Fic attack on titan (oc) สายเลือดของไททัน

ตอนที่ 15 : เปลี่ยนแปลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 567
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    15 ม.ค. 62

ในป่าอันแสนกว้างใหญ่มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังเดินทางไปยังสถานที่แห่งหนึ่งพวกเขาทุกคนขี่ม้ากันและมุ่งหน้าไปยังที่หมายโดยมีเสียงดังมาตลอดทางแต่โชคดีที่ออลโอ้ที่เสียงดังและโอ้อวดมาตลอดทางกัดลิ้นตัวเองซะก่อน


ทำให้บรรยากาศกลับมาเงียบสงบอีกครั้งนึงแต่ไม่นานก็มาถึงที่หมาย ข้างหน้ามีปราสาทที่ค่อนข้างเก่าพอสมควรทำให้แต่ละคนรู้หน้าที่ที่ตนต้องทำไปโดยปริยาย


"นี่แหละปัญหาระดับชาติ" ชายผู้รักความสะอาดอย่างรีไวล์พูดขึ้นก่อนสั่งทุกคนให้ไปทำความสะอาดจุดต่างๆของปราสาท


"พี่เรน่าทำไมพี่ถึงมาอยู่ที่ทีมสำรวจได้ล่ะ" เอเลนที่ทำความสะอาดอยู่ห้องข้างๆพูดขึ้น


"เอเลน น้องพูดเองไม่ใช่หรอตอนที่ก่อนจะขึ้นศาลน่ะ" ฉันพูดออกไปตามความจริงมือพลางเช็ดกระจก


"เปล่านะ ผมก็แค่บอกเรื่องที่พอจำได้" เอเลนพูดขึ้นแสดงว่าเขาจำเรื่องราวไม่ได้ทั้งหมดคงจำได้แค่ที่เออร์วินพูดจริงๆสินะ


"งั้นนั่นก็คงเป็นสาเหตุที่พี่มาอยู่ที่นี่" ฉันตอบกลับในขณะที่ยังเช็ดกระจกอยู่


"งั้นหรอ แต่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมแค่ให้พี่เข้าทีมสำรวจพร้อมกับคนอื่นๆก็พอไม่ใช่หรอคุณเออร์วินคิดอะไรอยู่" เอเลนพูดด้วยน้ำเสียงสงสัยอย่างเห็นได้ชัด


"เรื่องนั้นก็ไม่แน่ใจแต่ว่าพี่เคยคุยกับเขาคนนั้นอยู่เหมือนกัน จากการคุยครั้งนั้นเห็นได้ชัดเลยว่าเป็นคนที่ฉลาดมากทีเดียวและเดาความคิดไม่ออกเลย" ความคิดนี้มันมาจากการสนทนาโดยแท้จริงแน่นอนการสนทนาที่ให้ความตรึงเครียดสูงขนาดนั้นทำให้ข้อเสนอที่ถูกยัดเยียดกลายมาเป็นความจริง


"งั้นผมไปก่อนนะทางนี้เสร็จแล้ว" เอเลนพูดขึ้นแต่เอเลนเป็นพวกที่ทำแล้วมันไม่ค่อยสะอาดเนี่ยสิ


"อืม" ฉันตอบไปก่อนที่จะกลับมาสนใจงานตรงหน้า


ไม่นานก็เช็ดกระจกเสร็จก่อนที่มือจะคว้าไม้กวาด แล้วกวาดจนเริ่มสะอาด ในระหว่างนั้นรีไวล์ก็ตรวจเช็คผลงานของเอเลน


"นี่ เธอกันเจ้าเอเลนเคยอยู่บ้านเดียวกันไม่ใช่รึึไงทำไมความสะอาดของห้องที่เจ้านั่นทำกับห้องที่เธอทำมันถึงต่างกันได้ขนานนี้" เสียงเรียบที่แฝงไปด้วยความหงุดหงิดดังขึ้น


"เอเลนเป็นพวกชอบเล่นข้างนอก ส่วนฉันก็ทำงานบ้านทำให้สภาพออกมาอย่างที่เห็น" ฉันตอบไปมือพลางกวาดห้องต่อไป


"งั้นสินะ นี่ขอถามอะไรหน่อยสิทำไมตาเธอเป็นสีแดง" คำถามจากรีไวล์ทำให้มือชะงักไปเล็กน้อยเพราะคำถามนี้เป็นคำถามที่เจอมานักต่อนัก อย่างคนในรุ่นแทบทุกคนก็ถามคำถามนี้บ่อยเป็นลำดับต้นๆ หรืออย่างตอนที่เธอเจอกันครอบครัวเอเลน มิคาสะหรืออาร์มินครั้งแรกพวกเขาก็ถามคำถามนี้เป็นคำถามที่สองหรือสาม


"มันมาจากทางพ่อ เป็นพันธุกรรมน่ะ" ฉันตอบไปเฉกเช่นทุกครั้ง ไม่ต้องถามก็รู้เพราะแทบทุกคนที่ถามมักจะคิดเห็นกับมันว่า แปลกหรือไม่ก็เหมือนเลือด


"งั้นหรอ มันแปลกมากเลยแต่มันก็สวยดี" รีไวล์ตอบมาก่อนจะเดินกลับไปโดยหารู้ไม่ว่าคำพูดมันยังติดและก้องอยู่ในหัว


ฉันสะบัดหัวสองสามครั้งไล่ความคิดนี้ออกไปก่อนจะลงมือกวาดห้องต่อ


ตกค่ำก็เปิดวงสนทนาในทันทีฉันที่อยู่ในฐานะผู้ฟังก็ฟังต่อไป


"ตามที่ได้รับข้อมูลมาอีก30วันพวกเราก็จะต้องสำรวจนอกกำแพงกับทหารจบใหม่" เอิร์ธพูดขึ้นกลางวงสนทนาทำให้ทุกคนสนใจ


"จะดีหรอเอิร์ธ พวกนั้นจะรับมือไม่ไหวเอานะ" กุนเธอร์พูดขึ้น


"เด็กพวกนั้นได้อุจะระแตกแน่" ออลโอ้พูดพร้อมแสดงสีหน้าเชิงล้อเลียน


"เรื่องจริงหรอคะหัวหน้า" เพทราที่นั่งฟังอยู่นานก็พูดขึ้น


"ไม่รู้สิคนที่วางแผนเรื่องพวกนี้คือเออร์วินไม่ใช่ฉัน" รีไวล์ปฏิเสธทันที


"ตอนแรกฉันคิดว่าตอนที่ส่งคนไปยึดวอลมาเรียกลับคืนมาจะสูญเปล่าซะอีก" เอิร์ธพูดขึ้นมองเอเลนทำให้เอเลนตกใจเล็กน้อย


"เอเลนนายแปลงเป็นไททันได้ยังไง" เขาถามเอเลนขึ้นอีกครั้ง


"ถ้าจำไม่ผิดผมต้องทำให้ตัวเองเจ็บปวดแล้วก็...." เอเลนอธิบายได้ไม่นานก็หยุดชะงักไป


"เอาเถอะฉันขอเตือนนายอย่างนึงอยู่ให้ห่างๆยัยนั่นไว้ก็แล้วกัน" รีไวล์ตัดจบบทสนทนาเมื่อครู่ทิ้งไปในทันทีแล้วเริ่มบทสนทนาบทใหม่โดยการเตือนในทันที


"ยัยนั่นหรอครับ" เอเลนเริ่มสงสัยแต่ก็สงสัยได้ไม่นาน


"ปึก!" เสียงจากอีกฝั่งของประตูดังขึ้นเรียกความสนใจจากทุกคนได้เป็นอย่างดีส่วนฉันที่จะหลับแหล่ไม่หลับแหล่ก็มองไปทางประตูอย่างเบื่อหน่ายสายตาบ่งบอกเลยว่าความรู้สึกตอนนี้คือสงสัยปนหงุดหงิด จนเพทราต้องเป็นคนไปเปิดประตู


"สวัสดีทุกคน" เสียงตัวฮันจิดังขึ้นเมื่อฉันเห็นดังนั้นก็ฟุบลงไปกับโต๊ะในทันที


"ยัยนี่แหละ" รีไวล์พูดขึ้นอีกครั้งแบบสั้นๆแต่ได้ใจความ


ฉันที่รู้สึกได้ว่าสมองสั่งการให้เดินออกจากตรงนี้ก็รีบออกไปในทันที


"อ้าวน้องใหม่อีกคนไปแล้วซะงั้น" ฮันจิทำเสียงเซ็งๆ


"ฉันว่ายัยนั่นคิดถูกแล้วที่เดินออกไปล่ะนะ" รีไวล์พูดพลางจิบชา


"พูดอะไรน่ะรีไวล์ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ แค่จะพูดคุยและถามเรื่องเกี่ยวกับเอเลนเท่านั้นเอง" ฮันจิทำท่าครุ่นคิดนิดหน่อย


"ก็นั่นแหละสาเหตุ" รีไวล์พูดพร้อมจิบชาเช่นเดิม


"หา! เรื่องแค่นี้เนี่ยนะ" ฮันจิเริ่มบ่นออกมาจนเกิดเป็นความวุ่นวายเล็กๆในห้องที่มีคนเดินจากมา


ฉันเดินตรงไปยังห้องของตัวเองไม่ลืมปิดประตูก่อนเปลี่ยนเสื้อผ้าให้อยู่ในชุดนอนปล่อยผมให้เป็นอิสระจากการมัดไว้เป็นเวลานานก่อนทั้งตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยและหลับไป

























'การนับถอยหลังกำลังจะเริ่มขึ้น'

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

40 ความคิดเห็น

  1. #26 Bjakx (@0872160144) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 22:16

    นับเลยได้เปล่า 0w0 พยายามเข้าเด้อไรท์~
    #26
    0
  2. #25 polytome (@polytome) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:21
    สูๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #25
    0
  3. #24 kirino88 (@kirino88) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:08
    ค่อเร็วๆนะมันค้าง
    #24
    0