รีไรท์นิยายไปได้ครึ่งเรื่องแล้วนะ

ครึ่งเรื่องทีว่าคือ ครึ่งเรื่องแรก... ที่ไม่ค่อยมีปัญหาซะเท่าไหร่เสียด้วยสิ

เหอ ๆ ...

คงต้องตรวจละเอียดอีกทีล่ะ เพราะครึ่งแรกที่ว่านี่ ก็ข้ามมาเสียเยอะ แถมยังต้องแก้ข้อมูลบางอย่างอีกด้วย

หลัง ๆ นี่คือ มหาโหดเลย... ไหนจะฉากต่อสู้ ที่คิดไว้ว่า จะเขียนเพิ่ม (?)

แล้วก็ต้องดูเรื่องการตัดฉากอีกทีด้วย... จุดนี้สำคัญทีเดียว

ตอนนี้ฟังคำวิจารณ์เรื่องปกแล้วชักเครียดขึ้นมานิด ๆ ดีใจที่ทุกคนชมว่าสวย แต่ดูเหมือนจะมีจุดที่อยากให้แก้กันอยู่

แต่เราก็เริ่มปลงแล้วล่ะ ส่วนตัวก็พอใจปกแบบที่เป็นอยู่นี้แล้วนะ

...

กำลังสงสัยตัวเองอยู่ว่าทำไมงานรีไรท์ถึงคืบหน้าได้เชื่องช้าอย่างนี้...

แต่คิดดูอีกที ก็มัวแต่เถลไถลจริง ๆ

ช่วงแรกที่รู้ว่านิยายผ่าน... อ้าว ติดสอบ แถมเน็ตที่หอก็ไม่ค่อยดีด้วย ไว้ก่อนละกัน

ต่อมาเพิ่งปิดเทอมมาด ๆ ... ขอเล่นเกม เล่นเน็ต ฉลองหน่อยเถอะ อื่น ๆ ไว้ว่ากัน

ปิดเทอมมาได้สักระยะหนึ่ง... ติดเน็ต ติดแชท นั่งหน้าจอทั้งไว้ เปิดไฟล์นิยายทิ้งไว้ แต่ไม่ค่อยคืบหน้า ยังดีหน่อยที่มีข้ออ้างว่า หาข้อมูล ตัวละคร ปก และฉาก ให้นักวาดไปด้วย

รีไรท์ไปนิดเดียวก็เครียด ไปหาเรื่องชาวบ้าน ชาวบอร์ดเขาแก้เครียดอีก เหอ ๆ

ตอนนี้เพิ่งสำนึกว่า ควรตั้งใจรีไรท์ได้แล้ว แต่ก็งานแร่เข้ามาตอนที่ได้สำนึกนี่แหละ ทั้งปกเอย ฉากเอย เยอะจริง ๆ ยิ่งพี่แยมทำงานเร็วอยู่ด้วย เดี๋ยวอีกไม่นาน คงได้เห็นฉากคอมมิกล่ะ

อ้อใช่ อีกอย่างหนึ่งที่ติดคือ มายไอดีใหม่ และการเขียนบล็อกระบายความเครียด ...มองดูบล็อกที่ผ่านมาของเมื่อวานสิ สามบล็อกต่อวัน ทำไปได้

แต่มีเวลาเขียนขนาดนี้ก็เขียนจนเคยชินแล้วล่ะ ถือเป็นการฝึกเขียนไปด้วยอย่างหนึ่งน่ะนะ

แท้จริงแล้ว เราอัพบล็อกหาเงินเลี้ยงดรีมมี่ และสัตว์เลี้ยงของเพื่อนบ้านด้วยแหละ...

พอดีว่ามีคนรู้จัก ที่เป็นเพียงนักอ่าน ไม่ได้เขียนนิยาย ไม่ได้อัพบล็อกเท่าไหร่ แล้วก็ไม่ได้เล่นบอร์ด อัพรูปด้วย... สรุปคือ จน ไม่มีแต้ม นั่นเอง แล้วพี่เขาก็เลี้ยงช้าง ชื่อน่ารักว่า พลายกุ้ยช่าย เราเองก็ยากเลี้ยงช้างอยู่เหมือนกันนะทีแรก ก็เลยคิดว่า จะไปช่วยเขาเลี้ยงทุกวันดีกว่า

ด้วยเหตุนี้ จึงต้องหมั่นเขียนบล็อกทุกวัน วันละหลาย ๆ บล็อกก็ดี 55+

แต่น่าแปลกอยู่อย่างที่ว่า เราเขียนบล็อก บ่น ระบาย ไร้สาระขนาดนี้ ยังมีคนเข้ามาอ่านและเมนต์ด้วยแฮะ

เอ... แต่อันที่บ้าจัดก็มีแต่ตัวเองเมนต์เองนี่ เหอ ๆ ช่างมันปะไร

สรุปจบเรื่องได้ เขียนมานี่ก็ยาวเกินปกติ หายเครียดแล้วล่ะ

ขอบคุณทุกท่านที่หลงเข้ามาอ่าน...

ป.ล. ใครรู้บ้างว่า blog ภาษาไทยสะกดยังไงกันแน่ ข้าน้อยไม่ค่อยแน่ใจ

รีไรท์นิยายไปได้ครึ่งเรื่องแล้วนะ

ความคิดเห็น