ลิขิตโลกา - One World

ตอนที่ 9 : อธิบายเนื้อเรื่องเพิ่มเติม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 355
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 พ.ค. 59

สภาโลก

            หน่วยงานการปกครองที่มีอำนาจสูงที่สุดบนโลก มีผู้นำโลกเป็นหัวหน้าสูงสุดของหน่วยงาน ลักษณะการบริหารนั้นผู้นำโลกจะสั่งการผ่านปราชญ์ทั้ง 4 ซึ่งเป็นผู้ปกครองในแต่ละทวีป และแบ่งย่อยลงไปตามลำดับนะครับ


            ผู้นำโลก --------- ปราชญ์ทั้ง 4 ----------- แม่ทัพทั้ง 5 ----------- ผู้อำนวยการ ----------- เจ้าหน้าที่ทั่วไป


องค์กรเงา

            องค์กรที่มีเป้าหมายในการล้มล้างสภาโลก เพราะเชื่อว่ามหันตภัยที่เกิดขึ้นกับโลกในอดีตเป็นฝีมือของผู้นำโลก องค์กรเงามีอสูรเงาเป็นหัวหน้าสูงสุด และไล่ระดับการบริหารตามลำดับครับ (อสูร เป็นแค่ชื่อตำแหน่งนะครับ ไม่ได้หมายถึงอสูรจริง ๆ นะ) แต่ละคนที่อยู่ในตำแหน่ง ต่างก็เป็นคนที่มีพรสวรรค์ทั้งนั้นครับ


             อสูรเงา --------- หัตแห่งเงาทั้ง 4 --------- จอมพลทั้ง 5 --------- หัวหน้าหน่วย --------- สมุนเงา


พรสวรรค์

            คือความสามารถเฉพาะตัวที่ได้รับการฝึกฝนของแต่ละบุคคล พรสวรรค์ปรากฏเป็นครั้งแรกหลังจากที่เกิดมหันตภัยขึ้นบนโลก จากนั้นทุก ๆ คนที่มีชีวิตรอดจากมหันตภัยต่างก็มีความสามารถแฝงอยู่

            วิธีที่จะได้พรสวรรค์มาต้องผ่านเหตุการณ์อันตรายระดับเกือบเสียชีวิตมาก่อน และในการฝึกฝนก็จะต้องเอาชีวิตเข้าแลกมา อัตราความสำเร็จอยู่ที่ 3 ใน 10 และผู้ที่จะสามารถใช้พรสวรรค์จนมีประสิทธิภาพได้มีเพียง 1 ใน 3 ของผู้ที่เหลือรอดเท่านั้น สิ่งที่สำคัญคือในทุก ๆ พรสวรรค์จะมีผลเสียตามมาด้วยทุกกรณี ผมขอยกตัวอย่างจากตัวเอกของเรื่องทั้ง 3 คนก่อนนะครับ


รินรดา

            มีพรสวรรค์คือ การเรียนรู้ ภายหลังจากตอนอายุ 15 ปีที่ถูกอสูรกายจู่โจม พ่อแม่ของรินได้พารินเข้าสู่การทดสอบพรสวรรค์ของสภาโลก ที่มีขั้นตอนปลอดภัย แต่ค่าใช้จ่ายสูง รินสามารถเรียนรู้ทุก ๆ สิ่งได้อย่างรวดเร็ว และเชี่ยวชาญได้อย่างไม่ยากเย็น ไม่ว่าจะเป็นศาสตร์ความรู้ต่าง ๆ หรือศาสตร์แห่งการต่อสู้ แต่ผลเสียของพรสวรรค์รินคือ เธอไม่สามารถสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ ได้ ด้วยความที่ว่าเธอรู้มากไป จนกลายเป็นข้อจำกัดของการสร้างความรู้ใหม่

 

โทยะ (หรือโทมิยะ)

            มีพรสวรรค์คือ ความมุ่งมั่น โทยะได้รับพรสวรรค์เมื่อตอนอายุ 12 ปี จากการที่ถูกพ่อของเขาถีบตกลงมาจากเครื่องบินที่อยู่บนความสูง 10,000 ฟิต โดยที่ให้อุปกรณ์ช่วยเหลือคือร่มหนึ่งคัน (หมายถึงร่มกันฝนนะครับ ไม่ใช่ร่มชูชีพ) ผลจากการกระทำด้วยความรักของพ่อครั้งนั้น ทำให้โทยะสามารถโอนถ่ายความมุ่งมั่นเข้าสู่วัตถุได้ เขาโอนถ่ายความมุ่งมั่นว่าร่มคันนั้นสามารถชะลอการตกสู่พื้นได้ และผลก็คือ โทยะลงสู่พื้นด้วยความปลอดภัย พรสวรรค์ของโทยะมีผลเสียคือ เขาไม่สามารถลงมือทำอะไรหลาย ๆ พร้อมกันอย่างได้ เพราะความมุ่งมั่นจดจ่อในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มีมากจนเกินไป หากยังทำไม่สำเร็จ เขาจะไม่ยอมวางมือเด็ดขาด ทำให้หลายต่อหลายครั้งกลายเป็นความดื้อดึง และฝืนร่างกายจนเกินไป

 

เอกราช

            มีพรสวรรค์คือ สมาธิ เขาได้รับพรสวรรค์มาแบบไม่ได้ตั้งใจ เมื่อตอนอายุ 12 ปี เหตุการณ์เดียวกันกับที่โทยะถูกพ่อถีบตกเครื่องบิน โทยะด้วยความตกใจดันไปคว้าคอเสื้อพร้อมร่างของเอกราชติดมือมาด้วย ทำให้เอกราชตกเครื่องบินไปพร้อม ๆ กับโทยะ ในครั้งนั้นเอกราชที่เคยถูกบังคับให้นั่งสมาธิกับคุณตา จำได้ลาง ๆ ที่คุณตาสอนว่าหากคนเรามีสมาธิที่เข้มแข็งพอ ร่างกายจะไม่รู้สึกเจ็บปวดเมื่อบาดเจ็บ เอกราช คิดว่าไม่รอดแน่แล้ว ก็เพ่งสมาธิเพื่อให้ตัวเอาได้ตายสบาย ๆ แต่ผลที่ได้คือร่างกายของเขาค่อย ๆ ลอยลงพื้นอย่างนิ่มนวลพอ ๆ กับโทยะ พรสวรรค์ของเอกราชมีผลเสียคือ ทำให้เขาเป็นคนที่ขาดความสนใจในทุก ๆ เรื่อง กลายเป็นคนปล่อยวางทุกอย่าง จนเหมือนจะเป็นคนเย็นชา และการใช้พรสวรรค์สมาธิของเขาก็เป็นการโหมใช้งานสมองที่มากจนเกินไป มีอาการปวดหัวอยู่บ่อย ๆ (ยิ่งภายหลังจากกินยาไป เขาดันจับจิตอาฆาตของวิญญาณได้อีกต่างหาก)

 

            ตัวอย่างที่ยกมาของตัวเอกทั้งสามคน เป็นพรสวรรค์ที่ปกติธรรมดาที่สุดในเนื้อเรื่องครับ ของคนอื่น ๆ ในองค์กรเงา และสภาโลก มีทั้งใช้เวทมนตร์ 4 ธาตุได้ บงการความคิดคนได้ ดึงความทรงจำและบิดเบือนความทรงจำได้ หรือดึงดูดโอนถ่ายพลังชีวิตได้ และอื่น ๆ  อีกมากมายในเรื่อง แต่ยิ่งพรสวรรค์ที่ทรงพลัง ก็ยิ่งมีผลเสียตามมาเหมือนกันครับ

 

------------------------


            ไม่ค่อยมีคนเม้น ผมเลยไม่รู้ว่าเรื่องที่ผมแต่งมันมีจุดบกพร่องตรงไหนบ้าง หรือว่าสนุกรึเปล่า หากใครมีอะไรแนะนำ หรือติชม ก็เม้นบอกได้นะครับ (การคอมเม้น จะเป็นกำลังใจให้กับนักแต่งนิยายได้มากจริง ๆ นะ ^_^) ตะ.....แต่  จะมะ...ไม่เม้นก็มะ...ไม่เป็นไรนะคับ T^T




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

183 ความคิดเห็น

  1. #174 anfield3345 (@anfield3345) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 18:08
    สวดยอดดดดไรท์เก่งมากกก
    #174
    0
  2. #82 KUKEKA (@KUKEKA) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 04:09
    สนุกมากเลยครับ
    #82
    1
    • #82-1 CrossMelody (@CrossMelody) (จากตอนที่ 9)
      20 พฤษภาคม 2559 / 09:16
      ขอบคุณมากเลยครับ ไรท์มีความสุขทุกครั้งเลยเวลาที่รีดเดอร์บอกว่าสนุก ^_^

      และขอบคุณสำหรับคอมเม้นด้วยนะคร้าบ เป็นกำลังใจอย่างดีเลย เย้ ๆ ๆ
      #82-1
  3. #19 Nattalop Bunloy (@galcial) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 13:59
    ต้องหาแรงดึงดุดให้คนเข้ามาอ่านก่อนครับ ปมก้ว่าเนื้อหากับสำนวนกำลังดี ถ้าเข้ามาอ่านก้คงอ่านยาววว
    #19
    1
    • #19-1 CrossMelody (@CrossMelody) (จากตอนที่ 9)
      10 พฤษภาคม 2559 / 14:28
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้น และคำแนะนำครับผม

      แรงดึงดูดให้คนเข้ามาอ่านนี่ ผมก็ลืมคิดไปเลย เพราะมัวแต่เขียนนิยายอัพ (ด้วยความสุข) อย่างเดียว แหะ ๆ

      ขอบคุณอีกครั้งสำหรับคำแนะนำดี ๆ และการติดตามนิยายเรื่องนี้ด้วยนะครับ ^_^
      #19-1
  4. วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 19:36
    ตัวกลายเป็นหญิงแล้วใช้ชื่อไรครับ
    #5
    1
    • #5-1 ไรท์เตอร์เองคร้าบ (จากตอนที่ 9)
      7 พฤษภาคม 2559 / 20:47
      เดี๋ยวผมลงในเนื้อเรื่องครับ เพราะเป็นส่วนสำคัญของเรื่องนิดหน่อย เลยบอกในเม้นไม่ได้ น่าจะประมาณตอนหน้ารู้แน่นอนครับผม



      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนี้ และการอ่านนิยายเรื่องนี้ด้วยครับผม



      พิมพ์ใน I pad ฮับ เลยไม่ได้ log in
      #5-1
  5. #4 CrossMelody (@CrossMelody) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 18:53
    วันนี้ว่าจะลงอีกตอน แต่ยังไม่แน่ใจว่าจะมีเวลารึเปล่า เดี๋ยวดูอีกทีครับ (ถ้าแฟนงอแงก็ไม่ได้ลงละวันนี้ =_=)
    #4
    3
    • #4-2 ไรท์เตอร์เองคร้าบ (จากตอนที่ 9)
      7 พฤษภาคม 2559 / 23:03
      ชี้แจงสถานะไรท์เตอร์



      ขณะนี่คุณแฟนยึดคอมไปดูซีรีย์เกาหลีเป็นที่เรียบร้อยแล้ว



      เป็นอันว่าไม่ได้อัพละวันนี้



      พรุ่งนี้อัพให้นะคร้าบ



      ฝันดีครับทุกคน อิอิ
      #4-2
    • #4-3 ไรท์เตอร์เองคร้าบ (จากตอนที่ 9)
      7 พฤษภาคม 2559 / 23:05
      แฟนคร้าบ แหะ ๆ



      งอแง แบบว่าทำหน้างอนแก้มป่อง อะไรเงี้ย ^_^
      #4-3