มาลิ้มรสชาติอาหารที่ต่างโลกกันเถอะ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 158,672 Views

  • 964 Comments

  • 4,038 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    588

    Overall
    158,672

ตอนที่ 65 : เจ้าหนุ่มมาทำงานกับข้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7041
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    15 ม.ค. 61

แปลไทย : แพนด้าคุง | แก้ไข : แพนด้าคุง

 

ตรงที่ทางเข้าซอยมีเหล่าทหารสวมชุดเกราะ เป็นยามเฝ้าองค์ฮ่องเต้อย่างขึงขัง

 

พวกเขาได้ปิดกั้นเส้นทางเข้าซอยทั้งหมด ด้านหน้าของพวกเขาเหลียนฟูสวมชุดปักลายถือแส้หางม้าเอาไว้ เขาหยุดอยู่สักพักมองไปที่ร้านด้วยความเป็นห่วงในดวงตาของเขา

 

“ฝ่าบาททรงช้ามาก ข้าจะเข้าไปเอาอาหารมาให้ก็ไม่ยอมให้ข้าเข้าไปด้วย?” เหลียนฟูถอนหายใจด้วยความไม่พอใจ

 

ความรู้สึกโกรธของเขาแพร่กระจายไปรอบตัว แล้วมองไปรอบๆ ไม่ใช่เรื่องเล็กที่องค์ฮ่องเต้จะเสด็จออกมาจากวังหลวง หากผู้เชี่ยวชาญที่มาจากนิกายพบว่าเขามาที่นี่ พวกเขาจะต้องแห่กันมาเพื่อสังหารองค์ฮ่องเต้

 

ทันใดนั้นเหล่ายามก็ชุลมุนกันเกิดขึ้น เมื่อมีร่างหนึ่งเดินผ่านมาช้าๆ

 

“ฝ่าบาทท่านก็อยู่ที่นี่ด้วย” เหลียนฟูพูดแล้วเอานิ้วหัวแม่มือกับนิ้วกลางจับจีบเข้าหากัน

 

อารมณ์ของจีเฉินเชี่ยไม่ค่อยจะดีนัก เขาพยักหน้าก่อนที่จะเดินจากไป เสื้อผ้าของเขาก็ปลิวไสวไปกับสายลม

 

เหลียนฟูไม่ค่อยสบายใจมองดูแผ่นหลังของจีเฉินเชี่ยที่จากไป เขาคิดว่า “ฝ่าบาทมีรับสั่งว่าจะเข้าไปในร้าน แล้วจะเข้าไปไม่ได้”

 

“เชื้อพระวงศ์ที่ไม่มีผู้สับสนุน ยังต้องมีพระราชกรณียกิจ ฝ่าบาทไม่ชอบองค์ชายสามไม่สำคัญ เพราะเขาไม่ใช่คนที่เหี้ยมหาญหรือว่าโดดเด่น”

 

“ฝ่าบาทยังอยู่ในซอยอยู่เลยหากมีอะไรเกิดขึ้นกับฝ่าบาทพวกเจ้าจะต้องรู้ถึงผลลัพธ์ที่ตามมาใช่ไหม” เหลียนฟูพูดจาเตือนยาม

 

“นี่มันท่านหัวหน้าขันทีเหรอ? ช่างไม่ได้เจอกันนาน” เสียงห้าวดังออกมาขัดจังหวะเหลียนฟูที่กำลังพร่ำบ่นอยู่กันกับยาม

 

เหลียนฟูกำลังแปลกใจกับคนที่เข้ามา เขามีท่าทางผอมน่าเกลียดท่าทางหยาบคาย เขาสวมเสื้อผ้าหรูหรา พร้อมเข็มขัดที่ทำมาจากหยกสีเขียวที่เอวของเขา นิ้วของเขาถูกประดับ

ด้วยแหวนที่แวววับ เขาเหมือนเพิ่งจะเป็นคนที่เพิ่งรวยขึ้นมา

“เจ้าเป็นใคร?” เหลียนฟูถามอย่างงุนงงๆ เขาคิด “ข้าจำไม่ได้เลยว่าข้าไท่ได้คุ้นเคยกับชายชราหน้าตาน่าเกลียดคนนี้”

 

“ท่านขันทีเหลียน ท่านจำข้าไม่ได้เหรอ? ข้าเป็นเถ้าแก่ภัตตาคารร้านอาหารฟินิกซ์อมตะ ฝ่าบาทเสด็จมาเสวยเป็ด

ย่างดอกไม้หรือเปล่า? ในตอนนี้ข้าจะมายกจานนี้ให้เอง” ชายคนนั้นพูดออกมาแล้วยิ้มแล้วก็หรี่ตา เขาไม่คิดว่าเหลียนฟูจะลืมเขาไปแล้ว

 

“อะอะอะ เจ้าชื่อว่า เฉียน........เฉียน.อะไรสักอย่าง?” เหลียนฟูพูดออกมาแล้วหรี่ตามองไปที่ชายคนนั้นแลเวเอาเอานิ้วชี้กับนิ้วกลางจับจีบชี้ไป

 

“กงกงข้าน้อยผู้นี้มีชื่อว่าเฉียนเป๋า”ชายคนนั้นบอกเขา

 

เหลียนฟูจำเขาได้ทันทีแล้วพยักหน้าพูด “ใช่แล้วเจ้าเฉียนเป๋า.......เป็นเจ้าของร้านฟินิกส์อะไรสักอย่างเนี่ย?”

 

“ข้าน้อยผู้ต่ำต้อยคนนี้เดินผ่านมาเห็นกงกง ท่านกงกงจะเข้ามากินอาหารที่ภัตตาคารอาหารฟินิกส์อมตะ ท่านพอมีเวลาที่จะมากินอาหารที่ร้นของเราหรือไม่? การปรากฎตัวของท่าน

ทำให้ร้านอาหารของพวกเรารู้สึกภูมิใจจริงๆ” เฉียนเป๋ายิ้มแย้มแจ่มใส

 

อาหารในร้านของภัตตาคารฟินิกส์อมตะเป็นร้านอาหารที่มีราคาค่อนข้างแพง และถือเป็นร้านอาหารอันดับหนึ่งใน

อาณาจักรสายลมแห่งแสง แต่หลังจากที่เหลียนฟูกินอาหารที่บู่ฟงทำ แม้อาหารที่ภัตตาคารอาหารฟินิกส์อมตะจะอร่อย แต่เขาไม่ทางที่ไปร้านอาหารฟินิกส์อมตะอีกแล้ว

 

นอกจากนี้ภัตตาคารนกฟินิกส์อมตะจะมีเป็ดย่างดอกไม้เป็นจานหลัก แล้วยังมีอาหารจานอื่นเป็นจานหลักอีก

 

“ข้าจะไปเมื่อมีเวลา” เหลียนฟูทำเป็นใจกว้าง พยักหน้าตอบกลับด้วยท่าทางไม่สนใจ

 

“ได้เลยข้าน้อยผู้ต่ำต้อยจะรอการมาถึงของกงกง” ใบหน้าของเฉียนเป๋ายิ้มตลอดที่พูด ไม่ว่าจะจากตรงไหนเหลียนฟูก็รู้สึกว่าเขายิ้มตลอดเวลา

 

หลังจากนั้นเฉียนเป่าก็ถามด้วยความสนใจ “เอิ่ม.........กงกงฝ่าบาทยังอยู่ในซอยเหรอ?”

 

เหลียนฟูเปิดตากว้างมองเฉียนเป่า เขาขมวดคิ้วแล้วพูดเสียงแหลมสูงว่า “เจ้ามีเป้าหมายอะไรถึงได้ถามคำถามนี้?”

 

“ข้าน้อยผู้ต่ำต้อยเพียงแค่อยากให้ฝ่าบาทมากินร้านอาหารเล็กๆของพวกเราเพื่อเป็นเกียรติอีกครั้ง ไม่ใช่ว่าฝ่าบาทชื่นชมเป็ดย่างดอกไม้เป็นเป็ดที่อร่อยที่สุดในอาณาจักรสายลมแห่งแสงไม่ใช่เหรอ? ข้าน้อยผู้ต่ำต้อยสงสัยว่าฝ่าบาทอาจจะอยากลองมากินที่ภัตตาคารนกฟินิกส์อมตะอีกสักครั้ง” เฉียนเป่าพูดแล้วรีบโบกมือของเขา

 

“หากฝ่าบาทอยากกิน เป็นเรื่องธรรมดาที่จะส่งคนไป เจ้ามาเป็นกังวลอะไร? เจ้าไม่รีบไปอีก” เหลียนฟูตอบออกมาอย่างเฉยเมยหลังากที่มองดูเฉียนเป๋า

 

เฉียนเป๋ายังคงยิ้มพยักหน้าแล้วพูดขอโทษ จากนั้นเขาก็ถอยหลังจากไป หลังจากที่จากไปไม่กี่เก้า รอยยิ้มของเขาก็หายไปเปลี่ยนเป็นท่าทางที่มืดหม่นแทน

 

“ร้านใจดำที่อยู่ข้างในซอย....แม้แต่ฝ่าบาทยังมาหาคนเช่นเจ้า? ข้าสงสัยอยู่ว่าทำไมลูกค้าที่แสนล้ำค่าของข้าหายไปไม่นานมานี้เพราะถูกร้านเล็กๆนี่แย่งไป” เฉียนเป๋าก้มหัวพึมพำกับตัวเองด้วยความรู้สึกเศร้า

 

“เจ้ากล้าดียังไงมาขโมยธุรกิจของข้า....เจ้าทำให้ข้าต้องทนทุกข์ลำบากยากเข็ญเป็นร้านเล็กๆที่อยู่ในซอยที่มีอาหารจานหลักของเจ้า....อาหารจานหลักของเจ้าต้องแพ้ ข้าอยากจะเห็นว่าเจ้าเป็นยังไงเมื่อพยายามขโมยธุรกิจของข้า”

 

……

 

“ท่านปู่ฮ่องเต้นี่เป็นปลาหมักพริกได้โปรดมีความสุขกับอาหารของท่าน” โอวหยางเสี่ยวยี่พูดออกมาด้วยท่าทางที่น่ารัก แล้วเอาจานวางไว้ตรงหน้าองค์ฮ่องเต้ กลิ่นเหล้าฟุ้งกระจายออกมาช่วยไม่ได้ที่ฮ่องเต้จะสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ

 

“ปลาหมักพริกนี้ช่างมีกลิ่นหอมยั่วยวนมาก” ฮ่องเต้ค่อยคีบเนื้อปลาสีชมพูด้วยตะเกียบอย่างไม่รอช้า เมื่อปลาเข้าปากรสสัมผัสของเหล้าและปลาก็ผสมกัน เป็นรสชาติที่ปกคลุมให้ความหลงใหล

 

“ท่านปู่ฮ่องเต้นี่คือขนมจีบ มีความสุขกับอาหารนะ”

 

กลิ่นอาหารที่ยกมาทั้งหมดมีกลิ่นหอมปกคลุมห่อหุ้มทั้งร้านเอาไว้

 

ฮ่องเต้กำลังยิ้มแทบที่จะถึงหู ปากของเขาเคี้ยวไปเรื่อยๆไม่หยุดเลย เป็นเวลานานแล้วที่เขาได้กินอาหารที่อร่อยจับใจแบบนี้

เมื่อเช็ดคราบน้ำมันที่ติดอยู่บนเคราใบหน้าขององค์ฮ่องเต้ก็แสดงความสุขออกมา เขาจ้องมองจานที่อยู่ข้างหน้า เขากินเหมือนคนตะกละนี่เป็นประสบการณ์ในการลองชิมอาหารที่อร่อยที่สุด

 

“เสี่ยวยี่ยังไม่มีเหล้าที่อร่อยกว่าน้ำหยกหอมฟุ้งในวังหลวงอีกเหรอ? ทำไมข้าถึงไม่เห็นมัน?” ฮ่องเต้ถามด้วยความแปลกใจตอนที่กำลังกินซี่โครงหมูอ่อนขี้เมา

 

“มีสิท่านปู่ฮ่องเต้รอไปก่อน” โอวหยางเสี่ยวยี่ยิ้มแล้ววิ่งไปตรงหนาต่างของห้องครัว

 

“นายท่านที่น่ารังเกียจรีบหยิบเหล้าหม้อหยกหัวใจหิมะมาให้ท่านปู่ฮ่องเต้ลองชิม” โอวหยางเสี่ยวยี่พูดกันกับบู่ฟง

 

บู่ฟงทำอาหารสุดท้ายเสร็จและกำลังเช็ดหยดเหงื่อบนฝ่ามือ เขาพยักหน้าแล้วให้โอวหยางเสี่ยวยี่ยกจานสุดท้าย แล้วเขาก็หยิบหม้อหยกหัวใจหิมะขวดสุดท้ายออกมาจากตู้

 

บู่ฟงเดินออกมาจากห้องครัวถือไหเหล้าเอาไว้

 

เขาเอาไหเหล้าวางตรงหน้าฮ่องเต้แล้วนั่งลง เขามองไปที่ฮ่องเต้แล้วถามว่า “เป็นยังไง? ท่านยังต้องการที่จะปิดร้านของข้าอยู่เหรอ?”

 

ฮ่องเต้คีบผักสีเขียววาววับออกมามันดูน่าแปลกประหลาด ดูเหมือนกับว่ามันยังไม่ได้สุก เมื่อเขาได้ยินคำถามของบู่ฟงร่องรอยความลำบากใจปรากฎขึ้นมาบนใบหน้า แต่ไม่นานความอายนี้ก็หายไป

 

เมื่อผักที่ยังคงอุ่นอยู่พุ่งเข้าไปในปากของเขา รสชาติที่บางเบาของผักยังคงอยู่ในปากของเขา

 

“นี่คือผัดผัก?” ฮ่องเต้รู้สึกแปลกใจหลังจากที่กัดมันลงไป

“อย่างที่เห็นผัดผักจานนี้เป็นผัดผักธรรมดาแต่ใช้กระบวนการพิเศษในการปรุง” บู่ฟงพูดออกมาตามปกติ

 

ตอนที่กำลังคุยกันอยู่นั้นบู่ฟงก็เอาผ้าที่คลุมไหออกมาแล้วเทลงจอกให้องค์ฮ่องเต้ เขายกจอกไปทางฮ่องเต้ให้มาลองชิม

ตาขององค์ฮ่องเต้สว่างขึ้นมาทันที กลิ่นหอมของเหล้าหม้อหยกหัวใจหิมะ ได้กระตุ้นให้ร่างกายของเขากระหายและต้องการมันจนแทบจะทนไม่ไหว

 

เขาหยิบจอกสีฟ้าขาวออกมาแล้วจิบมันลงไป ความร้อนไหลเข้าไปลงลิ้นของเขาแล้วแพร่กระจายออกมาทันที ใบหน้าขององค์ฮ่องเต้สั่น แม้แต่รอยเหี่ยวย่นบนใบหน้าของเขายังดูเหมือนกระเพื่อมออกมา

 

หลังจากที่ดื่มเหล้าเสร็จ ฮ่องเต้ก็ลูบปากแล้วสูดลมหายใจออกมา ท่าทางของเขาหลงใหลบนใบหน้าแสดงออกมาอย่างชัดเจน

 

“ข่าวลือนี้เป็นความจริง เหล้าหม้อหยกหัวใจหิมะช่างมีรสดีกว่าเหล้าหยกหอมฟุ้ง.....ข้าใช้ชีวิตมาหลายปีแล้ว ข้าได้มาลิ้มรสเหล้านี้เมื่อตอนที่ขาของข้าเกือบเข้าหลุมศพ สวรรค์หรือว่านี่คือรางวัล” ฮ่องเต้ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีตอนที่เขาหรี่ตาแคบลง

 

“ที่ตรงนี้เป็นที่ๆดี “ ฮ่องเต้ลูบเคราของเขาเบาๆ แล้วพยายามเรียกให้บู่ฟงเติมจอก เขาดื่มเหล้าอีกจอกแล้วหัวเราะ

 

บู่ฟงมองไปที่ฮ่องเต้ที่กำลังหัวเราะแล้วไม่แสดงท่าทางใดๆ ทุกอย่างล้วนอยู่ในความคาดหวังของเขา

 

เขาเชื่อว่าไม่มีท้องของใครที่ไม่ยอมจำนนกับอาหารของเขา

ฮ่องเต้เริ่มดื่มเหล้าลงไปอีกสามจอกเหล้าเริ่มมีผลแล้ว ดวงตาของเขาเริ่มสว่างขึ้นมา

 

ฮ่องเต้มองมาที่บู่ฟงเขม็ง แล้วเอาจอกลงกระแทกโต๊ะเสียงแหบ ดวงตาของเขาส่องสว่างขึ้นมาแล้วพูดว่า “เถ้าแก่บู่มาทำงานให้กับข้าที่ครัวหลวงเงินเดือนของท่านจะเป็น...หมื่นผลึก”

 

//หมื่นผลึกก็ไม่สน เพราะว่าข้าคือเทพอาหาร


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #785 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 21:13
    ฉันละเกลียดรูปของเธอจริงๆ
    #785
    0
  2. #782 SAOW (@Sunako_333) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 19:56
    ฮ่องเต้จะไม่ทน 555
    #782
    0
  3. #772 NirobonKumpilo (@NirobonKumpilo) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 13:48
    รูปฮ้องเต้ทรงแบ๊วมากเลยเพคะ^_^
    #772
    0