◄ STUBBORN GIRL ► เงินไม่มีจ่าย ใช้ร่างกายได้ไหมคะหมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,919 Views

  • 147 Comments

  • 1,171 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,888

    Overall
    8,919

ตอนที่ 1 : #เติร์กมิ้นต์ Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2503
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    27 มี.ค. 62



คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบคาย
เต็มไปด้วยความรั่วจนเกินจะอายของอิมิ้นต์
โปรดจอดจักรยานก่อนอ่าน (เดี๋ยวพุ่งชนต้นไม้)

PROLOGUE

 







16:00 น.

“มองหน้าแบบนี้หมายความว่าไง” ฉันเลิกคิ้วถามผู้ชายตัวสูงตรงหน้าอย่างข้องใจ ตั้งแต่ฉันมาถึงดาดฟ้าของตึกร้างไม่ไกลจากโรงเรียนเท่าไรตามที่เขานัด เขาก็เอาแต่ถอนหายใจแล้วจ้องหน้าฉันไม่เลิก

“...”

“เบรฟ...” ฉันขมวดคิ้วแล้วเรียกชื่อของคนที่เป็น แฟนของตัวเองด้วยน้ำเสียงติดจะหงุดหงิดอยู่ในที ไอ้หมอนี่กำลังคิดจะเล่นสงครามประสาทกับฉันหรือไงวะ

“เราเลิกกันเถอะมิ้นต์”

“ไงนะ?” คราวนี้หัวคิ้วของฉันยิ่งแทบจะผูกปม “อยากตายหรือไงวะ อยู่ดีๆ มาขอเลิก”

“เราไม่ได้อยู่ดีๆ จะขอเลิกกับเธอนะ”

“ยังไง” ฉันพยักพเยิดหน้าถาม ถึงฉันกับหมอนี่จะไม่ได้ดูรักกันมากเท่าไร แต่เราก็คบกันมาสามปีแล้ว อย่างน้อยๆ ความผูกพันมันก็มีมากอยู่

“เรารู้เรื่องที่เธอกับเพื่อนไปตบน้องหยกเมื่อวันก่อนแล้วนะ”

“อ๋อ อีเด็กนั่นมันแจ้นมาฟ้องเหรอ” ที่ฉันตามไปตบไม่ใช่ว่าหึงไอ้หมอนี่มากมายหรอก ส่วนใหญ่เลยเป็นเพราะรู้สึกเหมือนโดนหักหน้า 

“น้องเขาไม่ได้ฟ้องหรอก เราถามเอง”

“แสดงว่านายยอมรับแล้วใช่ไหมว่าแอบกิ๊กกับมันจริงๆ”

“ไม่ใช่นะมิ้นต์ เรากับน้องเขาก็เป็นเหมือนพี่น้องกัน”

“อย่ามาแก้ตัวเลยดีกว่า ที่จริงแล้วฉันต้องเป็นฝ่ายบอกเลิกนายด้วยซ้ำ!” ฉันกอดอกแล้วเชิดหน้าบอกอย่างถือดี

“ที่ผ่านมาเธอไม่เคยงี่เง่ากับเราเลยนะ”

“แน่สิ! ก็ตอนนี้นายอยากเลิกไง”

“...” อีกฝ่ายหลบตา ที่จริงแล้วหมอนี่คงหมดรักฉันแล้วนั่นแหละ แอบกิ๊กกับอีเด็กนั่นมาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ ถ้าฉันไม่จับได้ก็คงโดนสวมเขาอย่างนี้แหละ

“ฉันไม่รับคำบอกเลิกของนายหรอก” ฉันเบ้ปาก พ่นลมหายใจร้อนๆ ออกมา “แต่ฉันจะเป็นคนบอกเลิกนายเอง”

“ฮะ?”

“เราเลิกกัน! ไอ้เบรฟ ไอ้เฮงซวย!” ฉันพูดเสียงดังใส่คนตรงหน้าจนแทบจะเหมือนตะคอก ขยับเข้าไปหนึ่งก้าว เงื้อมือขึ้นสูงแล้วฟาดลงไปที่ข้างแก้มอีกคนเต็มแรง

เผียะ!!!

ปึก!

“โอ๊ย!

กระทืบตีนมันด้วยอีกที ก่อนจะสะบัดก้นเดินหนีออกมาจากตรงนั้น คิดว่าฉันรักมันมากงั้นเหรอ เหอะ! เปล่าเลย รักกับอีนั่นมากก็เชิญไปอยู่ด้วยกันเลยไป น่าหงุดหงิดชะมัด 

“อีหยกกก!” ฉันเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันขณะเดินปึงปังลงมาจากตึกร้าง พลันเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น...

Rrrr Rrrr

ไอ้ม่อน

ฉันล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าแล้วก็ต้องเบะปากเซ็ง มันเป็นสายเรียกเข้าจากพี่ชายสุดที่รักสุดที่ชังของฉันเองแหละ ว่าจะไม่รับแล้วแต่คิ้วมันกระตุกเหมือนจะเกิดเรื่องแต่ก็คล้ายว่าจะมีเรื่องดีอยู่ด้วยกัน เพราะงั้นฉันเลยตัดสินใจกดรับ

“เออ มีไร”

[น้องจ๋า น้องจ๋าเลิกเรียนแล้วใช่ไหม]

เอาล่ะ ปากหมา เอ๊ย ปากหวานกว่าน้ำตาลอ้อยแบบนี้มีเรื่องจิกหัวใช้ฉันชัวร์

“เลิกแล้ว!” ...แฟนก็เลิกแล้วเหมือนกัน

[เค้าถามดีๆ ทำไมน้องจ๋าต้องตะคอกด้วยล่ะ] ปลายสายส่งเสียงจ๋อยๆ มา ฉันนึกสีหน้ามันออกเลย กลัวว่าจะไหว้วานให้ฉันทำอะไรสักอย่างไม่ได้ล่ะสิเลยยอมหงอ

“ละตกลงมีไรเนี่ย” น้ำเสียงฉันหงุดหงิดอย่างไม่ปิดบัง

[เมื่อเช้าน้องหล่อไม่ร่าเริงเลย ที่จริงก็ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ไม่รู้เป็นอะไร น้องจ๋าพาน้องหล่อไปหาหมอหน่อยจิ เดี๋ยวเค้าโอนเงินไปให้]

เงินเหรอ...

“ไปตอนนี้เหรอ” ฉันแกล้งทำเสียงแข็ง แต่ใจครึ่งหนึ่งคือตกลงรับปากไปแล้วเพราะได้ยินคำว่าเงิน

[ใช่ๆ เห็นเพื่อนบ้านว่าคลินิกสัตว์หน้าหมู่บ้านที่เปิดใหม่เปิดให้บริการแล้วนะ น้องจ๋าไปตรงนั้นก็ได้ ใกล้ๆ]

“โอ๊ย หมาตัวเองก็ไม่ใช่ แค่หน้าบ้านก็ถือว่าไกลแล้ว”

[เดี๋ยวเค้าโอนเงินไปให้นะ] อีกฝ่ายรีบยกคำว่าเงินขึ้นมาอีกครั้งเพื่อไม่ให้ฉันโมโหไปมากกว่านี้ เอาวะ อย่างน้อยวันนี้ก็มีเรื่องดีๆ บ้าง นั่นคือฉันจะได้มุบมิบตังค์ไอ้พี่ม่อนอีกครั้ง! หวานปากอีมิ้นต์ละ

“รีบๆ โอนมาเลย เดี๋ยวจะรีบกลับบ้านเดี๋ยวนี้แหละ”

 

ฉันรีบกลับมาบ้านด้วยความไวว่อง มาถึงก็เปลี่ยนเสื้อผ้าให้คล่องตัวกว่าเครื่องแบบนักเรียนที่ผิดระเบียบตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ก่อนจะรีบพา ไอ้หล่อหมาพันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี้ตัวผู้หน้าตลกของพี่ชายฉันออกมาหน้าบ้าน ฉันกดเงินสำหรับค่าหมอที่ไอ้ม่อนโอนมาเรียบร้อยตั้งแต่ก่อนกลับแล้ว ฉันรู้ว่ามันไม่ได้ใช้ถึงจำนวนที่พี่โอนมาหรอก เพราะฉันแอบโก่งราคามันทุกครั้ง ในความเป็นภาระน่าหงุดหงิดของไอ้หล่อก็มีความดีตรงนี้แหละ

“ไหน ทำไมม่อนบอกว่าเอ็งไม่ร่าเริงวะ ก็เห็นปกติดี” ฉันบ่นเล็กน้อยขณะกระชับสายจูงม้วนเข้ากับฝ่ามือ หันไปล็อกประตูรั้วบ้านทาวน์เฮ้าส์ก่อนเดินออกมา ที่นี่เราอยู่กันสามคนกับหนึ่งตัว มีฉัน ม่อน หมาของม่อน และเมียของม่อนที่เปลี่ยนบ่อยมากและไม่ถูกโฉลกกับฉันสักคน และนี่ก็คือสาเหตุที่ฉันเรียงลำดับไอ้หล่อไว้ก่อนเมียของพี่ชายตัวเอง

เอาล่ะ ช่างหัวเมียมันก่อน ตอนนี้ฉันต้องพาหมาไปหาหมอ

คลินิกสัตว์เปิดใหม่ที่ม่อนบอกฉันก็เคยเห็นผ่านตาอยู่ตอนที่เขากำลังรีโนเวตและตกแต่งภายในหลังจากเซ้งตึกแถวสามชั้นหน้าหมู่บ้านไปสามบล็อก ฉันว่าเจ้าของคลินิกต้องเงินหนาพอสมควรเลยล่ะ เพราะเท่าที่รู้มา เจ้าของคนเก่าคิดราคาแพงหูฉี่ขนาดที่ว่า มีหมาให้ฉันโกงค่าหมอกับม่อนอีกล้านตัวก็ไม่รู้ว่าชาตินี้จะเซ้งตึกได้ไหม

‘Happy Lucky Pill’

ฉันอ่านป้ายชื่อคลินิกในใจหลังจากเดินมาถึงแล้วก็ด้อมๆ มองๆ อยู่ด้านหน้า ข้างในมีคนประปราย ยังไม่ถือว่าเยอะเท่าไร คงเพราะที่นี่เพิ่งจะเปิดให้บริการด้วยแหละ ฉันหลุบตามองไอ้หล่อแล้วก็ถอนหายใจออกมาก่อนจะเปิดประตูกระจกแล้วเดินเข้ามาด้านในคลินิก

“พาหมามาหาหมอค่ะ” ฉันเดินไปตรงเคาน์เตอร์แล้วบอกกับพี่คนสวย

“สวัสดีค่ะ น้องหมาเป็นอะไรมาเอ่ย”

“ถ้ารู้ก็ไม่พามาหาหมอหรอกค่ะ” ฉันตอบหน้าตายก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ สถานที่ใหม่ กลิ่นยา กลิ่นอาหารสัตว์และกลิ่นอื่นๆ ตีกันทำเอาฉันเบ้หน้าทุกครั้งเวลาไปคลินิกสัตว์ ไม่ใช่แค่ที่นี่หรอก ฉันหมายถึงทุกที่นั่นแหละ

“เอ่อ...รบกวนเจ้าของกรอกเอกสารสักนิดหน่อยนะคะ แล้วเดี๋ยวพาน้องหมาเข้าไปหาคุณหมอได้เลย ตอนนี้คิวว่างพอดีค่ะ” ฉันพยักหน้าหงึกหงักแล้วทำตามที่พี่คนสวยบอก สงสัยคนอื่นๆ ที่ฉันเห็นตอนนี้คงจะอยู่ระหว่างนั่งรอทำเรื่องอย่างอื่นล่ะมั้ง

ฉันกรอกเอกสารเรียบร้อยก็เดินตามพี่คนสวยมาที่ห้องห้องหนึ่ง เธอเปิดประตูให้แล้วเชิญฉันกับหมาที่ดูปกติดีเข้ามาด้านใน

“เฮ้อ! พูดจากใจนะไอ้หล่อ ถ้าฉันไม่เห็นแก่เงินไอ้ม่อน ฉันไม่พาแกมาหรอก ไอ้หมาบ้า ป่วยเก่งป่วยการ”  ฉันเดินเข้ามาพลางก้มลงไปคุยกับไอ้หล่อ มันก็สั่นหางดิกๆ ทำหน้าดีใจ คงนึกว่าฉันชมมันล่ะสิ หึ ไอ้หมาตลกเอ๊ย

“สวัสดีครับ” เสียงทุ้มเอ่ยทักทาย ฉันเลยละสายตาจากหมาไปหาหมอ...

เฮ้ย! เขาคือ...

“หมอ!” ฉันเบิกตากว้างเรียกคนตรงหน้าด้วยความตกใจ ไม่คิดเลยว่าจะกลับมาเจอเขาอีก แถมเขายังเป็นหมอด้วย

หมอหรี่ตาลงคล้ายว่าจะพิจารณาหน้าฉันให้ชัดๆ พลันดวงตาคู่นั้นก็ฉายแววตกใจอยู่ไม่น้อย

“...!!!

“จำหนูได้ไหม” ฉันถามด้วยเสียงตื่นเต้น

“น่ะ...หนูไหนครับ” เขาทำท่าเลิ่กลั่กเหมือนคนมีชนักติดหลัง ทำเหมือนจำฉันไม่ได้ แต่ฉันรู้ว่าเขาคงไม่ลืมหน้าฉันไวขนาดนั้นหรอก

“หนูไง” ฉันชี้นิ้วมือข้างที่ไม่ได้จับสายจูงไอ้หล่อเข้าที่หน้าตัวเอง “ที่เรานอนด้วยกันคืนนั้น”

โอเค...ฉันพอจะหาหนทางได้สร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำจากเงินของไอ้พี่ชายตัวดีได้แล้วล่ะ ขอแค่ไอ้หมอหน้าหล่อนี่ให้ความร่วมมือกับฉันดีๆ แบบไม่ต้องให้มีเสียน้ำตาหรือเสียแรง

...!!!” หมอเบิกตากว้าง เอ่อ ที่จริงมันควรเรียกว่าตาเหลือกถึงจะถูก เขาทำแบบนั้นจริงๆ สีหน้าไม่แฮปปี้ลักกี้พิลเหมือนชื่อคลินิกเลย

“หมอนอนคนเดียวตลอดครับ หนูคงจำผิดคน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงปกติแต่ด้วยสีหน้าที่ไม่ปกติเท่าไรนัก เห็นไหมว่ามีพิรุธสุดๆ ฉันจำไม่ผิดตัวแน่นอน เขาคือผู้ชายที่ฉันเผลอไปวันไนต์สแตนด์ด้วยความบังเอิญและความเข้าใจผิดเมื่อประมาณสามเดือนก่อน

ใช่เขา...ใช่คนนี้เลย

“ไม่ผิดแน่หมอ ตอแหลอีกทีหนูตบคว่ำจริงๆ นะ” ฉันถลึงตาทำหน้าจริงจังใส่

“แต่หมอ...”

“เอางี้ ช่วงนี้หัวใจหนูว่างพอดี หมอพอจะมาดูใจหน่อยได้ไหม” ฉันตัดบทเขาแล้วยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ย

เอาล่ะ! ถ้าฉันลากหมอมาติดกับได้สำเร็จ เงินค่ารักษาไอ้หมาหน้าตลกนี่ก็จะเป็นของฉันคนเดียวตลอดไป ตลอดไปน่ะ เข้าใจไหมว่าตลอดไป Forever!

“หนูต้องเป็นหมาก่อนครับ หมอถึงจะรักษาได้” เขาบอกแล้วเหล่สายตาไปทางไอ้หล่อ หมาพี่ชายฉัน

ไอ้หมอนี่...สงสัยไม่อยากมีชีวิตไว้รักษาหมา!
















- TO BE CONTINUED -

Animated GIF

ก็ถูกของหมอนะมิ้นต์ 55555555555555
หมอเขาเป็นสัตวแพทย์ไหมยะ! นังนี่
ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกกำลังใจ
และทุกการติดตามล่วงหน้านะคะ
เจอกันตอนหน้าจ้าา >3<



BANNER SET "หมอ VS สายไฝว้!"
อยากอ่านเรื่องไหนจิ้มที่รูปเลยยย <3








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #145 Fangger79 (@Fangger79) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 00:05
    ทำไมหนูมินต์ไม่ออนโยน
    #145
    0
  2. #20 sakaodeoaun (@sakaodeoaun) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 13:39
    ทำไมชอบนางเอกแบบนี้....ฮาาาาาาาาา
    #20
    0
  3. #17 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 14:28
    ฮาาาา นางเอกสายโหด
    #17
    0
  4. #10 NAME :: Aida (@i_da) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 12:57
    ฮ่าๆๆ นางเป็นผู้หญิงหน้าเงินจริงๆ เชื่อเลย
    #10
    0
  5. #6 $pirit Finger$ ^ㅆ^ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 23:34
    อิน้องมันร้ายยยยยย
    #6
    0
  6. #5 Kunwanka (@Kunwanka) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 16:14
    เปิด มา ก็ หนุก เลย มาต่อเลยนะ
    #5
    0
  7. #3 kassamamarakul (@kassamamarakul) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 09:03
    รอด้วยยยยย
    #3
    0
  8. #2 TUNYUM (@TUNYUM) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 21:58
    รอๆๆๆๆๆ. เจิมมมมมม
    #2
    0