ตอนที่ 21 : การทดสอบสุดโหดของหน่วยลับ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 495 ครั้ง
    21 ก.พ. 62

           การทดสอบของหน่วยลับกำลังจะเริ่มขึ้นในอีกครึ่งชั่วยามข้างหน้าตอนนี้ทหารใหม่ในหน่วยลับต่างกำลังเตรียมตัวและเตรียมพร้อมเข้ารับการทดสอบ การทดสอบครั้งนี้มีทั้งหมดสามด่าน ด่านที่1 คือการสือหาข่าวที่คิดว่าจริงที่สุดและแม่นยำที่สุด ด่านที่2 คือการจู่โจมเพื่อชิงเสบียงจากศัตรู ด่านที่3 คือการเข้าช่วยตัวประกันจากศัตรู  การทดสอบจะมีขึ้นทั้งหมดสามวันจะทดสอบกันด่านละวัน  โดยสนามทดสอบนั้นจะใช้ภูเขาหลังค่ายกองกำลังมังกรทมิฬซึ่งกินพี้นที่เขาทั้งหมด5ลูกเป็นสนามทดสอบ 

        ณ สนามสอบเหล่าทหารใหม่ที่กำลังจะทำการทดสอบต่างรวมตัวและยืนเข้าแถวกันอย่างพร้อมเพียงและเป็นระเบียบ

        "วันนี้ด่านที่จะทำการทดสอบเป็นด่านแรกคือสืบหาข่าว ถึงจะเป็นแค่การทดสอบแต่การทดสอบของหน่วยลับนี้มิเหมือนการทดสอบของเหล่าทหารใหม่พวกนั้น การทดสอบของหน่วยลับนี้มีการเจ็บจริงและตายจริง พวกเจ้าอย่าได้คิดประมาทเป็นอันขาด พวกเจ้าจะคิดว่าการทดสอบนี้เป็นการทำภาระกิจจริงก็ได้ จงวางแผนให้รัดกุมและอย่าให้โดนจับได้เด็ดขาด เพราะถ้าเป็นภาระกิจของจริงการถูกจับได้ชะตาของเจ้าก็คือได้ตายไปแล้ว ขอให้พวกเจ้าโชคดีกับการทดสอบ อย่าให้มีใครตายกับการทดสอบนี้ รับทราบ!!!" อวิ๋นซือองค์รักของชินอ๋องที่ได้รับคำสั่งจากชินอ๋องให้คุมการสอบครั้งนี้ประกาศให้ทหารใหม่ได้รับทราบ 

         "รับทราบ!!!"เหล่าทหารใหม่ต่างรับคำอย่างแข็งขัน

         "ข้ามีเรื่องจะแจ้งอีกเรื่อง ให้ทหารใหม่ไปรับยาสมานแผล ยาแก้ปวดจากท่านหมอซุนก่อนที่จะทำการทดสอบ และให้ไปรับพุสัญญาณจากนายกองหน้าสนามสอบ หากผู้ใด้รับบาดเจ็บสาหัสให้รีบจุดพุสัญญาณแล้วจะมีทหารเข้าไปรับตัวออกจากสนามทดสอบเพื่อทำการรักษาทันที แยกย้ายไปรับยาได้!!!"ชางกวนองค์รักของชินอ๋องที่ได้รับคำสั่งให้มาคุมสอบอีกคนเอ่ยขึ้น 

         จากนั้นเหล่าทหารใหม่ต่างแยกย้ายกันไปรับยาสมานแผลและพุสัญญาณ เมื่อเรียบร้อยทหารใหม่ทุกนายก็มารวมตัวกันที่ทางเข้าสนามสอบเพื่อรับการทดสอบหลังจากนี้

          "เมื่อมากันครบแล้วข้าจะให้เข้าสนามสอบกันทีละ3กลุ่มห่างกัน 1เค่อ ข่าวที่จะให้ไปสืบคือ จำนวนทหารศัตรู ที่ตั้งค่าย กองกำลังลับ และแผนการของศัตรู การสืบข่าวต้องอย่าให้ศัตรูจับได้เป็นอันขาดเพราะจากที่พวกเจ้าไปสืบข่าวจะเป็นการที่พวกเจ้าถูกศัตรูเค้นความลับเสียเอง ข้ามีเวลาให้พวกเจ้า12ชั่วยามจงสืบหาข่าวมาให้ข้าให้ได้ กองกำลังศัตรูจะมีเพียง1เดียวเท่านั้น สามกลุ่มแรกออกมา!!!"อวิ๋นซือที่แจงรายละเอียดเรียบร้อยก็เรียกสามกลุ่มแรกที่จะเข้าสนามสอบออกมา และสามกลุ่มแรกนั้นก็มีกลุ่มของเหมยฮวาด้วย "พวกเจ้าเตรียมตัวเตรียมใจพร้อมกันแล้วใช่หรือไม่!!!"

            "ขอรับ!!!/เจ้าค่ะ!!!"ทหารใหม่ทั้งสามกลุ่มต่างส่งเสียงตอบรับกันอย่าแข็งขันและทำท่าทางเตรียมพร้อมที่จะเข้ารับการทดสอบ

            "เมื่อพร้อมแล้ว!! เริ่มการทดสอบได้!!!"สิ้นเสียงของอวิ๋นซือทหารใหม่ทั้งสามกลุ่มต่างแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทางเพราะสนามสอบกินพื้นที่เขาถึง5ลูก 

            ณ ห้องทรงงานของชินอ๋อง 
   
             "ถวายพระพรชินอ๋องพระย่ะค่ะ ขณะนี้การทดสอบได้เริ่มขึ้นแล้ว และกลุ่มของคุณหนูเหมยฮวาก็เข้าสอบเป็นสามกลุ่มแรก พระองค์จะทรงไปทอดพระเนตรหรือไม่พะย่ะค่ะ"ต้าจงเข้ามารายงานทันทีที่การทดสอบเริ่มขึ้น

            "รองแม่ทัพหยางจืออยู่ที่ใด"
     
            "ท่านรองแม่ทัพเข้าไปในสนามสอบแล้วพะย่ะค่ะ"

            "อืม....." ชินอ๋องที่ตอบรับแค่นั้นก็วางมือจากงานที่ทำแล้วลุกออกจากโต็ะทรงงานของตนเดินตรงไปที่ประตูเพื่อออกไปยังสนามสอบ เขาเองก็อยากเห็นฝีมือของนางเหมือนกันว่าจะ เฉลียวฉลาดและเก่งกาดขึ้นสักแค่ใหน ทว่าอีกใจหนึ่งก็เป็นห่วงนางมากเช่นกันเพราะการทดสอบนี้เทียบเท่ากับการทำภาระกิจจริงความโหดเหี่ยมและอันตรายจึงมีอยู่มากเขาจึงอยากเข้าไปติดตามดูนางอย่างใกล้ชิดเมื่อใดที่นางได้รับบาดเจ็บเขาจะได้เข้าไปช่วยนางได้ทัน 

           ฝ่ายต้าจงที่เห็นว่าชินอ๋องรีบเดินออกจากห้องทรงงานเขาเองจึงรีบตามออกไปทันทีเพราะเขารู้ว่าชินอ๋องต้องเสด็จไปดูการทดสอบของคุณหนูเหมยฮวาเขาเองก็อยากเห็นเหมือนกันว่านางจะเก่งกาดสักแค่ใหน ตอนที่ทำการฝึกด้วยกันเหมือนนางจะยังมิได้แสดงฝีมือสักเท่าใดด้วยเพราะมีเขาค่อยช่วยเหลือ ส่วนการทดสอบครั้งนี้จะทำให้นางได้แสดงฝีมือที่แท้จริงเขาจะพลาดไม่ได้

            ณ.ข้างในสนามสอบ กลุ่มของเหมยฮวาที่เข้ามาด้านในได้ครึ่งชั่วยามแล้วก็ยังไม่พบสิ่งใดหรือกับดักใดใดเลย พวกนางจึงทำการหยุดเพื่อที่จะวางแผนให้รัดกุมยิ่งขึ้น

           "ข้าว่ามันเงียบเกินไป เงียบจนผิดปกติ " ฉู่จู ทหารที่เป็นสตรีในกลุ่มของนางเอ่ยขึ้นพร้อมกับกวาดสายตามองรอบๆเพื่อสรวจ

           "ข้าก็คิดเช่นเดียวกันข้าว่ามันเงียบเกินไปจริงๆ นี่เราก็เข้ามาได้ครึ่งชั่วยามแล้ว และก็เข้ามาลึกมากแล้วด้วย"เหลียนเค่อทหารหนุ่มในกลุ่ม ถึงแม้อายุจะมากกว่าเหมยฮวาแค่ปีเดียวแต่ร่างกายของเหลียนเค่อนั้นก็ทั้งสูงหุ่นก็ล่ำและตัวใหญ่ที่สุดในกลุ่ม

            "พวกเจ้าระวังตัวให้ดี ข้าคิดว่าเราคงเข้ามาติดกับค่ายกลเข้าให้แล้ว อย่าประมาทเป็นอันขาด!!!"เหมยฮวาเองก็รู้สึกสังหรใจแปลกๆมาได้สักพักก็ได้ข้อสรุปกับตนเองว่าพวกเขาติดกับเข้าให้แล้ว

                ฟิ้วๆๆๆๆๆๆ
    
            ทันทีที่เหมยฮวาพูดจบการโจมตีก็เริ่มขึ้นอาวุธลับทั้งหลายต่างพุ่งตรงมายังพวกนางไม่ขาดสาย 

               เคร้งๆๆๆๆ
 
              "ฝ่าออกไปให้ได้ไม่งั้นพวกเราไม่รอดแน่!!!"เพราะประสาทสัมผัสที่ไวกว่าคนอื่นๆเหมยฮวาจึงตั้งรับไว้ได้ทันจากนั้นก็ตะโกนบอกทุกคนให้ฝ่าออกไปจากตรงนี้ส่วนคนอื่นๆที่เห็นนางตั้งรับอาวุธลับที่พุ่งมายังพวกตนต่างก็รีบเข้าไปช่วยนางทันที่ แต่ในหัวของทุกคนต่างคิดว่าถ้ามิได้นางรับมือไว้ได้ทันเมื่อสักครู่นี้พวกเขาคงได้รับบาดเจ็บกันทั่วหน้า

           "พวกข้าขอขอบใจเจ้าที่ช่วยพวกข้าไว้ เช่นนั้นเหมยฮวาข้าฝากเจ้าพาทุกคนฝ่าออกไปก่อนได้เลย!!เดี๋ยวข้าจะคุ้มกันข้างหลังให้!! ระวังตัวให้ดี ไป!!!" เหลียนเค่ยเอ่ยขอบใจแทนทุกคน เขาคิดว่าตนมิได้ประมาทและตั้งรับตลอดเวลาแล้วแต่ก็ยังสู้นางที่เป็นสตรีมิได้

           "ถ้าจะขอบใจข้าไว้รอดจากตรงนี้เสียก่อนเถิด ข้าฝากด้านหลังด้วยระวังตัวให้ดีอย่าประมาท"น้ำเสียงเรียบนิ่งไม่มีหวาดกลัวแม้แต่น้อยของนางได้เอ่ยกับเหลียนเค่ออย่างจริงจัง

           "ถ้าอย่างนั้นข้าจะคอยระวังหลังกับเหลียนเค่อแล้วกัน"จิ่นหลิงทหารหนุ่มอีกนายอาสาอยู่ด้านหลังคอยระวังให้อีกคน

           "ถ้าเช่นนั้นพวกเราไปกันเถอะ"ทุกคนต่างพยักหน้าและตามเหมยฮวาออกจากค่ายกล อาวุธลับยังคงพุ่งตรงมาที่พวกนางไม่ขาดสาย นางเองที่นำหน้าทุกคนก็นำกระบี่สีขาวของนางนางออกมากวัดแกว่งปัดป้องอาวุธที่พุ่งมายังตนอย่างคล้องแคล่ว ใช้เวลาเพียง1เค่อเท่านั้นกลุ่มของนางก็ออกมาจากค่ายกลได้สำเร็จและปลอดภัยกันทุกคน

           "เห้อออ!!!ออกมาได้สักที จากนี้พวกเราคงต้องระวังตัวเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า"ฉู่จูที่ออกมาได้ก็ถอนหายใจอย่าหนัก พร้อมกับบอกทุกคนให้ระวังตัวขึ้นอีกขั้น

           "ฟู่!!!...เดินทางกันต่อเถอะ ยังไม่พบค่ายที่ตั้งของทหารที่เราต้องไปสือข่าวเลย"เหมยฮวาเป่าลมออกจากปากเพื่อปรับการหายใจของตน จากนั้นก็เอ่ยให้ทุกคนออกเดินทางทันที

           "เดี๋ยว!!!กลุ่มเรายังไม่มีหัวหน้ากลุ่มใช่หรือไม่?"อยู่ๆฉู่จูก็เอ่ยเรื่องหัวหน้ากลุ่มออกมาอย่างไม่มีปี่มีคลุ่ย

           "ก็ใช่ ข้าเองก็คิดอยู่ว่ากลุ่มเรายังไม่มีหัวหน้ากลุ่ม แต่ตอนนี้ข้าคิดออกแล้วว่าจะให้ใครนำกลุ่มเรา"เหลียนเค่อเอ่ยจบก็หันไปทางเหมยฮวาทันที ทุกคนที่เห็นดังนั้นต่างก็พยักหน้าเห็นด้วยกับเหลียนเค่อทันที

           ".....ข้ารึ?....."เหมยฮวาที่เห็นทุกคนมองมาทางตนอย่างพร้อมเพียงก็ใช้นิ้วชี้เรียวของตนชี้เข้าหาตัวเองและเอ่ยถามว่าใช่นางจริงๆรึ

           "ถ้ามิใช่เจ้าจะเป็นผู้ใด อีกอย่างเจ้าเองก็ช่วยชีวิตพวกเราไว้จากอาวุธลับในค่ายกลเมื่อสักครูนี้และอย่าคิดที่จะปฏิเสธเด็ดขาด!!"จิ่นหลิงเอ่ยเสริมขึ้นและปัดทางปฏิเสธของนางทิ้งทันที

           "เห้ออออ..ก็ได้ถ้าพวกเจ้ามิแคลงใจอันใดเรื่องที่ข้าเป็นสตรี ข้ายอมเป็นก็ได้"น้ำเสียงเรียบเฉยเอ่ยออกมาอย่างหน่ายใจทั้งที่นางมิอยากโดดเด่นไปมากกว่านี้แล้วแท้ๆแต่ตอนนี้ถึงขนาดต้องมาเป็นหัวหน้ากลุ่มทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจแท้ๆ "ไม่มีอะไรแล้วก็เดินทางกันเถอะ"

           จากนั้นกลุ่มของนางก็ใช้วิชาตัวเบาในการเดินทางแต่เพื่อความปลอดภัยทุกคนจึงมิได้เร่งความเร็วเท่าใดนักเพราะต้องคอยสอดส่องและคอยระวังตลอดทาง ถ้านี่คือภาระกิจจริงตอนนี้พวกนางก็อยู่ในเขตของศัตรูแล้วจะผลีผลามทำอะไรโดยไม่วางแผนไม่ได้ เมื่อพวกนางเดินทางมาได้สักประมาณ100ลี้(50กิโลเมตร)ก็เจอกับค่ายทหารที่พวกนางต้องสืบข่าวเสียที โดยตลอดทางที่พวกนางเดินทางผ่านต่างมีกับดักรอพวกนางอยู่ทั้งนั้นสหายในกลุ่มของนางก็ได้รับบาดเจ็บหลายรายแต่มิได้สาหัสอันใด พวกนางเองจึงต้องรีบทำภาระกิจให้สำเร็จ  เมื่อพบค่ายของศัตร กลุ่มของพวกนางก็หยุดวางแผนห่างจากค่ายประมาณ5ลี้ เพื่อความปลอดภัยของทุกคน

           "ข้าจะแบ่งกลุ่ม กลุ่มละ 5คน 4กลุ่ม เพื่อสืบหาข่าวให้ได้มากที่สุดและเพื่อความไม่ประมาทข้าจึงแบ่งคนกลุ่มละ5คนเพราะถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินจะได้ช่วยกันได้ ถ้าได้ข่าวเรียบร้อยแล้วที่นัดพบของพวกเราให้ห่างจากที่นี่อีก5ลี้ทางทิศอุดร เราจะทำการกรองข่าวที่ได้รับอีกทีเพื่อความเม่นยำและแน่ชัดว่าข่าวที่ได้มามิได้เป็นข่าวลวง พวกเจ้าคิดว่าแผนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?" นางเอ่ยแผนที่นางวางไว้จบก็ถามความเห็นจากสมาชิกในกลุ่มอีกที
 
            "พวกข้าเห็นด้วยกับแผนของเจ้า"เป็นหลียนเค่อที่เอ่ยเห็นด้วย และเมื่อนางหันมองทุกคน ทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน

            "ถ้าทุกคนเห็นด้วยก็เริ่มภาระกิจได้เลย มีอีกอย่างที่ข้าจะบอก จงทำให้เงียบที่สุดอย่าให้โดนจับได้เป็นอันขาด ถ้าคนในค่ายเริ่มสงสัยให้รีบออกจากที่นั่นทันทีไม่ต้องมัวแต่ห่วงข่าวเพราะเรายังมีอีกสามกลุ่มที่ได้ข่าว พวกเจ้าเข้าใจใช่หรือไม่"ทุกคนเมื่อรับฟังเหมยฮวาจบต่างพยักหน้ารับทันที

             "แยกย้าย"จากนั้นกลุ่มของนางก็แยกย้ายกันไปคนละทิศเพื่อเริ่มสืบหาข่าว ผ่านไปสองชั่วยามสมาชิกของกลุ่มก็กลับมารวมตัวกันตามที่ที่ได้นัดหมายกันไว้เพื่อคัดกรองข่าว เมื่อนำข่าวของแต่ละคนที่ได้มาเปรียบเทียบกันก็ได้ความว่าข่าวของแต่ละคนมีความคล้ายกันพอดูพวกนางจึงลงความเห็นว่าข่าวที่ได้มาถูกต้อง จากนั้นกลุ่มของพวกนางจึงเดินทางออกจากสนามทดสอบทันที เพราะเหลือเวลาอีกแค่สามชั่วยามเท่านั้นและการเดินทางออกจากค่ายก็มิใช่เดินออกอย่างสบายยังคงต้องผ่านกับดักค่ายกลอีกมากมาย จากที่บาดแผลเริ่มแห้งก็มีบาดแผลใหม่เข้ามาเพิ่มอีก กว่าจะออกจากสนามสอบได้พวกนางก็เกือบแย่เช่นกัน เมื่อออกจากสนามสอบมาได้พวกนางก็ส่งข่าวที่สืบมาให้กับผู้คุมสอบอวิ๋นซือทันที่

             "พวกเจ้าไปพักผ่อนได้"อวิ๋นซือที่ได้รับข่าวที่พวกนางไปสืบมาเรียบร้อยก็สั่งให้พวกนางกลับไปพักผ่อน

           มุมหนึ่งของสนามสอบ ชินอ๋องที่คอยติดตามดูนางมาโดยตลอดก็เห็นถึงความเก่งกาดและความเฉลียวฉลาดของนางไม่น้อยอีกทั้งนางยังมีทั้งความสุขุมเยือกเย็นและประสาทสัมพัสที่ยอดเยียม จากที่สนใจในตัวนาง ตอนนี้เขายอมรับว่าพึงใจในตัวนางยิ่งนัก แต่ก่อนอื่นตอนนี้เขาเป็นห่วงนางยิ่งถึงนางจะเก่งกาดขนาดใหนนางก็ยังได้บาดแผลอยู่ดี

             "ต้าจงเอายาสมานแผลนี้ไปให้หมอซุน บอกว่าข้าให้หมอบยานี้ให้กับเหมยฮวา"ชินอ๋องส่งตลับยาสมานแผลที่ทำจากหยกเขียวสลักลายดอกเหมยสีแดงให้กับต้าจงและหันหลังเดินจากไป

           โรงหมอในค่าย หมอซุนที่ได้รับตลับยาจากองค์รักของชินอ๋องก็ให้แปลกใจทันทีเพราะว่าตั้งแต่เขารู้จักกับชินอ๋องมาเขาไม่เคยเห็นชินอ๋องสนใจสตรีนางใดแม้แต่นิด แต่นี่อะไรถึงกับเป็นห่วงเป็นใยนำยาสมานแผลมามอบให้ขนาดนี้ เขาคงต้องทำความรู้จักกับสตรีนางนี้เสียหน่อย

              "แผลของเจ้ามิได้ลึกมาก ทายาสมานแผลสักสี่ห้าวันแผลเจ้าก็จะหายดี" หมอซุนเอ่ยกับสตรีในหน้ากากเงินที่บนหน้ากากสลักลายเหมยฮวาสีดำ ให้นึกขึ้นได้ในใจว่าต้าจงบอกว่าให้มอบยาของชินอ๋องให้นาง ที่แท้ก็เป็นสตรีนางนี้นี่เอง

          "ขอบคุณเจ้าค่ะ"นางเอ่ยแค่นั้นก็เตรียมจะลุกออกไป

          "เดี๋ยว นี่ยาของเจ้า"หมอซุนยืนตลับยาของชินอ๋องในนางพร้อมกับสังเกตุท่าทางของนางไปด้วย และถ้าท่าทางที่ไม่สนใจใครและสายตาที่เฉยชาของนางก็ทำให้หมอซุนนึกสนใจนางขึ้นมาว่าเหตุใดถึงทำให้ชินอ๋องสนใจได้ขนาดนี้ ส่วนเหมยฮวาเมื่อรับตลับยามาก็ให้แปลกใจทันที  'ตลับยาสลักดอกเหมยแดงอีกแล้วรึ ใครเป็นคนมอบให้นางกัน'

          "ถ้าเรียบร้อบแล้วข้าน้อยขอตัวเจ้าค่ะ"นางเอ่ยลาพร้อมกับโค้งทำความเครพแล้วก็เดินออกจากโรงหมอไป แต่หัวสมองกับคิดถึงว่าใครเป็นคนให้ตลับยานี้แก่นาง เมื่อคิดไม่ตกนางจึงปัดมันออกไปและบอกกับตัวเองว่าทดสอบเสร็จเรียบร้อยเมื่อใดค่อยสืบหาเจ้าของยา

        มาต่อแล้วค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 495 ครั้ง

296 ความคิดเห็น

  1. #277 ks9462 (@ks9462) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 18:41
    นอกจากเก่งกาจ ก็มี พลุสัญญาณ และ ขลุ่ย ด้วยนะคะ
    #277
    0
  2. #274 Mam Phornphen (@tongmam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 20:51
    เก่งกาด สะกดแบบนี้นะคะ เก่งกาจ เห็นหลายตอนแล้ว แก้หน่อยก็ดี
    #274
    0
  3. #138 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:48
    สนุกค่ะ
    #138
    0
  4. #130 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 15:02

    มาต่อเถอะคะ
    #130
    0
  5. #129 Ceres- (@Ceres-) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 02:35
    รอตอนต่อไปจ้าาา
    #129
    0
  6. วันที่ 9 มกราคม 2562 / 20:17

    รอจ้าาาาาา

    #128
    0
  7. #127 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 18:04

    มาต่อไวๆนะคะ
    #127
    0
  8. #126 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 18:03

    รอนะคะ
    #126
    0
  9. #125 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 21:48

    รอต่อนะคะ...
    #125
    0
  10. #124 nuanganong (@nuanganong) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 15:04
    เย้ๆๆๆ ขอบคุณค่ะ รอๆๆๆตอนต่อไป
    #124
    0
  11. #123 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 01:15
    สนุกมากเลยคะรอติดตามนะคะ
    #123
    0