เราเข้าใจดี เข้าใจหมดทุกอย่างนั่นแหละ
เขียนโดย
Caje
ไม่ต้องมาพูดย้ำ พูดเตือน เหมือนเราไม่เคยรู้เรื่อง หรือไม่เคยสืบค้นข้อมูลมาก่อนหรอก
เรื่องบางเรื่อง ไม่จำเป็นต้องประสบกับตัวเอง ก็พอจะเข้าใจได้โดยถ่องแท้อยู่แล้ว
ยิ่งเราอยู่มาเยอะ ผ่านมาหลายที่แล้ว เลยรู้ดีว่าความจริงมันเป็นยังไง
แล้วก็เข้าใจดีด้วยว่า ที่ในอุดมคตินั้น ไม่มีจริงในโลกหรอก...
ก็แค่ปลุกใจให้รักสถาบัน ปกป้องรักษาชื่อเสียงอันไม่จีรังก็เท่านั้น
เจอมาทุกปีก็พูดทุกปี ...เด็กปีนี้แย่กว่าปีก่อน ๆ ไม่เคยเจอแย่เท่านี้มาก่อนเลย... ชินซะแล้วล่ะ
ตอนแรกก็คิดว่าจะได้อยู่สบายแล้ว ที่ไหนได้ ก็ไม่แคล้วตกอยู่ในวังวนเดิมที่เหนือชั้นขึ้นไป
มันก็เป็นเป็ด เหมือนกันหมดแหละ แค่คนภายนอกที่ไม่เข้าใจเป็ดพวกนี้ เห็นว่าบางสายพันธุ์ดูดีมีชาติตระกูลกว่าหน่อยเท่านั้น แต่จริง ๆ แล้วก็ขึ้นอยู่กับคน
และเราก็เชื่อว่า แม้จะเป็นเป็ด เราก็สามารถเป็นเป็ดที่ดีกว่าเป็ดอื่นได้ ด้วยตัวเราเองนี่แหละ
...จะเป็น Master of Jack ให้ดู
ไม่ได้กำลังพักผ่อนอยู่นะ ก็แค่อยากเรียนอย่างที่ชอบ ทำอย่างที่อยากทำ พยายามค้นหาตัวเองให้เจอ ก็เท่านั้น
เรียนแล้วไม่มีความสุข ใช้ชีวิตแบบนี้แล้วไม่มีความสุข หวังทนทุกข์ก่อนแล้วค่อยเสพสุขในอนาคตข้างหน้าอย่างนั้นหรือ ?
ความจริงแล้ว ความสุขนั้นน่ะ ไม่ว่าจะเติมเท่าไหร่ก็ไม่มีทางเต็มหรอก ถ้าไม่รู้จักหัดให้พอใจกับมันเสียตั้งแต่ตอนนี้ อนาคตก็มีแต่เหลวเปล่า ๆ
ทำไมจึงต้องตะเกียกตะกาย ไปเป็นอะไรยาก ๆ ที่ไม่อยากเป็น เป็นไปแล้วก็ไม่เสถียรพวกนั้นด้วยนะ
ไม่จำเป็นต้องสูงสุด ดีที่สุด ก็มีความสุขได้นี่
แค่ทำหน้าที่ของเรา ให้เต็มศักยภาพ ทำให้ดีที่สุดเท่านั้นก็พอ มิใช่หรือ ?
ปาฏิหาริย์ที่เคยมีนั้นหมดไปแล้ว จากไปพร้อมกับความฝันที่ล่มสลายท่ามกลางความจริงอันโหดร้ายน่ะแหละ
...เด็กน้อยทราบความจริงเบื้องหลังนิทานนั้น แล้วจะให้กลับไปมีมุมมองสดใส เปี่ยมไปด้วยความฝันอย่างเดิมได้หรือ...
ไม่อยากแสดงความสามารถออกมาเต็มที่ เพราะกลัวคนอื่นจะเห็นความอ่อนแอของเรา... เหตุผลในตอนแรกคงตรงกับคำพูดนี้แหละ
แต่เมื่อลองชนกับมันแล้ว แสดงความสามารถสุดกู่ ทุ่มสุดตัวแล้ว เหตุผลที่ทำให้เราเลือกทำเช่นนั้นก็เปลี่ยนไป
ไม่อยากแสดงความสามารถออกมาเต็มที่ เพราะสิ่งที่ได้ตอบแทนกลับมานั้นไม่คุ้มค่ากัน...
เมื่อมนตราคลายลง เราก็คืนร่าง เป็นปุถุชนเหมือนเดิม...
เบื่อที่จะพูดให้คนอื่นเข้าใจจริง ๆ ...พูดไปบางครั้งก็ไม่ได้อะไร... ขอแค่เรามั่นคงในตัวเองก็พอแล้วกระมัง
แต่มันก็เป็นหน้าที่นี่นะ...
ช่วยเข้าใจ คนเข้าใจยาก คนนี้ทีก็แล้วกัน
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
1 ม.ค. 52
176
1
ความคิดเห็น
หุหะหึ
PS. ใช่ว่าทุกคนจะกลายเป็นศิลปินที่ยิ่งใหญ่ แต่ศิลปินที่ยิ่งใหญ่อาจเป็นใครก็ได้