เลิกทำตัวไร้ค่าได้แล้ว ยังมีงานต้องทำอยู่ไม่ใช่รึ

เข้าไปดูข่าวสาร อัพเดตในแวดวงเพื่อนนักเขียน...

เห็นความก้าวหน้าของแต่ละคน แล้วก็เริ่มสะทกสะท้อนใจ...

อย่ามั่วแต่ยินดี หลงระเริงที่ได้ตีพิมพ์อยู่เลย...

คนอื่นเขาก้าวไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว...

เห็นแล้วก็อิจฉา บังเกิดความรู้สึกเหมือนข้อความที่ภาพที่หัวไดอารี่นี้ขึ้นมา...

มันตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ...

รู้แต่เพียงว่าเมื่อนานมาแล้ว... นานแสนนาน... แต่เราก็ยังไม่เลิกอิจฉาเสียที...

อยากทำให้ได้อย่างนั้นบ้าง อยากเป็นอย่างนั้นบ้าง อยากยิ่งใหญ่อย่างนั้นบ้าง...

แต่ถ้ามั่วไปอยาก วาดฝันแล้วไม่ลงมือทำ ฝันนั้นก็ไม่มีทางเป็นจริงน่ะสิ

นักเขียนคือผู้เขียนฝัน เรียกเด็กน้อยในตัว ให้เขียนมันออกมาสิ

ที่ต้องทำก็แค่ เขียนมันออกมา เท่านั้นเอง...

เลิกทำตัวไร้ค่าได้แล้ว ยังมีงานต้องทำอยู่ไม่ใช่รึ

ความคิดเห็น