(BTS KookMin) เล่นเซ็กส์กับแม่เลี้ยง

ตอนที่ 1 : Chapter 1(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    17 ต.ค. 61

ณ คอนโดแห่งหนึ่งที่อยู่ชานเมืองในโซล

เด็กชายน่ารักๆคนหนึ่งกำลังเดินถือช่อดอกไม้ไปให้แฟนเพราะเป็นวันครบรอบของเขาและแฟนหนุ่มของเขา เมื่อถึงหน้าประตูเขาได้เปิดประตูเข้าไปก่อนจะพบเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายไปทั่วห้องแถมได้ยินเสียงอันน่าเกลียด ไม่น่าฟังอีก นั่นคือการที่แฟนหนุ่มของเขาพาใครคนหนึ่งเข้ามาร่วมรักกับในห้องของเขาและบนเตียงของเขาด้วย

'จองกุก มันเกิดอะไรขึ้น? ผู้หญิงคนนี้เขาเข้ามาในห้องเราได้ยังไงกัน' ร่างเล็กถามร่างสูงที่อยู่บนเตียงแต่ไม่ทันทีเขาจะพูดก็มีเสียงแว๊ดๆดังขึ้นมาก่อน

'นายไม่เห็นหรือแกล้งโง่หรอ เขากับชั้นก็กำลังมีความสุขร่วมกันไง'

'กรุณาหุบปากอันเน่าเหม็นของคุณไปด้วยก่อนที่จะมีเลือดออกที่มุมปากนะครับ'

'นี่!แกมีสิทธิ์อะไรมาว่าชั้นไม่ทราบยะ?!'

'โอ้ย!!!พอกันสักที หยุดทั้งสองคนเลยเดี๋ยวนี้!' ชายร่างสูงที่ทนฟังอยู่นานพอสมควรก็โวยวายออกมาเสียงดังทำให้ทั้งสองคนที่ทะเลาะกันอยู่ต้องเงียบกันทั้งคู่ก่อนหญิงสาวจะมีปากเสียงใส่ร่างสูง

'ทำไมล่ะคะ มันหน้าด้านเข้ามาในห้องเราเองนะคะจองกุก คุณก็ไล่มันไปสิคะ!'

'จองกุก ถ้านายเลือกผู้หญิงคนนี้ กูจะเป็าคนไปจากมึงเองนะ’ร่างสูงเงียบไม่พูดอะไร ก่อนที่จีมินจะพยักหน้าอย่างเข้าใจ เลือกผู้หญิงคนนี้สินะ

'เงียบใช่มั้ย....ได้...เดี๋ยวกูไปเอง!!' ร่างเล็กหมดความอดมนมากไปแล้วเขาเดินออกไปจากห้องทันที

'จีมิน!!!!' ไม่ทันที่คนร่างสูงจะพูดร่างเล็กก็ออกไปแล้ว เขาโง่ปล่อยให้ความต้องการนั้นมาครอบงำจนในที่สุดเขาได้เสียสิ่งที่มีค่าที่สุดไป เขาคิดที่จะเลือกแบบนี้เองก็ไม่มีใครสามารถช่วยได้รวมถึงพ่อของเขาด้วย













บ้านตระกูลคิม

'พวกมึงไปตามหาลูกกูกันถึงไหน ทำไมไม่กลับมาสักที!!!!!' เสียงผู้เป็นใหญ่ในบ้านหลังนี้เอ่ยออกมาด้วยความโมโหเพราะเขาได้สั่งลูกน้องไปตามตัวลูกชายตัวดีกลับบ้านแต่ผลลัพธ์ที่ได้คือการไม่เจอตัว

'ขอโทษครับนายแต่พวกผมหาไม่เจอจริงๆ'

'งั้นพวกมึงออกไปตามหากับกู ถ้าไม่เจอกูจะสั่งฆ่าพวกมึงเรียงตัว'

'ครับนาย' เมื่อลูกน้องได้ทำตามคำสั่งก็จัดการเตรียมรถออกให้เรียบร้อยก่อนจะขับมาเรื่อยๆ










ด้านจีมิน 

ที่ตอนนี้เขาออกมาจากคอนโดของแฟนหนุ่มได้สักพัก เดินมาตามเส้นทางอย่างโดดเดี่ยวไร้จุดหมาย ไหนจะไม่มีแสงไฟ ไหนจะทางเปลี่ยวอีก เขาไม่ใช่ว่าจะไม่กลัวแต่เขากลับร้องเรียกชื่อแฟนหนุ่มของเขาในใจตลอดเวลา

'ฮึก.....จองกุก...อยู่ไหน...จีมินกลัว' จนกระทั่งเดินไปเรื่อยๆก็มีรถคันหนึ่งแล่นมาเทียบจอดอยู่




'เห้ยมึง! ไปดูดิ กูว่าน่าจะขายได้กำไรว่ะ หึ' ชายหนุ่มสองคนเดินลงจากรถพยายามลากตัวจีมินแต่ก็ขัดขืนตลอดเวลา

'ปล่อยนะ ฮึก......ช่วยด้วย!!!'

'ไม่มีใครช่วยมึงหรอก หุบปากซะ ก่อนที่กูสองคนจะเอามึงตรงนี้'

'ฮึก...อย่านะ! ออกไป อย่ามาจับ ฮือออ' ชายสองคนนั้นจับไปบนตัวร่างเล็กพร้อมลูบไล้แต่ร่างเล็กพยายามขัดขืนก็ไม่สำเร็จเลยแม้แต่นิด




จู่ๆก็มีรถหรูคันหนึ่งขับมาจอดหลังรถคันก่อนพร้อมฉายไฟให้จ้ามากขึ้น
'มึงสองตัวจะทำอะไร ปล่อยเด็กคนนั้นเดี๋ยวนี้'

'หึ เสือกว่ะ'

'มึงจะปล่อยหรือไม่ปล่อย' ชายหนุ่มคนนั้นพูดอย่างเยือกเย็นก่อนจะหยิบปืนกระบอกนึ่งขึ้นมาพร้อมกับเล็งไปทางสองคนนั้น

'มึง...จะ..ทำอะไร....'

'ก็......จะยิงมึงสองตัวไง' พูดเสร็จเขาก็เหนี่ยวปืนไปที่สองคนนั้นทันที


'ส่วนพวกมึงไปจับเด็กคนนั้นมาให้กู!'

'ครับ' บอดี้การ์ดไปจับตัวจีมินตามที่เจ้านายเขาสั่งก่อนพาขึ้นไปนั่งบนรถกับนายของเขา





ภายในรภ
'ชื่ออะไรล่ะเรา?'

'ปาร์คจีมินครับ.....แล้วคุณ.....'

'ชั้น...คิมแทฮยอง เป็นมาเฟียที่ใหญ่สุดในเกาหลี'

'อ่า...ครับ....'

'แล้วทำไมนายถึงมาเดินคนเดียวในเวลากลางค่ำกลางคืนแบบนี้ หื้ม?'

'ผม........'

'ทำไม?'

'ผมเพิ่ง....ถูกแฟนหักหลังมาครับ......'

'อ่อหรอ.....น่าสงสารดีนะ’ อะไรของเขากัน อยู่ดีๆก็ถาม อยากเสือกนักไง๊?!

'รู้นะ นายนินทาชั้นอยู่ในใจ'

'เปล่านะครับ....พอดีผมแค่เกรงใจคุณเฉยๆ'

'ไม่ต้องเกรงใจหรอกนะ อยู่กับชั้นหน่ะดีจะตายไป'

'คุณจะไม่ทำอะไรผมใช่มั้ย?'

'ไม่แน่นะ.....' พูดเสร็จแทฮยองก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้จีมิน

'ไม่แน่นายอาจจะ.....มาเป็นเมียชั้นก็ได้'

'ห้ะ?!'

'หึ......แต่ก็มีข้อเสียหน่อยนะ พอดีชั้นมีลูกแล้ว มันหัวดื้อไปหน่อย'

'หรอครับ....'  นามสกุลคิมนี้ทำไมมันคุ้นๆหูจังวะ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน จองกุกก็คิมด้วยนี่หว่าแต่มันคงไม่บังเอิญขนาดนั้นหรอกที่นามสกุลเหมือนกันแต่ก็มีหลายคนนี่หว่า


'แล้วบ้านนายอยู่ไหนล่ะ'

'ผมอยู่คอนโดหน่ะ แต่ตอนนี้คงอยู่ไม่ได้แล้วล่ะครับ แฟนผมเขาไปเอาผู้หยิงคนอื่นมานอนด้วยคงกลับไปไม่ได้แล้ว'


'งั้นนายมาอยู่กับชั้นมั้ยล่ะ มีเงิน มีทองให้ใช้อย่างสุขสบายแต่ขออย่างนึงได้มั้ย'

'อะไรหรอครับ?'


'ช่วยมาเป็นเมียให้ชั้นกับแม่เลี้ยงของลูกชั้นทีสิ'


'คุณจะบ้าหรอ ให้ผมไปเป็นเมียน้อยคุณเนี่ยนะ ไม่เอาอ่ะ! ผมยอมไปเป็นคนรับใช้ดีกว่าอีก'

'งั้นเลือกมาระหว่างคนรับใช้กับเมีย'

'คนรับใช้สิ'

'ได้นะแต่....ต้องเป็นคนใช้นามสกุลชั้น โอเคปะ?''

'อะ....ไอ้!'

'รีบๆขับสิ ว่าที่เมียกูรีบว่ะ หึ!'

'นาย!!!'

'อะไรหรอ หื้ม?'

'หึ่ย!!!' จีมินหัวเสียเอามากๆเพราะแทฮยองคอยกวนคอยเถียงกับเค้าตลอดเวลาที่นั่งรถมา คนบ้าอะไรพูดมากชิบหาย








บ้านตระกูลคิม

'โห บ้านนายนี่ก็ใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย แต่ดูคุ้นๆอ่ะ'

'คุ้นอะไร นายเคยมารึไงกัน?'

'นี่! เลิกกวนตีนผมสักครั้งได้ปะ?!'

'ไม่ได้หรอก พอดีว่าปากมันมีไว้พูดหน่ะ อิอิ'

'ทุเรศ!'

'ทุเรศก็ผัวนายละกัน'

'คุณเป็นผัวเมื่อไหร่กัน?!'

'จะเป็นตอนนี้เลยก็ได้นะ.....' ว่าแล้วแทฮยองก็เดินเข้าประชั้นชิดกับจีมินก่อนจะผลักไปที่โซฟา ลูกน้องที่ดูอยู่ก็แอบยิ้มแล้วแกล้งหันไปทางอื่นแทน





จู่ๆก็มีเสียงโทรศัพท์เข้าของแทฮยองก่อนจะเดนไปหยิบโทรศัพท์มาพบว่าเป็นเบอร์ลูกชายตัวดีของเขานั่นเอง

'ดีนะที่ลูกชายชั้นมันโทรมาซะก่อนไม่งั้นนายก็......'

'รับสิไอบ้า!!!!'







'ฮัลโหลไงวะไอลูกชาย หายไปนานเลยนะมึง?!'

'อ่อแด๊ด...พอดีผมติดธุระนิดหน่อย'

'ไม่ใช่ว่าติดหญิงหรอกหรอ?'

'พ่อก็อย่ารู้ทันสิ เอ้อ! เดี๋ยวกลับบ้านนาจาาาาาาาาา'

'เออๆ รีบกลับมาล่ะ มีคนจะแนะนำให้ด้วย'






                          Step-Mother (BTS)
                                    





บ้านตระกูลคิม
ตอนนี้จองกุกได้กลับมาที่บ้านเขาแล้ว กำลังจะเดินเข้าบ้านก็เห็นรองเท้าคู่หนึ่งที่คล้ายๆกับรองเท้าของจีมิน เขาจีงไม่เอะใจอะไรมาก อาจจะเป็นรองเท้าที่เหมือนกันก็ได้นี่

'เฮลโล่วมายแด๊ดดดดดดดด!!!!'


'ว่าไงไอหมา กลับมาสักที สั่งให้ลูกน้องตามหาตั้งนาน ไปกกผู้หญิงไว้ที่ไหนอีกล่ะ?'

'เปล่าหนิครับ ก็ไปที่ประจำอยู่ อย่าสงสัยเยอะสิ ผมไม่มีคำตอบแล้วนะ'

'เออๆ เอ้อ!ชั้นมีคนจะแนะนำด้วย ปาร์คจีมิน ออกมาสิ'

'อะไรนะ...ปาร์คจีมินหรอแด๊ด’ จีมินหรอวะ....ไม่ใช่หรอกมั้ง อาจจะอีกคนก็ได้ ชื่อแม่งก็ซ้ำกันทั่วโลก

'ครับคุณแท......!!!!!!' จีมินเดินออกมาปุ๊ปก็ได้เจอกับว่าที่แฟนเก่าของเขากำลังนั่งคุยกับผู้เป็นพ่อ ซึ่งเขาอึ้งมาก ไม่คิดว่ามันจะกลับมาเจอกันอีกครั้ง นี่โชคชะตาหรือเวรกรรมที่ทำมากันแน่วะ

'จีมิน!’' จองกุกเขาก็อึ้งหนักไม่แพ้กัน เขาไม่นึกว่าจะมาเจอปาร์คจีมินอีกครั้งหนึ่ง ใจนึงแอบดีใจแอบร้องไห้แต่ใจนึงกลับโมโหที่ทำไมมาอยู่ที่บ้านเขา
 
'เออๆ..รู้จักกันไว้นะ...สานสัมพันธ์ไว้ให้ดี..ไอกาตุ่ย...ต่อไปนี้จีมินเขาจะมาอยู่ในฐานะเมียพ่อและแม่เลี้ยงแกนะ'

'แด๊ด......จริงมั้ย?'

'จริงสิ เคยพูดเล่นที่ไหน เห็นแกเที่ยวบ่นๆอยู่ว่าเมื่อไหร่ผมจะมีแม่เหมือนคนอื่น นี่ไงหามาให้แล้ว'

'เออจริง....งั้นผมไปอาบน้ำก่อนนะแด๊ด เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว แล้วก็สวัสดีอีกครั้งนะครับแม่เลี้ยงคนสวย'

'...........' จีมินเงียบไม่พูดอะไรออกมาสักคำ

'ไอหมา เมียกูๆ'

'จ้าแด๊ด!!!' ว่าแล้วร่างสูงก็ขึ้นไปที่ห้องตัวเองทันที 





ภายในห้องของร่างสูง พอเขาขึ้นมาก็จัดการปาข้าวของทิ้งกระจัดกระจายไปทั่ว
'โถ่เว้ย!!! ที่แท้ก็มาเอาพ่อกูเป็นผัว มึงนี่ร้ายไม่เบานะปาร์คจีมิน แล้วมึงจะได้เห็นดีกับกู!!'





ข้างล่าง ที่ทุกคนก็ต่างได้ยินเสียงอย่างว่าก่อนจะตกใจไปตามๆกัน

'ไอลูกชายตัวดีมันเป็นอะไรไปอีกล่ะ?'

'เอ่อ....ผมไปดูให้มั้ยครับ?' จีมินถามขึ้น

'ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวนายจะเป็นอันตรายซะเปล่าๆ ชั้นว่า....เราไปดูห้องกันดีกว่าเนอะ'

'ครับ' หวังว่าคงจะไม่ทำแบบนี้เพราะเรานะ จองกุก นายทำตัวนายเอง





บนห้องคิมแทฮยอง

'นี่ไงห้องของเราสองคน เป็นไง สบายมั้ย?'

'โห สบายมากๆเลยครับ'

'แล้วชอบมั้ยล่ะ หื้ม?' ร่างหนาเข้าไปประชิดร่างบางข้างหลังก่อนจะเอามือไปโอบรอบไว้ที่เอวแล้วสูดดมความหอมจากตัว

'อื้อ...อย่าก่อนครับคุณแทฮยอง'

'คุณอะไรกันล่ะ? เรียกผมว่าวีสิ'

'ครับคุณวี' ชื่อวีที่เขาให้เรียกเนี่ย ต้องเป็นคนดีเค้าอนุญาตหรือคนที่เขารักเท่านั้น คนอื่นไม่มีสิทธิ์ ขนาดลูกน้องคนสนิทยังห้ามเรียกเลย

'ตอนนี้นายหิวรึยังล่ะ? ชั้นจะพาออกไปหาอะไรกิน ไปมั้ย?'

'ไปครับๆ!!'

'55555 งั้นไปกันเถอะ เดี๋ยวไปตามไอกุกมันก่อนนายไปอาบน้ำก่อนก็ได้นะ'

'ครับ' ทำไมต้องไปด้วยวะ เออลืมว่าเขาสองคนเป็นพ่อลูกกัน(?)













ด้านบริษัทของคิมซอกจินหรือพี่ชายของจีมินนั่นเอง เขาได้มาทำการเป็นผู้บริหารที่นี่ต่อจากพ่อเขาได้สักพักใหญ่แล้ว เขาได้เเต่งงานกับคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นมาเฟียเช่นกันคือคิมนัมจุนเขาเลยใช้นามสกุลของนัมจุนและอีกอย่างนัมจุนก็เป็นเพื่อนของคิมแทฮยองเช่นกัน

'ซอกจินอ่าาา เมื่อไหร่จะเสร็จงานสักทีครับ ผมรอนานแล้วนะ'

'แปปเดียวนะตัวเอง เค้าใกล้จะเสร็จแล้ว ขอดูตรงนี้อีกนิดนึง'

'อีกนานมั้ยอ่ะ เค้าอยากกลับไปฟัดตัวเองแล้วนะครับบบบบ'

'บ้า!! แบบนี้ไม่รีบดีกว่า ทำนานๆเลย อิอิ'

'งือออ จะร้องแล้วนะ'

'โอ๋ๆอย่าร้องนะครับ'

ก๊อกๆ 

'ขออนุญาตครับคุณคิมซอกจินเพื่อนรัก'

'อ้าว!ไอกิ' มินยุนกิหรือยุนกิคือเพื่อนสนิทของซอกจิน เขาทำงานเป็นเลขาส่วนตัวที่นี่ก็นานพอๆกับจินได้ขึ้นเป็นประธานบริษัทเลยล่ะ

'แหมๆ สวีทกันกลางงานอีกละ กูล่ะอยากมองบน'

'ก็หาสิไอกิ ใช่มั้ยจ้ะจินที่รัก' เป็นนัมจุนซะเองที่พูดหยอกล้อยุนกิ

'เสือกเถอะไอนัม!'

'หูยยยยย รุนแรงส์!!'

'ตอแหลสิอีดรอกกก!!!'

'พอๆเลย ทั้งสองคนทะเลาะเป็นหมาเชียว ไปๆกูเสร็จงานละ ไปหาไรแดกกัน กูหิว'

'มึงนี่ก็สายแดกเหมือนไอหมูจีมินไม่มีผิดเล๊ยยยย'

'เศือกแบบศอ ศาลาค่ะเพื่อน'

'แบบใหม่หรอจ้ะเมียจ๋าาาา?'

'เออสิ ไปๆ กูหิว!'



                           Step-Mother (BTS)
                                    100%
                       


ข่าวสารจากไรท์

ก็ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ เป็นตอนแรกที่ลงให้ครบแล้ว อย่าลืมมาอ่านกันเยอะๆนะ เฟบไว้ คอมเม้นต์ไว้เยอะๆเลยนะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

35 ความคิดเห็น