งานล้นมือ...

งานนิยาย

- คิดคำโปรย

- ออกแบบภาพรวมตัวละคร

- ออกแบบภาพประกอบสี

- ดูแลงานอารต์อื่น ๆ

- หาคนเขียนคำนิยมให้ (รอคุณหมวยตอบรับอยู่ ตอนนั้นได้มาแล้ว 3 คน)

- คำนำ

- คำขอบคุณ

- แนะนำนักเขียน

- บทสัมภาษณ์ (ว่าจะเอา Q&A ไม่รู้จะเข้าท่าไหม)

- จัดวางและแบ่งหน้า หาที่ลงคอมมิก

- การ์ตูนล้อด้านหลัง (...ตีโอทูม่อน)

- รอคอยแฟนอาร์ต

- รอคอยคำนิยม

- รีไรท์ให้ดี ๆ !

- เสร็จหมดนี่แล้วก็ต้องไปแต่งภาคต่อ !!


งานที่ก่อแล้วต้องสานต่อ (ไม่น่าหาเรื่องใส่ตัวเลย...)

- อัพบทความแจกโค้ด

- เขียนอธิบายโค้ดเก่า ๆ ให้ดี ๆ

- ดูแลคนที่มาถามปัญหา


งานจำเป็น

- เรียนซัมเมอร์

- เก็บของเตรียมย้ายหอ

- ซื้ออุปกรณ์ เครื่องแบบต่าง ๆ

- เคลียร์เรื่องชื่อและบัญชีกับงานทะเบียน



งานช่วยเพื่อน

- action scripts แบบทดสอบของ flash ช่วยท่านแพม

- อ่านนิยายแล้วเขียนคำนิยมให้พี่หนูณา

- มีคนขอให้ไปติชมนิยายมากมาย (แปะไว้ก่อนนะ)

- ไปช่วยให้อาหารสัตว์เลี้ยงเพื่อนบ้าน (ช่วงนี้เน็ตช้า ต้องขออภัย ไม่ได้แวะไปเลย)



กิจกรรมที่ไม่ใช่งานแต่ทำเป็นกิจวัตรไปแล้ว

- เขียนไดอารี่ (ต้องอัพลงไดอารีนักเขียนของสำนักพิมพ์ด้วย ...เลือกอันดี ๆ หน่อยไป); เที่ยวใต้กับ 32 ก็ยังไม่จบทริปเลย เขียนได้ยาวจริง ๆ

- แชทที่หน้าเว็บสำนักพิมพ์ / msn

- โต้ตอบกับคนที่มาเยี่ยมไอดี


งานอื่น ๆ

- อ่านหนังสือที่ซื้อมาให้หมด เป็นปีแรกที่ดูเหมือนจะซื้อมาแล้วไม่ว่างอ่านนะนี่

- ไปมีตติ้ง

- ออกกำลังกายซะบ้าง



...

ถ้าให้อธิบายละเอียดจริง ๆ มันจะมีเยอะกว่านี้มหาศาล

เวลาวันหนึ่ง ๆ ของเราก็หมดไปกับการคิดว่าจะทำอะไรพวกนี้ก่อนดีนี่เอง

ยิ่งเน็ตช้า ๆ และติดเรียน ยิ่งมีเวลาไม่พอ

ที่จริงก็ควรสะสางงานให้เสร็จไปทีละอย่างแหละนะ แต่ทำไงได้ล่ะ ชอบหาเรื่องใส่ตัวเอง...

สรุปแล้วก็ยังไม่แน่ใจว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้จัดว่างานล้มมือจริง ๆ หรือเปล่า เพราะเจ้าตัวคนบ่นยังนั่งนิ่งพิมพ์บล็อกนี้อยู่ โดยมีข้ออ้างว่ารอคอยงานอาร์ตจากพี่นักวาดของสำนักพิมพ์ ทั้งที่ความจริงก็น่าจะใช้เวลาไปทำอย่างนี้ที่ทำได้ด้วยตนเองได้ แต่ก็ยังไม่ทำ... งานพวกนั้นเหมือนต้องรวมรวบลมปราณเขียนออกมาทีเดียว (ข้ออ้างอีกล่ะ)

บ่นอีกเล็กน้อย... ซายะเพื่อนซี้ที่บอกว่าจะช่วยคิดบอกว่าจะออนเอ็มแล้วยังไม่เห็นออนเลย

เราเป็นพวกขาดความมั่นใจในบางครั้ง เวลาทำอะไรที่ต้องออกสู่สายตาประชาชนจำนวนมากแล้ว ต้องถามความคิดเห็นจากคนรอบข้างก่อนเสมอน่ะ

(...ข้ออ้างอีกข้อหนึ่ง)

สมองตื้อตัน ไม่รู้จะทำยังไงดี...

หรือจะเป็นเพราะงานล้นมือจริง ๆ ?