มาลิ้มรสชาติอาหารที่ต่างโลกกันเถอะ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 158,654 Views

  • 964 Comments

  • 4,038 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    570

    Overall
    158,654

ตอนที่ 66 : เจ้าคิดยังไงกับชื่อของร้าน?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10684
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    15 ม.ค. 61

แปลไทย : แพนด้าคุง | แก้ไข : แพนด้าุคง

 

“หากเจ้ามาทำงานให้กับข้า....ข้าจะให้เงินเจ้าหมื่นผลึก”

 

องค์ฮ่องเต้พูดออกมาด้วยรอยยิ้ม แววตาจับจ้องไปที่บู่ฟงเอามือกุมนิ้วสั่น

 

บู่ฟงไม่แสดงท่าทางใดๆดูเหมือนองค์ฮ่องเต้จะเห็นเขานิ้วสั่นดวงตาของเขากลับไม่แสดงท่าทางในสิ่งที่เขาคิด “หืม? ตะกี้ฮ่องเต้บอกว่าเท่าไหร่นะ? หนึ่งหมื่นผลึก?”

 

“โฮสต์เพื่อความมุ่งมั่นที่จะกลายเป็นเทพเจ้าในการทำอาหาร ท่านต้องไม่สูญเสียเป้าหมายเพราะเงิน ท่านต้องเสริมสร้างความแข็งแกร่งของท่านเอง อย่าให้ความร่ำรวยมีผลท่านต้องใช้ฝีมือของท่านเพื่อสร้างอนาคตที่สดใส”

 

ระบบให้กำลังใจบู่ฟงด้วยน้ำเสียงจริงจังไม่ให้หลงไปกับสิ่งล่อลวง มุมปากของบู่ฟงสั่นนิดๆก่อนที่มันจะกลายเป็นรอยยิ้ม

บู่ฟงมองไปที่องค์ฮ่องเต้ แววตาของเขากลับมาเป็นเหมือนเดิม แล้วถามว่า “ทำไมข้าต้องทำงานให้ท่านด้วย?”

 

รอยยิ้มที่มั่นใจบนใบหน้าของฮ่องเต้ก็แข็งค้าง แล้วก็ขมวดคิ้ว “เพราะข้าเป็นฮ่องเต้ผู้ที่มีอำนาจที่สุดไม่มีคุณสมบัติที่จะจ้างเจ้าเป็นพ่อครัวหลวงหรือ?”

 

“มีพ่อครัวมากมายในโลกที่ต้องการจะเข้าครัวหลวงเพื่อปรุงอาหารให้กับข้า........”

 

“เป็นฮ่องเต้ที่มีอำนาจ? หากข้าอยากจะไปเขาก็จะทำ” บู่ฟงพูดออกมาเป็นปกติ สายตาของเขาสงบนิ่ง ไม่มีท่าทางหยิ่งยโสหรือได้รับความกดดัน ราวกับว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา

 

ฮ่องเต้ตัวแข็งทื่อ แม้แต่เซียวเม้งที่มองทั้งสองคนอยู่ก็ตกใจเหมือนกัน

 

ฮ่องเต้ตื่นขึ้นมาจากอาการมึนงงริมฝีปากของเขากระตุก บู่ฟงน่าจะเป็นคนเดียวในโลกที่กล้าพูดออกมาแบบนี้......แต่ก็ทำอะไรเขาไม่ได้เพราะเขาอยู่ในร้าน

 

“อย่าเสียแรงเลยแม้ว่าข้าจะไม่ตอบรับ แต่ท่านก็มากินอาหารได้เพียงแค่มาที่ร้านของข้า การที่ถูกเรียกไปครัวหลวงไม่น่าสนใจเลยสำหรับข้าแม้แต่น้อย ข้าขอผ่าน” บู่ฟงพูดออกมาตามปกติแล้วลุกยืนขึ้น น้ำเสียงของเขาสงบเหมือนน้ำนิ่ง

 

ฮ่องเต้มองไปที่บู่ฟงด้วยความหมายบางอย่างแล้วพยักหน้า เขาไม้ได้พยายามอีกต่อไป แต่เขาก็รู้เหตุผลจากคำตอบที่ตอบออกมา

 

“ช่างเป็นพ่อครัวในอุดมคติและทะเยอทะยาน” เขาไม่ได้พูดอะไรอีกแล้วหรี่ตาลงแคบ แล้วเริ่มมีความสุขจากความรู้สึกสบายๆ ที่รู้สึกได้จากเหล้าหม้อหยกหัวใจหิมะ

 

หลังจากที่กินอาหารสักพักฮ่องเต้ก็กินเสร็จ เขาก็ล้างเคราของเขา ริ้วรอยบนใบหน้าดูเหมือนจะมีชีวิตชีวาขึ้น

 

“อร่อยมากๆ นานมาแล้วที่ข้าได้กินอาหารอร่อยๆแบบนี้ เจ้าสมควรที่จะได้รับรางวัล” ฮ่องเต้พูดแล้วลูบเคราของเขา

“สำหรับรางวัลนั้น...ยากที่จะตัดสินใจได้”

 

บู่ฟงเริ่มงง เขาไม่คิดว่าฮ่องเต้จะให้ข้อเสนอเช่นนี้

 

ฮ่องเต้เอามือไขว้หลังแล้วเดินไปรอบๆร้าน ทันใดนั้นรอยยิ้มที่อาจเห็นชัดก็ปรากฏออกมาทั่วร่าง

 

“เถ้าแก่บู่รางวัลของท่านสำหรับผลึกธรรมดามันจะดูน่าเกลียดเกินไป แล้วข้าก็ไม่อาจมอบยาทิพย์ให้ได้ ข้าเห็นว่าร้านของท่านยังไม่มีป้าย ร้านของเจ้ามีชื่อว่าอะไรเหรอ?” ฮ่องเต้มองมาที่บู่ฟงอย่างเมตตา

 

ในมุมมองของบู่ฟงเขาไม่สามารถปฎิเสธรางวัลนี้ได้ เมื่อป้ายคนที่เขียนมันคือองค์ฮ่องเต้ชื่อเสียงของร้านก็จะเพิ่มมากขึ้น และเป็นที่รู้จักกันไปทั่วอาณาจักรสายลมแห่งแสง มันเป็นรางวัลที่ควรค่ามากกว่าผลึก

 

“แจ้งให้โฮสต์ได้ทราบ ภายในร้านถูกตกแต่งด้วยระบบที่ได้จัดเตรียมเอาไว้แล้ว โฮสต์ไม่ต้องรับป้ายจากคนอื่นๆ”

 

บู่ฟงรู้อยู่แล้วว่าระบบมีความภาคภูมิใจไม่ยอมให้เขารับของรางวัลนี้แน่ๆ

 

“ข้ารู้สึกขอบคุณกับความหวังดีของท่าน หากท่านชอบร้านอาหารข้าท่านสามารถมาอุดหนุนได้บ่อยๆ เรื่องป้ายนั้นไม่จำเป็นที่จะต้องทำเช่นนั้น การตกแต่งของทางร้านดีพอดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลงใดๆ” บู่ฟงพูดออกมาอย่างไม่แสดงท่าทางใดๆ แล้วปฎิเสธความหวังดีขององค์ฮ่องเต้อีกครั้ง

 

ฮ่องเต้รู้สึกอายจริงๆ เขาโดนบู่ฟงปฎิเสธ เขาพยายามหลอกล่อให้บู่ฟงทำงานให้กับเขา แม้แต่ตอนนี้ยังถูกปฎิเสธการตั้งชื่อร้าน......

 

ร้านค้าใจดำหยิ่งยโสแต่เขาก็มีคุณสมบัติมากพอที่หยิ่งยโสได้

“ดี ดีมาก ข้าขอบคุณเถ้าแก่บู่ที่ให้การยอมรับ” ฮ่องเต้พยักหน้าด้วยสีหน้าเฉยชา เขาเอาผลึกวางเอาไว้โดยมีเซียวเม้งติดตามคุ้มกัน

 

เนื่องจากการที่ฮ่องเต้เสด็จมาทำให้ลูกค้าคนอื่นๆเข้ามาในร้านไม่ได้

 

เสี่ยวยี่วางแผนที่จะกินหัวปลาต้มเต้าหู้ในวันนี้ แต่เมื่อมาถึงทางเข้าตรอกเขาพบผู้คนจำนวนมากที่ถูกขวางทาง พวกเขาทั้งตกใจที่เขาปรากฏตัวและเขาก็ประทับใจหลังจากที่

สอบถามเรื่องราวทั้งหมด

 

“สวรรค์ แม้กระทั่งฮ่องเต้ยังมาเยือนที่ร้านของเถ้าแก่บู่ ข้าต้องไปบอกเรื่อนี้กับฝ่าบาท”ฉู่ชี่ไม่สนใจที่กินอาหารอีก เขาหันออกมาแล้วจากไป

 

ในขณะเดียวกันข่าวที่องค์ฮ่องเต้ได้ไปเยือนร้านที่อยู่ในซอยได้แพร่กระจายไปจนทั่วเมืองหลวง

 

การที่ฮ่องเต้มาเยือนล้วนสร้างชื่อเสียงและส่งผลออกไป ตอนนี้ร้านเล็กๆฟงฟงกลายเป็นที่รู้จักไปอย่างจริงๆ ฮ่องเต้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีทั่วเมืองหลวง คนร่ำรวยและผู้มีอำนาจต่างก็รู้เรื่องนี้ดี

 

“เจ้าพูดว่าไงนะ? เสด็จพ่อไปเยี่ยมร้านนั้นเหรอ?”

 

ทางด้านซ้ายของประตูสวรรค์ลึกลับ ภายในพระราชวังที่ดงามขององค์รัชทายาท รูม่านตาขององค์รัชทายาทหดตัวทันที

“ใช่แล้วฝ่าบาททางเข้าซอยถูกขันทีเหลียนปิดเอาไว้หมด......”ฉู่ชี่พูด

 

องค์รัชทายาทเอามือไขว้หลังแล้วเดินมาไม่กี่ก้าว เขาเงยหน้าขึ้นมาแล้วถามว่า “ฉู่ชี่เจ้าได้ข่าวไก่เลือดฟินิกส์ที่ตามค้นหาบ้างไหม?”

 

“ฝ่าบาท......ข่าวนี้มันมาที่เมืองหลวงเพียงไม่กี่วันเท่านั้น” ฉู่ชี่ก้มลงคำนับ

 

จีเฉิงอันพยักหน้าด้วยท่าทางเอาจริง “ข้าไม่รู้ว่าเสด็จพ่อจะรู้เรื่องซุปโสมสีม่วงไก่เลือดฟินิกส์ หากพ่อรู้ข้าเอาซุปโสมสีม่วงไก่เลือดฟินิกส์ออกมาทันที หากเสด็จพ่อไม่รู้.....ข้าบอกส่วนผสมแล้วให้เถ้าแก่บู่ปรุงซุปโสมสีม่วงไก่เลือดฟินิกส์”

องค์รัชทายาทเอามือกดนิ้ว แล้วยิ้มยกมุมปากขึ้น

 

...

 

ในคฤหาสน์ของท่านอ๋องหยู่ตรงที่กลางสวน

 

อ๋อยหยู่ จีเฉิงหยู่สวมชุดสบายๆ กับปล่อยผม เขากำลังลูบผลึกอยู่ในมือตรงบ่อน้ำที่ตรงกลางสวน แล้วเขาก็เอาผลึกที่ลูบไปมาโยนลงในบ่อน้ำ (บ่อน้ำแบบบ่อน้ำเลี้ยงปลาที่อยู่ในสวน บ่อเล็กๆ)

 

เมื่อผลึกจมลงในน้ำ ปลาสีสันต่างๆก็ว่ายไปมารอบผลึก

 

ปลาตัวสีแดงเนื่องจากมันเบียดตัวเขาไม่ใกล้ไม่ได้มันจึงเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความโกรธ ปากของมันอ้ากว้าง ทำให้เห็นฟันคมกินปลาที่คาบเอาผลึกไปได้

 

กลิ่นเลือดแพร่กระจายออกมาจากบ่อเลี้ยงปลา......

 

ใบหน้าของอ๋องหยู่ท่าทางมีความสุข แต่สายตาของเขาดูเย็นชาเมื่อมองไปที่ปลาที่กินปลาตัวอื่น

 

“แม้แต่ปลายังเลือกที่จะแข่งขัน แต่คนบางคนในวังทนเห็นได้ยังไงทุกครั้งที่มีการต่อสู้นองเลือด...”

 

อ๋องหยู่ยิ้มออกมาบางๆ ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าของคนก็ดังออกมาตรงที่ข้างหลังเขา

 

มีข้ารับใช้ปรากฏตัวอยู่ข้างหลังเขา ทุกคนล้วนสวมชุดสีดำ มีร่องรอยพลังงานที่แท้จริงอยู่จางๆรอบตัวพวกเขา

 

“ในที่สุดพวกเจ้าก็มาที่นี่” มุมปากของอ๋องหยู่ขดตัวเขาโยนผลึกที่เหลือลงไปในบ่อ มันค่อยๆกลิ้งไปช้าๆ

 

หนึ่งในนั้นเมื่อถอดผ้าคลุมออกมาเผยให้เห็นใบหน้าที่ผอม

แห้ง ตาลึกเข้าไป เหมือนจะแสงไฟกระพริบอยู่ที่รูม่านตาของเขา

 

“หัวหน้าผู้อาวุโสนิกายวิญญาณหุนเฉี่ยนต้วนคารวะอ๋องหยู่”


//รออีกนิดรออีกหน่อย แอดมินอีกคนน่าจะมาประกาศโปรโมชั่นไรเนี้ยแหล่ะ อ่านเอาในเฟสนะ

https://www.facebook.com/chefanother/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #792 Nifky (@Nifky) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 16:27
    สนุกมาก
    #792
    0
  2. #791 เงารางเลือน (@toey1405) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 22:52
    ปฏิเสธไม่อาหารอร่อยจะยอมให้ก็ได้ -w- 55555555
    #791
    0
  3. #790 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 20:18
    กำลังจะมีเรื่องเข้ามาอีกล่ะ พระเอกยังพัฒนาไม่ถึงไหนเลย
    #790
    0
  4. วันที่ 16 มกราคม 2561 / 00:03
    ขอบคุณครับ ฮ่องเต้จะหายมั้ย
    #787
    0
  5. #786 Panyapong2234 (@Panyapong2234) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 23:10
    อืม หิวแล้ว ไปหาร้านแบบนี้ได้ที่ไหนเนี่ย
    #786
    0
  6. #784 examiner (@examiner) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 20:01
    ขอบคุณจ้า
    #784
    0
  7. #783 SAOW (@Sunako_333) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 20:01
    ตัวละครใหม่โผล่มาแล้วสินะะ
    #783
    0
  8. #780 neschan (@netsu) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 18:59
    ขอบคุณสำหรับตอนใหม่ค่ะ
    #780
    0
  9. วันที่ 15 มกราคม 2561 / 17:25
    ขอบคุณค่ะ  สมกับการรอคอย
    #777
    0
  10. #776 สายลม (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 16:35
    ชอบมากครับ ขอบพระคุณ
    #776
    0
  11. #774 Mina1991 (@Mina1991) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 15:25
    ขอบคุณค่ะสนุกมาก
    #774
    0
  12. #773 amporn (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 14:04
    ขอบคุณค่ะ
    #773
    0