มาลิ้มรสชาติอาหารที่ต่างโลกกันเถอะ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 158,577 Views

  • 964 Comments

  • 4,039 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    493

    Overall
    158,577

ตอนที่ 73 : เจ้าจะเชื่อหรือไม่เชื่อ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 158 ครั้ง
    5 ก.พ. 61

แปลไทย : แพนด้าคุง | แก้ไข : แพนด้าคุง

 

คุณชายบู่ ตามกฏเดิมท่านไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าไปที่ชั้นสามของภัตตาคารร้านฟินิกส์อมตะ คนที่ได้รับการยอมรับให้เขามาจนถึงตอนนี้มีเพียงแค่เสนาบดีกับพระเจ้าอยู่หัวกับองค์ชายเท่านั้น ข้าให้ท่านเข้ามาที่นี่ได้เพราะความสามารถในการประเมินอาหารของท่านเท่านั้น พูดไปแล้วก็น่าอายนี่เป็นสิ่งเดียวที่ยอมให้ท่านเข้าไปที่ชั้นสามได้”

 

เฉียนเป่าพูดออกมาด้วยท่าทางเคร่งเครียด บนพื้นที่สูงสุดเป็นพื้นที่สำคัญเขาต้องทำหน้าที่ของตัวเองด้วยความรอบคอบ

 

บนพื้นที่ทั่วไปกับพื้นที่พิเศษของลูกค้าภัตตาคารฟินิกส์อมตะ เป็นพื้นที่ให้บริการและเอากำไรในเมืองหลวง แต่ชั้นสามที่เป็นพื้นที่สูงที่สุดเป็นพื้นที่สร้างชื่อเสียงมากที่สุด

 

เฉียนเป่าท่าทางเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดหลังจากที่บู่ฟงสามารถบอกข้อบกพร่องในการทำปลาไนหินทอดได้อย่างง่ายดาย ที่แม้แต่หัวหน้าพ่อครัวเฉินไม่อาจหาข้อบกพร่องนี้เจอได้

 

เมื่อบู่ฟงเข้ามาประเมินอาหารที่ภัตตาคารฟินิกส์อมตะทำให้เข้ามาที่ชั้นสามได้ถือว่าเป็นการดูถูกอย่างมาก เฉียนเป๋าไม่ยอมปล่อยให้มีการเสียหน้านี้เกิดขึ้นแน่ เขาต้องหาทางรักษาชื่อเสียงให้ได้และมีเพียงวิธีเดียวคือชั้นสาม

 

บู่ฟงมองเฉียนเป๋าแล้วไม่แสดงท่าทางใดๆแล้วพูด “หากมีใครอยากให้ข้าประเมินอาหารของพวกเขา ข้าอาจจะไม่มีอารมณ์ที่จะทำแบบนี้ หากไม่ใช่เพราะว่าเป็นกรณีพิเศษข้าจะไม่กินอาหารขยะของเจ้า”

 

น้ำเสียงของบู่ฟงไม่สนใจอะไร แม้ว่าคำพูดของเขาดูเหมือนจะเยาะเย้ย แต่มันก็ไม่เหมือนจะเยาะเย้ยเลยแม้แต่น้อย เหมือนกับว่าที่เขาพูดมาคือความจริง

 

เฉียนเป๋านิ่งไปสักพักพูดไม่ออก เขาหรี่ตาลงแล้วหัวเราะแล้วพูดออกมาว่า “แล้วคุณชายบู่จะลองกินอาหารสามจานนี้ไหม?”

 

นี่เป็นอาหารสามอันดับแรกของภัตตาคารฟินิกส์อมตะ”

 

เซียวเสี่ยวหลงและคนอื่นกำลังกระพริบตาดวงตาทั้งสามคู่มองไปอาหารสามจานนั้นเป็นอาหารที่ดีที่สุด

 

พื้นที่บนสุดของภัตตาคารฟินิกส์อมตะไม่ใช่ที่ๆใครก็ได้จะเข้ามาเห็น แม้ว่าอาหารเหล่านี้จะไม่อร่อยเท่าที่อาหารในร้านของบู่ฟง แต่การมากินที่ชั้นสามไม่ใช่มากินเพราะรสชาติด้วย แต่ด้วยสถานะและตัวตนทำให้รู้สึกยิ่งใหญ่

 

จานแรกที่บู่ฟงได้กินคือหมูแดงวิญญาณตุ๋น เป็นจานที่ทำมาจากสัตว์ร้ายระดับต่ำที่สุดระดับนักรบขั้นแรก หมูป่านักรบ แต่ด้วยฝีมือของพ่อครัวดีมาก หลังจากที่ปรุงมันรสชาติของมันเทียบได้กับปลาไนหินทอด

 

แต่ทว่า...

 

นี่เป็นเนื้อที่ทำมาจากเนื้อสัตว์ร้าย เจ้าควรเลือกวัตถุดิบที่ดีกว่า เนื้อหมูป่าระดับนักรบเป็นตัวเลือกที่ผิด เนื้อหมูป่านักรบควรเหมาะที่จะทำสตูดีกว่า เนื้อควรเป็นเนื้อหมูป่าเปลวไฟดีกว่า นอกจากนี้การควบคุมไฟระหว่างการตุ๋นยังใช้ไม่ได้ซอสยังเหลวเกินไป....แล้วหวานมากด้วย”

 

หลังจากที่กินเข้าไปแล้วบู่ฟงก็ยังคงประเมินออกมาอย่างไร้ความปราณี ข้อบกพร่องหลายอย่างถูกบูฟงชี้อออกมาทันที

 

เฉียนเป๋าตะลึง เขารีบให้เสี่ยวเอ้อที่ตามมาจดข้อบกพร่องเหล่านี้ที่บู่ฟงพูดเอาไว้

 

เฉียนเป่าไม่แปลกใจเลยที่บู่ฟงสามารถหาข้อบกพร่องออกมาได้มากมายเพราะระดับของหมูแดงวิญญาณตุ๋นเกือบเหมือนปลาไนหินทอดทั้งหมด

 

คุณชายบู่ลองจานนี้ด้วย ซี่โครงหมูตุ๋นงา” เฉียนเป๋าพูด

 

แต่ผลที่ได้เกินความคาดหมายของเขาจานนี้แย่มาก มีจุดผิดพลาดมากกว่าหมูแดงวิญญาณตุ๋น

 

เฉียนเป๋าแปลกใจแล้วคิดว่า “ทำไม? ซี่โครงหมูตุ๋นงาถึงไม่แตะเลยเหมือนหมูแดงวิญญาณตุ๋น....”

 

เซียวเสี่ยวหลงกับคนอื่นๆกำลังยิ้ม ซี่โครงหมูตุ๋นงาที่อยู่ตรงหน้าเถ้าแก่บู่ ที่เขากำลังพูดถึงนี้ มันดูคล้ายกับซี่โครงหมูขี้เมาของบู่ฟงที่ไม่มีใครเทียบได้

 

บู่ฟงไม่สนใจเฉียนเป๋าแล้วมองไปที่เป็ดดอกไม้ย่างที่เหมือนกับว่ามันกำลังจะทะยานขึ้นไปบนฟ้า

 

การจัดอาหารนี้....ดูน่าสนใจ” มุมปากของบู่ฟงขดตัวแล้วใช้ตะเกียบคีบไปที่ตัวของเป็ด เขาออกแรงจากมือของเขาคีบไปที่ตัวเป็ด

 

กึก กึก” เฉียนเป๋าเห็นบู่ฟงกำลังคีบเป็ดดอกไม้ย่างออกมาจากจาน ทันมดนั้นเขาก็ส่งเสียงปรบมือดังออกมา

 

จากนั้นหญิงสาวที่เป็นเสี่ยวเอ้อท่าทางยั่วยวนสวมชุดที่เผยขาออกมาเดินมาด้วยท่าทางสง่างามเดินเข้ามาข้างๆบู่ฟง กลิ่นหอมก็หอมฟุ้งออกมาจากร่างกายของนาง

 

บู่ฟงขมวดคิ้วแล้วพูดออกมาด้วยท่าทางที่ไม่สนใจว่า “อย่าเข้ามาใกล้ข้ากลิ่นหอมจากร่างกายของเจ้าส่งผลต่อการประเมินจานนี้ของข้า”

 

หือ?” สาวใช้คนนั้นตกใจใบหน้าที่งดงามของนางเต็มไปด้วยความแปลกใจ มือของนางที่จับมีดอยู่ก็ค้างอยู่บนอากาศเหมือนว่านางจะทำอะไรไม่ได้แต่น้อย

 

เฉียนเป๋าตกใจสักพักก่อนที่จะเริ่มขมวดคิ้ว เขาใช้เด็กสาวสวยพวกนี้บริการขุนนางและข้าราชการระดับสูง เขายังใช้เงินอีกมากมายซื้อเครื่องสำอางค์คุณภาพสูงเพื่อให้พวกนางมีเสน่ห์และดูมีชีวิตชีวามากยิ่งขึ้น แต่มันกลับส่งผลกับความหิวของลูกค้าแทน

 

เขาคิดอยู่พักหนึ่งแล้วให้เด็กสาวคนนั้นถอนตัวไป เขาจับมีดแล้วเริ่มหั่นเป็ด

เห็นได้ชัดว่าเฉียนเป๋ามีความรู้ในด้านการหั่นเป็ดจานนี้ มือของเขาตั้งมั่นอย่างมั่นคงหั่นเนื้อบางส่วนยกให้บู่ฟง

 

บู่ฟงเริ่มเอาเนื้อเป็ดห่อกะหล่ำปลีแล้วจิ้มลงบนน้ำส้มสายชู จากนั้นเขาก็กินมันเข้าไป

 

รสชาติของเป็ดและกะหล่ำปลีเมื่อรวมกันช่างสมบูรณ์แบบ รสสัมผัสของมันนั้นอธิบายไม่ได้ เหมือนกับเอาฤดูใบไม้ผลิมาห่อเอาไว้ อร่อยจนบู่ฟงบรรยายออกมาไม่ได้

เขายอมรับว่ารสชาติของเป็ดดอกไม้ย่างมีรสชาติที่ดีมาก

 

คุณชายบู่อาหารจานหลักของภัตตาคารฟินิกส์อมตะรสชาติเป็นยังไง?” เฉียนเป่าเลียริมฝีปากมองบู่ฟงด้วยความมั่นใจ จานนี้องค์ฮ่องเต้มั่นใจว่าเป็นอาหารจานเป็ดที่อร่อยที่สุดในอาณาจักรสายลมแห่งแสงจะสามารถปราบคนๆนี้ได้

 

อืม จานนี้รสชาติดีมาก” บู่ฟงคีบเนื้อเป็ดอีกชิ้นคราวนี้ เขาไม่เอาแผ่นแป้งกับกะหล่ำปลีห่อมันแล้ว เขาคีบมันกินเข้าไปทันที

 

เขาเองก็เป็นคนที่ชอบกินอาหารอร่อยเหมือนกัน พ่อครัวทุกคนล้วนเป็นคนตะกละ

คุณชายบู่..........ท่านหาข้อบกพร่องของอาหารจานนี้ได้ไหม?” เฉียนเป่าหายใจเข้าลึกๆแล้วพูด เขาจ้องมองมาที่บู่ฟงใกล้ๆ

 

บู่ฟงดื่มน้ำเข้าไปช้าๆด้วยท่าทางที่เป็นปกติ แล้วพูดว่า “อาหารจานนี้เป็นอาหารที่มีรสชาติที่ดีที่สุดในภัตตาคารฟินิกส์อมตะรสชาติของมันช่างไร้ที่ติจริงๆ มันอร่อยมาก”“

 

ข้าเดาว่าอาหารจานนี้ทำตามสูตรอย่างเคร่งครัด ไม่พลาดแม้แต่นิดเดียว มันเก็บรายละเอียดที่สำคัญเอาไว้จนหมด” บู่ฟงพูด

 

รูม่านตาของเฉียนเป่าก็ลุกโพลงขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ เขามองไปที่บู่ฟง ในส่วนลึกของดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่น่าเชื่อ

 

แน่นอน เป็ดย่างดอกไม้สีใสเหมือนแก้วนี้เป็นสูตรที่เขาได้รับมาโดยบังเอิญ สูตรนี้ทำให้เขามีภัตตาคารฟินิกส์อมตะจนถึงทุกวันนี้เพราะได้รับการสนับสนุนจากคนที่มีความสามารถคนนั้น

 

เจ้าทำตามขั้นตอนโดยไม่ผิดสูตร แต่เจ้าทำตามอย่างเข็มงวดเกินไป ขาดความยืดหยุ่น เจ้ามองข้ามประเด็นสำคัญ เจ้าต้องเข้าใจก่อนว่า สูตรทุกสูตรล้วนได้รับการแก้ไขอย่างมากมาย ทุกอย่างที่เขียนเอาไว้ไม่ได้สมบูรณ์แบบและอาจจะมีข้อผิพลาด อาหารจานนี้ก็เช่นเดียวกันก็มีข้อผิดพลาดในการเลือกวัตถุดิบ”

 

การเลือกวัตถุดิบ?”

 

ใช่แล้วในสูตรบอกว่าเป็นเป็นที่โตเต็มที่ใช่ไหม? นอกจากนี้ยังต้องเป็นเป็ดวิญญาณคุณภาพสูง แต่ยังไงก็ตามถ้าใช้เป็ดหนุ่มจะดีกว่า ผิดของเป็ดที่โตเต็มไวมันจะแน่นไป และเนื้อมันก็แข็งไป ข้อบกพร่องอื่นๆไม่สำคัญข้าจะไม่พูดถึงพวกมัน” บู่ฟงพูดออกมาโดยไม่แสดงท่าทางใดๆ

 

เฉียนเป่าพยายามหายใจเข้าไปลึก เขาพยายามสงบจิตสงบใจ แม้ว่าท่าทางของเขาจะไม่พอใจ

 

เขาไม่เห็นด้วยกับที่บู่ฟงวิจารย์ “ คุณชายบู่เป็ดย่างดอกไม้นี้เป็นอาหารจานหลักของทางร้านเรา ข้าได้ทดลองแล้วหลายครั้ง ข้าไม่เห็นด้วยที่ว่าจะใช้เป็ดหนุ่มข้าไม่อยากเถียงข้าจะใช้วิธีตามที่เขียนในสูตร”

 

แม้ว่าที่บู่ฟงจะพูดมามีเหตุผล เฉียนเป๋าก็ไม่เชื่อเขาง่ายๆ จานนี้เป็นจานหลักของร้านจะให้เขาแก้ไขแม้แต่น้อยเหรอ?

 

บู่ฟงมองเขาอย่างเฉยเมยไม่ได้แสดงท่าทางอะไรทันที “เจ้าจะเชื่อข้าหรือไม่ก็แล้วแต่เจ้า ข้าได้มาประเมินแล้วตรวจสอบอาหารทั้งหมดแล้ว ข้าของลาละ นี่เป็นค่าใช้จ่ายของข้า”

 

บู่ฟงยืนขึ้นแล้ววางผลึกห้าอันบนโต๊ะ จากนั้นเขาก็เดินลงบันไดที่ตกแต่งไว้อย่างหรูหรา

 

ท่าทางของเฉียนเป๋ายืนนิ่งเหมือนโดนดูถูก เขามองไปที่อาหารสามจานบนโต๊ะที่ไม่มีใครแตะต้อง ในดวงตาของเขาก็มีแต่ความว่างเปล่า

 

คุณชายบู่...ท่านเป็นใครกัน” เฉียนเป๋าหายใจเข้าไปลึกๆ แล้วพึมพำกับตัวเอง เขามองไปตรงที่เซียวเสี่ยวหลงที่กำลังจะออกไป

 

คุณชายเซียว บอกตัวตนของคุณชายบู่ให้ข้าเถอะ...ใครบางคนที่สามารถชี้ข้อบกพร่องอาหารในแต่ละจานได้อย่างละเอียดเขาไม่ใช่คนธรรมดา เขาเป็นพ่อครัวที่มาจากครัวหลวงของวังหลวงเหรอ?” เฉียนเป๋าถามแล้วโค้งลงกำมือคำนับ

 

เซียวเสี่ยวหลงงงไปสักพักหนึ่งก่อนที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เขาขยิบตาแล้วพูดว่า “เถ้าแก่บู่ไม่น่ากลัวเหรอ? ไม่เพียงเขาจะมีฝีมือการทำอาหารสูง ความสามารถในการตรวจสอบอาหารก็ดีเหมือนกััน ข้ารู้สึกประทับใจจริงๆ”

 

เถ้าแก่บู่” เฉียนเป๋าขมวดคิ้วเข้าหากัน จากนั้นเขาก้หรี่ตาลงแล้วหายใจเข้าไปแล้วพูดว่า “คนที่เป็น.....เจ้าของร้านอาหารใจดำเหรอ?”

 

เซียวเสี่ยวหลงยิ้มด้วยท่าทางลึกลับไม่ตอบ เขาหันกลับไปตามบู่ฟงหลังไป

 

ในตอนนี้บู่ฟงกำลังเดินช้าๆเอามือไขว้หลัง เสียงของระบบที่พูดออกมาอย่างจริงจังดังก้องขึ้นมาในใจของเขา

 

ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจเร่งด่วนเสร็จ: กินอาหารของภัตตาคารฟินิกส์อมตะสิบสามจาน แล้วชี้ข้อบกพร่องออกมา ท่านได้รับรางวัลของภารกิจแล้ว”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 158 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #876 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:15
    #876
    0
  2. #870 BloodyLotus (@snake0555) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:25
    ผมว่าใช้คำว่า จักรพรรดิ ดีกว่าครับ จะได้เข้ากับธีมจีนๆ พระเจ้าอยู่หัวดูไทยๆ ไม่เข้ากับบรรยากาศเรื่องเลย ไม่เหมาะด้วย
    #870
    1
  3. #855 Rey_R (@Rey_R) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:52
    ขออีกๆๆๆ สนุกจริงๆ
    #855
    0
  4. #854 Nazarynn (@Nazarynn) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:49
    ขออีกๆๆ ได้รางวัลอะไรอ่าาาา
    #854
    0