มาลิ้มรสชาติอาหารที่ต่างโลกกันเถอะ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 158,552 Views

  • 964 Comments

  • 4,041 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    468

    Overall
    158,552

ตอนที่ 78 : ใกล้เลื่อนระดับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8209
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 204 ครั้ง
    13 ก.พ. 61

แปลไทย : แพนด้าคุง | แก้ไข : แพนด้าคุง

 

“ตุบ” เสียงบู่ฟงเอากรงเหล็กวางลงในห้องครัว เขาเหยียดตัวแล้วมองไปที่ไก่เลือดฟินิกส์ที่ยืนเฉยๆในกรง

 

“ระบบคุณภาพของไก่เลือดฟินิกส์แย่ลงทีละนิด โอสถกระยาหารจะมีผลด้วยหรือไม่?” บู่ฟงถามด้วยความแปลกใจ

 

“หากวัตถุดิบที่ได้ไม่มีคุณภาพ ผลของโอสถกระยาหารก็จะแย่ลงเป็นเรื่องธรรมดา” ระบบพูดออกมาเสียงดังอย่างจริงจัง หลังจากที่บู่ฟงพูดถาม

 

เขามองไปที่ไก่เลือดฟินิกส์อีกครั้ง ไก่ก็หันหัวมามองตาของมันจ้องมาที่บู่ฟง

 

“ดีนี่เป็นวัตถุดิบขององค์รัชทายาทมันไม่ใช่ความผิดของข้า” บู่ฟงไม่แม้แต่จะคิด แล้วสงบใจเขาไม่รู้สึกผิดอะไร

 

หลังจากที่ปิดร้านบู่ฟงก็ยังไม่ได้เริ่มทำอาหาร เขาพักก่อนแล้วเรียกแผงค่าสถานะออกมา

 

โฮสต์: บู่ฟง

 

เพศ:ชาย

 

อายุ:ยี่สิบ

 

ระดับพลังงานที่แท้จริง: ระดับสาม(สามารถแสดงพลังงานที่แท้จริงภายนอกร่างกายได้ ในฐานะพระเจ้าในการทำอาหารในโลกแฟนตาซี ท่านสามารถใช้พลังงานที่แท้จริงในการทำอาหารได้ เจ้าจะต้องทำงานอย่างหนัก)

 

ความสามารถในการปรุงอาหาร:ไม่รู้

 

สกิล: เทคนิดมีดตัดดาวตกระดับที่หนึ่ง (80/100)

 

เครื่องมือ: ชิ้นส่วนของเครื่องมือเทพเจ้าแห่งการทำอาหาร (3/4)

 

ระดับโดยรวมของเทพแห่งการทำอาหาร: พ่อครัวฝึกงาน (ท่านสามารถใช้พลังงานที่แท้จริงทำอาหาร และสามารถฝึกฝนเทคนิคการหั่น เส้นทางการเป็นเทพเจ้าแห่งการทำอาหารเปิดขึ้นแล้ว ท่านต้องทำงานอย่างหนัก)

 

มูลค่าในตอนนี้คือสามพันหกร้อยผลึก การแปลงเป็นพลังงานที่แท้จริง:900/1000

 

ระบบเลเวล:สามดาว (อัตาราการแปลงค่าพลังงานที่แท้จริงอยู่ที่ยี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์)

 

เขามุ่งความสนใจไปที่แผงแสดงค่าสถานะ ท่าทางของบู่ฟงไม่ได้เปลี่ยนไป แต่จิตใจของเขาค่อนข้างกระวนกระวาย เขาใช้ผลึกไปสามพันหกร้อยเหรียญ เขาต้องได้อีกสี่ร้อยเหรียญ ระบบของเขาจะยกระดับขึ้นระดับของเขาก็จะเพิ่มสูงขึ้นเหมือนกัน

 

แค่สี่ร้อยผลึกเป็นแค่ยอดขายของเขาในวันเดียวเท่านั้น

 

“ดูเหมือนว่าจะเป็นไปได้ที่ระดับของข้าจะเลื่อนขึ้นในวันพรุ่งนี้ จะมีรางวัลพิเศาที่ไปถึงระดับขั้นที่สี่หรือไม่? หลังจากนั้นก็ถึงเวลาที่จะรวบรวมชิ้นส่วนเครื่องมือของเทพเจ้าในการทำอาหารได้อย่างสมบูรณื” บู่ฟงพึมพำ

 

หลังจากนั้นอยู่พักหนึ่งเขาก็ลุกขึ้นไปที่ห้องครัว การเตรียมโสมสีม่วงไก่เลือดฟินิกส์ต้องใช้เวลานานและต้องใช้พลังงานที่แท้จริงบู่ฟงไม่กล้าที่ประมาท

 

เขาเปิดกรงเหล็กแล้วจับไก่เลือดฟินิกส์ออกมาทันที แม้ว่าพลังวิญญาณของมันจะถูกระบบควบคุมเอาไว้อยู่ แต่การที่สัตว์ระดับห้าร้ายสู้มันก็ไม่ได้อ่อนแอ

 

แต่ทว่าบู่ฟงเป็นพ่อครัวที่มีประสบการณ์และการจัดการวัตถุดิบนั้นเป็นเรื่องที่ง่าย หลังจากนั้นไม่นานเขาก็จัดการไก่เลือดฟินิกส์ได้

 

จากนั้นเขาก็หยิวสมุนไพรโสมสีม่วงออกมาจากกล่องหยกสีขาวที่งดงาม และสมุนไพรล้ำค่าออกจากกระเป๋าหนัง บู่ฟงเตรียมทำโอสถกระยาหาร ซุปโสมสีม่วงไก่เลือดฟินิกส์

 

...

 

อ๋องหยู่กลับมาที่คฤหาสน์อย่างอารมณ์ดี เหตุเป็นเพราะเขาไปลองชิมเหล้ากับอาหารรสเลิศ จีเฉิงหยู่ตัวแทบจะลอยเวลาที่เดิน

 

“ข้าไม่คิดว่าร้านนั้นจะมีอาหารอร่อยแบบนี้ เหล้าหม้อหยกหัวใจหิมะก็อร่อยไม่รู้ลืม” ฮ่องหยู่เล่าถึงรสชาติของเหล้าหม้อหยกหัวใจหิมะออกมาอย่างไม่หยุดยั้ง เขาเลียริมฝีปากร่องรอยความหลงใหลปรากฏขึ้นบนสายตาของพวกเขา

 

เขาก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ตกหลุมรักอาหารของบู่ฟง

 

อ๋องหยูรู้สึกเสียใจอย่างมาก เขาน่าจะไปกินอาหารที่ร้านอาหารเล็กๆฟงฟงก่อนหน้านี้ก็ยังดี

 

เมื่ออ๋องหยู่กำลังคิดถึงอาหารที่บู่ฟงทำ หุนเฉียนต้วนหัวหน้าผู้อาวุโสของนิกายวิญญาณก็ปรากฏตัวออกมาพร้อมกับลูกน้องของเขา พวกเขาทั้งหมดสวมชุดสีดำการปรากฏตัวของพวกเขาช่างน่าลึกลับและดูน่ากลัว

 

ดวงตาที่มองจะดูเหยียดหยามนิดหน่อย แต่ไม่นานอ๋องหยู่ก็ยิ้มแล้วมองไปที่พวกเขา

 

“ท่านได้การณ์มาว่ายังไงบ้างเมื่อไปที่ร้านลึกลับนั้น?” เสียงของหุนเฉียนต้วนแหบเหมือนกับก้อนกรวดเสียดสีกันดังออกมา

 

“พี่ใหญ่จับไก่เลือดฟินิกส์มาพร้อมกับสมุนไพรล้ำค่าแล้วขอให้เถ้าแก่ร้านทำโอสถกระยาหารแต่....โอสถกระยาหารจะถูกปรุงเสร็จในวันพรุ่งนี้เท่านั้น” อ๋องหยู่พูด

 

“โอ้? มันจะเสร็จในวันพรุ่งนี้?” หุนเฉียนต้วนหรี่ตาลงแสงไฟวิญญาณปรากฏขึ้นเป็นประกายไฟที่อยู่ในตาของเขาขณะที่เขากำลังคิดอะไรบางอย่าง

 

อ๋องหยู่พยักหน้าแล้วพูด “โอสถกระยาหารต้องไม่ใช่อาหารจานธรรมดาแน่ๆ แม้แต่เถ้าแก่ร้านลึกลับนั้นยังต้องใช้เวลาในการปรุงอาหาร นี่เป็นข่าวดีของพวกเรา”

 

“ท่านคิดที่จะส่งคนไปทำลายซุปในวันพุ่งนี้?” หุนเฉียนต้วนถามด้วยความแปลกใจ

 

“ใช่แล้วมันจะต้องถูกทำลาย เสด็จพ่อไม่ใช่แค่แก่และอ่อนแอเขายังต้องทนทรมานกับโรคจนถ่ายไม่ออก และมีอย่างอื่นอีกมากมายหากยืดอายุขัยของเขาออกไปเขาจะต้องทนทรมานลูกชายอย่างข้านั้นไม่อยากจะเห็น....” อ๋องหยู่ตอบออกมาตามปกติ จากนั้นเขาก็มองไปที่หุนเฉียนต้วนแล้วพูดว่า “เจ้าเตรียมผู้เชี่ยวชาญของเจ้าในคฤหาสน์ของข้าแล้วพรุ่งนี้ก็ซุมโจมตีที่ทางเข้าซอย จำไว้เจ้าต้องทำลายซุปโสมสีม่วงไก่เลือดฟินิกส์ให้ได้”

 

“หากเจ้าล้มเหลว....คนของเจ้าก็จะหายไป”

 

หุนเฉียนต้วนที่ยืนอยู่ข้างๆอย่างห่างไ เมื่อได้ยินที่อ๋องหยู่พูด ไฟวิญญาณในแววตาของเขาก็สั่นสะท้าน จากนั้นเขาก็กล่าวคำอำลาแล้วออกไปจากห้อง

 

อ๋องหยู่มองหุนเฉียนต้วนที่หายไป มุมปากของเขาก็ยิ้มกว้างขึ้น เขามองไกลออกไปแล้วตะโกนว่า “เตรียมม้าให้ข้า ข้าจะเข้าวัง”

 

...

 

ที่วังขององค์รัชทายาทที่อยู่ด้านหลังประตูสวรรค์ลึกลับ

 

องค์รัชทายาทจีเฉิงอันก็รู้สึกหม่นหมองมองฉู่ชี่อย่างดูถูก มุมปากของเขากระตุกเขาพยายามอดกลั้นความโกรธ

 

ฉู่ชี่รู้สึกกลัวและอับจนหนทาง เขาเข้าใจว่าองค์รัชทายาทเริ่มสงสัยเขาเมื่อพบกับอ๋องหยู่ที่ร้านเล็กๆฟงฟง

 

“ฉู่ชี่เจ้าอธิบายหน่อยได้ไหมทำไมอ๋องหยู่ถึงได้ปรากฏตัวในร้าน?” องค์รัชทายาทถาม

 

“ข้า...ไม่รู้” ฉู่ชี่ตัวแข็ง

 

“ข้ากำชับให้ว่าที่พวกเราจะไปที่นั้นให้เก็บเป็นความลับ พวกเราได้เจอกับอ๋องหยู่ตอนที่เดินมาที่ร้าน....เจ้าบอกข้าได้ไหมว่าเป็นเรื่องบังเอิญ?” องค์รัชทายาทหัวเราะเบาๆ

 

“ฝ่าบาท...ท่านกำลังสงสัยข้า?” ฉู่ชี่เงยหัวแล้วมองไปที่องค์รัชทายาทอย่างกังวล “ข้าติดตามฝ่าบาทมาหลายปี ฝ่าบาทไม่เข้าใจว่าข้าเลือกทำงานให้กับทางฝั่งไหน?”

 

น้ำเสียงของฉู่ชี่เศร้าและค่อนข้างที่จะไม่พอใจ

 

จีเฉิงกันสะดุ้งนิดๆ เขาเห็นท่าทางที่เศร้าสร้อยของฉู่ชี่ ความเย็นชาของเขาก็กลายเป็นอ่อนโยน เขาเชื่อว่าฉู่ชี่จะไม่ทรยศเขา

 

เขากำลังสงสัยฉู่ชี่เพราะเขากำลังโกรธกับท่าทางของอ๋องหยู่ที่แสดงออกมาก่อนที่จะจากไป ทำไมองค์รัชทายาทอย่างเขาต้องมากลัวอ๋องหยู่ด้วย?”

 

“เอาละข้าแค่โกรธ ทำไมข้าจะไม่รู้เรื่องความจงรักภักดีของเจ้าตั้งแต่แรกแล้ว อ๋องหยู่รู้เรื่องที่เราจะให้เถ้าแก่บู่ปรุงซุปโสมสีม่วงไก่เลือดฟินิกส์แล้ว เราจะไปเอาซุปในวันพรุ่งนี้อาจจะไม่ปลอดภัยต้องมีผู้เชี่ยวชาญอย่างน้อยก็ระดับที่ห้าราชันนักรบไปด้วย”

 

“เข้าใจแล้วฝ่าบาทข้าน้อยขอถอนตัวก่อน” ฉู่ชี่ท่าทางเคร่งเครียดก็พยักหน้าไปเขากล่าวอำลาแล้วจากไป

 

หลังจากนั้นที่ฉู่ชี่จากไปความกระวนกระวายก็ปรากฏบนใบหน้าของเขา

 

“ฝ่าบาทข้าได้ข่าวว่าอ๋องหยู่เข้าวังหลวง...เพื่อไปพบกับฝ่าบาท”

 

องค์รัชทายาทเลิกคิ้วแล้วกระพริบตาด้วยความเย็นชา หลังจากที่เขาแอบสาปแช่งไปอย่างเงียบๆเขาก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วเดินไปที่ท้องพระโรงเพื่อไปพบฮ๋องเต้ด้วย

 

...

 

คืนนั้นดวงจันทร์สองดวงลอยขึ้นเหนือบนท้องฟ้า ท้องฟ้าก็มีเมฆสีดำปกคลุมดวงจันทร์อยู่

 

มีคนหลายคนที่อยู่ในซอยที่เป็นที่ตั้งของร้านเล็กๆฟงฟง พวกเขาล้วนสวมเสื้อผ้าสีดำ ไม่มีใครได้สังเกตเห็นพวกเขาในเวลากลางคืน แรงกดดันจากพลังงานที่แ้จริงของพวกเขาก็พวยพุ่งออกจากร่างของเขาอย่างรุนแรง

 

“วันพรุ่งนี้จะต้องไม่ล้มเหลว......เราต้องติดตั้งค่ายกลให้เสร็จสิ้นในวันนี้”

 

ในท่ามกลางผู้คนมีร่างหนึ่งอยู่เหนือพวกเขา ดวงไฟวิญญาณกระพริบตาอยู่ในความมืด เสียงแหบพร่าดังลอยขึ้นก้องในอากาศ


//ช่วงนี้ฝุ่นเล็ก ใส่หน้ากากกันด้วยนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 204 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #889 22710 (@22710) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:12
    ขอบคุณมากครับ
    #889
    0
  2. #888 infernumz (@infernumz) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:26
    รอออออออออ
    #888
    0
  3. #887 Mina1991 (@Mina1991) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:07
    ขอบคุณค่ะ
    อ่านนิยายเรื่องนี้ทีไรหิวทุกทีเลย
    #887
    0
  4. #886 Bluesea-lol (@Bluesea-lol) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:49
    ขอบคุณครับ
    #886
    0
  5. #885 Bluesea-lol (@Bluesea-lol) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:49
    ขอบคุณครับ
    #885
    0
  6. #883 DReam ROse (@dreammaneerat) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:57
    นักดาบคนนั้นรึเปล้า!!
    #883
    0
  7. #882 amporn (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:19
    ขอบคุณค่ะ
    #882
    0