่ยวยี่ตาสว่างขึ้นมา นางรู้ว่าจานต่อไปเป็นขององค์ฮ่องเต้ ตอนนี้นางกำลังรอดูฉากองค์ฮ่องเต้ถูกสยบโดยอาหารของบู่ฟง

 

ข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุงหอมลอยขึ้นมา ไข่เหลวสีเหลืองทองห่อหุ้มเมล็ดข้าวเหมือนไข่มุกเปล่งแสงสว่างแสบตา

 

ท่านปู่ฮ่องเต้นี่ข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุงของท่าน” โอวหยางเสี่ยวยี่เอาข้าวผัดไข่วางไว้ต่อหน้างองค์ฮ่องเต้ ดวงตากลมโตของนางมองไปที่เขาด้วยความคาดหวัง

 

ดี ดี เสี่ยวยี่ ทำไมเจ้าถึงมาเป็นเสี่ยวเอ้อที่นี่? ปู่ของเจ้าเห็นด้วยกันกับเรื่องนี้เหรอ?” ฮ่องเต้ลูบหัวเสี่ยวยี่แล้วยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน

 

ถ้าท่านปู่ห้ามไม่ให้ข้ามาที่นี่ข้าจะดึงเคราของเขา” โอวหยางเสี่ยวยี่หรี่ตาแคบลงมาอย่างมีความสุข

 

ฮ่องเต้หัวเราะแล้วมองไปที่ข้าวผัดไข่ ตอนนี้สายตาของเขากำลังเปลี่ยนไป

 

ในฐานะฮ่องเต้มาตรฐานอาหารของเขาล้วนเข้มงวด ภายในพระราชวังมีพ่อครัวมากมายนับหมื่นที่ถูกเลือกในอาณาจักรสายลมแห่งแสง พวกเขาล้วนเป็นพ่อควรที่ล้วนมีฝีมือในโลกแห่งการทำอาหาร

 

เขาทานอาหารเลิศรสมานับไม่ถ้วน ความสามารถในการประเมินอาหารของเขาก็เหนือล้ำกว่าคนธรรมดา

 

ข้าวผัดไข่จานนี้มันดึงดูดความสนใจของเขาเอาไว้หมดแล้ว มันไม่ได้สุกแบบข้าวผัดไข่ทั่วไป ไข่ที่บู่ฟงเอาทำข้าวผัดไข่เหมือนซอสมากมันสุกร้อยละแปดสิบเปอร์เซ็นต์ มันไหลรวมกันเหมือนซอส

 

ฮ่องเต้ใช้ช้อนกระเบื้องตักมันออกมาเป็นข้าวพูนๆ ไข่เหลวก็ไหลยาวลงมาเหมือนเชือก เมื่อเขาตักขึ้น ความร้อนทำให้เขาอ้าปากค้าง กลิ่นหอมชวนลิ้มลองมาเตะเข้าที่จมูกของเขา เขาถูกกลิ่นหอมล้อมรอบเอาไว้เหมือนกับว่าเขาตกลงไปในทะเลกลิ่นหอม

 

ตอนที่เขาเอาข้าวผัดไข่ใส่เข้าไปในปาก ไข่เหลวแปดสิบเปอร์เซ็นต์ก็แข็งตัวทันที มันยืดหมุ่นเด้งออกมาจากปากและลิ้นของเขา

 

กริบ

 

หลังจากที่กินข้าวผัดไข่แล้วฮ่องเต้ก็ทำอะไรไม่ได้ ตักมันเข้าปากไปอีกคำหนึ่ง.....เขาเคลื่อนไหวไปเองตามใจของเขาสั่ง

 

กลิ่นของมันหอมอร่อยมาก” ตาของฮ่องเต้สว่างขึ้นมา เขาไม่ได้กินอาหารใดๆที่อร่อยมานานแล้ว อาหารที่ทำให้รูขุมขนของเขาทั้งหมดขยายออกมาได้ทั่วร่างกายของเขาได้

 

ในขณะที่ฮ่องเต้กำลังมีความสุขกับข้าวผัดไข่ โอวหยางเสี่ยวยี่กำลังถือมาอีกจานหนึ่ง มันเป็นหัวปลาหัวโตต้มเต้าหู้มีกลิ่นหอมอยู่ในชามสีฟ้าขาว

 

น้ำซุปสีขาวที่อยู่ในชาม กับเต้าหู้หยดอ่อนที่ส่องประกายระยิบระยับที่อ่อนนุ่ม และกลิ่นหอมอร่อยของเนื้อปลา

 

ท่านปู่ฮ่องเต้กินหัวปลาต้มเต้าหู้ มันอร่อยที่สุดเลย เสี่ยวยี่ชอบกินหัวปลาต้มซุปที่สุดในนี้เลย”

 

โอวหยางเสี่ยวยี่เห็นท่าทางอร่อยขององค์ฮ่องเต้นางก็มีความสุขมาก เหมือนดอกไม้ที่เบ่งบานในใจของนาง นางวางชามหัวปลาต้มเต้าหู้ต่อหน้าองค์ฮ่องเต้ แม้มันจะมีเต็มจานแต่ก็เหมือนชามใบเล็กสำหรับเขา

 

น้ำนมสีขาวในซุปปลาเต็มไปด้วยกลิ่นหอมมาก กลิ่นหอมจากข้าวผัดไข่เมื่อมันเข้ากัน ทำให้ท้องขององค์ฮ่องเต้รู้สึกหิวขึ้นทันที

 

หลังจากที่ชิมซุปปลาอร่อยๆกับเต้าหู้ รสชาติของมันก็ติดอยู่ที่ปลายลิ้นของเขา ช่วยไม่ได้ที่เขาจะพูดออกมาว่า “ปลาต้มนี่....อร่อยมาก”

 

เมื่อเซียวเม้งมองมาจากที่ไกลๆเห็นแบบนี้เขาก็ถอนหายใจแล้วคิดว่า “ดีแล้วที่ฝ่าบาททรงมีความสุข ท่านจะได้ไม่ต้องก่อกวนเถ้าแก่บู่ ข้าก้จะไม่ต้องสู้กับสัตว์ร้ายที่แข็งแกร่ง ทุกคนล้วนมีความสุข”

 

//ฮ่องเต้ ฉลาดดดดดด ถ้าสั่งไม่ให้คนมาร้าน บู่ฟงก็จบ นี่มันระบบทุนนิยมชัดๆ!

ปล.สวัสดีวันจันทร์ที่ 15 ในกลุ่มอยู่ตอนที่ 138 แล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #789 Freezing-Trap (@kingnoname) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 10:28
    เป็นแค่ฮ่องเต้อย่ามาเก๋า เดี๋ยวพี่บู่งอนไปขายพวกนิกายนอกรีตน้า
    #789
    0
  2. #781 SAOW (@Sunako_333) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 19:50
    โหวววว โดนสั่งห้ามนี่จะทำไงได้
    #781
    0
  3. #778 098602 (@098602) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 18:06
    ถ้าสั่งปิดก็ย้ายร้านไปอาณาจักรอื่นสิ
    #778
    0
  4. #775 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 15:38
    #775
    0
  5. #771 Nazarynn (@Nazarynn) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 13:42
    แต่หลังจากลองอาหารร้านนี้แล้ว... คงไม่กล้าสั่งปิดแล้วมั้ง
    #771
    0
  6. #770 SteplnwAkito (@SteplnwAkito) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 13:41
    อืมๆ ถือว่าอยู่เป็น~
    #770
    0