" ข้ามภพมาอ้อนรัก "

ตอนที่ 4 : หลง ฟางเซียน"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,778
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 477 ครั้ง
    21 ธ.ค. 61

๑๓ ปีผ่านไป"


ณ. จวนแม่ทัพ.....

คุณหนูอย่าวิ่งเจ้าคะ !

ชิงชิง" ร้องเรียกบอกคุณหนู...!

ตามมา ชิงชิง? ชักช้าอยู่ได้....!

"เร็วเข้า วันน ี้ท่านพ่อกับท่านพี่ ของ

เรา กลับจากทัพแล้วเดียวไม่ทัน

ท่าน แม่กำลังรอข้าอยู่ "

เสียงหวานเอ่ยร้องสั่งสาวใช้ให้เร่งรีบ
ของสาวน้อย ประจำจวนแม่ทัพ นั้นคือคุณหนู ผู้เปรียบดังนางฟ้า ตัวน้อย ของพวกนาง ที่มีนิสัย ไม่เหมือนใคร
มีทั้งอ่อนหวานน่ารัก มีทั้งเข้มแข็งไม่
กลัวเกรงใคร เฉลียวฉลาด มีอายุเพียง สิบสาม ขวบปีแต่สามารถช่วย มารดาดูแลกิจการร้านค้า ประจำสกุล
หลง ได้แล้ว ยิ่งความงาม เป็นที่เลื่องลือ อายุเพียงเท่านี้ แต่มีความงามล้มแคว้นได้เลยที่เดียว จึงเป็นที่ห่วงแหน
สำหรับ ท่านแม่ทัพและคุณชายทั้งสอง ....

เอะอะเสียงดังอะไรกัน?

ท่านแม่เจ้าคะ!

เสียงหวานใสกังวาน ร้องเรียกมารดา อย่างออ็ดอ้อน ..เพราะรู้เท่าทันในความผิดตนเอง...

ท่านแม่เจ้าขา" ท่านพ่อมาหรือยังเจ้าคะ ลูกรีบมาเลยนะเจ้า กลัวมาไม่ทันรับท่านพ่อกับท่านพี่ทั้งสอง "

ไม่ต้องมาทำน้ำเสียง แบบนี้เลยนะ เซียนเอ๋อร" แม่รู้ทันเจ้า!

นั้นก็เป็นเพราะลูกมีท่านแม่ที่เก่งแบบท่าน อย่างไร เจ้าคะ.

เจ้ามันเป็นเด็ก เจ้าเล่ย์ เจ้าคารมย์
อีกไม่กี่ปี ก็จะเข้าสู่วัยปักปิ่นแล้ว ทำตัวให้ สมเป็น สตรี ได้หรือไม..เซียนเอ๋อร์ ?

ท่านแม่เจ้าขา....ท่านไม่เมตตาลูกคนนี้แล้วหรืออย่างไร ถึงอยากให้ลูกเร่งรีบโตวันโตคืน...ลูกสาวท่านไม่ได้อยากโตขึ้นเสียหน่อย ลูกอยากเป็นเด็กอยู่ให้ท่านพ่อท่านแม่ไปนานๆ..."

ฮูหยินขอรับ"ท่านแม่ทัพใกล้ถึงหน้าจวนแล้วขอรับ!

ไปเร็วเจ้าคะท่านแม่!

เร็วเข้า ชิงชิง!.ท่านพ่อบ้านตง!

เสียงหวานใส..ส่งเสียงบอกกับทุกคน

ฮูหยินทำได้เพียงแต่ยิ้มและสายหน้าน้อยๆให้กับนิสัย ของบุตรสาวของตน

ฟางเซียน "เป็นเด็กที่เฉลียวฉลาด มากไปด้วยความสามรถ อายุเพียงแค่๑๓ ขวบปีแต่นางกลับช่วยดูแลกิจการของตะกูลได้ดีเกินกว่าเด็กในวัยเดียวกัน เป็นที่ภาคภูมิใจของคนในตระกูลยังไม่รวมถึงความงามของลูกสาวนางที่ถอดแบบมา
จากนางและเสด็จยาย
และดูเหมือนว่าจะเป็นสาวงาม
ล้มแค้วนได้เลยที่เดียว เลยเป็นที่
ห่วงแหนทั้งบิดาและพี่ชายที่ต่าง
หวงบุตรสาวและน้องสาวจนสร้างความวุ่นวายหลายครั้งหลายหน...!


      หน้าจวนแม่ทัพ "เต็มไปด้วยเหล่าทหาร มากมาย หลังจากที่ได้รับชัยชนะ ปราบชนฮูหนาน และได้เข้า
ถวายรายงานต่อองค์ฮ้องเต ้แล้วได้ถวายเครื่องบรรณาการณ์พร้อมทั้งองค์หญิงของชนฮูหนานที่ส่งเข้ามา
เพื่อสวามิภักดิ์ ต่อ องค์ฮ้องเต้และทรงมีรับสั่งให้พักได้สามวันก่อนที่จะมี งานเลี้ยง รับรอง  ประทานให้เหล่าแม่ทัพแ
ละ รองแม่ทัพตลอดจนถึงเหล่าเสนาบดีทุกกรมกอง.

   บุรุษแต่งกายด้วยชุดนักรบแลดูสง่างามนั่งตัวตรงดูภูมิฐานบนหลังอาชาศึกคู่ใจ ถึงแม้ใบหน้าจะเต็มไปด้วยหนวดเครา 
แต่หาได้ลดความสง่างามลงได้เลยแต่กลับเพิ่มความน่าหวั่นเกรงให้แก่ผู้พบเห็น และตอนนี้เหมือนกำลังรอคอยใครสักคนพร้อมบุรุษอีกสองคนที่ดูเยาว์วัยกว่าหลายปีแต่รูปร่างหน้าตากับสง่างามไม่แพ้กันเลย.


ท่านพ่ออออออ...เจ้าคะ ท่านพี่ใหญ่ ท่านพี่รองเจ้าคะ เซียนเอ๋อร์มาแล้ว"
เสียงหวานใสนำหน้ามาก่อนผู้เป็นเจ้าของทำให้บุรุษบนหลังม้าทั้งสามคนมองหน้ากัน พร้อมทั้งส่งเสียงหัวเราะ ประสานกันก่นที่จะพากันลงมาจากหลังม้าเพื่อรอคอยเจ้าของน้ำเสียงหวานที่เรียกขานพวกเขาทั้งสามคน.

"เซียนเอ๋อร์...ลูกรัก คิดถึงพ่อไหม"

"คิดถึงเจ้าคะ...คิดถึงมาก"

"แล้วพี่ใหญ่ละเจ้าไม่คิดถึงบ้างหรือไร

"ใช่แล้วพี่รองอย่างข้าจะมีใครคิดถึง บ้างไหมนะ

คิดถึงเจ้าคะ...น้องคิดถึงท่านพี่ทุกคนเลยมากอดที่มาม
ะ"

  แล้วสี่คนพ่อลูกก็กอดกันกลม...ต่างคนต่างคิดถึงกัน นำทัพครานี้จากบ้านไกลเมืองไปเกือบปีกว่าจะเสร็จจากการศึก เห็นทีครานี้คงต้องลาหยุดงานราชการ อยู่ กับลูกสาวสักสามสี่ปีคิดไปก็พลันมีความสุข...

"นี้พวกท่าน เจอหน้าบุตรสาวน้องสาวแล้วลืมฮูหยินเช่น ข้าแล้วหรืออย่างไร ท่านแม่ทัพหลงหยางเจียน ท่านรองแม่ทัพหลงหานเฟิง และ ท่านองค์รักษ์ หลงหยวนหลง ว่าอย่างไรกันเจ้าคะ"

ทั้งสี่คนหันหน้ามาพร้อมกัน "

ท่านพ่อ :  เปล่า ...ลืมจร้าฮูหยินที่รักของสามี...!

พี่ใหญ่ : ลูกคารวะท่านแม่ขอรับ!

พี่รอง :ลูกคารวะท่านแม่ขอรับ!

เซียนเอ๋อร์..คารวะท่านพ่อพี่ใหญ่และพี่รองเจ้าคะ..."

ฮุๆ พวกท่านทั้งสามเกือบไม่ได้เข้าจวนแล้ว...ฮ่าๆ ฮ่าๆ.รู้ซะมั่งว่าใครใหญ่ที่สุดในจวน ในสนามรบพวกท่านอาจจะยิ่งใหญ่แต่สำหรับภายใต้การปกครองในจวนแม่ทัพบูรพา แม่ข้าหลงฮูกยินยิ่งใหญ่เหนือผู้ใดสาวน้อยคิดในใจเก็นเป็นเรื่องสนุกสนาน ที่พ่อ กับ พี่ๆ โดนหลงฮูหยินโกรธ

น้องหญิงพี่ว่าพาลูกๆเรากลับเขาจวนดีกว่านะ." 

ก็ไปสิเจ้าคะ! หรือว่าท่านพี่อยากจะนอนนอกจวน 

" ไม่จ๊ะ..พี่ไม่เจอหน้าเจ้ามาเกือบปีคิดถึงจะแย่ไม่นอนนอกจวนแน่.ซื่อเอ๋อร์..ที่รัก


เชิญนายท่านฮูหยินและคุณชายคุณหนูเข้าบ้านขอรับ..ข้าน้อยเตรียวอาหารเอาไว้ให้พวกท่านแล้วอรับ"
พ่อบ้านตงกล่าวรายงานยุติข้อพิพาทของนายท่านกับฮูหยิน..

       
    ภายในเรื่อนรับรองมีเสียงพ่อแม่ลูกพูดคุยต่างสอบถามถึงสารทุกข์สุกดิบของกันและกัน แต่ ดู เหมื่อนน้องเล็กของบ้านจะมรปัญหามากกว่าคนอื่นๆ เพราะอีกไม่นานก็จะเข้าสู่วัยปักปิ่นแล้ว...

" เห็นที. พ่อคงต้องหาคนคอยคุ้มกันเจ้า ไม่อย่างงันหานฟงเจ้าก็ต้องคอยตามดูแลเซียนเอ๋อร์"

"ท่านพ่อเจ้าคะ ลูกต้องไปช่วยท่านแม่ดูแลกิจการ ลูกยังเด็กไม่มีใครใส่ใจหรอกเจ้าคะ"

"แต่พี่ใหญ่ก็เห็นด้วยกับท่านพ่อนะ"

"พี่รองก็เห็นด้วย...พี่ว่าเจ้าควรมีคนติดตามเพิ่มอีกสักสามสี่คน..ดีไหมขอรับท่านแม่"


"แม่ว่าก็ดีทำตามที่พ่อเจ้าบอกเถิดเซียนเอ๋อร์เจ้าจะเป็นสาวแล้ว ไปไหนจะมีคนติดตามน้อยได้ย่างไร เจ้าไปดูแลห่อบุบผาอยู่บ่อยๆแม่เป็นห่วง ไหนจะยังโรงเตี้ยมหอมหมื่นลี้ของเจ้าอีก" 

"เดียวนะฮูหยิน..! ข้าไม่อยู่แค่ปีเดียว กิจการสองอย่างนี้มาได้
อย่างไร..?

เชิญท่านพี่ ถามหาความกับลูกสาวของท่านเถิดเจ้าคะ น้องไม่รู้จะกล่าวอย่างไร เรื่องโรงเตี้ยมไม่เท่าไหร่ แต่เรื่องห่อบุบผาสวรรค์ น้องตอบไม่ได้เจ้าคะ"


เสียงหาวดังขึ้น พร้อมด้วยอาการสลึมสลือกระพริบตาปิบๆ

"ลูกง่วงนอนมากเลยเจ้าคะทุกท่าน ลูกขอตัวก่อนนะเจ้าคะ"

"เซียนเอ๋อร์" สี่คนพร้อมใจกันประสานเสียง.."

"เจ้าคะ.อยู่กันแค่นี้ทำไมต้องเรียกเสียงดังด้วย ลูกตกใจหมด"


"อธิบายเรื่องทั้งหมดมา ไม่งันพ่อจะสั่ง ปิดห่อบุบผาของเจ้า"

   "ลูกแค่ไม่อยากแต่งงาน ลูกไม่จำเป็นต้องให้ใครที่ไม่ใช่ท่านพ่อท่านพี่และท่านแม่มาดูแล ลูกจึงอยากสร้างฐานะไว้ใหกับตัวเอง คนที่ห่อบุบผาส่วนใหญ่ก็มีวรยุทย์ คนดูแลที่นั้นลูกเคยให้ความช่วยเหลือนางไว้เจ้าคะ ก็เลย ให้มาค่อยทำงานให้ลูก พี่อี้หลานนางเป็นคนดีมากเจ้าคะ ไว้ใจได้ ส่วนที่โรงเตียมลูกมียอดฝีมือคอยดูแลคุ้มกันส่วนมากถูกส่งมาจากสำนักคุ้มภัย มีท่านพี่เฉิงกัง ที่เคยโดนรอบทำร้ายจนความจเสื่อมหลบหนีมา ลูกก็เลยเปิดโรงเตี้ยมขายอาหารสุราและเป็นแหล่งข่าวที่สำคัญด้วยเจ้าคะ เพื่อค่อยช่วยเหลือทุกคน ปัจจุบันลูกมีพี่เฉิงกัง คอยตามดูแลอยู่แล้วเจ้าคะส่วนที่หอบุบผาก็มีพี่อี้หลานดูแล
เจ้าคะเรื่องก็มีเท่านี้ ลูกไปไนอนได้หรือยังเจ้าคะ"


   ทั้งสี่คนทำสีหน้าไม่ต่างกันเพราะไม่คิดว่านางจะเก่งกล้าสามารถถึงเพียงนี้ บุรุษชายชาตินักรบยังมิอาจทำเช่นนี้ได้ ฟางเซียนเป็นเพียงดรุณีน้อยแรกแย้ม แต่สามารถทำในสิ่งที่ผู้อื่นมิสามารถทำได้ แล้วอย่างนี้ไม่ให้ทุกคนตกใจได้เช่นไร.

" หลงฟางเซียนเจ้ายังคิดว่า
ตัวเองเป็นสตรีอยู่หรือไม เจ้าเปิดห่อบุบผาเพียงเพราะไม่อยากแต่งงาน เปิดโรงเตี้ยม เพื่อคบหา แลกเปลี่ยนข่าวสารกับชาวยุทธ และที่สำคัญเจ้าแอบฝึกวรยุทธ์ด้วย ใช่หรือไมหากคิดว่าเป็น ลูกสาวข้า จงตอบมา" แม่ทัพหลงเอ่ยด้วยน้ำเสียงขึงขุงแววตาแข็งกร้าวยามเอ่ยถามบุตรสาวของตน.

ทุกคนในห้องต่างตกใจกับน้ำเสียงโกรธของแม่ทัพทีตวาดใส่บุตรสาว.

" เซียนเอ๋อร ์แอบฝึกวรยุทธ์ และ คบค้าสมาคมกับชาวยุทธ เจ้าคะ"   สาวน้อยตอบบิดาด้วยน้ำเสียงแนวแน่
และมั่นคง มิกลัวเกรงสิ่งใดในเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นความจริง ในเมื่อกล้าที่จะทำก็กล้าที่จะยอมรับ.

" ฮ่าๆๆ ดีมากลูกสาวข้าสมแล้ว ที่เจ้าเป็นลูกสาวแม่ทัพบูรพาเช่นข้า สมใจข้ายิ่งนัก แก่งมากเซียนเอ๋อร์ลูกพ่อ เกิดเป็นสตรี หาใช่อุปสรรค มีแต่พวกโง่งม เท่านั้น  ที่เห็นผู้หญิง
เก่งเกินหน้า เกินตาไม่ได้พรุ่งนี้เจ้าพาพ่อกับพวกพี่ชายของเจ้า ไปดู กิจการของเจ้าได้หรือไม?"

"ได้สิเจ้าคะ ท่านพ่อ
"

สองพ่อลูก กอดคอ กันหัวเราะ อย่างมีความสุข ท่านแม่และพี่ชายทั้งสอง ต่างมองดู ทั้งคู่ หลากหลาย ความรู้สึก.




_______________________________

ขอกำลังใจให้ไรท์บ้างนะคะ....จุ๊ปปปปป








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 477 ครั้ง

142 ความคิดเห็น

  1. #132 wonhosoek (@wonhosoek) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 22:40
    สนุกมากกก แต่มันอ่านยากไปหน่อยแฮะๆ
    #132
    0
  2. #103 dplay (@dplay) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 06:18

    สามแม่ลูก: ......

    #103
    0
  3. #96 JinMaiLing (@JinMaiLing) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 19:57
    สนุกค่ะ แต่คำผิดเยอะมากๆ ^^
    #96
    4
    • 21 ธันวาคม 2561 / 22:30
      จบเมื่อไหร่แก้ไขทันทีคะ
      #96-1
    • 21 ธันวาคม 2561 / 22:35
      ตกลง ไรท์จะไม่ท้อ เพราะท้อมีไว้ให้ลิง
      ส่วนไรท์มีไว้สำหรับรีด5555
      #96-3
  4. #83 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 10:26
    แอบอ่านยากตรงตัวอิโมจิคะ555คือดูไม่ออกว่าเป็นตัวอะไรแหะๆ
    #83
    2
    • 11 ธันวาคม 2561 / 12:21
      เรื่องนี้ไรท์เพิ่งเริ่มหัดเขียนคะเลยออกมาเป็นแบบที่เห็น จบหมดทุกตอนจะรีไรท์ใหม่คะเอาอิโมจิออก
      #83-1
  5. #68 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 18:41
    สนุกค่ะ
    #68
    0
  6. #55 Sidamao (@Sidamao) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 10:38
    รักท่านพ่อที่ซู้ดด แอบตกใจเล็กน้อย
    #55
    0
  7. #52 carapanda (@carapanda) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 17:32

    สนุกมากเลยค่ะ
    #52
    0
  8. #9 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 23:36

    เก่งเกิ๊นนนนนน555
    #9
    0