เมื่อนิยายขึ้นสมอง !

ตัดตอนมาจากบทสนทนากับท่านสตาร์ฯ ...

(แว้บไปอ่านไดฯมา) งานเคจท่วมมากเลย

เหอ ๆ
เมื่อสองสามวันก่อนนิยายขึ้นสมองจนเครียดมาก
ผิดแผนที่คาดไว้
ด้วยความเข้าใจผิดบางอย่าง

เช่นไร

แต่ตอนนี้เรื่องเริ่มเคลียร์ล่ะ
เช่น...
ในเล่มจะมีภาพประกอบสีทั้งหมดสี่แผ่น เจ็ดหน้า (ภาพของสำนักพิมพ์หนึ่งหน้า)
เราก็นึกว่าจะที่เหลือเจ็ดหน้านักวาดจะทำให้ทั้งหมด
ก็คิดไว้นิด ๆ หน่อย ๆ แล้ว
แต่ที่จริงพี่เขาจะทำแค่สองหน้าเท่านั้น
คือภาพรวมตัวละคร กับภาพประกอบสี อย่างละหนึ่ง
ที่เหลืออีกห้าหน้าจะเป็นสำนักพิมพ์จัดทำให้ หรือไม่ก็เราหามาเอง
ที่เห็น ๆ ก็มี แนะนำตัวละคร (ข้อมูลเยอะมาก ๆ)
แผนที่ประกอบ
ภาพถ่ายฉากต่าง ๆ ในเรื่อง
ภาพแฟนอาร์ต

เยอะมาก

พวกรักหวานแหวนของสำนักพิมพ์นี้ส่วนใหญ่จะเป็นแนะนำตัวละคร กับภาพถ่ายฉากในเรื่อง
แต่เป็นแฟนตาซีแล้วเราก็ไม่อยากให้ข้อมูลตัวละครเยอะ ๆ
เหมือนสปอยล์กันมากไป
แล้วดูจากแฟนตาซีเรื่องหนึ่ง
งานอาร์ตทั้งหมดเป็นของพี่นักวาดคนเดียวกันทำ
(ที่จริงพี่นักวาดคนนั้นใจดี นักเขียนอ้อนหน่อย เลยวาดแถมให้น่ะ)
เรื่องเข้าใจผิดก็เป็นแบบนี้ล่ะ

โอ้

พี่นักวาดเราไม่ว่างวาดให้แบบเขาบ้าง
เราเลยต้องหาคนมาช่วยทำภาพแฟนอาร์ตให้น่ะ
แล้วตอนนี้ก็ได้ล่ะ
เรื่องเลยจบไป
แต่ตอนที่เพิ่งรู้ว่าเข้าใจผิดนี่เครียดจริง ๆ

พอเข้าใจ

เรื่องอื่นก็เรื่องกรอบ
ตอนนี้ก็เริ่มเคลียร์ล่ะ
เดี๋ยวจะลองให้ฝ่ายฟอนต์ทำให้ดู
คาดว่าน่าจะออกมาดีกว่าเราคิดเอง
ตอนแรกเครียดเรื่องที่บอกพี่นักวาดแก้กรอบหลายรอบนี่แหละ
พี่เขาไม่ค่อยละเอียดเท่าไหร่ ทำกรอบเลยไม่เนียบ
แล้วเราก็คิดไปเองว่า เขาอาจไม่พอใจที่แย่งงานพี่เขามาทำเอง (เราแอบเอามาแก้กรอบให้เนียบเองด้วยล่ะ)
แต่สรุปตอนนี้คุยกันรู้เรื่องแล้ว

โอว หลายเรื่องจริงๆ

พี่เขาบอกว่าพี่ยุ่งอยู่ช่วงนี้ แล้วก็ยอมรับว่าพวกงานละเอียด ๆ นี่ไม่ค่อยถนัด
เราจะเอามาทำเองก็ได้ เขาไม่โกรธ
อ้อยังมีอีกเรื่องหนึ่ง
คอมมิกในเล่มจะมี 15 หน้า
เราส่งฉากไปให้พี่นักวาดแล้ว
แล้วเขาก็เริ่มร่าง + ตัดเส้นบางภาพแล้วด้วย

อ่า...

ตอนนั้นผู้ช่วย บก. ลาป่วย เลยลุยกันเองก่อนเลยน่ะ
ไม่ได้ส่งผ่านผู้ช่วยฯ
เราก็เลือกฉากตามที่พี่นักวาดบอกว่า เลือกฉากเด่น ๆ ไม่ต้องมาจากทุกบทก็ได้
แต่ที่จริงนโยบาย(เดิม) ของสำนักพิมพ์คือ คอมมิกจะอยู่ก่อนขึ้นบทใหม่

อืม

หรือท้ายบท
เพื่อไม่ให้ขัดต่อการอ่าน
เป็นเหมือนพรีวิว
แล้วเราก็ไม่รู้ว่าต้องเป็นอย่างนั้น ตอนนั้นยังไม่มีหนังสือตัวอย่างอยู่ในมือ
(ตอนที่เลือกฉากไป)
อีกทั้ง... เรื่องเรามีแค่ 13 บทด้วย
พอพี่ผู้ช่วยบก. กลับมาทำงาน
ก็เพิ่งรู้นี่แหละ
เขาว่าสิบสามบทก็ทำได้
มีฉากที่ใช้หน้าคู่วาด 2 ฉาก ทำนองนั้น
นี่ก็เหมือนจะต้องแก้งานอีก... แล้วพี่นักวาดก็ทำไปแล้วด้วยล่ะ
แต่สุดท้าย เราก็เปิดดูรูปเล่มที่ซื้อมาจากงานหนังสือ
แล้วก็เห็นบางเล่มมีคอมมิกแทรกกลางบท

อ่า

เลยลองไปอ้างกับพี่ผู้ช่วยฯ คุยกันอีกที
ก็เลยกลายเป็นว่า บก. เปลี่ยนนโยบาย อนุโลมให้แล้ว
แทรกกลางบทก็ได้
แต่ผู้ช่วยยังไม่รู้น่ะ
จบเรื่องทั้งหมด...
เอาไปเขียนไดอารี่ได้อีกตอน...
ที่สำคัญคือ เรื่องมันเข้ามาจังหวะเดียวกันเลย
เลยยิ่งเครียด

สนพ. นี้โหดจริงๆ

โหดมาก...
ใช้งานนักเขียนคุ้มสุด ๆ ล่ะ
แต่ก็ว่าไงดี... ได้รูปเล่มอย่างที่ใจต้องการละมั้ง
(แม้บางอย่างอาจจะไม่ต้องการก็ตาม)

พอรู้ขั้นตอนแล้วลุ้นมาก

ที่อื่นคงไม่ขนาดนี้มั้ง
เราว่าเราควรเขียนบันทึกไว้
เป็นแนวทางให้นักเขียนใหม่ ๆ ที่จะเข้ามาในสำนักพิมพ์นี้ล่ะ

อืม
บรรยายละเอียด อาจมีคนไม่กล้าเข้า

เหอ ๆ
ไม่เป็นไร
ไม่ได้เปิดเผยหรอก
อัพแต่ในไดอารี่
ไม่ค่อยมีคนมาอ่าน
มีแต่คนกันเองทั้งนั้นแหละ
ไว้เข้ามาเป็นนักเขียนแล้ว ค่อยเปิดเผยให้อ่าน
55+
รับน้องโหด

555

เมื่อนิยายขึ้นสมอง !

ความคิดเห็น