เกิดใหม่เป็นพ่อบ้าน

ตอนที่ 6 : บทที่ 1 ตอนที่ 6 "เวทย์แสง"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1294
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 109 ครั้ง
    20 พ.ค. 62

“เวทย์แสง”

หลังจากที่ ลอสนั้นได้ถูกฝืกโดยการให้ไปสู้กับออร์ค ทำให้เขานั้นได้รับบาดเจ็บภายในจนทำให้เขาทำงานไม่ได้ไป 2 วันเลยทีเดียว นั้นทำให้ เหล่าคุณหนู ของเขานั้นพากันเป็นห่วงอย่างมากจน

คุณหนู เมเรียนั้นถืงกับร้องให้เลยทีเดียวเพราะกลัวว่า ลอสจะเป็นอะไรไป

ชื่งกว่าจะทำให้เธอใจเย็นลงได้ก็กินเวลาไป 2-3 ชั่วโมงเลยทีเดียว ไม่ว่าลอสจะ ล่อด้วยขนม หรือ พาไปเที่ยว และ พาไปเล่น เธอก็ยังไม่หายกังวล จนลอสนั้นถืงกับใช้ ไม้ตายที่เขาเก็บไว้ เพื่อทำให้เธอหายกังวลเกี่ยวกับอาการของเขา

ชื่งสิ่งนั้นก็คือ “พุดดิ้ง” ที่ลอสชอบทำให้น้องสาว ริกะ ของเขากินตลอด เพราะเธอชอบมันมากชนิดที่ว่าขอให้เขาทำให้ทุกๆวัน

ชื่งนั้นทำให้ลอสต้องพบความลำบากในตอนนี้นั้นเอง

“นี้~~ ลอส ชั้นอยากกิน ไอ้ขนมที่เรียกว่า “พุดดิ้ง” มั้งอะ นายให้แต่เมเรียกินคนเดียวเลย อ่า~ ชั้นอยากลองกินบ้างรู้ไหม ?”

เสียงนั้นมาจากร่างเล็กๆตรงหน้าของเขา ชื่งนั้นเป็นใครไปไม่ได้นอกจากคุณหนูมาเรียนั้นเอง

“เอ่อ คือออ”

ลอส นั้นค่อนข้างหนักใจเพราะว่าพุดดิ้งที่เขาทำนั้น หมดไปแล้ว แล้วกว่าจะทำได้อีกเขากะต้องใช้เวลาในการทำไว้ เพราะส่วนมาก พุดดิ้งที่เขาทำสต็อกไว้ในตู้ที่ใส่เวทย์ทำความเย็นไว้ชอบหายไปตลอด

ชื่งลอสนั้นมารู้ทีหลังว่า เป็นคุณเบลล่านั้นเองที่ แอบมาหยิบไปกินบ่อยๆ ทั้งยังลองเอาไปให้ เหล่าเมดๆทั้ง40 คน ลองชิมจนทำให้พวกเธอติดใจ ขอให้ลอสทำให้เยอะๆ จนร่างกาย และจิตใจเขาแทบพัง

(เผื่อใครจำเบลล่าไม่ได้ เบลล่าคือหัวหน้าพ่อครัวในบ้านของ ดยุค เรสฟอร์ด เลเวียครับ)

“ทำไมนายถืงตอบชั้นแบบนั้นละ ลอส ปกตินายจะตามใจชั้นไม่ใช่หรอ หื้ยยย”

หลังจากที่เขาคิดถืงการทำ”พุดดิ้ง” ไอ้ขนมที่เกือบทำจิตใจเขาแหลกสลายไป เขาก็ได้แต่หัวเราะแห้งๆ

“ฮะๆ งั้นเดวผมจะเตรียมไว้ให้ ตอนหลังรับประทานอาหารนะครับ”

หลังจากที่เหล่าคุณหนู นั้นอายุได้ 8 ปี พวกเธอก็เริ่มดูแลตัวเองได้จนลอสไม่ได้นั่งโต้ะเดียวกับพวกเธอชื่งทำเอาเขาร้องให้ด้วยความดีใจที่ไม่ได้ถูกมองตอนทานอาหารสักที

“เอาละ นายมาส่งชั้นแค่นี้พอแล้วชั้นขอไปเรียน หนังสือ และ ฝืกวิชาดาบกับครูฝืกก่อนนะ”

หลังจากคุณหนู มาเรียพูดจบเธอก็เดินเข้าไปในห้อง ที่มีคุณครู รออยู่แล้ว

ลอสผงก หัวให้กับครูคนนั้นก่อนจะปิดประตูแล้วเตรียมไป ดูแลคุณหนูมิเรียเป็นคนต่อไป

20 นาทีหลังจากนั้น

หลังจาก ที่ลอสเดินไปส่ง คุณหนูมาเรียเสร็จแล้วเขาก็ตามหา คุณหนูมิเรียต่อไปชื่งการจะตามหาเธอนั้นเรียกได้ว่ายากสุดๆ เพราะเธอเป็นคนชอบ ทำอะไรแปลกๆ อย่างเช่น ชอบวิจัยอะไรบางอย่างในห้องของตัวเอง ตอนนั้นลอสก็ บังเอิญไปเห็นเธอ ทำอะไรไม่รู้กับเวทย์มน ของตัวเอง แถมพักหลังๆ มานี้ลอสแถบไม่เห็นเธอเลยนอกจาก จะถืงเวลาที่เขาผลัดไปดูแล แต่ละคน

“เอ่อ ไม่ทราบว่าเห็น คุณหนูมิเรียไหมครับ”

ลอสที่เห็นเมดคนหนื่งกำลังทำความสะอาดอยู่ก็ได้ทักถามไป

“อ่อ ถ้าคุณหนูละก็เธอกำลังพักอยู่ที่สวนค่ะ”

เมดคนนั้นตอบลอสได้อย่างรวดเร็ว

“ขอบคุณมากครับ”

ลอสนั้นได้แต่ยิ้มขอบคุณ เมดคนนี้อย่างจริงใจ

ชื่งเขานั้นหารู้ไม่ว่า พวกเธอนั้นทนดาเมจของลอส เวอร์ชั่น อายุ 10 ปี แทบไม่ไหว

เพราะในสายตาของพวกเธอนั้นลอส เปรียบเสมือน เจ้านายของพวกเธอ

เพราะพวกเธอนั้นได้รับการฝืก และ การสอนจากเฮเรีย แม่ของลอส และ เซลเลียสพ่อของลอส

จื่งทำให้พวกเธอ รักและเอ็นดู ลอสพอๆกับคุณหนูของพวกเธอทั้งสามเลยทีเดียว

‘เอาละ สงสัยเราคงต้องทำอะไรไปเชอร์ไพร์คุณหนูมิเรียหน่อยสะแล้วเดวนี้เห็นเธอคิดอะไรคนเดียวบ่อย งั้นทำ “เบเกอรี่” ละกันจะได้แปลกตาหน่อย’

พอลอสคิดได้แบบนั้นเขากะแวะเข้าไปในครัวก่อนจะไปหา คุณหนูมิเรียของเขา

“อ้าวคุณ เบลล่า ทำอะไรนะครับ”

พอลอสเข้ามาในห้องครัวกะเห็นว่าเบลล่ากำลังทำอะไรสักอย่างกับ ตู้เย็น ( ขอเรียกตู้เย็นไปเลยละกันเพราะมันใส่เวทย์ ทำความเย็นไว้ ได้อยู่นะ ถามเองตอบเองก็ได้เร้อออ )

“อะเอ่ออออ ป่าวสะหน่อยยยย~~”

“อ่องั้นหรอครับ งั้นก็ไม่เป็นไรครับ ตอนแรกว่าจะทำ “พุดดิ้ง” ไปแช่ไว้ในตู้เย็นก่อนให้พวกคุณหนูทานหลังทานอาหารเสร็จ”

พอเบลล่าได้ยินคำว่า “พุดดิ้ง” เท่านั้นและ เธอรีบหันควับมาและสารภาพสิ่งที่เธอทำทันที

“งือออ~ พี่เบลล่าขอโทษนะจ้ะ ลอส พี่แค่จะหา ไอ้ขนมที่เธอเรียกว่า “พุดดิ้ง” เฉยๆนะ”

“แล้ว คุณเบลล่าหาไปทำไมหรอครับ”

ลอสหันกลับมาถามพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเล็กๆ

“เอ่ออ”

พอเบลล่าโดนถามแบบนี้เธอก็ไปไม่เป็น เพราะเธอไม่อยากยอมรับเลยว่า “พุดดิ้ง” ที่ลอสทำนั้นอร่อยมากขหนาดเธอที่เป็นหัวหน้าเชฟ ยังทำได้ไม่อร่อยเท่าลอสเลย

“เฮ้อ ก็ได้ครับแค่ครั้งนี้นะครับ ลอสพูดจบ อยู่ดีๆ ที่มือของเขาก็มี ”พุดดิ้ง” โผ่ลมาจากไหนไม่รู้”

“ว้าวววว ทำได้ไงนะ ลอส”

“ความลับครับ”

เอาจริงๆเขาก็แค่พกมันติดตัวเฉยๆ เพราะสองวันก่อน คุณหนูเมเรีย งอแงอยากกินมันตลอดจนทำให้เขาต้องพกมันตลอด

หลังจากที่ให้พุดดิ้งไปกับ เบลล่าลอสกะลงมือทำเบเกอรี่ ชื่งใช้เวลาไม่นานก่อนจะแบ่งให้เบลล่าพร้อมกับฝากไปให้ เมดทั้งหมดในบ้าน

________

“สวัสดีครับคุณหนู มิเรีย”

พอมิเรียได้ยินเสียงคนทักเธอก็หันขื้นไปเพื่อมองคนที่เรียกเธอ

“อะ สวัสดีค่ะ พี่ลอส”

ลอสเดินเข้ามาที่โต้ะก่อนจะวางเบเกอรี่ลง ที่โต้ะพร้อมกับพูดกับคุณหนูว่า

“นี้ครับ ขนมสูตรใหม่ มันเรียกว่า “เบเกอรี่” ครับ”

“เอ ทำไมมันคล้ายๆคุกกี้จังเลยละคะ”

“ฮะๆ ลองชิมก่อนสิครับ อร่อยนะครับ”

“คิๆ พี่ลอสทำขนมอะไรก็อร่อยตลอดและค่ะ”

เธอพูด พร้อมกับค่อยๆหยิบ เบเกอรี่เข้าปากเล็กๆของเธอ ชื่งลอสนั้นมองทุกท่วงท่าการกระทำของเธอชื่งเขาได้แต่คิดว่า

‘นี้สินะคุณหนู ผู้สูงศักดิ์ ช่างงดงาม แตกต่างจากคุณหนูมาเรีย สุดๆ’

ลอสนั้นไม่รู้ตัวเลยว่า ได้คิดอะไรที่โครตเสียมารยาทต่อหน้าคนที่ได้ชื่อว่าเป็นน้องสาวของเธอ

“ฮัดชิ้ว!”

“ท่าน มาเรียครับเป็นอะไรหรือป่าว ไม่สบายหรอครับ หยุดการฝืกไว้ก่อนไหมครับ?”

“ไม่เป็นไรค่ะ ต่อได้เลย แค่รู้สืกเหมือนมีคนคิดอะไรเสียมารยาทใส่นะคะ”

“ครับ ?”

ครูฝืกของมาเรียได้แต่ งง กับคำตอบของมาเรีย

_________

“เอาละลอส อย่าพื่งเหนื่อยสิ ให้เวลาพักตั้งสองวันจะมาทำตัวอ่อนปวกเปียกแบบนี้ไม่ได้นะ ถืงเจ้าจะเชี่ยวชาญเวทย์มนแต่ถ้าไร้ทักษะ การต่อสู้ระยะประชิด และ ก็ดาบ จะทำให้เจ้าพลาดพลั้งเอาได้ง่ายนะ”

เซลเลียสพูดขื้น พร้อมกับมองไปที่ลอส ที่ได้แต่นอน ชักกระแด่วๆ อยู่ที่พื้น

ก่อนที่ลอสจะลุกขื้นพร้อมกับเสียงร้องอันเจ็บปวด

“โอ้ย… ท่านพ่อครับ ช่วยเบาๆมือหน่อยก็ได้ครับ ท่านพ่อฟาดดาบไม้ใส่ผมแต่ละทีผมรู้สืกเหมือนแขนผมจะหักเลยครับ”

“เจ้าอย่าพูดอย่างงั้นสิถ้าข้าทำเจ้าแขนหักจริงๆ แม่เจ้าไม่ฆ่าข้าเลยหรอลอสนั้นดูสิ เฮเรียเธอยังยืนโบกมือส่งยิ้มให้เจ้าอยู่เลย”

“อ่าก็จริงนะครับ เอาละครับเข้ามาได้เลย!”

ลอสพูดขื้นก่อนที่ อีก30 นาทีต่อมาเขาก็กลับไปนอนกองที่พื้นเหมือนเดิม

“โอเค วันนี้พอแค่นี้แหละ ดีมากลอส พรุ้งนี้ให้เจ้าไปฝืกและเรียนรู้เวทย์มน กับ แม่ของเจ้าสะ”

“ครับ ท่านพ่อขอบคุณท่านพ่อจริงๆครับ โอย…”

ถ้า สงสัยว่าทำไม แม่ของลอสหรือเฮเรียนั้นมีผมสีขาวที่ใช้เวทย์แสงได้แต่กลับไม่มารักษา ลอสนั้นเพราะถ้าได้รับการรักษา กระบวนการทำลายกล้ามเนื้อและสร้างขื้นมาใหม่จะไม่ทำให้ลอสนั้นมีพละกำลังมากขื้นนั้นเอง แต่คนโลกนี้นั้นไม่รู้หรอก เพราะพ่อของเขาแค่ตั้งกฎนี้ขื้นมาเฉยๆ

___________

หลังจากที่ลอสได้ ทำการรับประทานอาหาร พร้อมกับครอบครัวของตัวเองและอาบน้ำเข้าห้องมา ลอสก็เริ่มค้นคว้าเกี่ยวกับหนังสือเวทย์มน เพราะเขานั้นอยากรู้เหลือเกินว่าเวลาเขาใช้เวทย์มนเยอะๆเกินไปเขานั้นชอบสลบไปตลอด ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นเพราะพลังเวทย์ในร่างกายหมด แต่พอมาสังเกตดีๆ เขาเป็นคนที่มีพลังเวทย์เยอะมาก แค่ใช้เวทย์ไม่ถืง 2-3 ครั้งจะหมดได้ไงแถมเขายังประหยัดการใช้แบบสุดๆ แต่พอนานๆ ไปเขาเริ่มจำอะไรไม่ได้ตลอดเวลาที่เขาใช้เวทย์แล้ว อาการแบบนี้มันเกิดขื้นตั้งแต่ลอส นั้นใช้เวทย์จัดการพวกโจร เมื่อ5 ปีก่อน

(ลอสนั้นไม่รู้ ตัวนะครับว่าตัวเอง แปลกไปตอนใช้เวทย์เพราะคนที่รู้เรื่องนี้มีแค่ พ่อแม่ เดเตอร์ เลเวีย เลย์ล่า เซเวีย และ สตรีศักดิ์สิทธิ์)

เขาเลยจะลองเวทย์อีกธาตุที่ตัวเขานั้นมั่นใจว่าจะมี นั้นคือเวทย์แห่งแสงนั้นเอง ที่เขาได้รับมาจากแม่

“เอาละ เราลองเวทย์ง่ายๆ อย่างเวทย์ทำความสะอาดละกัน “คลีน(Clean)” “

พอพูดเสร็จลอสก็ตั้งสมาธิให้ เวทย์รวมตัวเพื่อทำความสะอาด เตียงนอนของเขาเองเพราะเขานั้นเห็นแม่ตัวเองทำบ่อยๆ แต่เขายังไม่มีโอกาสได้เรียนกับเธอนั้นเอง

หลังจากผ่านไป 3-4 นาที ก็ไม่มีอะไรเกิดขื้น

‘ไม่จริงน่า นี้เราไม่มีเวทย์แสงหรอกหรอเนี่ย แล้วผมสีขาวแซมดำของเรานี้คือ เป็นเพราะอะไรกันนะน่าสงสัยจริงๆ หรือ เราต้องลองหลายๆรอบ’

พอคิดได้แบบนั้น ลอสก็ระดม ใช้เวทย์ “คลีน(Clean)” จนเขารู้สืกเหนื่อยๆ

ชื่งเขานั้นไม่รู้เลยการทำแบบนี้จะทำ บางสิ่งในตัวเขา ”ตื่นขื้น” อีกครั้ง

‘หมอนั้น เอาอีกแล้วแหะ’

ลอสผมสีฟ้าได้แต่พูดขื้นคนเดียวก่อนจะเอ่ยทักคนด้านหน้าตัวเอง

‘นายจะออกไปนานไม่ได้ละ เดวพวกคุณหนูเขาสงสัยเอา’

‘นั้นสินะครับ’

จู่ๆ ก็ปรากฏร่างของลอสที่มีผมสีขาว ขื้นมาคุยกับ ลอสผมสีฟ้า

‘หมอนั้นไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับร่างกายตัวเองเลยแหะ คนอื่นเขาก็เริ่มคิดๆแล้วนะโดยเฉพาะ พ่อกับแม่ แล้วก็เลย์ล่ากับเซเวียอีก’

‘เราจะบอกเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่ได้หรอก เพราะถ้าบอกไปถ้า “หมอนั้น”ตื่นขื้นมาจะเป็นปัญหาเอา’

ลอสในผมสีขาว พูดขื้นก่อนจะมองไปที่ ร่างของลอสผมสีดำแซมขาว ที่ดวงตาปิดสนิทเหมือนคนหลับลืก

‘เอาละงั้นผมไปก่อนนะครับ’

‘อ่าละวังตัวด้วยละอย่าทำตัวผิดสังเกตุละกันไอ้นิสัยนั้นของนายนะ’

‘ผมไม่ใช่คนที่จะทำอะไรแบบนั้นสักหน่อยครับ’

‘อ่าๆไปเหอะ’

ลอสผมสีฟ้าพูดไล่อย่างรำคาญก่อนที่ค่อยๆมองร่างที่หายไปก่อนจะหันไปมองร่างของลอสที่ยังหลับลืกอยู่

‘เห้อ ไอ้โง่เอ้ย ทำอะไรไม่คิด’

ลอสผมสีฟ้าได้แต่ด่า คนที่นอนหลับไม่รู้อะไรเลย

_______


ก็จบไปอีกตอนนะครับ พอดีไรท์ว่างๆเลยแถมให้อีกตอน

ว่าแต่จากที่อ่านๆ มาขอถามหน่อยนะครับ มีคำผิดเยอะไหม ถ้ามีก็แจ้งมาได้เลยครับ

งั้นมาคุยในส่วนนิยาย กันดีกว่าว่า

ตกลงลอสนั้นเป็นอะไรกันแน่น้า~~

ลองเดาๆกันมาได้นะครับผม

ทุกคอมเม้น ทุกไลค์เป็นกำลังใจให้ผมทำเขียนต่อนะครับเพราะงั้นช่วยเม้นกันเยอะๆด้วยเน้อ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 109 ครั้ง

55 ความคิดเห็น

  1. #23 99421191 (@99421191) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 23:48
    ไม่ค่อยชอบที่พระเอก มีหลายคนอยู่ในร่างเลย
    #23
    0