วิธีทำงานของแต่ละคนนั้นต่างกัน

ยอมรับว่าตอนแรกที่ส่งไปก็ยาวจริง ๆ

อารมณ์ประมาณแบบ ให้พี่เขาอ่านแล้วเลือกเอง เพราะคิดว่าในเรื่องก็บรรยายไว้ดีอยู่แล้ว ถ้าอ่านก็เห็นภาพอยู่

ส่งเมล์ไปตั้งแต่เช้า ยอมเย็นนี้เจอพี่นักวาดออนก็รีบทัก... บอกว่าส่งไฟล์ไปให้ทางเมล์แล้วนะคะ

พี่เขาเพิ่งเปิดเมล์ แล้วก็ตอบเรามาว่า "มันยาวมากเลย"

"เอาสั้นกว่านี้อีกแล้วมั้ยอ่ะ"

เนื่องด้วยเราเป็นน้องนักเขียนผู้นอบน้อมแสนดี จึงตอบไปว่า "ได้ค่ะ ตอนแรกนึกว่าพี่อยากตัดฉากมาวาดเองมากกว่า"

สรุปแล้วเราก็มานั่งแก้งานอีกชั่วโมงกว่า ๆ ...

ก็ต้องยอมรับน่ะนะว่าสไตล์การทำงานไม่เหมือนกัน

อย่างถ้าเป็นพี่นักวาดอีกคน ...เท่าที่ได้ยินมานะ... งานเขาจะช้าหน่อย เพราะเขาอ่านทั้งเล่ม แล้วก็เลือกเองว่าจะวาดฉากไหน ยังไง เราไม่ต้องป้อนให้เขาเลย แบบนี้ก็สบายไปอีกแบบน่ะนะ

ว่าตามจริงเราก็ชอบงานพี่ที่วาดให้เราอยู่นี่ที่สุดแหละ แต่ทำงานด้วยแล้วรู้สึกเหนื่อยและเกร็ง ๆ

บางทีเราก็บอกให้พี่เขาแก้ภาพหลายครั้งเหมือนกัน เพราะมันไม่ได้ดั่งใจ แต่เราก็เป็นพวกอธิบายไม่ถูกว่าต้องการยังไงกันแน่

เราคิดว่าที่เขียนให้เขาไปมากมาย บางทีเขาอาจจะไม่ได้อ่านทั้งหมด ถ้าจะสื่อสารกับพี่คนนั้นต้องเน้นสื่อสารด้วยรูปภาพ หรือพูดกันซึ่ง ๆ หน้ามากกว่า แล้วเวลาอย่างนั้นเราไม่มีที่ปรึกษาอยู่ข้างตัวเสียด้วยสิ

จะว่าเป็นพวกขาดความมั่นใจ ไม่กล้าทำให้คนอื่นขุ่นเคืองก็ได้ เลยไม่กล้าสั่งไปตรง ๆ หรืออีกสาเหตุหนึ่งอาจเป็นเพราะ หาคำพูดกระชับ ๆ ตรงตัวมาบอกไม่ได้ เป็นพวกถนัดบรรยายความยืดยาวก็ว่า

ยิ่งเคยได้ยินเรื่อง มีสำนักพิมพ์สำนักพิมพ์หน่อย ให้นักเขียนคุยงานกับนักวาดได้เอง แล้วเกิดทะเลาะกันขึ้นมา เหล่านักวาดจึงพากันคว่ำบาตรไม่รับงานของสำนักพิมพ์นั้นอีกเลย จากเหตุการณ์ครั้งนี้จึงทำให้สำนักพิมพ์อื่น ๆ ระวังตัวกัน คุยงานอะไรก็ต้องผ่านสำนักพิมพ์หมด นักวาดกับนักเขียนไม่มีโอกาสคุยกันเอง แล้วโอทูเลิฟก็มาแหวกแนว เน้นงานเอาใจนักเขียนรุ่นใหม่ ให้กำหนดเองได้หลายอย่างแบบนี้ เรามีโอกาสคุยได้เองแล้ว ก็ต้องระวังตัวเอาไว้หน่อย ไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเพราะเรา

เพราะฉะนั้น... ก็ขอเก็บกดหน่อย และก็มาระบายไว้ที่นี่ล่ะ

55+

วิธีทำงานของแต่ละคนนั้นต่างกัน

ความคิดเห็น