[ Detective Conan ] เด็กหญิงที่มากับความบังเอิญ

ตอนที่ 5 : ยอมเป็นตัวประกัน!!! ดีกว่าโดนทิ้ง!? [Lisa]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    12 ส.ค. 61






describe Lisa





[ Detective Conan ] เด็กหญิงที่มาพร้อมกับความบังเอิญ

เป็นตัวประกันดีกว่า!! โดนทิ้ง!?

บรรยายโดย ลิซ่า

ร่างเล็กที่กำลังอยู่ในแขนของ คนร่างสูงใหญ่ที่มี มีด อยู่ที่ยาวพอที่จะตัดคอร่างเล็กๆที่อยู่ในแขนได้สบายเลย
ก่อนที่จะมีเจ้าหน้าที่ตำรวจมาหาชายร่างสูงที่กำลังมีเด็กผู้หญิงร่างเล็กอยู่ก่อนที่จะตะโกนว่า
"คิตางาวะ!! ปล่อยเด็กผู้หญิงคนนั้นน่ะ"ตำรวจร่างอ้วนตะโกน เจรจากับคนร้ายก่อนที่จะมีตำรวจมากมายมา
รอบตัวคนร้าย
"ไม่ปล่อย!! ถ้าเอามาไอ้เด็กนี่ตายแน่!! อย่าเข้ามานะ!!"คิตางาวะพูดก่อนที่จะนำมีดเข้ามาใกล้เด็กหญิงมากขึ้น 
'เฮ้อออออ ทำไมวันนี้มันมีแต่เรื่องซวยว่ะเนี่ย เหนื่อยใจจัง เซ็งงง แล้วฉันก็เชื่อว่ามันจะต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่นอน แล้วก็จะต้องทำตัวเป็นเหมือนเด็กทำธรรมดา แต่ว่าในสภาพแบบนี้มันก็'
"พี่สุบารุช่วยหนูด้วย"ฉันตะโกนเรียกให้พี่ช่วยแต่ก็นะ ถึงจะไม่อยากเรียกก็เถอะ แต่ก็ทำได้แค่นี้น่านะ
"สารวัตรครับ มีทางเข้าไปหาใกล้กว่านี้ไหมครับ"โคนันคุงที่อยู่ใกล้สารวัตรได้พูดขึ้น
"โคนันคุง"สารวัตรได้พูด
"เธอเป็นเพื่อนของพวกเราเองครับ"โคนันคุงพูดด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง
'โคนันคุงฉันขอดูความสามารถของเธอหน่อยล่ะกัน แต่ว่าทำไมมันถึงรู้สึกแปลกกันนะ หรือว่าจะมีอะไรซ่อนอยู่ในตัวคนร้ายกันแน่'ฉันพูดก่อนที่จะหันไปมองรอบตัวของเองก่อนที่จะเจอ 'ปืน' ที่อยู่ข้างเอวของคนร้าย ก่อนที่ฉันจะใช่มือท่าทางปืนให้พี่สุบารุเห็น'แต่ว่าเขาจะรู้สึกตัวไหมเนี่ย สรุปคือ พี่ไม่ได้มองเลย -_+ เฮ้อออทำกันเอาเองล่ะกัน ไม่สนแล้ว โว้ยยยย ' (เอา เดี๋ยวนั้นพี่เธอนะ//ไรท์เตอร์) 
"โคนันคุง ช่วยแตะฟุตบอลไปให้โดนคนร้ายที่น่ะ เดี๋ยวฉันจะไปเอาตัวลิซ่ามาเองล่ะกัน"สุบารุหลังจากที่(หายไปนาน//ไรท์เตอร์)เงียบไปนานก็ได้พูดขึ้นพร้อมกับแผนที่คิดไว้ในหัว
"เอ๋..ก็ได้ครับ แต่ถ้าโดนลิซ่าผมไปรับประกันนะครับ"โคนันพูดก่อนที่จะกระตุ้นคิวขึ้นเหมือนเข้าใจ
"ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นเหรอนะ เพราะว่าฉันมันใจว่าเธอจะแตะไม่โดนลิซ่าแน่นอน"สูบารุพูดก่อนที่จะเดินเข้าไปใกล้บันไดเลื่อน ก่อที่จะทำสัญลักษณ์ของ FBI ให้ลิซ่าเห็นก่อนที่จะโผล่หน้าออกมาให้ลิซ่าเห็น 
'พี่สุบารุ หรือว่าจะหาทางได้แล้ว แต่ว่า..' ลิซ่าคิดก่อนที่จะมองไปรอบก่อนที่จะเห็นโคนันกำลัง เลี้ยงลูกฟุตบอลที่อยู่ที่เท้า ก่อนที่จะประมวลผลของแผน
ก่อนที่จะคิดออก 'จะให้โคนันคุงแตะลูกฟุตบอลมาทางนี้สินะ แล้วก็จะให้พี่สุบารุมารับเราสินะ แต่ว่าคงจะไม่รู้สินะว่าทางนี้มีปืนด้วย'ก่อนที่ฉันจะสายหน้าให้พี่สุบารุเพื่อเป็นการบอกว่า ไม่ต้องออกมาช่วย แล้วก็ทำท่าทางืนให้พี่สุบารุเห็น 
'เอ๋ ไม่ต้องสินะ เพราะอะไรล่ะ ปืนเจ้านั้นมีปืนสินะ เธอคงจะชิงปืนมาก่อนแล้วจะวิ่งมาทางนี้สิน่ะ'สุบารุคิดก่อนที่จะพยักหน้าให้ลิซ่า
'เข้าใจแล้วสินะ'ก่อนที่ฉันจะพยักหน้าให้พี่สุบารุก่อนที่สุบารุจะหันไปพยักหน้าให้โคนันที่กำลังจะฟุตบอลให้แตะไปได้เลย

ตูบ!!

ลูกฟุตบอลที่แตะมาโดยคนร้ายที่จับ
ลิซ่าอยู่ ทำให้ลิซ่าที่อยู่ในแขนของคนร้ายได้มีโอกาสได้ยิบปืนที่อยู่แอวของคนร้าย ก่อนที่จะวิ่งไปหาสุบารุที่อยู่ใกล้บันไดเลื่อน(กอด) ซึ่งสุบารุก็รับลิซ่าได้อย่างตรง ก่อนที่จะถามอาการของลิซ่าว่าเป็นอะไรไหม

"ลิซ่า เป็นไรมากไหม"พี่สุบารุถามฉันอย่างเป็นห่วง(มากๆ)

"ไม่เป็นไรหรอก แต่ว่าคนร้ายนี้ล่ะที่หน้าเป็นห่วง"ฉันตอบพี่สุบารุก่อนที่จะหันไปมองคนร้าย ที่ตอนนี้ติดอยู่กับระเบียงของห้างก่อนที่เจ้าหน้าที่ตำรวจจะวิ่งไปจับคนร้าย ก่อนที่พวกโคนันคุงจะวิ่งมาหาลิซ่า

"ลิซ่าจังเป็นยังบ้าง เป็นไรมากไหม ได้บาดแผลหรือเปล่า" อายูมิเข้ามาถามฉันแบบเป็นห่วง

"ฉันไม่เป็นไร ไม่มีบาดแผลด้วย"ฉันตอบก่อนที่จะเดินไปหาสารวัตรที่กำลังสั่งงานให้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ ก่อนที่ฉันจะเดินเข้าไป ดึงชายเสื้อของสารวัตรและพูดว่า...

"นี้ค่ะปืนของคนร้ายค่ะ"ฉันพูดก่อนที่จะส่งปืนให้กับสารวัตรอ้วน

"เออ นี้สินะที่เค้าขโมยของเจ้าหน้าที่ตำรวจไป ขอบคุณมากนะ หนูน้อย"สารวัตรพูดก่อนที่จะเอามือมาลูบหัวของฉัน

"ค่ะ ^∆^ จริงสิคะถ้าเป็นไปได้ก็อย่าลดการป้องกันลงนะคะ"ฉันพูดก่อนที่จะเดินไปหาพี่สุบารุ ทำให้สารวัตร นึกถึงคำพูดของผู้หญิงคนหนึ่งที่ เกือบโดนทำร้ายที่สนามบินที่คนร้ายที่หนีออกไปจากการควบคุมของตำรวจ

'เป็นการป้องกันตัวที่สุดยอดมากเลยณครับ และไม่เป็นไรนะครับ่สารวัตร

'ขอบคุณมากค่ะ ฉันไม่เป็นไรค่ะ แต่ถ้าคุณยังลดการป้องกันอย่างนี้อีก มันจะอันตรายมากเลยนะคะที่หลังระวังด้วยนะคะ ฉันต้องขอตัวก่อนนะคะ'ผู้หญิง

"สารวัตรครับ"ผู้หมวดทาคาชิได้มา
ตามสารวัตรของเค้าที่ยืน เหม่อลอยอยู่

"อืม รีบไปกันเถอะทาคางิคุง"สารวัตรพูดก่อนที่จะคิดในใจว่า 
'จะใช่ไหมนะ คงจะไม่ใช่หรอกผู้หญิงคนนั้นป่านนี้คงจะเป็นผู้ใหญ่ไปแล้ว'

ด้านฉันกับพี่สุบารุและพวกเด็กๆ

มาถึงที่จอดรถแล้ว ตอนนี้มันเย็นมากแล้วพี่สุบารุก็เลย อาสา(โดนสั่ง)ไปส่งเด็กๆที่บ้านทุกคนเลย โดยไปส่ง อายูมิเป็นคนแรกตามด้วยมิซึฮิโกะและเก็นตะและโคนันคุงเป็นคนสุดท้าย พอมาส่งโคนันถึงสำนักงานนักสืบโมริ ก็ประมาณเวลา 18:47 แล้วก่อนที่ฉันจะเลื่อนกระจกรถลงก่อนที่....

"บ๊ายบายนะ โคนันคุงวันนี้สนุกมากเลยล่ะ ขอบใจนะ"ฉันเอาหน้าออกไปบ๊ายบายโคนันที่กำลังจะกลับบ้านของเค้าแล้ว

"อืม บ๊ายบายเหมือนกันนะ ไว้เจอกันใหม่นะ"โคนันคุงพูดก่อนที่จะเดินเข้าสำนักงานไปแต่ต้องหยุดชะงัก

กริ่งงงงงงงง(เสียงโทรศัพท์เข้า)

เสียงโทรศัพท์ของพี่สุบารุก็ดังขึ้นก่อนที่เจ้าตัวจะรับโทรศัพท์
'ฮัลโหล'
'สวัสดีชู อยู่ไหนน่ะ นายมีงานต้องทำไม่ใช่เหรอ รีบมาเลยนะ'
'โจดี้เหรอ เออจริงสิเดี๋ยวฉันไปนะ'
'OK แค่นี้ล่ะ รีบมาล่ะ'

ก่อนที่พี่จะวางสายแล้วหันมาหาฉันก่อนที่จะพูดว่า

"ขอโทษนะลิซ่าวันนี้พี่มีธุระเธอกลับบ้านไปก่อนนะ แล้วพี่จะตามไป"พี่สุบารุพูดก่อนที่จะเอาฉันลงมาจากรถ

"เดี๋ยวก่อน!พี่สุบารุ!?"ฉันพูดไม่ทันจบประโยคพี่สุบารุก็พูดแทรก

"ไม่มีอะไรแล้วสินะ งั้นพี่ไปก่อน"พี่สุบารุพูดจบก็ขับรถออกไปเลย ทำให้ยืนค้างข้างฟุตบาท ก่อนที่จะตะโกนออกไปว่า..

"ไอ้พี่บ้าาา!!!!"สุดเสียงก่อนที่จะหอบหายใจ
'วันนี้มันวันโชคร้ายที่สุดในโลกเลย ทั้งเป็นลม โดนจับเป็นตัวประกัน แถมยังไม่พอ โดนพี่ชายทิ้งอีก'

"ลิซ่าถ้าไม่ว่าอะไรวันนี้ก็มาค้างที่สำนักงานโมริก่อนสิ"โคนันพูดก่อนที่จะชี้ไปทางสำนักงานนักสืบ

"ได้เหรอ °∆°"ฉันถามเพื่อความมั่นใจ

"อืม ได้สิ งั้นก็เข้ามาก่อนเลยมายืนอย่างนี้เดี๋ยวก็ไม่สบายพอดี"โคนันพูดก่อนที่จะจับมือฉันล่ะเดินเข้าสำนักงานไป

แกร๊กก แอ๊ด...

"กลับมาแล้วเหรอจ้ะโคนันคุง เอ๋!! แล้วพาใครมาด้วยน่ะ"เสียงผู้หญิงวัยรุ่นที่หน้าจะอยู่ ม.ปลาย ถามโคนันที่เปิดประตูเข้ามาที่สำนักงานนักสืบ

"กลับมาแล้วครับพี่รัน แล้วนี่ก็คือเพื่อนใหม่ของผมเอง เธอ ชื่อ โอกิยะ ลิซ่า ครับ พอดีคุณสุบารุเข้าติดธุระเลยขอให้ลิซ่ามาอยู่ด้วยก่อนครับ"โคนันคุงพูด

"งั้นเหรอจ๊ะ สวัสดีจ้ะ พี่ ชื่อ โมริ รัน ยินดีที่ได้รู้จักนะ"พี่รันแนะนำตัว

"ทางนี้เองก็เช่นกันค่ะ แต่ว่าคุณลุงที่นั่งตรงนั้นคือใครกันค่ะ"ฉันถามก่อนที่จะชี้ไปที่โต๊ะที่มีคนที่อยู่วัยผู้ใหญ่

"ฉันก็คือนักสืบที่โด่งดังในตอนนี้  โมริ โคโกโร่ ยังไงล่ะ"

"ไม่รู้จักค่ะ"

เพล้ง (หน้าแตกไปสิ//ไรต์)

"55555+ คุณลุงครับ"โคนันคุงหัวเราะดัง 

"นี่ ลิซ่าจังจ๊ะ กินข้าวมารึยัง"พี่รันถาม

"ยังไม่ได้กินข้าวค่ะ"

"งั้นรอหน่อยนะจ๊ะ พี่ยังทำอาหารไม่เสร็จเลย"

"งั้นหนูขอช่วยล่ะกันค่ะ"ฉันพูดก่อนที่จะเดินเข้าห้องครัวไปกับพี่รัน ส่วนโคนันคุงก็ปลอบโยนคุณลุงโมริไป

[อาหารเสร็จแล้ว]

"ว้าว น่ากินจังเลย"ฉันพูดอาหารบนโต๊ะมันน่ากินมาก

"ก็ลิซ่าจังทำเองไม่ใช่หรอ" พี่รันอย่าพูดอย่างนั้นสิ

"แต่ก็น่ากินจริงๆนั่นแหละ"พี่รัน

"มากินกันเถอะค่ะ"

"จริงสิโคนันคุง วันนี้พี่มีซ้อมคาราเต้นะเดี๋ยวพาไปกินเสร็จแล้วจะออกนอกไปโรงเรียนล่ะ ส่วนคุณพ่อมีธุระจะไปทำนะ งั้นโคนันคุงกับลิซ่าจังอยู่ที่นี่ไปนะ"

"ค่ะพี่รัน / ครับพี่รัน"

[หลังจากที่กินข้าวเสร็จ]

พี่รธนก็ออกไปที่โรงเรียนโดยที่ไม่ลืมทิ้งเสื้อผ้าตอนเป็นเด็กไว้ให้ฉัน ส่วนคุณลุงโมริก็ออกไปแล้วด้วยตอนนี้เหลือแค่ฉันกับโคนันคุงเท่านั้น

"โคนันคุงจะอาบน้ำก่อนไหม"ฉันถามโคนันคุงที่นั่งดูทีวีอยู่

"ไม่ล่ะ ลิซ่าอาบก่อนเถอะนะ"โคนันคุงพูดก่อนที่จะกลับไปดูทีวีต่อ

"โอเคจ๊ะ งั้นจะนานหน่อยนะ"ฉันพูดก่อนที่จะเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ

[ระหว่างอาบน้ำ]

"เฮ้อ สบายจังเลย"ฉันพูดระหว่างที่อาบน้ำในอ่างก่อนที่จะคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้แล้วคิดว่าถ้าพวกอลันรู้เข้าล่ะก็เธอคงได้โดนขอร้องให้กลับไปที่ อังกฤษแน่นอนเลย ฉันไม่จำเป็นที่จะต้องเรียนต่อด้วยซ่ำไป เพราะแค่สิ่งที่พ่อแม่เหลือไว้ให้เธอมันก็มาพอแล้ว แต่เธอก็อยากมี ประสบการณ์มากกว่านี้อีก ระหว่างที่ฉันคิดเรื่อยเปื่อย เสียงโคนันคุงก็ดังขึ้นมา

"ลิซ่าเธอลืมผ้าเช็ดตัวนะฉันวางไว้หน้าประตูนะ"

"อา อืม .////. ฉันจะเสร็จแล้ว ขอบคุณมากนะ"

'อย่าเข้ามาล่ะกัน จริงสิฉันลืมหยิบชุดนอนมาด้วย'

"โคนันคุงคือว่า...."ฉันหลบอยู่ตรงประตูทางเข้าห้องนั่งเล่นขโคนันคุงจะหันมาทางฉันที่หลบอยู่ตรงประตู

"ลิซ่ามีอะไร..... °\\\\° นี่เธอ..."

"อย่ามองมาทางนี้สิ ฉันลืมหยิบชุดนอนมาด้วยช่วยไปหยิบให้หน่อย •\\\\•"ใครมันก็หน้าแดงทั้งนั้นล่ะก็บนตัวฉันมีแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวนี้หน้าา ระหว่างที่รอโคนันคุงไปได้สักพัก โคนันคุงก็กลับมาพร้อมกับเสื้อผ้าของฉัน

"ขอบคุณมากนะ"ฉันหยิบเสื้อผ้าที่วางอยู่หน้าประตูก่อนที่จะวิ่งเข้าไปแต่งตัวในห้องน้ำ

[เมื่อแต่งตัวเสร็จ]

"ขอบคุณมากนะ โคนันคุงที่หยิบเสื้อผ้าให้ฉันนะ"

"ไม่เป็นไรหรอก"โคนัน

"คือว่าฉันมีเรื่องอยากจะขอร้องหน่อยนะ วันนี้ช่วยนอนกับฉันหน่อยสิ พอดีว่ามันยังไม่ชินนะ"ฉันขอร้องโคนัน

"ได้สิ งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนนะกันเถอะส่วนเธอก็ไปนอนเลยนะ"โคนันคุงพูดก่อนที่จะเดินไปปิดทีวีแล้วเดินไปอาบน้ำแต่ก่อนที่จะเข้าห้องน้ำฉันได้พูดว่า...

"ขอบคุณมากนะ"ฉันพูดก่อนที่จะเดินไปนอนในห้องของพี่รัน


CONAN

ผมที่กำลังอาบน้ำอยู่ได้คิดถึงเรื่อง ของลิซ่าอยู่ ผมคิดว่าเธอหน้าจะเป็น FBI เหมือนคุณอากาอิ แต่สิที่ทำให้ผมแปลกใจก็คืออายุของเธอ เธอไม่หน้าจะอายุเท่านี้แน่นอน หรือว่าเธอเองก็โดนยาเหมือนผม ไม่ไม่ อย่าคิดไปทางแนวร้ายสิ มันต้องไม่มีอะไร เมื่อผมฮาบนเสร็จแต่งตัวแล้วผมก็ปิดไฟในห้องนั่งเล่นแล้วขึ้นไปที่ห้องของรันที่ตอนนี้ลิซ่าหน้าจะนอนอยู่ ก่อนที่ผมจะเดินเข้าไปในห้องของรันแล้วเห็นร่างเล็กๆที่นอนห่มผ้าอยู่บนที่นอนก่อนที่ผมจะเดินเข้าไปนอนข้างๆเธอแล้วก็มองใบหน้าของเธอแล้ว จุมพิตบนหน้าผากของเธอแล้วพูดว่า..

"ราตรีสวัสดิ์นะ ลิซ่า"














 คุยกับไรต์เตอร์นิดหน่อย


สวัสดีค่นักอ่านทุกท่านก็เสร็จสิ้นแล้วกับตอนนี้ไรต์ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ไม่มาอัพเลย ตอนนี้ไรต์ติดงาน การบ้าน กิจกรรมเยอะมากค่ะ แล้วเดี๋ยวนี้ต้องกลับไปดูโคนันด้วยค่ะ ถ้าอัพชเาหรืออะไรต้องขอโทษด้วยนะคะ วันนี้ก็บ๊ายบายค่ะ รูปคู่ต่อไป



















































































。SYDNEY♔
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

68 ความคิดเห็น

  1. #64 ---Love Fairy Tail--- (@087220) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 10:36
    โคนัน สุดยอดมากกก😁????👍🏻👍🏻👍🏻
    #64
    0
  2. #37 ราดีนซิส ลีอา (@mainajaah) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 19:36
    โคนันนำลิ้วเลยตอนนี้ส่วนสุบารุยังนิ่งอยู่นะค่ะ
    #37
    0
  3. #31 I Petite Ange I (@Kettipa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 23:09
    โคนันทำคะแนนนำ!!
    #31
    0
  4. #25 KASUMIKO (@KASUMIKO) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 19:36
    รอต่อไปปปป
    #25
    0
  5. #24 En_MarkBam (@Teay_MarkBam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 23:43
    งื้อ ติดตามเลยคร้า~~
    #24
    0
  6. #22 KaristaTangngern (@KaristaTangngern) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 23:44
    ค้างงง
    #22
    1
  7. #21 SaikoKirito (@SaikoKirito) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 23:39
    รอต่อปายยย~
    #21
    1
  8. #20 vivnalove123 (@vivnalove123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 23:37
    นี่พวกคุณ(เมิง)โทรจิตกันได้เรอะ!!!!!
    นี่โคนันหรือไงฟ่ะ!!!!! อินไปหน่อย แหะๆ
    #20
    1