รู้ตัวว่ากำลังยิ้ม
พยายามทำตัวเองให้มีความสุข
ใฝ่หาสิ่งเริงรมย์มาใส่ตัว
แต่ทำไมจึงไม่เพียงพอสักที
ยังคงต้องการอยู่อย่างนั้น
ไม่มีความสุขเอาเสียเลย
หรือว่านี่คือความทุกข์กัน
เรากำลังหลงทาง
หลงทางในความมืดบอด
ทั้งที่มีแสงสว่างเจิดจ้าปานนั้น
แต่กลับมองไม่เห็นอะไร
ไม่เห็นแม้แต่ตัวเราเอง
เพราะมันขาวสว่างเกินไป
จนบดบังตาภาพอันแท้จริง
สายตาถูกลวงด้วยแสงขาวโพลน
...เป็นความมืดสีขาว
ความมืดที่ทำให้เราไม่รู้สึกถึงมัน
...คือแสงสว่างที่คนลุ่มหลง
ความคิดเห็น