ได้ข่าวพระจันทร์ยิ้มมาได้แล้วจากเพื่อน ๆ และอาจารย์ที่สอนวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐาน ที่เทอมนี้ว่าด้วยดาราศาสตร์
เห็นแล้วนึกถึงนิยายที่แต่งขึ้นมา
ในเรื่องนั้นมีฉากพระจันทร์ยิ้มด้วยล่ะ...
...เราจินตนาการพระจันทร์เป็นหน้ายิ้มได้โดยไม่ต้องมีดาวดวงอื่นประกอบ...
อย่างไรก็ตาม พระจันทร์ยิ้มที่เห็นนั้นก็สวยอยู่ดี จากที่ทำงานหนักและเหนื่อยก็เปลี่ยนเป็นความสุขใจขึ้นมาแทน
กินข้าวกลางสนามหญ้า รับลมหนาวกับเพื่อน ๆ นั่งมองจันทร์ยิ้มและดาวพราว ได้บรรยายการดีเหลือเกิน
อีกสิ่งหนึ่งที่นึกถึงก็คือ คำประพันธ์ท่อนนี้...
โสมส่องสนองชุษณปักษ์ ศุภลักษณ์ลำยองคราว
ยั่วยิ้ม ณ ริมพิภพราว ทิพลาภบำเลอเรา
...เข้ากันจริง ๆ
และก็ที่ทำให้ดีใจที่สุดก็คือ ภาพพระจันทร์ยิ้มที่คุณหมวยอุตส่าห์ส่งมาให้ดู
ขอบคุณนะคะที่ร่วมแบ่งปันภาพสวย ๆ งาม ๆ และความรู้สึกดี ๆ
วันจันทร์ ต้นธันวาฯ พระจันทร์ยิ้มส่องหล้า...
ความคิดเห็น
PS. อยู่ในระหว่างปรับปรุง