เกลียดตัวเอง

เคยแต่ง Different Thoughts บทหนึ่ง ชื่อ "ฉันเกลียดตัวเอง"

Different Thoughts นั้นก็เป็นเรื่องสั้นรวบความคิดอยู่แล้ว ตอนนั้นก็แค่พยายามทำเอาทางระบายบางอย่างออกมา ผ่านทางการเขียนก็ว่าได้

สร้างเรื่องราวขึ้นมาล้อม ความรู้สึกที่แท้จริงเอาไว้ หลีกเลี่ยงที่จะเปิดเผยตัวตน ทำให้ห่างไกลจากตัวเรามากที่สุด

หากแต่คนใกล้ตัว ซึ่งแน่นอนว่าได้อ่าน ก็ต้องรู้อยู่แล้ว ว่าส่วนหนึ่งในเรื่องนั้นยังเป็นตัวเรา เหมือนเรื่องทั่วไปที่นักเขียนมักจะทิ้งเอกลักษณ์ของตัวเอกเอาไว้นั่นแหละ ไม่มีใครปฏิเสธได้หรอก

แต่รู้แล้วอย่างไรล่ะ พวกเขาก็แค่บอกว่ารู้ ไม่มีใครพยายามทำอะไร...

เหมือนเรื่อง "เส้นทาง" ที่คนไม่เห็นว่า ฉันกำลังล้ม นั่นแหละ

รู้ไป ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง...

มีแต่เราเท่านั้นที่เปลี่ยนตัวเองได้

...

วันนี้ ความรู้สึกเกลียดตัวเอง มันย้อนมาเล่นงานอีกครั้ง มองกระจกก็เห็นภาพคนที่ไม่อยากเห็น แค่นยิ้มให้ตัวเอง แล้วโยนความผิดให้ผู้อื่น ขณะที่ยังคงนิ่งเฉย ไม่ทำอะไร

ถ้ามองให้ทุกอย่างเป็นเพียงภาพลวง มีนัยน์ตาที่มองเห็นแต่เพียงความจริงได้ก็คงดี

ต้องหลงอยู่ในวังวนนี้ อีกนานเท่าไรนะ

เกลียดตัวเอง

ความคิดเห็น