" ข้ามภพมาอ้อนรัก "

ตอนที่ 13 : "หลานสาวท่านอ๋อง"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 273 ครั้ง
    17 พ.ย. 61

หน้าจวนสกุลไป๋


      ปรากฎกลุ่มคนที่มีทั้งชายและหญิงอยู่บนกลังอาชา แต่ละคนแต่งกายด้วยชุดรัดกุมแต่มองดูแล้วแต่ละคนช่างสง่างาม โดยเฉพาะเด็กสาวที่อยู่กึ่งกลางระหว่างบุรุษและสาวงาม ผู้คนในจวนที่ทำงานอยู่ด้านหน้าต่างออกมายืนมอง จนมีชายสูงอายุลักษณะการแต่งกายดูดี ผู้คนต่างนอบน้อมตลอดเวลาที่คนผู้นี้ก้าวเท้าผ่าน

จนมาหยุดอยู่เบื้องหน้ากลุ่มชายหญิง.


"ไม่ทราบว่าพวกท่านมีธุระอันใด กับใครที่นี้หรือเปล่าขอรับ "


ชายชราเอ่ยถามกลุ่มบุรุษและสตรีบนหลังม้าด้วยท่าทีน้อบน้อม ถึงการมาเยื่อนหน้าจวนอ๋อง เจ้านายตน.


            เหล่าสตรีและบุรุษต่างกระโดดลงจากหลังอาชาทันทีหลังจากที่ชายชราเอ่ยถามความเด็กสาวเพียงคนเดียวก้าวเดินไปหยุดตรงหน้าชายชราก่อนที่จะเอ่ยตอบจุดประสงค์ของการมา.


ข้าน้อยหลงฟางเซียนบุตรสาวท่านแม่ทัพหลงหยางเจียนจากแคว้นฉินต้องการขอพบท่านตา เจ้าคะ "


สาวน้อยส่งเสียงใสพร้อมกับรอยยิ้มแสนหวานให้กับชายชราที่ยืนอยู่ตรงหน้า.


" ใครคือท่านตาของแม่นางน้อยขอรับ

ข้าน้อยไม่เข้าใจ ช่วยอธิบายความให้กระจ่างด้วย. "

 

ชายชราทำหน้าครุ่นคิดก่อนเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้า .



ฟางเซียนเห็นดังนั้นก็หยิบหยกประจำตนยื่นส่งให้กับชายชราให้นำไปมอบให้กับเจ้าของจวนแห่งนี้.


"รบกวนท่านนำสิ่งนี้เข้าไปมอบให้กับท่านอ๋องด้วยเจ้าคะ ว่าข้าขอเข้าพบ "


"ได้ขอรับ ท่านโปรดรอสักครู่ "


ค่อยหลังชายชราเฉิงกังเดินเข้ามายืนเคียงข้างเด็กสาวพร้อมกับเอ่ยถามถึงสาเหตุที่.


      "เหตุใดคุณหนูถึงต้องมาไกล ถึงแคว้นซาน แล้วผู้คนที่นี้ไม่มีใครรู้เลยหรืออย่างไรว่าท่านเป็นบุตรสาวของท่านหญิงเหมยซื่อ "


หญิงสาวส่งยิ้มให้กับเฉิงกังก่อนตอบด้วยน้ำเสียงหวานใส

" ไม่มีใครรู้ และ ที่ต้องหลบมาไกลถึงนี้เพราะคงไม่มีใครเดาออกว่าจะมาพบท่านตา เพราะข้าเกิดมาเพิ่งมาที่นี้เป็นครั้งแรกเจ้าคะ "



เฉินกังถึงกับทำหน้านิ่งไปต่อไม่ถูกหลังจากได้ฟังคำตอบของหลงฟางเซียน


"นายท่านขอรับมีเด็กสาวและกลุ่มผู้ติดตามมาขอพบ ขอรับ นางบอกว่ามาพบท่านตา และ นี้หยกที่นางให้นำมามอบให้ขอรับ "



หลังจากชายชรานำหยกเข้าไปแจ้งต่อนายท่านเจ้าของจวนหลังจากได้เห็นหยกชิ้นนี้กลับมีท่าทางดีใจมากมาย



"เพ่ย...พ่อบ้านหลิวเจ้าจงรีบไปพาหลานข้าเข้ามา เร็ว!  "


      พ่อบ้านหลิวได้ทำสีหน้าตกใจก่อนจะรีบวิงออกไปตามที่เจ้านายของตนร้องสั่งและรีบพากลุ่มคน เข้ามาในห้องโถงรับรองของจวนสกุลไป๋.


"ฟางเซียน คารวะท่านตาเจ้าคะ "


สาวน้อยยอกายทำความเคารพท่านตาผู้เป็นบิดา ของ มารดาตนเอง พร้อมกับผู้ติดตาม.



"ตามสบายเถิดหลานรัก  ตอนนี้ตาหาได้เป็นอ๋องแล้วหลังจาก ผลัดเปลี่ยนผู้ปกครองแผ่นดิน "


      ไป๋ซานเทียน  กล่าวอนุญาติ พลาง

พิจราณาใบหน้าของเด็กสาวที่มีเค้าโครงงดงาม เหมือนกับฮูหยิน ของเขาหลายส่วน โดยเฉพาะดวงตา ของพวกนางที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ดวงตาเรียวคมสว่างใส ที่พวกนางมีเขาจึงไม่แปลกใจเด็กสาวตรงหน้าว่าใช่หลานสาวของเขาหรือไม หลายส่วนชัดเจนโดยไม่ต้องสืบความ.


"ตาดีใจยิ่งนักที่เจ้ายังระลึกถึงตาแก่คนนี้

หากยายเจ้าอยู่คงดีใจยิ่งนัก "


"แล้วตอนนี้ท่านยายไปไหนเสียละเจ้าคะท่านตา !  "   หญิงสาวเอ่ยถามด้วยใบหน้าสงสัย หรือว่าท่านยาย...



" ยายของเจ้าตามเสด็จ อดีตฮองเฮาไปปฎิบัติธรรมที่วัดซานซื่อที่เป็นวัดประจำตระกูล ที่อยู่บนยอดเขาซานซื่อ ชื่อเดียวกันกับวัด "


ไป๋ซานเทียน. เอ่ยไขข้อข้องใจต่อหลานสาว ที่ตอนนี้ช่างเจรจาสอบถามหาความจากเขา ไม่ได้หยุดทำให้คนแก่เช่นเขาคลายเหงาลงได้เยอะนานเท่าไหร่แล้วตั่งแต่  บุตรสาวสองคนออกเรือนไป  เหลือไว้เพียงเขาและภรรยานานๆทีถึงพาหลานชายทั้งสองกลับมาเยื่อมแต่สำรับหลานสาวคนนี้ได้เพียงแต่ส่งข่าวมาบอกตอนเกิดเท่านั้น แต่ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาใช่คนไปสืบความ ของบุตรสาวอยู่เรื่อยๆ พอทราบความ มาบ้างว่าความเป็นอยู่  ของแต่ละคนเป็นเช่นไร และ หลานสาวคนนี้ก็ถูกใจผู้เป็นตายิ่งนัก เป็นเพียงหลายสาวเพียงหนึ่งเดียวที่ เก่งทั้งบุนและบู้  สมแล้วที่เป็นหลานสาวอ๋องเช่นเขา พร้อมรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุข พร้อมเสียงหัวเราะที่ดังออกมาจากห้องโถงรับรองเป็นระยะ.


"อีกนานไหมเจ้าคะกว่าท่านยายจะกลับ

และ หลานจะไปหาท่านยายได้หรือไมเจ้าคะ หลานคิดถึงท่านยาย อยากเจอหน้าเร็วๆ หลานอยากกอดท่านยายเจ้าคะ "


ฟางเซียนเอ่ยถามผู้เป็นตา นางอยากถ่องเทียวอยู่แล้ว การที่ได้เรียนรู้ไม่ใช่เรื่องลำบากสำหรับนาง และหากต้องขึ้นเขาไปหาท่านยายที่วัด ก็มิใช่เรื่องแปลกอันใดนางไม่ได้ไปคนเดียวเสียหน่อยเด็กสาวคิดด้วยใบหน้าแพรวพราวเจ้าเล่.


แต่มีหรือ ที่คนผ่านร้อนผ่านหนาว เช่นคนเป็นตา อย่างเขาจะรู้มิทันคำพูดของหลานสาวคนนี้ ที่เขามองเห็นถึงความซุกซนออกตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว.


"ย่อมได้ แต่ที่นั้นมีแต่สตรี บุรุษห้ามขึ้นนอกจากขันที และผู้ทรงศิล ตาจะให้คนพาเจ้าไปแต่มิใช่วันนี้ "


"เจ้าคะท่านตา"


ฟางเซียนยิ้มด้วยความดีใจนางคิดถูกแล้วทีตัดสินใจมาที่นี้ อย่างน้อยคงมีเรื่องที่น่าตื่นเต้นรอนางอยู่.

___________________________________





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 273 ครั้ง

145 ความคิดเห็น

  1. #39 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 16:17

    ขอบคุณนะค่ะ
    #39
    0